Mirthe Diemel Lifestyle 26 sep 2025, 19:04

Leestijd: 2 minuten

Opgebiecht: ‘Ik woon sinds kort samen met een vriendin, maar heb nu al spijt’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat ze liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Maud (32), die sinds kort samenwoont met een vriendin, maar daar nu al spijt van heeft.

„Toen de relatie van een goede vriendin uitging en zij woonruimte zocht, voelde het logisch om te vragen of ze bij mij kwam wonen. Ik zocht toevallig toch een huisgenoot voor mijn huurappartement en zij had onderdak nodig. Win-win, leek me. We kennen elkaar immers al jaren en konden het supergoed vinden met elkaar, dus wat kon er misgaan?

Slecht idee

Nou, veel. We wonen nu iets langer dan een maand samen, en ik weet al zeker: dit was geen goed idee. In theorie leek het vertrouwd en gezellig, en ik had geen gedoe met een vreemde. Maar in de praktijk merk ik dat onze vriendschap heel anders voelt nu we samenleven. Kleine irritaties stapelen zich op: ze laat overal spullen slingeren, maakt mijn boodschappen op zonder iets terug te leggen en doucht eindeloos lang.

En hoewel dat op zichzelf misschien allemaal nog te overzien is, merk ik dat ik er op een dieper niveau moeite mee heb: het lijkt alsof ze zich niet verantwoordelijk voelt voor de gezamenlijke ruimte, maar er gewoon ‘bij woont’.

Ander ritme

Wat ik ook lastig vind, is het verschil in levensritme. Zij is een avondmens, ik niet. En waar ik probeer om op tijd naar bed te gaan, begint zij dan pas met douchen, televisiekijken of bellen. Daardoor ben ik vaak onrustig of vermoeid – en voel ik me vervolgens chagrijnig, wat ik niet wil zijn tegenover iemand die ik eigenlijk graag mag.

Het meest vervelende is misschien wel dat ik niets durf te zeggen. Nog niet, in elk geval. Ik ben bang dat ik daarmee de sfeer verpest of erger: onze vriendschap op het spel zet. Ik wil haar niet kwetsen, zeker niet nu ze al in een kwetsbare periode zit. Maar tegelijk merk ik dat ik me terug begin te trekken. Dat ik minder met haar deel, sneller de deur uit ben, me afsluit. En dat voelt niet goed, zeker niet in mijn eigen huis.

Geen goede huisgenoten

Moraal van het verhaal: je kunt nog zo dol op iemand zijn, maar dat maakt jullie nog geen goede huisgenoten. Soms werkt iets in de ene context perfect, en in de andere gewoon niet. Dus misschien moet ik dat binnenkort toch voorzichtig gaan zeggen – voor ik mijn geduld écht een keer verlies en we dikke bonje krijgen.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

• Opgebiecht: ‘Ik woon sinds kort samen met een vriendin, maar heb nu al spijt’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het kerstdiner bij mijn schoonouders niet te eten’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het huis van onze vrienden vies’
• Opgebiecht: ‘Ik schaam me voor mijn interieur’

Reacties