Vera Guldemeester Relaties & seks 15 mrt 2026, 18:04

Leestijd: 3 minuten

Marcella (31) in Ex-treem gênant: ‘Hij was er niet voor me toen mijn moeder overleed’

In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Marcella (31), die ontdekte dat haar vriend er niet voor haar was op het moment dat ze hem het hardst nodig had, namelijk toen haar moeder overleed. „Toen het leven zwaar werd, haakte hij af.”

Marcella (31): „Ik leerde Alex kennen in de supermarkt. We grepen op hetzelfde moment naar het laatste pak havermout. Hij keek me aan en zei: ‘Nou, je kunt ook wel bij mij komen ontbijten.’ Ik moest zó hard lachen dat het ijs meteen gebroken was. Hij vroeg mijn nummer en een week later zat ik daadwerkelijk bij hem aan de keukentafel havermout te eten. Het voelde spontaan en leuk, alsof het zo had moeten zijn.

Borstkanker 

In die periode was mijn moeder al ernstig ziek. Ze had borstkanker en we wisten dat het niet de goede kant op zou gaan. Mijn dagen bestonden uit werken, naar mijn moeder gaan en tussendoor afspreken met Alex. Hij was een fijne afleiding: even lachen, even niet denken aan ziekenhuizen, behandelingen en slecht nieuws.

Een halfjaar later overleed mijn moeder. Ik was er kapot van. Verdriet is iets wat je niet kunt uitleggen aan iemand die het niet meemaakt. Ik kon alleen maar huilen, slapen en weer huilen. Juist op dat moment dacht ik: nu zal hij er voor me zijn. Nu laat hij zien dat hij om me geeft. Maar het tegenovergestelde gebeurde.

Afstand

In plaats van dichterbij te komen, nam hij afstand. Hij zei dat hij me ruimte wilde geven, maar het voelde meer alsof hij zelf niet wist wat hij met mijn verdriet aan moest. Terwijl ik thuis op de bank zat, ging hij liever met zijn vrienden naar de kroeg. Als ik hem nodig had, reageerde hij traag of helemaal niet. Ik verlangde niet naar grootse gebaren, alleen naar een arm om me heen. Iemand die zei: ik ben hier.

Zelfs bij de begrafenis was hij er niet. Hij zei dat hij geen vrij kon krijgen van zijn werk. Misschien was dat zo, maar voor mij voelde het als een keuze. Als je echt wilt, regel je iets. Dan sta je naast degene van wie je zegt te houden, op zo’n dag. Het was niet één moment, maar een opeenstapeling van kleine teleurstellingen. Een gemiste knuffel, een avond alleen en een appje dat uitbleef. Steeds opnieuw dat gevoel dat ik er alleen voor stond.

Zwaar genoeg

Mijn verdriet om mijn moeder was al zwaar genoeg. Maar het besef dat mijn partner me niet kon dragen in die periode, brak iets in mij. Ik begon me af te vragen: als hij er nu niet voor me kan zijn, wanneer dan wel? Het leven is niet alleen maar luchtig en leuk. Het wordt soms rauw en oneerlijk. En juist dan heb je iemand nodig die blijft staan.

Uiteindelijk heb ik het uitgemaakt. Niet omdat ik niet meer om hem gaf, maar omdat ik inzag dat ik iemand nodig heb die naast me blijft staan als het moeilijk wordt. Alex was dat in ieder geval niet.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:

• Ex-treem gênant: ‘Hij nam me mee naar een familiedag, waar hij me voorstelde als ‘een vriendin’’
• Ex-treem gênant: ‘Hij beweerde een eigen appartement te hebben, maar bleek gewoon bij zijn moeder te wonen’
• Ex-treem gênant: ‘Hij zei dat hij ruimte nodig had en vertrok naar Bali… met een ander’
• Ex-treem gênant: ‘Hij loog dat hij naar bed ging, maar stond diezelfde avond met een andere vrouw op een festival’

Reacties