#17: ‘Met hoeveel jongens heb je seks gehad?’

Afgelopen nacht geen oog dicht gedaan, stel dat ik een soa heb van Fredje... Foto: Jordan Bauer/unsplash.com

Foto van 'Maud'

6 DEC 2017

Terugblik: Maud was tijdens een stomdronken avond bij Holle Bolle Foet aka Fredje in bed geëindigd. Die anderhalve minuut seks waren de vreselijkste anderhalve minuut uit haar leven. Niet alleen was de seks buitengewoon slecht, ze waren ook zo dom om het onveilig te doen. Tijdens de wekelijkse borrel raakte ze aan de praat met rustige Rosita. Die had niet zulk leuk nieuws voor Maud.

„Dag meneer, weet u waar de ingang van de soapoli is?” „Ja, meisje dan moet je in het gebouw hierachter zijn, je bent in het verkeerde pand”, zei de beveiliger. Zijn afkeurende blik zorgde ervoor dat ik me nog stommer voelde dan dat ik al deed. Sh*t, waarom heb ik dan ook onveilig seks gehad met die stomme idioot!

Great! Een soatest, te laat voor mijn afspraak en dan blijk ik ook nog eens in het verkeerde gebouw te zitten. De afgelopen nacht heb ik amper geslapen. Als ik dokter Google moet geloven, heb ik kans op alle mogelijke ziektes: chlamydia, gonorroe, herpes of misschien wel hiv. Misschien heb ik het wel allemaal!? Die paar uurtjes dat ik kon slapen droomde ik dat ik aan mijn ouders moest vertellen dat ik hiv had.

Onderweg naar de GGD kwam ik trouwens Rustige Rosita weer tegen. Haar suffe bril heeft ze dit keer thuisgelaten en ze ziet er gelijk heel anders uit. Ik vraag me af of ze eigenlijk wel zo rustig is als ik eerst dacht. Ze vroeg of alles goed ging. Ik vertelde haar dat ik nogal slecht had geslapen en een afspraak had bij de soakliniek. Rosita blijft mij verbazen, maar ze wist me op een of andere manier toch gerust te stellen.

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

„Ik ga elk halfjaar even langs bij de GGD. Je gaat toch ook elk halfjaar naar de tandarts, het is heel normaal dat je de boel daar beneden ook even laat testen. En je weet het nooit met al die mannen. Het stelt niet veel voor hoor Maud, voor je het weet sta je weer buiten.” Wie had dat gedacht? Ik was al verbaasd dat Rosita seks heeft gehad met Fredje, maar kennelijk had ze het afgelopen jaar wel meer piemels voorbij zien komen en dan deed ze het ook nog eens onveilig. Stille wateren hebben diepe gronden, dat bleek maar weer.

Na tien minuten zoeken had ik het goede gebouw gevonden. Bij de receptie werden mijn gegevens gecontroleerd. Er werd mij verzocht om plaats te nemen in de wachtkamer. Nu heb ik sowieso al een hekel aan wachten, maar de wachtkamer van de GGD is helemaal een verschrikking. Iedereen zit daar toch een beetje beschaamd naar beneden te kijken. Best jammer, want ik zag eigenlijk wel wat hotties zitten. Maar goed, oogcontact zoeken in een soapoli is ook weer zo’n ding. #awkward2.0

De wachtkamer zat vol met jongens en meiden van mijn leeftijd. Ik was dus niet de enige die zo dom was geweest om onveilig te vrijen. Na een half uur wachten was ik eindelijk aan de beurt. Ik liep kamer 18 in. Ja, er zijn meer dan twintig testhokjes bij de GGD.

„Goedendag, ik ben Bas.” Zo wie was dat?! Ik had een vrouwelijke verpleegkundige van middelbare leeftijd verwacht, zo’n lieve vrouw die je op je gemak stelt. Geen jonge god met smaragdgroene ogen, baardje en donkerbruin haar. Bas is een woest aantrekkelijke gast waar je knikkende knietjes en klamme handjes van krijgt. Ik gaf hem een (angstig) zweethandje en ging op de stoel tegenover hem zitten, maar eerlijk gezegd was ik liever gelijk boven op hem gaan zitten. Sorry, maar Bas is echt buitengewoon knap!

„Met hoeveel mannen heb je het afgelopen halfjaar seks gehad? En ben je in de gelegenheid om contact met ze op te nemen.” Moest ik deze knappe verpleegkundige nu echt gaan vertellen met hoeveel mannen ik seks had gehad en wat ik met wie had gedaan? Vorige week heb ik Mark weer gezien en alhoewel we niet all the way zijn gegaan, heb ik Mark zijn ‘grote vriend’ wel van erg dichtbij gezien. En geproefd. En oké, misschien is hij eventjes tien seconden in mij geweest maar dat noem je toch geen seks? Maud, hoe heb je toch zo stom kunnen zijn om onveilig seks te hebben!?

Ik probeerde me op Bas zijn groene ogen te focussen, ik fantaseerde hoe zijn volle lippen mij zouden zoenen en bedacht dat hij vast een zespak moest hebben onder dat witte jasje van hem. Maar deze fantasie werd abrupt afgekapt, toen Bas de volgende woorden sprak: „Als je gewaarschuwd bent voor een soa, dan moeten we je ook testen op hiv. Ik zal zo wat bloed bij je afnemen en dan heb je binnen 15 minuten de uitslag. Is dat oké?” Nee, natuurlijk is dat niet oké, dacht ik. Ik ben doodsbang voor naalden, ik wil geen soa en al helemaal geen hiv! Op dat moment vervloekte ik Holle Bolle Foet aka Frederik aka Fredje.

