Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Relaties & seks vandaag, 
Leestijd: 3 minuten

Jelka (35) in Ex-treem gênant: ‘Hij deed telkens alsof mijn problemen overdreven waren’

In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Jelka (35), die een relatie had met een man die haar constant liet twijfelen aan haar eigen gevoelens en problemen. „Elk gesprek over mijn stress of zorgen werd afgedaan alsof ík overdreef.”

Jelka (35): „Toen ik hem ontmoette, dacht ik dat ik eindelijk iemand had gevonden die me begreep. Lars was lief en leek altijd geïnteresseerd in wat ik te zeggen had. De eerste weken waren oprecht leuk: we lachten veel, gingen samen uit en we hadden het over onze dromen en plannen voor de toekomst. Ik voelde me eindelijk weer gezien na een paar moeilijke jaren.

Maar na een paar maanden begon er iets te veranderen. Op het werk liep het voor mij niet zo lekker: ik zat tegen een burn-out aan, stress stapelde zich op en ik had echt behoefte aan iemand die me steunde. In plaats van dat ik dat bij Lars kon vinden, kreeg ik steeds hetzelfde verhaal terug: mijn problemen waren niet zo erg.

Gesprek omdraaien

Elke keer als ik vertelde over de druk op mijn werk, over hoe uitgeput ik me voelde en over de verwachtingen die me boven het hoofd hingen, draaide hij het gesprek om. Dan begon hij over zíjn problemen. Het leek wel alsof ik niet eens mocht klagen. ‘Jelka, dat is niets vergeleken met wat ik doormaak’, zei hij dan vaak.

In het begin probeerde ik begrip te tonen. Misschien voelde hij zich écht slecht, dacht ik. Maar het werd steeds extremer. Elk gesprek over mijn stress of zorgen werd afgedaan alsof ík overdreef. Als ik vertelde dat ik me uitgeput voelde en bijna niets meer kon opbrengen na een lange werkdag, werd het een vergelijking. ‘Jij denkt dat jij het zwaar hebt? Je zou echt niet in míjn schoenen willen staan.’

Discussie wie het zwaarder had 

Het werd op den duur vermoeiend, want het leek altijd te leiden tot een discussie over wie het zwaarder had. Mijn emoties werden niet alleen gebagatelliseerd, ik begon zelfs aan mezelf te twijfelen: voelde ik echt te veel, reageerde ik overdreven, of had hij gelijk en stelde ik me aan? Ondertussen voelde ik me steeds minder belangrijk worden in de relatie. Hij had namelijk altijd wel iets zwaarders meegemaakt.

Er waren momenten dat ik dacht: misschien moet ik proberen hem beter te begrijpen, misschien moet ik het relativeren, zoals hij doet. Maar hoe vaker ik dat probeerde, hoe meer ik mezelf verloor. Alles wat ik voelde en alles wat ik nodig had, werd opzijgeschoven voor zijn ‘zwaardere problemen’.

Huilend op de bank 

De druppel kwam op een avond dat ik huilend op de bank zat omdat ik op het werk volledig overspoeld was en echt niet meer wist hoe ik alles moest bolwerken. Ik vertelde het hem, hopend op steun. In plaats daarvan begon hij over een oude knieblessure die weer opspeelde en dat hij baalde dat hij daardoor niet kon sporten. Het was alsof hij al mijn emoties in één klap wegblies. Ik voelde me ontzettend alleen.

Toen wist ik dat het genoeg was. Ik had iemand nodig die mijn gevoelens serieus nam, die begrip kon tonen, die mijn problemen niet constant moest vergelijken met de zijne. Ik maakte het uit. Het was moeilijk, maar achteraf ben ik opgelucht. Sindsdien ben ik veel sterker geworden en ik ben nu iemand tegengekomen die echt luistert, begrijpt en naast me staat, ongeacht of hij zijn eigen problemen heeft of niet. Dat besef geeft me nu zoveel rust.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Het beste van Metro in je inbox 🌐

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang tot drie keer per week een selectie van onze mooiste verhalen.

Reacties