Sofie Vissers Opvoeding Bijgewerkt: gisteren, 14:11

Leestijd: 4 minuten

‘Mijn dochter (6) wordt steeds afgewezen door hetzelfde jongetje als ze vraagt om af te spreken’

Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Het ouderschap gaat gepaard met zowel intense geluksmomenten als met een hoop kopzorgen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks voor Metro een opvoedvraag van ouders. Deze week de vraag van Maarten (45): „Mijn dochter (6) wordt steeds afgewezen door hetzelfde jongetje als zij vraagt om af te spreken.”

Sofie schiet te hulp.

Opvoedvraag: ‘Mijn dochter (6) wordt steeds afgewezen door hetzelfde jongetje als ze vraagt om af te spreken, hoe ga ik hiermee om?’

„Hoi Sofie,

Mijn dochter zit in groep 3 en is nog steeds haar draai aan het vinden in de klas. Ze is verkikkerd op een bepaalde klasgenoot, maar dat is helaas niet wederzijds. Dat jongetje is anderhalf jaar ouder dan mijn dochter en speelt eigenlijk alleen maar met 8-jarigen. Mijn dochter is pas net 6 en klein van stuk, dus ik denk dat het jongetje gewoon wat minder aansluiting vindt bij haar.

Toch blijft mijn dochter dat jongetje stug iedere week om een speeldate vragen, maar hij blijft haar afwijzen. Dat doet hij niet op een subtiele manier, hij roept dan hard in het oor van mijn dochter: ‘Nee, dat zei ik toch al?!’ Mijn dochter loopt dan beteuterd naar me toe en dan voel ik haar pijn. Het is wel zo dat ze het altijd snel weer vergeet, zoals dat gaat bij kinderen.

Hoe ga ik hiermee om? Moet ik mijn dochter duidelijk maken dat ze hem beter niet te spelen kan vragen? Of moet ik haar dit zelf laten ervaren, door zich nog een paar keer te laten afwijzen? Wellicht valt het kwartje dan. Ik wil geen curlingouder zijn, maar ik wil haar ook niet iedere keer overstuur mee naar huis nemen.

Liefs,

Maarten”

Het antwoord

„Wat je beschrijft is heel herkenbaar en je zorg is heel begrijpelijk. Je ziet je kind geraakt worden, je voelt die afwijzing bijna zelf en ondertussen wil je haar ook de ruimte geven om zich te ontwikkelen op sociaal vlak.

Belangrijk om te weten is dat dit gedrag bij de leeftijd van beide kinderen past. 6-jarigen zijn sociaal nog volop aan het oefenen, en een kind van 7 of 8 dat vooral met oudere kinderen speelt, kan natuurlijk minder aansluiting voelen. Dat is niet gemeen bedoeld, maar kan wel hard overkomen.

Moet je haar beschermen of afwijzing laten ervaren?

Wat ik denk, is een beetje van allebei. Wat ik niet zou doen, is haar keer op keer dezelfde afwijzing laten incasseren. Niet omdat ze er meteen ‘schade’ van oploopt, maar omdat ze nog te jong is om daar zelf van te leren. Ze voelt alleen: ik wil, jij niet en dat doet pijn, ook als ze het snel weer lijkt te vergeten.

Tegelijkertijd hoef je haar ook niet te verbieden om hem voor het spelen te vragen, want dan ontneem je haar autonomie en het leerproces.

Wat kun je wél doen?

• Benoem wat je ziet, zonder het groter te maken.
  Bijvoorbeeld thuis: ‘Ik zie dat je hem heel graag mag. En ik zie ook dat hij vaak nee zegt. Dat is verdrietig.’ Niet oplossen, alleen erkennen. Dat helpt haar haar gevoel te plaatsen.
• Help haar haar sociale blik te verbreden.
  Je kunt voorzichtig sturen door haar aandacht te verleggen: ‘Met wie vind je het nog meer leuk in de klas?’ of ‘zullen we eens kijken wie jij kunt vragen om te spelen?’
• Geef haar een alternatief
  Je kunt haar helpen met nieuwe manieren om de vraag te stellen: ‘Wil je samen tekenen?’, ‘mag ik even meedoen?’ of: ‘oké, dan ga ik iets anders doen.’ Dat vergroot haar gevoel van regie.
• Trek een grens bij de manier van afwijzen
  Het harde roepen is niet oké. Als dat vaker gebeurt, zou je het met de leerkracht kunnen delen. Niet beschuldigend, maar beschermend: ‘Mijn dochter wordt regelmatig hard afgewezen en dat raakt haar. Kun je hier in de klas op letten?’

En misschien wel het belangrijkste:

Je dochter leert hier niet dat ze ‘niet leuk genoeg’ is, maar dat:

• Niet iedereen hetzelfde wil;
• Gevoelens kunnen botsen;
• En dat je na teleurstelling weer verder kunt.

Zeker omdat jij er bent. Jij vangt haar op en dat is goud waard. Je hoeft haar niet harder te maken, je helpt haar juist door zacht én duidelijk te zijn.”

Lees op JM Ouders het verhaal van Andrea: ‘Ik drukte die speeldate erdoorheen’

Meer weten over kinderen en opvoeding? Deze artikelen zijn de afgelopen tijd goed gelezen:

• Opvoedkundigen hameren op het belang van emotionele intelligentie bij kinderen, iets dat soms vergeten wordt. Zo breng je kinderen die intelligentie bij.
• Ook als je kind al volwassen is, kan er nog weleens strijd tussen jullie ontstaan. Volgens een psycholoog zijn er drie tactieken die je het best kunt toepassen in zo’n situatie.
• Zijn je kinderen onbedoeld verwend? Deze uitspraken van jou als ouder kunnen daaraan bijgedragen hebben.
• Ouders doen regelmatig aan omkopen of dreigen. Denk maar aan: ‘Als je nu meekomt, krijg je thuis een snoepje’. Volgens een kinderarts kun je echter veel beter iets anders doen.

Reacties