Bas maakte een paar grapjes en vroeg of ik uit de buurt kwam. Voor ik het wist, zat de naald in mijn arm. Eigenlijk was die prik zo voorbij, maar die 15 minuten wachten waren een regelrechte hel. Ik rookte drie sigaretten in een kwartier en probeerde Sam te bellen. Niet omdat ik hem nou zo graag op de hoogte wilde stellen van mijn mogelijke soavenirtje, maar gewoon omdat Sam mij altijd op kan vrolijken. Sam nam natuurlijk weer eens niet op, hij zal wel met Bella in bed liggen of zo.

Terug in de soapoli vertelde Bas dat ik gelukkig geen hiv had. Halleluja!!! Het kon een week duren voordat ik de andere testresultaten zou krijgen en mocht ik een soa hebben, dan moest ik mijn andere sekspartners daarvan op de hoogte stellen. Stel je voor dat ik Mark moet vertellen dat ik een soa heb!? Lekker dan, ik weet niet hoe ik deze week met SSS (Sh*tSOAStress) ga overleven.

Ik gaf Bas een hand en liep de soapoli uit. Bas wil ik graag terug zien, maar dan wel in een andere omgeving, die soapoli hoef ik nooit meer van binnen te zien. Snel wegwezen hier! De wekelijkse borrel was begonnen en ik kon wel een driedubbele wodka gebruiken! Met mijn blik op mijn telefoon gericht liep ik de kliniek uit, totdat ik tegen iemand aan liep.

„Maud, wat doe jij hier!?”, hoorde ik Sam zeggen.

VOLGENDE AFLEVERING > > >

< < < VORIGE AFLEVERING

#16:'Waarom bestaat er geen soa-morning-afterpil?'

WIE IS MAUD?

„Hoi, ik ben Maud (19). Waar de een postzegels of Efteling-laven verzamelt, spaar ik spannende ervaringen en houd in mijn dagboek - of beter: nachtboek - mijn laatste avonturen én veroveringen bij. Elke week geeft Metro een kijkje in mijn turbulente (studenten)leven.”


wow
user_9cca43089b7b4c8639bb7610c5b593e720719c5d_avatar

Views

2k+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow
Likeability of 5

#31 'Waar liggen de morning-afterpillen?'

Eigenlijk wilde ik vandaag de hele dag in bed blijven. Foto via Pexels

Foto van 'Maud'

VANDAAG, 15:00

Maud is naar Amsterdam verhuisd en weg bij de vereniging. Ze heeft eindelijk officieel een relatie met Sam. Het loopt nog niet helemaal soepel, want Maud is haar eerste vriendje Jelle tegengekomen in de hoofdstad en krijgt hem niet uit haar hoofd. En dan is ze ook nog eens twee keer de pil vergeten. Volgens haar beste vriendin Jessie is het verstandig om een morning-afterpil te halen. Tijdens haar sollicitatie bij een restaurant komt Maud opnieuw een oude bekende tegen.

Een kwartier voor openingstijd stond ik al te wachten voor de deuren van de Etos. Het was gisteravond erg gezellig met Jessie, maar ze heeft mij toch wel een beetje bang gemaakt. Volgens mijn beste vriendin zat ik net in mijn vruchtbare periode op het moment dat ik de pil was vergeten. Jessie heeft verstand van dit soort zaken en raadde mij aan om een morning-afterpil te halen.

Ik loop al tien minuten door de Etos op zoek naar die pil. Ondertussen gooi ik van alles in mijn mandje: douchegel, wattenschijfjes, deo, pleisters, vitaminepillen en elastiekjes. Op een of andere manier vind ik het stom om alleen een morning-afterpil af te rekenen. Ik stuur Jessie een appje dat ik inmiddels het hele assortiment van de Etos voorbij ben gelopen, maar dat ze die pil niet hebben. Had ik dan toch naar de apotheek moeten gaan? Ze appt gelijk terug dat ik het bij de kassa moet vragen. Aha.

Gelukkig is het nog heel rustig, dus de kans dat ik bekenden tegenkom bij de kassa is erg klein. Niet dat ik nou zoveel mensen ken in Amsterdam, maar je weet het maar nooit. Ik woon hier nog maar net en heb geen zin in roddels. De vrouw achter de kassa is superaardig en overhandigt mij de morning-afterpil. „Bent u bekend met het geneesmiddel of heeft u nog vragen over het gebruik?” Een vraag die ik normaal standaard beantwoord met: „Nee dankje, ik ben bekend met het gebruik.” Maar dat is niet zo gek, want het enige wat ik normaal haal is paracetamol. „Eigenlijk heb ik wel wat vragen ja. Ik ben dit weekend twee keer de pil vergeten en ik heb toen ook meerdere malen seks gehad met mijn vriend,” vertel ik de mevrouw, die mij doet denken aan mijn vriendelijke mentor van de middelbare school.

Ze legt mij uit dat je een morning-afterpil tot 72 uur na de onbeschermde seks kan innemen. „Maar deze pil mag je echt niet te vaak nemen meisje. Het is slecht voor je lichaam en je kan er ziek van worden", waarschuwt ze. Ik reken nog snel een flesje water af en zodra ik buiten sta slik ik die pil in. Op hoop van zegen. „En nooit meer zo stom zijn Maud”, zeg ik tegen mezelf.

Ik ren naar huis, want het is buiten ijs en ijskoud en in de haast ben ik vanochtend mijn handschoenen vergeten. Eenmaal thuis app ik Sam en vraag hem of ik hem even mag bellen. Hij belt gelijk terug en vraagt of alles wel goed gaat. Ik vertel hem dat ik de pil ben vergeten en leg hem het hele verhaal uit. Sam heeft gelijk door dat ik me er niet zo prettig bij voel en stelt voor dat hij vanavond langskomt om voor mij te koken. En hij heeft een nieuwe serie die hij graag samen wil kijken.

