Lezerscolumn

pen icon

Wendy Bouwman

Likeability of7

Hoe gaat het met jouw reservebank?

29 APR 2019

‘Hey!’, lacht ze naar me. ‘Hoe gaat ‘ie?’ Ik weet nog snel een vrolijke ‘Goed hoor!’ eruit te persen voor ze me alweer voorbij is gelopen. Een gevoel van frustratie bekruipt me. Als je niet naar het antwoord luistert, waarom vraag je het dan? Ik ben ook boos op mezelf. Het gaat helemáál niet goed. Maar de ruggengraat waarvan ik denk dat ik die heb, sprong zojuist het raam uit. In mijn hoofd speel ik de scene opnieuw af, maar dan met een eerlijk antwoord...

‘Hey! Hoe gaat ‘ie?’ Ik schenk haar een lachje. ‘Afgezien van mijn kapotte rits, het feit dat er vier deadlines op me liggen te wachten en ik op mijn drieënveertigste breakdown van de week zit… goed hoor!’ Ik neem een hap adem. ‘Oh, en mijn bankpas werd geweigerd in de AH.’ De vrouw blijft geschokt staan. En zegt…

Hmm, eigenlijk weet ik niet wat iemand zou zeggen bij zo’n antwoord. Dat is ook de reden dat ik meestal lief lach en een cliché antwoord eruit gooi. Want: wat als ze écht niet weten wat ze moeten zeggen? In het rampscenario in mijn hoofd zeggen ze iets als ‘jeetje… weet je wat, volgens mij ben ik mijn portemonnee vergeten’ en sprinten ze bij me weg.

Want ik ben weleens somber. Gestrest. Moe. Verloren. En het is alsof we hebben besloten: die gevoelens willen we niet. Die sluiten we buiten. We hebben ze op de reservebank gezet, ze mogen niet meespelen in ons leven. En sindsdien zijn we als kippen zonder kop op zoek naar geluk. Een ongrijpbaar iets. Geluk. Wat is dat concreet? Op welk moment in je leven kan je bij jezelf constateren ‘ik heb het einddoel bereikt, ik ben gelukkig’?

Dankzij de hoofdredacteur van Libelle kwam ik er voor mezelf achter wat geluk in ieder geval niet is. Zij betoogde: “Je bent pas gelukkig als alles in je leven goed loopt.” Ik schrok er van, want ik vind het een triest bericht. In de eenentwintig jaar dat ik op deze aardbol rondloop, heb ik maar een handjevol momenten gehad dat alles in mijn leven goed liep.

Nu leer ik dat zelfs als ik gestrest ben, er ook gelukkige momenten kunnen zijn. En daarom is slecht in je vel zitten niet het eind van de wereld. Het is geen zwart gat. Je wordt niet meegesleurd in een diepe put als je met iemand praat over de donkerdere gedachten en gevoelens.

Sterker nog, je kan iemand uit een put trekken. Vraag eens ‘hoe gaat het met je?’ en luister. Accepteer de moeilijke momenten in het leven. Nee, omhels ze. Neem niet meteen genoegen met ‘goed hoor, druk’ en een lachje. Vraag naar de gevoelens op de reservebank. Haal ze op het veld.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_ac2a00dc5d79a92421175cbe0842912729b1c286_avataruser_47bd2cf2f5290f1d52a72ce614f56dd870eb4165_avataruser_2fa488385aa262e13f4acee5d61a554f0bf8a23b_avatar

+5


pen icon

Sanne de Ruijter

JIJ!

1 UUR

Voorzichtig stap ik naar binnen. De deur valt achter mij dicht en ik draai aan de knop. Onzeker kijk ik om me heen.

Hoever terug moet dat ding? Hoelang moet ik draaien? Het maakt me ook niet uit eigenlijk. Als ik straks maar uitstap en zie dat het gelukt is.

