Mirthe Diemel Lifestyle vandaag, 19:22

Leestijd: 2 minuten

Lienke (44) in Opgebiecht: ‘Ik slaap nog met mijn knuffel’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Lienke (44) slaapt nog met haar knuffel die ze als kind al had.

Lienke: „Jaren geleden las ik een reportage over vrouwen die nog met hun knuffel slapen. Of nou ja, ‘knuffel’. Soms was het nog maar een vies, versleten lapje stof waar nauwelijks iets van over was. Maar goed, ik sloeg er wel op aan, want ik ben dus blijkbaar niet de enige.

Verwassen teddybeer

Niet dat ik het verder van de daken schreeuw hoor, integendeel. Maar ook ik slaap nog steeds met mijn knuffel. Een verwassen teddybeer, met één oor dat ergens in mijn jeugd is verdwenen en nooit meer is teruggevonden. Voor de rest is-ie nog redelijk intact. Al moet je ‘intact’ hier wel ruim interpreteren.

Ik vind het heerlijk, ben dol op mijn teddy. De geur is nog steeds zo vertrouwd als vroeger. Het geeft me iets geruststellends, iets geborgens. Misschien voel ik me er ook wel melancholisch bij, alsof ik terug wil naar vervlogen tijden. Ik kan hoe dan ook niet zonder: als hij niet in de koffer zit als we op vakantie gaan, raak ik serieus in paniek. T

egelijkertijd bewaak ik hem met mijn leven op ons vakantieadres. Ik heb geen reserve-exemplaar. En die geur krijg ik ook nooit meer terug. Wassen is dus absoluut geen optie, tot grote ergernis van mijn man. Snap ik ook wel van hem. Hij heeft het regelmatig over ‘dat smoezelige ding’ en verbiedt me om ’m aan zijn kant van het bed te leggen. Ha, mocht-ie willen, dat komt niet eens in me op.

Geborgenheid

Maar goed, die knuffel geeft me dus gewoon geborgenheid, zo simpel is het. Alleen voelt het ook vrij gênant. Ik vertel het aan niemand. En als ik een nachtje wegga met een vriendin, blijft hij wél thuis, anders moet ik er wel eerlijk over zijn. Maar dan slaap ik dus ook merkbaar slechter. Dat zegt eigenlijk al genoeg.

Mijn kinderen weten het ook niet echt. Ja, ze weten dat mama haar knuffel nog heeft, dat wel, maar niet dat ik er ook echt mee slaap. Soms willen ze ermee spelen, ze zijn nog klein, maar dat laat ik niet toe. Hij ligt altijd veilig uit het zicht.

Soms denk ik: is dit wel normaal? Helemaal als ik online die reacties onder zulke artikelen lees. Mensen vinden er van alles van. Al vinden mensen tegenwoordig overal wel iets van, maar toch: niet veel volwassenen zullen nog met hun knuffel slapen, lijkt me.

En toch, als dit mijn enige ‘rare’ eigenschap is, dan valt het best mee. Ik functioneer verder prima, heb thuis alles op orde, leuk werk, een fijn gezin, sociale contacten. Dus ik ben ook niet van plan mezelf te gaan veranderen en ik slaap vrolijk verder met mijn knuffel. Al hou ik dat wel lekker voor mezelf.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

• Opgebiecht: ‘Ik woon sinds kort samen met een vriendin, maar heb nu al spijt’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het kerstdiner bij mijn schoonouders niet te eten’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het huis van onze vrienden vies’
• Opgebiecht: ‘Ik schaam me voor mijn interieur’

Reacties