Door het gesprek met Sam voel ik mij weer iets rustiger en ik besluit me vast voor te bereiden op mijn sollicitatie van vanmiddag. Ik had een mail gestuurd naar een heel leuk nieuw restaurantje hier om de hoek. Ik werd gelijk teruggemaild of ik deze week nog langs kon komen voor een gesprek. Het restaurant heeft een Franse kaart, dus ik ben maar even snel het menu uit mijn hoofd gaan leren. Ik heb natuurlijk geen zin om met mijn mond vol tanden te staan, als ze mij vragen of ik weleens ‘bouillabaisse’ heb gegeten. Nadat ik de menukaart uitvoerig heb bekeken, surf ik wat rond op de sites van de HvA en UvA. Het is best chill dat ik nu even geen studiestress heb, maar in het nieuwe studiejaar wil ik wel weer beginnen met een studie. Psychologie, communicatiewetenschap, geschiedenis of toch Europese studies. Ik kom er niet uit. Gelukkig heb ik nog een paar maanden.

Stipt op tijd wandel ik het restaurant binnen. Van buiten lijkt het heel klein, maar van binnen is het best groot. Alles is wit en aan de muur hangen zwart-wit foto’s van Parijs. Ik word ontvangen door Stephanie, ze is de manager van het restaurant en ik schat haar niet ouder dan 25. Op het eerste gezicht lijkt ze wat afstandelijk, maar uiteindelijk hebben we een heel leuk gesprek. Stephanie legt mij uit dat ze wel op zoek zijn naar iemand die wat langer blijft. Het personeel bestaat uit een hechte club mensen en in de zomer gaan ze vaak samen naar festivals. Kijk, dat bevalt me wel. Stephanie vraagt of ik deze week nog een proefmiddag kan draaien en ze neemt me mee naar de achterkant van het restaurant om mij voor te stellen aan de rest van het personeel.

We lopen richting de keuken en ik hoor aan aantal mensen lachen. Nog voordat ik de keuken binnen ben gelopen hoor ik een stem, een stem die mij wel heel bekend voorkomt..


like
user_815d1f8a008165b979f6fd3d6b0373808be68f83_avatar

Views

300+

#30 'Eerst een soa en straks ben je zwanger?!'

Maud is twee keer de pil vergeten. Volgens Jessie had ze precies op die dagen de meeste kans om zwanger te raken. Foto ter illustratie: ANP

Foto van 'Maud'

16 FEB 2018

Maud is naar Amsterdam verhuisd en weg bij de vereniging. Maar nu Maud de komende periode niet naar school gaat, moet er toch echt een baantje gevonden worden. Tot haar verbazing komt ze ook nog haar eerste vriendje tegen: Jelle. Net nu het tussen haar en Sam eindelijk officieel is. Maud is niet zo gelukkig als ze gehoopt had te zijn. Ze heeft een relatie met Sam, maar krijgt Jelle niet uit haar en hoofd. En dan is ze ook nog eens de pil vergeten en volgens vriendin Jessie is dat toch een stukje erger dan dat Maud dacht.

Ik snap het niet. Hoe heb ik nu weer zo stom kunnen zijn? Kijk, ik ben best een beetje chaotisch. Mijn sleutels vind ik vaak terug in de koelkast en ik heb al geregeld zonder portemonnee bij de kassa van de supermarkt gestaan. Maar er is één ding dat ik nooit vergeet en dat is het slikken van de pil. Al drie jaar lang ben ik hem nooit vergeten. En nu twee keer achter elkaar!

Misschien komt het door de verhuizing? Ik moet hier toch even wennen en heb nog niet helemaal mijn draai gevonden. Sam heeft twee nachten bij mij ‘geslapen’. We hebben officieel een relatie en zijn 's nachts natuurlijk meer bezig geweest met andere dingen. De uren dat ik lag te slapen werd ik steeds wakker van het geluid op straat. Amsterdam is toch een stukje drukker dan ik dacht. Eigenlijk mag ik heel blij zijn. Ik woon in Amsterdam en ik heb een relatie met de jongen die ik al heel lang leuk vond. Toch voel ik me heel onrustig.

Omdat ik niet zo goed weet wat ik moet doen besluit ik maar de twee gemiste pillen in een keer te in nemen. Van de bijsluiter van de pil word ik niet veel wijzer en dit lijkt mij de meest logische oplossing. Ik heb zo met Jessie afgesproken en zij is wat beter met dit soort dingen.

Tot Jessie er is, ga ik verder met het opruimen van mijn kamer en kom ik een doosje tegen met oude kaarten, briefjes, festivalkaartjes en foto’s. Ik roep al twee jaar dat ik die foto’s eens in een boek wil plakken, maar dat is nog steeds niet gelukt. Ik kom foto’s tegen van mijn examenreis, Koningsdag, mijn eerste rijles en een weekend Texel. Ik voel ineens een tinteling, ik was helemaal vergeten dat ik deze foto had! De foto is gemaakt op het strand van Texel tijdens de zonsondergang. Twee verliefde tieners maken met hun handen een hartje. Heerlijke zo’n foute foto. Net zo fout als mijn haarkleur, trouwens. Mijn moeder had die zomer mijn haar iets geblondeerd. Ik zie nu pas dat mijn haarkleur meer weg had van de haarkleur van Pippi Langkous. Toch ben ik blij dat ik de foto weer heb gevonden. Het is een mooie herinnering aan die goede oude tijd en aan mijn eerste weekendje weg met Jelle.

Totaal in gedachten verzonken schrik ik op. De bel gaat! Shit, dat is waar ook, Jessie staat voor de deur! Ik was even vergeten dat Jessie altijd te vroeg is en ik altijd te laat. Zodra Jessie mijn kamer binnenstapt, begint ze gelijk met opruimen. Jessie is zo’n type die haar kledingkast en boekenkast volledig op kleur heeft gesorteerd. Mijn kasten zijn meestal leeg en al mijn kleding ligt op een stoel naast mijn bed. Anyway, Jessie is de beroerdste niet en helpt me de boel op orde te krijgen.