Wat zou dat simpel zijn. Als we deze tijdmachine soms kunnen inzetten. Even een stapje terug toen alles nog goed was. Toen geluk nog het mooiste woord was.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_88602b4095d5301db6d2a5547b65fcd0444412f8_avataruser_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

+100


pen icon

Ton Lieftink

De naakte waarheid

1 UUR

Wellnesscentra in Schiedam en Bleiswijk willen niet langer dat hun bezoekers ’s avonds in badkleding rondlopen. De reden hiervoor levert enige verbazing op. Volgens het bericht wordt door in bad geklede gasten een onwenselijke sfeer gecreëerd. Buiten dat de sfeer verziekt wordt, richten dezelfde gasten vernielingen aan. Peentjes worden er gezweet als de niet bloteriken weer ten tonele verschijnen. Daarom is er besloten dat badkleding verboden wordt. Iedereen die de bewuste sauna’s bezoeken wil, moet dat nu piemeltje of poesje naakt doen. Eenmaal in een geboortekostuum gehuld wordt er geen rotzooi meer geschopt en molest veroorzaakt, is de oplossing.

Misschien dat burgemeester Remkes eens een kijkje kan nemen in een betreffende sauna. Dan kan hij gelijk zien, terwijl hij met de billetjes bloot gaat, of de maatregel effect heeft. Lekker even genieten van de modder die hij de laatste dagen over zich uitgestort heeft gekregen. Als het werkelijk werkt dat er in je niksje een stille sfeer heerst, en er geen ambitie meer is om de boel te slopen, dan kan hij dit misschien ook gaan toepassen in Duindorp. Een soort avondklok waarbij je na vijven uitsluitend in je blote toges buiten mag rondlopen. Het is echter niet te verwachten dat de Duindorpers aan het gebod gehoor zullen geven. Die zijn daar zo kwaad dat iedereen de klere mag krijgen. Zij willen maar één ding, een stapeltje hout met oud en nieuw in de fik steken, en voor de rest záh ut hun un baut hacheluh.

Wanneer wij Klaas Dijkhoff in zijn blote geweer in de sauna zullen zien, dat zal nog wel even duren. Klaas moet even op zijn kleintje letten nu hij alsnog van zijn wachtgeld af ziet. Zelf spreekt hij liever van een toelage. Dat ben ik met hem eens. Ik heb nog nooit een politicus of ex-politicus gehoord die op zijn geld moest wachten. Een toelage wordt sowieso altijd netjes verzorgt, vraag dat maar na bij de belastingdienst. Voorlopig zal Klaas dus op een aanbieding wachten voordat hij het zweethok kan induiken. Met een beetje geluk heeft het Kruidvat binnenkort wel een aanbieding. Een kortingskaartje voor de Thermen en hopelijk heeft de Blokker een kortingskaartje voor de trein. Hoewel een kaartje voor de trein niet zo’n vaart zal lopen, omdat hij bijna vijfduizend euro voor reiskosten kan ontvangen, terwijl hij ook een auto met chauffeur heeft.
Dat is de naakte waarheid.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Amber

Rupsjes Nooitgenoeg

GISTEREN

Mijn naam is Aarde en ik ben een kankerpatiënt.

Wanneer de eerste tumoren zijn gediagnosticeerd zou ik niet meer weten, maar de symptomen begonnen zo’n 200 jaar geleden. De kankercellen namen toe in explosieve aantallen en de strop trekt sindsdien elk jaar een beetje strakker.

