Julia Osendarp Gezondheid vandaag, 17:01

Leestijd: 7 minuten

Michiel (38) gebruikte jarenlang alcohol tegen de onrust in zijn hoofd: ‘Ik bleek ADHD te hebben’

Jarenlang dronk Michiel Arnold (38) dagelijks alcohol om de onrust in zijn hoofd te dempen. Zijn huwelijk kwam onder druk te staan. Pas nadat hij stopte met drinken, kreeg de vader van vier de diagnose ADHD.

2,5 jaar geleden zette hij zijn laatste glas wijn neer en sindsdien gaat hij nuchter (en een stuk gelukkiger) door het leven. Maar zijn ADHD-diagnose verklaart uiteindelijk wel een hoop over zijn jarenlange drankgebruik.

Michiel groeit op in een gezin waar alcohol drinken normaal is. Dat is ook de reden dat hij zijn ouders niks wil verwijten. Het was een andere tijd. Volgens Michiel is de wereld vandaag de dag namelijk aan het veranderen als het om alcoholgebruik gaat. “Mijn ouders zijn gescheiden, maar zowel mijn vader als moeder dronken doordeweeks alcohol. Voetbal keken we met een biertje, tijdens verjaardagen proost je en als je rouwt, hef je het glas. En had je een zware dag? Dan nam je een glas wijn. Tegelijkertijd was er bij ieder gezellig moment ook een reden om een glas te nemen. Alcohol zat verweven in het leven.”

Metro schrijft vaker over persoonlijke verhalen. Zo vertelde Ike Simoncini eerder het verhaal over hoe hij hooligan werd en sprak Luna eerlijk tegen Metro over het opgroeien in een KOPP-gezin.

Michiel begon op zijn 13de met drinken: later werden het sloten wijn

Michiel drinkt zijn eerste biertje rond zijn 13e. “Later ging ik naar hockeyfeestjes en leerde ik de breezers en baco’s kennen. Na mijn hockeytrainingen en wedstrijden werd er altijd gedronken, na mijn werk werd er altijd gedronken en toen ik in Oostenrijk ging werken als snowboardleraar, kreeg ik de bijnaam ‘Alcoholchiel’. Die bijnaam vond ik hartstikke stoer. Drank hoorde er gewoon bij.” 

Als Michiel het huis uit gaat, ontmoet hij al vrij snel zijn vrouw Mirjam. “Zij leerde mij dronken kennen en wist eigenlijk niet beter. We gingen samenwonen en daardoor viel het toezicht van mijn ouders weg. Ik dronk iedere dag en dat sloop er steeds meer in. De dagelijkse paar biertjes veranderden in sloten wijn per dag.” 

Alcoholverslaving bedreigde zijn huwelijk: ‘Die fles eruit of jij eruit’

Voor Michiel is het allemaal niet zo zorgelijk. Ondanks het roken en drinken heeft hij namelijk nog steeds een topconditie, een goede carrière in de sales, krijgt hij met Mirjam vier kinderen en kan het gezin steeds groter wonen en in luxere auto’s rijden. “Ik vond het allemaal wel meevallen. Integendeel, ik functioneerde goed. De dikste contracten heb ik achteraf gezien dronken getekend.”

Toch heeft zijn leven een keerzijde. “De lege flessen in de garage stapelden zich op, ik dronk door tot ik in slaap viel, werd ’s nachts niet wakker als mijn kinderen me nodig hadden en ik realiseerde me dat als ik met een van mijn kinderen naar het ziekenhuis zou moeten, ik dat eigenlijk niet kon.”

Mirjam ziet het allemaal met lede ogen aan. “Ik was meer getrouwd met de fles dan met mijn vrouw. Zij accepteerde mijn gedrag enigszins en we spraken er niet veel over. Daarnaast compenseerde ik veel op de momenten dat ik nuchter was. Maar we maakten ook veel ruzie, ik at ongezond en sliep slecht. Totdat mijn vrouw zei: ‘Die fles eruit of jij eruit’. Het bizarre is dat ik toen zelfs nog overwoog om weg te gaan, want niemand mocht tussen mij en de drank komen.”

Michiel zocht hulp voor zijn alcoholverslaving

Mirjam doet in deze tijd een zogenoemde CRAFT-training, bedoeld voor naasten van iemand in verslaving. “Als je wilt dat er iets verandert bij iemand in verslaving, begint dat bij jezelf. Anders stopt het niet. Zij trok een grens en benadrukte het belang voor de kinderen. Het moest stoppen.”

Ook de huisarts ziet hoe ernstig het bij Michiel is. Hij belandt in de verslavingszorg en krijgt daar een paar maanden lang behandeling. “Alcohol zat bij mij diepgeworteld. In de maatschappij, mijn jeugd en mijn hele leven. Het bleek een heel groot probleem te zijn. Mijn therapeut sloeg met de vuist op tafel en schudde me wakker. Tijdens mijn behandeltraject begon mijn rouwfase. Ik moest afscheid leren nemen van iets wat ik mijn hele leven kende. Dat was een hele spannende tijd.” 