Twee uur later zitten we met een gin-tonic bij De Kanarieclub. Jessie vertelt over haar en Dylan. Ze hebben elkaar sinds Barcelona elke week gezien en bellen heel vaak. Maar echt seks hebben ze nog niet gehad, want Jessie (heilige maagd Maria) weet nog niet of ze er klaar voor is. Dylan heeft veel meisjes gehad en ze is bang dat hij haar hierna aan de kant zet. Volgens mij is die jongen stapelgek op haar, maar ik snap haar twijfels wel.

„Hoe gaat het nou met jou en Sam?” Vraagt Jessie. Ik vertel haar dat Sam mij officieel verkering heeft gevraagd, maar ook dat ik Jelle ben tegengekomen en dat ik twee keer de pil ben vergeten. „Mau-auud!!", roept ze keihard. Het stelletje naast ons hoort het ook en kijkt om! „Hoe krijg je dit altijd voor elkaar? Je weet wat er kan gebeuren als je de pil niet slikt he! Dan kun je een baby krijgen, Maud.” Ik haat het altijd als mensen de hele tijd mijn naam noemen, meestal is dat nooit zo positief. „Eerst een soa en straks ben je zwanger!?” Jessie kan af en toe een beetje overdrijven, maar ik zie ineens het hele seizoen van Teen Mom met mezelf in de hoofdrol voorbijschieten. Alhoewel, ik word volgende maand twintig dus dan ben ik officieel geen tiener meer, maar toch.

Jessie vraagt mij wanneer ik voor het laatst ongesteld ben geweest en begint driftig te googelen. Er bestaan kennelijk allemaal websites om te berekenen wat je vruchtbare dagen zijn. „Lekker dan Maud, hoe krijg je het voor elkaar? Wat een timing! Net op de dagen dat jij je pil niet hebt geslikt had je de meeste kans om zwanger te raken!”


Views

900+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

#29 We besluiten het op een zuipen te zetten

Kijk. Dát is the spirit die Sam en ik die avond hadden. En dan stelde hij ook nog die ene, heerlijke vraag! / Unsplash, Jahsie Ault.

Foto van 'Maud'

9 FEB 2018

Nadat de laatste spullen zijn gepakt, verhuist Maud toch echt naar Amsterdam. Ze is af van Fredje, van de vereniging en helemaal klaar met Leiden. Het enige wat haar nog met die stad verbindt is haar liefje Sam. Dankzij Dylan, het vriendje van Jessie, is haar verblijf in Amsterdam verder geregeld. Maar nu Maud de komende periode niet naar school gaat, moet er toch echt een baantje gevonden worden. En dan komt ze tot haar verbazing ook nog haar eerste vriendje tegen: Jelle. En die paar maanden Australië hebben hem goed gedaan…

„Eh, wie dat was?”, herhaal ik de vraag van Sam. Even slik ik en overweeg ik een vage smoes te verzinnen. De dakdekker van het oude huis van mijn ouders? De yogaleraar van mijn moeder? Er spoken alleen maar belachelijke antwoorden door mijn hoofd en dan realiseer ik mij dat ik zo weinig mensen, plekken en situaties ken in deze omgeving dat ik echt niet kan liegen. Oh, en natuurlijk is het ook gewoon beter om de waarheid te zeggen tegen je ‘bijna vriendje’.

„Dat was Jelle, mijn eerste vriendje. Hij was op reis naar Australië, maar is nu weer terug en woont ook in Amsterdam. Hij vroeg me om binnenkort iets te gaan drinken.” Ik kijk met vragende ogen naar Sam, benieuwd naar zijn reactie. Even zie ik zijn mondhoeken omlaag trekken, maar hij herpakt zich vrijwel direct. „Ah, leuk. Zullen we iets eten?”

We besluiten een hapje te gaan eten in De Foodhallen, waar ik een Mexicaanse wrap, een sushi handroll en een of ander goddelijk toetje bestaande uit koek met heel veel chocola naar binnen prop. Het is er ontzettend druk, maar Sam en ik hebben de avond van ons leven. Spontaan besluiten we om het die avond op het zuipen te zetten en met het toetje nog in mijn hand en mijn mond vol ren ik naar de bar om het volgende drankje te bestellen.

„Swee sjavion blan”, mompel ik met mijn mond vol koek bij de bar terwijl Sam achter mij komt staan. „Twee chocomelk? Komt eraan!”, zegt de bartender bloedserieus zonder op een bevestigend knikje te wachten. Vliegensvlug haalt hij de dopjes van twee flesjes chocolademelk en zet ze vol trots voor ons neus. Sam en ik piesen bijna in ons broek van het lachen en als we even later onze échte, iets minder kinderachtige, bestelling voor ons hebben staan hangt de mascara ergens bij mijn neusvleugels.

Het weerhoudt Sam er niet van om opeens verliefd mijn handen te pakken en naar voren te leunen. „Maud”, mompelt hij met een klein glimlachje op zijn gezicht. „Voordat ik morgen weer terug ga naar Leiden wil ik je eigenlijk echt nog iets vragen.”

Ik kijk verliefd terug. Of scheel van de drank, dat zou ook kunnen. In ieder geval voelt het niet alsof Sam me iets heel vervelends gaat vragen. Sterker nog: ik heb het idee dat hij mij iets heel leuks wil vragen en als hij een seconde later de magische woorden: „Wil jij mijn vriendinnetje zijn” uitspreekt heb ik al „Ja!” geschreeuwd voor hij zijn zin heeft afgemaakt. We zijn official. YES!

Of mijn botsing met Jelle iets te maken heeft met deze serieuze vraag laat ik even terzijde, maar zo gelukkig als die avond heb ik me zelden gevoeld.