Al dat nieuwe plastic in ons bloed, de monoculturen, uitroeiing, verzuring, verwarming, verwoestijning, stikkende oceanen, (nucleair) afval, diep weggestopt in mijn botten… ik kan er niet meer tegen. Jullie prijzen empathie, maar laten mij verbrand, verkracht en vergast achter.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

Toen ik je zag in de liefde

GISTEREN

Ik liep door de poort de rozentuin in.
Toen ik mijn ogen verkeek.
Verkeek naar de rechterkant op de tuin in.
Toen ik jouw zag zitten in het midden in de tuin.
Op een bankje van de liefde van de tuin.
En toen ik de zon zag schijnen op het bankje.
Ik zag de ster van de liefde eronder zweven.
Ik keek jou recht de ogen in vanaf het pad.
Het pad waarop ik naar binnenin was gelopen.
Je keek mij ook in recht de ogen in.
En je floot een keer mijn kant op.
Je zei Eduard kom naast mij zitten op het bankje.
Wat de liefde je had vertelt hoe ik hete.
Ik liep door de tuin het pad dat was aangelegd.
Aangelegd door de liefde.
Naar het bankje midden in de rozentuin.
De liefde die wist dat wij elkaar zouden treffen.
Treffen in de rozentuin van de liefde.
Toen ik naast je ging zitten op het bankje.
Ging de liefde de pad van de rozen.
Weer vullen met rozen van de liefde.
Je keek mij aan en ik keek jouw aan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Marten Coverack

Zijn belastingambtenaren mensen?

6 DEC 2019

Ik ben alles kwijtgeraakt door de belastingdienst en heb lange tijd op straat geleefd. Gelukkig vond ik onderkomen in een klein schuurtje, er is een houtkacheltje, water, toilet en stroom. De voedselbank en vitaminepillen houden me op de been. Ik heb geleerd met weinig te leven en ben best gelukkig. Het gezelschap van mijn kat en het zorgen ervoor geeft me een doel in het leven.
In de tijd dat ik dakloos was heb ik veel geschreven om wat te doen te hebben. Sommige teksten zijn niet goed te lezen omdat het te koud was om een potlood goed vast te houden. Als ik beschik over een computer dan plaats ik de teksten in de cloud. In het begin heb ik veel geschreven over belastingambtenaren. Volgens mij zijn dat geen mensen, maar een soort aliens die zich ongemerkt onder de mensheid hebben verspreid met als doel de mensen zo veel mogelijk te pesten en dwars te zitten. Ze beschikken niet over een geweten en daarom zijn ze heel geschikt voor hun taak.
Ik heb huilende mensen gehoord op de radio, totaal kapot gemaakt door de belastingdienst. Huis kwijt, partner kwijt en de rest van hun leven in de schuld. Je hoort dan stemmen die zeggen; ‘zoiets mag nooit meer gebeuren’, maar het gebeurt wel weer. Het moet opgelost worden, net als de aardbevingsschade in Groningen. Maar er gebeurt niets. Onder het motto, ‘veel beloven en niks geven doet de gek in vreugde leven’, gaan de ambtenaren straks weer naar de nieuwjaarsborrel. De belastingambtenaar is het wreedste soort ambtenaar dat er bestaat. Ik vraag me af waarom er zo veel zijn en wat ze de hele dag doen.
Laatst kwam ik langs het UWV in Den Bosch, het was laat in de middag en aan het schemeren. Zodoende kon ik goed binnenkijken. Verdiepingen vol met ambtenaren die achter hun computer zaten. Sommige bewogen, die sliepen dus niet. Wat doen die dan de hele tijd? Als je zegt dat je ontslagen bent (maar in werkelijkheid ontslag hebt genomen) krijg je netjes een uitkering. Dat regelt hun computer, als je netjes de formulieren invult via je computer. Maar wat doen die ambtenaren daar dan die over hun computer zitten gebogen? Controleren die iets? Ik weet het niet, voor een gewone man gaat dat boven zijn pet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Een blije doos

