Bedankt, idioten

Aan het eind van het jaar danken we vaak de mensen die ons geraakt hebben, inspirerende voorbeelden, stille helden. Maar dit jaar wil ik het eens anders doen. Dit jaar wil ik juist beginnen met een dankwoord aan… idioten.

Ja, jullie. Aan al die ‘stoere’ idioten die het voor elkaar kregen om van een feestnacht een soort oorlogszone te maken. Dankzij jullie wordt die gezellige oudejaarsnacht met dat magische siervuurwerk om 00.00 uur een museumstuk. Bedankt daarvoor.

Pijn, angst en paniek

Bedankt ook dat jullie het nodig vonden om hulpverleners te bekogelen met vuurwerk. Dat sommigen van hen nu met blijvende gehoorschade rondlopen of het nieuwe jaar zijn begonnen op een ziekenhuisbed, is vast een detail. En dat er zelfs doden zijn gevallen? Ach, shit happens, toch? Wanneer het vuurwerk niet voor handen was, grepen jullie moeiteloos naar stoeptegels en molotovcocktails. Alles om dat stompzinnige brein te bevredigen.

Ook bedankt namens de ouderen die ’s avonds de gordijnen maar dicht hielden en de dieren die trillend onder bedden en banken lagen. Jullie talent om complete wijken in gijzeling te nemen met niets anders dan een aansteker en een bordkartonnen ego, zag er indrukwekkend uit. Het veroorzaakte veel angst en paniek.

Dank jullie wel dat vrijwel elke ME’er, politie- of brandweerman en ambulanceverpleegkundige oud en nieuw doorbracht met een helm op in plaats van met een oliebol in de hand. Dat hun dierbaren thuis op de bank zaten, starend naar hun telefoon in de hoop op een geruststellend appje, ook dat is jullie verdienste. Wees maar trots op jezelf, dat heb je mooi voor elkaar gekregen.

Een passend eerbetoon

Maar wees gerust, ik heb een passend eerbetoon voor jullie in gedachten. Geen lullig Bureau Halt. Nee, jullie verdienen meer. Wat dacht je van een speciaal ‘idiotenlegioen’? Een militaire eenheid waar al die zelfverklaarde helden op hun 18de verplicht in dienst gaan. Hier mogen ze leren wat het echt betekent om met explosieven om te gaan. Hier ervaren ze hoe het voelt om een maat te verliezen. En ja, hier laten zij zélf hun dierbaren bezorgd achter op de bank en beleven ze zelf wat pijn, paniek en angst is.

Misschien ontdekken ze daar ook dat stoer doen iets anders is dan blind vernielen. Dat angst niet verdwijnt door harder te schreeuwen. En dat je je eigen land niet beschermt door het op te blazen.

Dus nog één keer, uit de grond van mijn hart: bedankt, idioten. Hopelijk wordt 2026 het jaar waarin jullie eindelijk leren wat verantwoordelijkheid betekent.

Reacties