Het is maandag. Sam is gisterenavond naar huis gegaan en ik lig in een afgrijselijke pyjamabroek met koeienvlekken en een te groot shirt van Sam op mijn bed door vacatures heen te scrollen. Ik moet een baantje vinden, maar heb geen idee wat een leuke zaak is om te werken hier in Amsterdam. En wat voor werk is in vredesnaam geschikt voor mij? Ik heb geen zin om in een kledingwinkel te staan, maar ben ook best wel onhandig. Dus of horecawerk nou echt iets voor mij is? Mijn servies gaat meestal maar een half jaar mee voordat meer dan de helft van de borden zijn gesneuveld. En er gaat geen feestje voorbij waarbij ik niet per ongeluk een glas drinken uit iemands handen heb geslagen.

Toch trekt de horeca mij het meeste. Ik ben nieuw in Amsterdam, heb zin om veel mensen te leren kennen en dat te doen in een gezellige omgeving. En wat is er nou leuker dan dat te doen tijdens een avondje drinken onder het genot van een muziekje? Ik speur het internet af naar een aantal leuke barren en uitgaansgelegenheden in de stad die niet te ordinair overkomen. Bij namen als ‘Het Feest van Joop’ en ‘Jantjes Verjaardag’ gaan mijn nekharen meteen recht overeind staan, maar dan zie ik een vacature van een tent die mij wél heel erg trekt.

Ik tik een spontaan mailtje en druk triomfantelijk op verzenden. Ik rol mijzelf van het bed en besluit toch maar eens het een en ander op te ruimen. Als eerste pak ik mijn ‘belangrijke spullen tasje’, waar ik een zilveren pilstrip uit haal. Verschrikt blijf ik naar de strip staren. De laatste keer dat ik mijn pil heb ingenomen is vrijdag…

VOLGENDE AFLEVERING > > >

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING > > >


Views

900+

#28 Maud's ex stond onverwachts voor haar neus

Jelle, mijn eerste echte vriendje ging na onze eindexamens voor ruim een jaar naar Australië. Wat hij nu al in Amsterdam deed was mij een raadsel. Foto: Pexel.

Foto van 'Maud'

2 FEB 2018

Fredje verwachtte dat Maud zou opdraaien voor de kosten van zijn soa-onderzoek. Maud twijfelde er geen seconde aan om de kosten te betalen en was woest. Ze dacht aan een wraakactie, maar besloot dat hij haar aandacht en tijd helemaal niet verdiende. Maud had wel wat beters te doen, zoals een verhuizing naar Amsterdam. Tijdens haar eerste week Amsterdam maakt ze zich klaar voor een date met Sam. Net als ze de deur achter zich dicht gooit, komt ze een oude bekende tegen in de hoofdstad…

Hij staat daar echt. Jelle, mijn eerste serieuze vriendje. Tijdens de middelbare school hebben we bijna 1,5 jaar een relatie gehad. Na onze eindexamens ging hij naar Australië. Beetje surfen, beetje werken, beetje reizen, je kent het wel. Wat hij nu in Amsterdam doet is mij een groot raadsel. Hij zou minstens een jaar weg blijven!

,,Jelle!!” riep ik, ik kon niets anders uitbrengen. Die zon daar down-under had hem goed gedaan. Hij was net iets bruiner en net iets blonder waardoor zijn donkergroene ogen nog beter uit kwamen. Ook was hij een stuk gespierder geworden. Dat kinderlijke was er af en er stond nu echt een jonge man voor me. ,,Jelle, wat leuk om je te zien, wat doe jij hier nou joh!?,” stamelde ik.

Net voor de eindexamens was onze relatie uit gegaan. Onze relatie leek meer op een goede vriendschap en wetende dat we allebei een andere kant op zouden gaan, leek het ons beter om te stoppen. Toch heeft Jelle altijd een speciaal plekje gehad. Hij doet niet echt aan social media. En ik heb de afgelopen tijd dan ook maar weinig foto’s van hem voorbij zien komen, maar hij zag er goed uit. Heel goed zelfs. Mijn ex zag er uit als een look-a-like Liam Hemsworth! Ik kon ook niet ontkennen dat mijn hart een klein sprongetje maakte toen ik hem zag. Wat was dit nou?

Jelle was eerder teruggekomen naar Nederland omdat hij toch kon beginnen aan een speciale vooropleiding voor zijn studie. En zijn zus woonde al tien jaar in Amsterdam, in een hele leuke studio in Oud-West. Maar ze ging nu samenwonen en voor Jelle was dit de kans om een huisje in Amsterdam te bemachtigen. Ik geef hem geen ongelijk.

Die look-a-like Liam Hemsworth wilde natuurlijk ook weten wat ik in Amsterdam deed en hoe het studentenleven in Leiden mij verging. Ik vertelde hem dat Leiden toch niet zo leuk was en dat ik liever in de grote stad wilde wonen. ,,En hoe is het met de liefde?,” vroeg hij ineens. Dat is waar ook, de liefde. Shit, Sam stond natuurlijk te wachten bij de supermarkt. Ik moest maar eens snel weg gaan.

,,Ja, gaat zijn gangetje hoor,” stamelde ik. Het meest nietszeggende antwoord dat je kan geven, maar mijn hoofd kreeg de kleur van een tomaat en ik wist niets anders uit te brengen. ,,En jij dan?? De liefde gevonden in Australië?" Ik gooide er een vragenvuur uit, zodat hij geen tijd had om op mijn vraag in te gaan. Jelle had blijkbaar ook ineens haast. ,,Weet je wat, laten we binnenkort even wat drinken, dan praten we bij. Ik ben eigenlijk al te laat voor mijn afspraak, namelijk. Maar ik heb je gemist! Heb je nog steeds hetzelfde nummer?" Nog voordat ik antwoord kon geven, pakte hij me vast en gaf me een knuffel. ,,Zie je snel he, Maudster!” Maudster, zo noemde hij me vroeger altijd.