ADHD-diagnose gaf Michiel inzicht in zijn jarenlange drankgebruik

2,5 jaar geleden dronk Michiel zijn laatste glas wijn. Later krijgt hij de diagnose ADHD. “Bij ADHD maak je geen dopamine aan. Door alcohol komt dopamine vrij. Ik had altijd onrust in mijn hoofd. Met wijn kon ik dat doven en de onrustige stemmetjes temperen. Maar het verklaarde ook mijn energie en topconditie ondanks mijn ongezonde leefstijl. Ik kon namelijk in die tijd, en nog steeds, zonder training meedoen aan een hardloopwedstrijd. ADHD maakte voor mij het leven heel zwart-wit; het was alles of niets. Die diagnose zette een hoop op zijn plek. Ik begrijp nu veel beter wat ik wel moet doen om mijn bovenkamer rustig te houden.” 

Maar wat houdt die bovenkamer dan rustig? “Dat begint bij acceptatie. Soms is ADHD niet leuk en is het ook gewoon veel. Daarnaast helpt wandelen mij. Samen met mijn vrouw wandel ik veel met onze honden. Dat zijn momenten dat we goed kunnen praten en ik rust ervaar. Maar ook slaap is belangrijk, terwijl je als ADHD’er juist gelooft dat je prima functioneert op weinig slaap. Ieder mens heeft slaap nodig. Ik probeer zo gezond mogelijk te leven om met de ADHD om te kunnen gaan.” 

Na zijn alcoholverslaving helpt Michiel nu anderen

Na zijn afkick- en hersteltraject kan Michiel ervoor kiezen om weer als salesmanager aan de slag te gaan. “Maar ik wilde een doel in mijn leven en iets maatschappelijks bijdragen.” Tegenwoordig helpt hij mensen — en hun partners — met verslaving. “Ik koos er tijdens mijn afkicktraject bewust voor dat ik geen medicatie wilde. Die groep zie ik nu ook veel in mijn praktijk. Onze zorg wordt niet vergoed door de zorgverzekeraar en is eigenlijk bedoeld voor iedereen die tussen wal en schip terechtkomt in ons zorgsysteem. We gaan naar buiten en praten over verslaving, of dat nu drank, drugs, gokken, seks of eten is en de triggers, en het gedrag daaromheen. Misschien mis je liefde thuis, erkenning van een werkgever of moedigt een vriendengroep je aan om in het weekend ‘je kop eraf te snuiven’. Door te praten en te wandelen komt er vaak een hoop naar boven.”

Daarnaast schrijft Michiel veel over zijn persoonlijke verhaal op social media. “Schrijven helpt mij bij mijn verwerking, maar ik hoop er ook anderen mee te helpen. Ik zie namelijk ook op het schoolplein zoveel ouders staan die worstelen en de schone schijn ophouden. Wat mij betreft mag het taboe eraf. Door mijn verhaal naar buiten te brengen, hoop ik anderen te inspireren en te helpen. Zodat misschien één iemand zich realiseert: dit kan anders.”

2,5 jaar zonder alcohol: ‘Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest’

Tegenwoordig staat bij Michiel niet meer de fles, maar zijn gezin op één. “Ik ben eigenlijk nog nooit zo gelukkig geweest als nu. We hebben een mooi leven en leven heel bewust. Mijn vrouw en ik wandelen veel, praten over onze gevoelens en ik durf meer mezelf te zijn. Verder kan ik er echt voor mijn kinderen zijn en is de drang en onrust rondom alcohol er niet meer. Die rust straal ik ook uit richting mijn gezin, waardoor mijn kinderen veiligheid ervaren en hun gevoelens kunnen uiten. Pas als je langere tijd niet meer drinkt, besef je dat. Dat gebeurt niet meteen het eerste jaar. Dan ben je nog heel druk met het redden van je huwelijk en helen van jezelf. Maar ook daarin zijn Miriam en ik samen heel erg gegroeid.” 

En voor eenieder die Michiels verhaal leest en denkt ‘dit kan anders’, heeft Michiel nog een laatste advies: “Zoek hulp. Niet bij vrienden of familie, maar bij een ervaringsdeskundige of expert. Als je die drempel over bent — en dat is echt niet makkelijk — dan ben je namelijk al aan het werk. De eerste stap gaat je veel rust geven. Er is altijd hulp mogelijk.” 

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

• Sanne (35) kocht voor 2100 euro een toy poedel via Marktplaats: na een paar dagen ging het mis
• 4 op de 10 Nederlanders zetten verwarming te hoog: één graad lager kan 109 euro per jaar schelen
• Julia (42): ‘Ik laat mijn kinderen (4 en 6) niet naar het Sinterklaasjournaal kijken’
• Tineke verloor dochter Tamar (23) na waarschuwingen aan ggz: nu strijdt ze voor een nieuwe wet
• Grote zorgverzekeraars maken premies voor 2027 bekend

Geschreven door Julia Osendarp

Na haar opleiding aan de School voor Journalistiek komt Julia in het maatschappelijke werkveld terecht en begeeft ze zich in allerlei lagen van de journalistiek. Haar maatschappelijke achtergrond loopt later als een rode draad door haar journalistieke carrière heen en is terug te herkennen in haar verhalen.

Reacties