Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Relaties & seks vandaag, 
Leestijd: 3 minuten

Roxanne (32) in Ex-treem gênant: ‘Hij had nog steeds de sleutels van zijn ex aan zijn sleutelbos’

In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Roxanne (32), die er na drie maanden achterkwam dat haar vriend nog helemaal niet klaar was voor een serieuze relatie. „Ik keek hem aan en dacht dat ik het verkeerd had verstaan.”

Roxanne (32): „Ik leerde mijn ex kennen in de kroeg, tijdens een karaokeavond. Ik was met vriendinnen en hij stond daar met zijn vrienden. Op een gegeven moment belandden we samen op het podium. Het was echt compleet vals, maar we hadden zóveel lol. We lagen dubbel van het lachen en de klik was er meteen. Ik ging met zijn telefoonnummer naar huis.

De weken daarna zagen we elkaar steeds vaker. We gingen uit eten, bleven bij elkaar slapen en stuurden elkaar de hele dag door berichtjes. Ik had echt het gevoel dat er iets moois aan het ontstaan was. Hij was romantisch, grappig en ik voelde me op mijn gemak bij hem.

Opvallende sleutelbos

Hij had altijd een enorme sleutelbos bij zich, met zo’n grote hartvormige sleutelhanger eraan. Elke keer als hij zijn sleutels uit zijn broekzak haalde, stak dat ding er half uit. In het begin besteedde ik er weinig aandacht aan, maar na drie maanden daten kon ik het toch niet laten om er iets van te zeggen.

We stonden in de keuken en hij gooide zijn sleutels op het aanrecht. Ik keek ernaar en zei: ‘Waarom heb jij eigenlijk zo’n enorme sleutelbos? Ik heb letterlijk maar drie sleutels: van de deur beneden, mijn eigen voordeur en van mijn fiets.’ Hij lachte en begon alles één voor één aan te wijzen. ‘Deze is van mijn werk, deze van mijn berging, deze van mijn ouders…’ Totdat hij ineens, heel nonchalant, zei: ‘Oh ja, en deze is van mijn ex.’ Ik keek hem aan en dacht dat ik het verkeerd had verstaan. ‘Je ex?’, vroeg ik.

Je weet nooit hoe het leven loopt

Hij haalde zijn schouders op alsof het de normaalste zaak van de wereld was. ‘Ja, waarom zou ik die eraf halen?’, zei hij. ‘Je weet immers nooit hoe het leven loopt.’ Dat moment staat echt in mijn geheugen gegrift. Die ene zin. Hij vertelde het zo luchtig, maar het had eigenlijk zóveel lading.

Voor hem leek het niets voor te stellen, maar bij mij gebeurde er heel veel. Want wat bedoel je met: je weet nooit hoe het loopt? Dat je misschien weer bij haar terechtkomt? Dat je de deur openhoudt?

Niet serieus te nemen

Vanaf dat moment kon ik hem eigenlijk niet meer serieus nemen. Alles wat daarvoor nog leuk en onschuldig voelde, kreeg ineens een andere betekenis. Zijn vaagheid over de toekomst, het feit dat hij nooit echt concrete plannen maakte en hoe makkelijk hij overal over dacht. Het viel allemaal op z’n plek.

Die sleutelbos was een signaal. Hij hield letterlijk en figuurlijk een deur open naar zijn verleden. Ik probeerde het nog even naast me neer te leggen, maar het bleef door mijn hoofd spoken. Elke keer als ik die sleutels zag, hoorde ik die zin weer: je weet nooit hoe het leven loopt.

Volledig voor gaan 

Na een paar dagen wist ik genoeg. Ik heb hem gezegd dat ik het niet meer zag zitten. Dat ik iemand wil die er volledig voor gaat en niet iemand die nog ergens een achterdeurtje openhoudt.

Hij begreep mijn reactie totaal niet. ‘Het zijn maar sleutels’, zei hij. Maar voor mij was het veel meer dan dat. Het ging niet om die sleutels, het ging om wat erachter zat.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Het beste van Metro in je inbox 🌐

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang tot drie keer per week een selectie van onze mooiste verhalen.

Reacties