Typisch Jelle, altijd bezig en altijd te laat. Terwijl Jelle naar zijn fiets liep, rende ik als een gek naar de supermarkt. Ik dacht aan onze eerste zoen en aan onze eerste keer seks en aan de vele feestjes tijdens onze middelbare school periode. Wat ging de tijd toch snel.

Sam stond voor de AH te wachten met een sigaretje in zijn hand. Hij had niet door dat ik er aan kwam en ik besloot mijn handen voor zijn ogen te leggen. Sam had natuurlijk gelijk door dat ik het was. ,,Lieverd! Ik weet heus wel dat jij het bent Maud.” Hij moest lachen, maar was ook een klein beetje bezorgd waar ik nou bleef. Hij dacht dat ik verdwaald was. Was ik trouwens ook bijna, maar ik zei ‘eerlijk’ dat ik een oude bekende tegenkwam. Opnieuw had ik geen zin in een wedervraag, dus ik probeerde snel een ander onderwerp aan te kaarten. Net toen ik wilde vragen of hij wist hoe we moesten lopen, hoorde ik mijn naam. ,,Nou Maud, zie ik je nu weer, haha! Snel even wat drinken he!!,” riep Jelle terwijl hij voorbij scheurde op zijn racefiets. ,,Wie was dat vroeg Sam?, terwijl hij mijn hand wat steviger vastpakte.

VOLGENDE AFLEVERING > > >

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING > > >


Views

1k+

#27 Voor ik het weet schreeuw ik alles bij elkaar

Een ongenodigde gast als deze... ik ben er niet zo'n fan van om eerlijk te zijn. Jij wel? / Unsplash

Foto van 'Maud'

26 JAN 2018

Maud staat op het punt om te verhuizen naar Amsterdam en zit middenin haar liefdesbubbel met Sam. Dan krijgt ze plotseling een smsje van Fredje, dat hij iets met haar wil bespreken. Het blijkt dat Fredje wil dat Maud een deel van zijn soa-onderzoek bij de huisarts vergoedt, iets wat Maud hem niet in dank afneemt. Ze smijt de restanten van haar cappuccino in zijn gezicht en wil het allerliefste maar één ding: wraak nemen op Fredje. Maar hoe?

Oké, ik moet heel eerlijk bekennen dat ik niet zo goed ben in het uitvoeren van wraakacties. Ik bedoel, ik heb genoeg bedacht hoor. Ik wilde hetzelfde doen bij Fredje als mij geflikt was en één of ander spandoek ophangen in onze stamkroeg met een flauwe tekst over hem. Of hem met telefoonnummer en niets verhullende tekst op Grindr zetten en dan maar hopen dat jan en alleman hem zou bellen voor een stomende seksdate. Maar na een goed gesprek met Sam kwam ik tot de conclusie dat het misschien maar beter zou zijn om de hele situatie Fredje gewoon in Leiden te laten. Karma pakt hem nog wel. Hopelijk.

Eigenlijk was een van de redenen dat ik echt geen tijd had voor een uitgebreide wraakacie vooral dat ik druk bezig was met verhuizen. Wat kan een mens toch veel troep verzamelen in zo’n korte tijd. Stapels met papier moest ik doorspitten. Overal lagen lege plastic flesjes en kledingstukken waarvan ik van sommige niet eens meer wist dat ik ze ooit had gekocht, om maar te zwijgen over de tsunami aan kranten die in mijn kamer lag en die ik allemaal nog een keertje moest lezen, maar waar ik nooit meer aan toegekomen ben. Hoezo heb ik eigenlijk een krantenabonnement? Ik kan het zelf niet eens bedenken.

Met wat vrienden die een auto hadden verhuisde ik mijn kleine, doch rommelige inboedel naar Amsterdam. Sam hielp mij het kleine aantal meubels dat ik had weer in elkaar te zetten en na een paar middagen doorwerken kon ik met een gerust hart zeggen dat ik een onderkomen had in de hoofdstad van Nederland. Vanaf vandaag was ik een echte Amsterdammer!

Uitgeblust liep ik naar de gezamenlijke keuken om twee biertjes uit de koelkast te pakken, toen ik opeens geknisper hoorde. Vanuit mijn ooghoek zag ik iets bewegen. Toen ik mij omdraaide en naar de keukentafel keek, schrok ik me helemaal te pletter. Voordat ik het wist schreeuwde ik de hele boel bij elkaar en stond Sam naast me met grote ogen, druk om zich heen kijkend waar al deze paniek voor nodig was.

,,Maud, wat is er godsnaam aan de hand”, roept hij uit, terwijl hij mij vastpakt en probeert te bedaren. ,,Er zat daar gewoon een muis op tafel!” roep ik, terwijl de rillingen over mijn lijf lopen. Sam barst in lachen uit en manoeuvreert me naar de dichtstbijzijnde stoel om van de schrik te bekomen. ,,Maud, je bent nu in Amsterdam hè?! Dit zijn oude huizen en daar lopen wel eens muizen. Probeer er aan te wennen, want vanaf morgen ben ik er niet meer bij om je te bedaren.”

Het lijkt wel alsof het dan pas tot me doordringt dat ik deze stap echt gezet heb. In een split second lopen de tranen over mijn wangen en stort ik mezelf hulpeloos in de armen van de verbouwereerde Sam. ,,Sorry”, mompel ik, terwijl ik probeer om met mijn snotneus vooral niets van zijn kleding te besmeuren. ,,Het is me gewoon even te veel allemaal. Ik vraag wel of mama als ze langskomt Lala, onze kat mee neemt. Dan zullen we hopelijk niet zo vaak meer onverwachts bezoek hebben.

Als ik mij even later heb opgefrist en besloten heb om samen met Sam de deur uit te gaan om mijn stadsdeel een beetje verkennen, voel ik me al stukken beter. We doen beiden ons jas aan en kijken op internet waar de dichtsbijzijnde hotspots zitten waar we even een drankje kunnen doen.

