Nikki Veerbeek Geld & Carrière vandaag, 18:11

Leestijd: 6 minuten

Robin (30) was zwanger van een tweeling toen haar contract niet werd verlengd, mag dat wel?

Op het moment dat Robin Korse-Hensens (30) zes maanden zwanger was van een tweeling, kreeg zij te horen dat haar contract niet werd verlengd. Officieel om ‘bedrijfseconomische redenen’, maar de timing liet wat haar betreft weinig ruimte voor toeval. Een arbeidsrechtadvocaat legt uit hoe dit juridisch zit. 

Korse-Hensens werkte zo’n anderhalf jaar met plezier als contentmarketeer bij een middelgroot bedrijf. Een maandje voordat ze met verlof zou gaan, half december, vroeg haar leidinggevende ineens of ze vijf minuten had voor een gesprek. Nietsvermoedend liep ze mee. „Er was geen enkele indicatie dat mijn contract niet verlengd zou worden. Een collega van mij had net een vast contract gekregen en ik werd actief betrokken bij langetermijnprojecten.” 

Zwanger en contract niet verlengd

‘Ik zal met de deur in huis vallen: je contract wordt niet verlengd’, was de bittere mededeling. Aan haar functioneren lag het niet, meldde haar leidinggevende. „Ze zei dat ik een hartstikke goede werknemer was.” En de zwangerschap had er ook heus niets mee te maken, benadrukte de HR-directeur. „Wat dan wel? ‘Bedrijfseconomische redenen’ Ze zeiden dat ik hen gewoon te veel kostte.” 

Ze was naar eigen zeggen overdonderd. „Ik was heel emotioneel, boos en verdrietig.” En die boosheid werd een paar dagen later nog groter. „Ik had aan mijn leidinggevende gevraagd om een één-op-één-gesprek. Ik kon het altijd goed met haar vinden. Maar toen ik bij de vergaderruimte aankwam, was er wéér een persoon van HR bij. Dat vond ik heel vreemd.” 

Slapeloze nachten 

De apathische houding van haar leidinggevende raakte haar. „Ik was gedurende het hele gesprek in tranen. Ik zei dat ik het gewoon niet begreep, dat ik zo lang en hard mijn best heb gedaan en zoveel overheb voor het bedrijf. Maar ze toonde heel weinig menselijkheid, echt nul empathie. Het was alsof ze dwars door me heen keek. Dat verergerde de stress nog meer.”

Dat ze straks, met twee pasgeboren baby’s, weer moet gaan solliciteren, valt rauw op haar dak. „Stress wil je sowieso niet hebben, maar helemaal niet als je in het derde trimester zit met een tweeling. Ik had slapeloze nachten en werd iedere keer emotioneel als ik er weer aan dacht, ook door het gebrek aan empathie en menselijkheid. Waar heb ik dit nou aan verdiend? Ik snap het gewoon niet.” 

Vrij snel na dat gesprek meldde ze zich ziek met stressklachten. „Ik zat zo hoog in mijn emoties en in de stress. Ik zat in tranen op kantoor, ik had een soort fysieke reactie, dat ging ‘m gewoon niet worden. Voor de zwangerschap is dat ook heel slecht.” 

Oneerlijk en onrechtvaardig

Vanaf het begin vermoedt ze dat haar zwangerschap de reden is dat ze moet vertrekken. Die vermoedens werden sterker toen ze een maand later hoorde dat het contract van een collega, die ook zwanger is van een tweeling, ook niet wordt verlengd. „Dit is geen toeval meer, dacht ik.”

Of ze stappen gaat ondernemen, weet ze nog niet. Ze weet dat het moeilijk te bewijzen is. „Het is hun woord tegen het mijne. Als ik een goede case kan maken, wil ik er wel achteraan gaan. Maar het heeft voor mij geen directe prioriteit, omdat dat ook weer veel stress met zich mee kan brengen.”

Ze wilde vooral graag haar verhaal delen. Op de post die ze op LinkedIn deelde, regende het reacties. „Het gebeurt zó ontzettend vaak. Het is zo oneerlijk, het voelt zo onrechtvaardig.”

Wat zegt een arbeidsrechtadvocaat?

„De kans is natuurlijk heel groot dat het wél gewoon vanwege die zwangerschap is”, zegt arbeidsrechtadvocaat Suzanne Meijers. „Maar de vraag is wat je gaat doen als werknemer. Heb je zin in, tijd en energie voor het juridische gesteggel? Je zit er misschien niet op te wachten om negatieve energie aan je ex-werkgever te besteden. Dat is een beetje het spanningsveld.”

Zelfs als je wel gemotiveerd bent, is het nog maar de vraag of je je gelijk kunt halen. Het is immers nogal een grijs gebied. „Het is een heel ingewikkelde discussie. Het lijkt voor een buitenstaander duidelijk, maar het is niet altijd eenvoudig aan te tonen.”

Ze gaat verder: „Als er daarna een vacature openstaat voor dezelfde functie of als iemand anders wel een verlenging krijgt, dan is dat natuurlijk een beetje bijzonder. En ik heb weleens een zaak gehad waarin de werkgever had gezegd dat hij het ingewikkeld vond dat ze zwanger was, omdat het geld kost. De werknemer had dat opgenomen. Dan heb je wel echt iets om aan te tonen.” 

De bewijslast ligt volgens Meijers in principe bij de werkgever. „Als je zegt dat er sprake is van zwangerschapsdiscriminatie, moet de werkgever bewijzen dat er niet is gediscrimineerd. In dit geval wordt de bewijslast omgedraaid.”

Gesprek aangaan 

Als je vermoedens hebt van zwangerschapsdiscriminatie, adviseert Meijers om eerst een gesprek aan te knopen met je (ex-)werkgever. „Ik zou er altijd voor kiezen om eerst in gesprek te gaan met de ex-werkgever, voor zover zij daarvoor openstaan, om te kijken of je het samen kunt regelen. Zeg wat je van plan bent en dat je een schadevergoeding wilt.”

Als de werkgever niet toegeeft, zijn er twee opties: naar het College voor de Rechten van de Mens, of naar de kantonrechter. „Je kunt zonder advocaat naar het College voor de Rechten van de Mens of een jurist gaan. Maar: als je daar je gelijk haalt, heb je eigenlijk niks – behalve je gelijk. Dus geen schadevergoeding.”

Als het College voor de Rechten van de Mens je gelijk geeft, heb je wel een sterkere zaak bij de rechter. „Zo zou je het alsnog kunnen proberen te verzilveren in een bedrag.” Ook heb je een betere positie om eventueel weer bij je werkgever aan te kloppen voor een schadevergoeding. 

Dat zwangerschapsdiscriminatie nog te vaak voorkomt, ziet ook Meijers. „Ik ben bang dat we in die jaren niet heel veel verder vooruit zijn gegaan.” 

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

• RIVM waarschuwt voor griepepidemie volgende week, zo verklein je de kans dat je zelf geveld wordt
• Jacob (47): ‘Ik heb een goede smoes om met mijn kind (8) buiten de voorjaarsvakantie om op vakantie te gaan’
• Als het eigen risico straks 460 euro wordt, wat doet dat met onze zorgpremie?
• Dit is hoeveel het nieuwe kabinet de uitkeringen wil verlagen
• Schrikken: dit levert het terugleveren van stroom vanaf volgend jaar op

Reacties