,,Ik loop alvast even naar de supermarkt om sigaretten te halen”, zegt Sam, als hij mij ziet klungelen met mijn hoge gympen die altijd superlekker zitten, maar ook su-per-kut aan te krijgen zijn. ,,Geen probleem!” roep ik naar hem terwijl ik mij in mijn schoenen wurm.

Als ik even later de deur achter mij dichttrek en mij omdraai, knalt er keihard iemand tegen mij aan. Even duizelt het me, totdat ik een bekende stem hoor zeggen: ,,Maud? Ben jij dat?!”

VOLGENDE AFLEVERING > > >

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING


Views

1k+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow
Likeability of 5

#26 Ik smeet mijn cappuccino vol in zijn gezicht

Lekker bakkie koffie hè? Zo'n kopje belandde dus even later in het gezicht van een zeker persoon. / Unsplash

Foto van 'Maud'

19 JAN 2018

Maud en Sam beginnen echt iets serieus te krijgen. Bij hun etentje in hun favoriete pizzeria stelde Sam haar dan ook een superschattige vraag en eenmaal thuis beland, kreeg Maud eindelijk waar ze al een hele tijd naar verlangde: een superhete nacht met haar nieuwe liefde. Maar toen ze wakker werd kreeg ze naast een heerlijk ontbijtje van Sam, ook iets waar ze iets minder blij van werd: een berichtje van Fredje, met de boodschap dat hij haar iets wilde zeggen.

De zenuwen gieren door mijn lijf. Ken je dat gevoel dat het lijkt alsof je binnen nu en een kwartier een spreekbeurt moet houden voor een compleet gevuld voetbalstadion? En dan waarschijnlijk ook nog een spreekbeurt over iets waar je geen reet van af weet, zoals de oorsprong van plastic bestek of het chemische proces dat plaatsvindt bij het bakken van pannenkoeken ofzo. Kotsmisselijk dus.

Fred en ik hebben afgesproken in Cafe Leidse Lente. Het is een plek die ik normaal heel prettig vind, maar vandaag voelt het hippe café aan als de wachtkamer van de soa-poli. Ik bestel een cappuccino, waarvan ik de helft over het randje kieper als ik het kopje naar mijn mond beweeg. Zo erg trillen mijn handen dus. En die lulhannes is nog eens tien minuten te laat ook!

Dan zie ik hem binnen komen lopen. Hoewel ik in het verleden nog wel iets aantrekkelijks zag in Fredje, zie ik nu vooral een echte koorbal met een iets te dikke plofkop van alle drank die het afgelopen half jaar naar binnen is gegoten. En als hij mij aankijkt voorspelt zijn blik niet veel goeds. Dat kusje op het einde in zijn sms was waarschijnlijk een manier om mij naar het café te lokken, want de arrogantie spatte er vanaf. Met een luide zucht plofte hij op de stoel tegenover mij.

„Nou Maudje, waar ik je dus eigenlijk even over wilde spreken is de rekening die ik kreeg van mijn zorgverzekering”, viel Fredje met de deur in huis. Ik frons mijn wenkbrauwen en kijk Fred niet-begrijpend aan. „De rekening van je zorgverzekering?” vraag ik, terwijl in mij een wisseling van de wacht plaatsvindt tussen het nerveuze meisje die een spreekbeurt moet geven, naar het meisje dat zo kookt van woede, dat je haar het best kunt vergelijken met die vulkaan Agung op Bali.

„Ja, nou via via vernam ik dus dat jij een soa’tje onder de leden hebt”, vervolgt Fredje. „En gezien het feit dat wij nog niet zo lang geleden een keer een neukpartijtje hebben gehad, ben ik dus maar even naar de huisarts geweest voor een onderzoekje. Maar bij de huisarts kost zo’n onderzoekkie blijkbaar best een aardige duit als je je eigen risico nog niet hebt opgemaakt, dus ik wilde eigenlijk even bespreken hoeveel jij daarvan betaalt.”

Mijn mond valt open van verbazing. Hoe durft die gore lapszwans! Hij is nota bene degene die mij die soa gegeven heeft! Die ervoor gezorgd heeft dat ik mij nu niet meer op de vereniging durf te vertonen, dat ik mij zó rot voel dat ik wil verhuizen naar een andere stad en die niet alleen mij, maar in ieder geval ook nog één ander besmet heeft. Die het bovendien allemaal zó weinig interesseert, dat hij zich niet heeft ingelezen en weet dat je als je onder de 25 bent gewoon een gratis onderzoek kunt krijgen bij de GGD. En deze persoon vraagt MIJ om geld voor dat rotonderzoek?

„Je krijgt geen cent van mij idioot!”, roep ik woedend en voordat ik het weet heb ik de rest van mijn inmiddels lauwe cappuccino vol in zijn gezicht gesmeten. Ik grijp mijn tas en ren naar buiten, waarna ik in één ruk naar huis fiets terwijl de tranen van woede over mijn wangen stromen. Thuis smijt ik de deur dicht en stamp ik de trap op. Achter me hoor ik een deur open gaan. Zonder dat ik hem zie, voel ik dat Sam achter me aan loopt mijn kamer in als ik op bed plof.

Een half uur later ben ik gekalmeerd. Sam heeft naast magische vingers blijkbaar ook magische krachten om mij rustig te krijgen, want de tranenkraan is dichtgedraaid en met een of andere suffe grap wist hij me zelfs weer aan het lachen te krijgen. „En Maudje, vanaf volgende week ben ik toch nog het enige dat jou met Leiden verbindt, dus trek het je niet zo aan”, zegt hij met een glimlach.

Hij heeft ook gelijk, probeer ik mezelf te bedenken. Maar toch voelt het niet goed dat iedereen – en in het speciaal Fredje – hier zonder kleerscheuren vanaf lijkt te komen, behalve ik. En dan besluit ik dat het ook totaal niet eerlijk is. In één seconde weet ik het honderd procent zeker:

Nog voor ik volgende week naar Amsterdam vertrek, ga ik wraak nemen.

VOLGENDE AFLEVERING > > >

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar

< < < VORIGE AFLEVERING


love
user_dfb5f9ad794f5e6445b9261041624dabbf25e859_avatar

Views

1k+

Likeability of 5

#25: Mijn stoutste droom kwam uit

,,Dit was nu al de beste nacht van 2018. Sam zijn voeten zijn trouwens wel een stukje schoner". Foto: Colourbox

Foto van 'Maud'

12 JAN 2018

Maud is met haar hoofd in de wolken sinds ze met Sam heeft gezoend. Ze gaat verhuizen naar Amsterdam en voelt zich beter dan ooit. Op 1 januari eet ze samen met Sam in hun favoriete pizzeria in Leiden, zoals ze wel vaker doen. Toch werd deze avond heel anders, toen Sam ineens zei: Maud, mag ik je wat vragen?”

Ik nam snel een extra grote hap van mijn Quattro Formaggi, zodat ik mijn mond vol had en zogenaamd niet kon praten. Het gaf mij mooi een paar seconde extra om na te denken. Wat wilde Sam mij vragen? Of ik verliefd was? Wat ik van de avond vond? Of ik nog met andere jongens afsprak? Of misschien wilde hij gewoon peper en zout hebben?

Net voordat ik antwoord wilde geven, stelde Sam zijn vraag. Ik wilde zijn blik ontwijken, maar zijn knalblauwe ogen bleven mij aanstaren. „Nou ja, wat ik je dus wilde vragen... eh kijk, als jij straks naar Amsterdam gaat verhuizen, zien wij elkaar dan nog wel?”

Van de zenuwen begon ik te lachen. Die onschuldige blik kon ik niet weerstaan. Ik boog voorover (stootte nog net niet onze glazen cola omver) en gaf hem een kus op zijn mond. „Tuurlijk Sam, wij gaan elkaar nog heel vaak zien!”

Een treinritje van Leiden Centraal naar Amsterdam Centraal duurt 35 minuutjes. Nu zijn onze bedden slechts 15 seconden van elkaar verwijderd, maar mochten Sam en ik nou een relatie krijgen, dan zou het misschien alleen maar beter zijn als we niet samen onder hetzelfde dak zouden leven. Verder wil ik niet op de zaken vooruit lopen, hoor.

De ober kwam naar onze tafel en vroeg of we nog een dessert wilden hebben. We vroegen om twee bakjes tiramisu to go. Die zouden we opeten tijdens Peaky Blinders (ja, we zijn aan een nieuwe serie begonnen). Maar ik kan je een ding vertellen: die tiramisu staat nu nog te wachten in de koelkast. Zodra we een voet binnen hadden gezet in ons studentenhuis, begon Sam mij al te zoenen. Onze andere huisgenoten waren nog bij hun ouders, dus we hadden het huis voor onszelf. En dat was maar goed ook.

In de gang schopten we onze schoenen en jassen uit. Toen we in de keuken kwamen, zette Sam heel snel het Italiaanse dessert in de koelkast. Sam had duidelijk zin in een ander toetje en ik wist dat er in Sam zijn broekje een veel lekkerder hapje zou zitten. In het maanlicht leek Sam nog knapper dan normaal. Terwijl we aan het zoenen waren, tilde Sam mij uit het niets op. Sam had gespierde armen, maar dat hij zo sterk was, had ik niet verwacht. Hij droeg mij naar zijn kamer en vanaf dat moment leken mijn stoutste dromen werkelijkheid te worden.

Kijk, je hebt zoiets als liefde en lust. Bij mijn ex vond ik vooral veel liefde en ach, ook wel wat lust. Maar met de jongens die ik daarna heb gehad, was het meeste eigenlijk vooral gebaseerd op lust. Sam vond ik al vanaf het eerste moment woest aantrekkelijk, maar bij hem was het anders. Ik wilde het niet verkloten. Sam maakt mij rustig en vrolijk. Hij laat me lachen, maar ik kan ook bij hem huilen. Hij is lief en stoer tegelijk en het lijkt wel alsof hij mij beter begrijpt dan dat ik zelf doe. En dat is best knap.

Sam kroop op het bed en toen hij zo boven mij hing, wist ik het zeker. Ik wilde Sam. Ik had lang genoeg gewacht. Ik was opnieuw high on love, maar dit keer zonder drugs. De afgelopen dagen hadden we vooral veel gezoend, geknuffeld, gevoeld en een beetje van elkaar geproefd. En wat ik had geproefd smaakte zeker naar meer.

Kledingstukken lagen overal. Er was geen stoppen meer aan „Maud, ik wil absoluut niets overhaasten, wat wil jij?”
Overhaasten?! Ik hoopte al op dit moment sinds de dag dat ik dit huis binnenstapte!

Ik wilde alles en dat kreeg ik ook. Sam wist precies wat hij moest doen en hoe hij dat moest doen. Holy moly, Sam wist mij meerdere malen naar grote hoogtes te brengen. Het jaar is nog maar net begonnen, maar dit was tot nu toe de beste nacht van 2018! En mocht je het je afvragen; we hebben het natuurlijk veilig gedaan.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd, stond Sam wederom al in de keuken om een ontbijtje te maken. 'Smoothiekoning Sam' noem ik hem nu. Ik pakte mijn telefoon om snel een foto te maken en naar Jessie te sturen. Maar net toen ik mijn camera wilde openen, kwam er een berichtje binnen. „Maud, ik moet je iets zeggen, heb je zin om binnenkort koffie te drinken? x Fredje

>>> VOLGENDE AFLEVERING

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier lezen: #Maud, mag ik je iets vragen?


like
user_59a74a16ff701b53f40187e3d4f85bb61d333b68_avatar

Views

2k+