6 DEC 2019

Waarom wordt het nieuws zo gehypet? Omdat we zo’n klein bewustzijn hebben komt het pas binnen als het als een hype gebracht wordt. Hoe komt het dat we zo’n klein bewustzijn hebben? ‘Zou dat misschien komen doordat je een box consciousness hebt, zoals de druïdefilosoof Philip Carr-Gomm dat noemt? Dat je bewustzijn is als een doos, te afgestompt om het leven nog toe te laten?’
Heeft dat er misschien mee te maken dat je wakker wordt in een doos, je huis, dat je daarna in een kleinere doos, je auto, weer naar een grotere doos rijdt, je kantoor, waar je de hele dag naar een kleinere doos kijkt, je beeldscherm? Dat je dan weer in die autodoos terugrijdt naar je woondoos en daar ’s avonds weer naar een kleinere doos kijkt, je tv? Wie zo leeft, zeggen druïden, kan niet verwachten dat zijn bewustzijn openstaat voor het echte leven.’
Duf staar ik naar het scherm. Alsof de wereld, het leven slechts bestaat in mijn hoofd. Een hoofd met over elkaar struikelende gedachten. Onderzoekende, liefhebbende, zeurende, ronduit agressieve, soms euforische, repeterende, zinloze gedachten. Kijk toch om je heen is de boodschap. Zie, doe, luister en voel.
Die zondag op de ijsbaan, val ik samen met het leven. Mijn lijf tintelt van energie, het enige wat ik denk is: links, rechts, ja zo gaat het goed’. Ik ben alert en met mijn volle aandacht in het hier en nu. Kortom, nu overdrijf ik een beetje, ik geniet. Wel een half uur lang.
Dan blaast de ijscontroleur op zijn fluitje, gebaart streng met zijn arm: alle schaatsers van het ijs. Ruw word ik uit mijn moment gehaald. Ik keer me te snel om en paf, ik klap tegen het ijs. Krak, zegt mijn linker pols. Mijn bewustzijn vernauwt zich van de pijn. Aan het eind van deze zondag verlaat ik het ziekenhuis met een mitella om en mijn linkerarm in het gips. Mijn zoon vindt het reuze interessant.
Linkshandig als ik ben, doe ik nu alles met mijn rechterhand. Ik stimuleer eindelijk mijn andere hersenhelft. Dit schijnt goed te zijn voor de grijze cellen. Ik voel me gezegend en raad het iedereen aan (heeft u weleens uw billen afgeveegd met uw rechterhand? Vast. Ik nu ook, ben hier trots op). Het vereist mijn volle aandacht. Net als het indoen van mijn lenzen, het smeren van mijn boterham, het scannen van mijn chipkaart. Geen routine, geen kans op afstomping. Omdat ik niet kan sporten, wandel ik vaker buiten. Ik zit niet langer met mijn hoofd in een ‘doos’ maar voel dat ik leef.
Ik heb het hoogst haalbare bereikt, ik ben een blije doos.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jan-Kees Verschuure

Gretha & Donald

6 DEC 2019

Nu zelfs dyslectische Eskimo's van André Rieu blijken te hebben gehoord - dixit de maestro himself, is de wereld af. Schloss Schönbrunn kan worden gesloopt; de empirische wereldorde die in de twintigste eeuw al een flinke klap kreeg, worden vervangen door een duodictatuur van Gretha Thunberg en Donald Trump. Ik heb daar nachtmerries over, Gretha die als Damien uit 'The Omen' piepkuikenkadavers voert aan The Donald.

Vanavond leest Thunberg in Madrid haar grote speech voor, de speech die alle zonden van de wereld moet wegwassen, na een zeil- en treintocht richting de woonstee van onze Goedheiligman, die slim genoeg even in de Nederlanden verblijft met zijn door stoom aangedreven congsie. Duizend volgelingen zullen haar seconderen op de kilometerslange Paseo de la Castellana, acteur Javier Bardem ('No Country for Old Men') zal haar gelijk geven.

Gelijk hebben is het vermeende grondrecht van de 21-ste eeuw, gelijk krijgen is nooit een grondrecht geweest, zelfs niet van lemmingen die op de afgrond afrennen, zelfs niet van dwingelanden als Thunberg en Trump, die meer gemeen hebben dan zij beiden durven denken. Ik denk liever aan de wilde paarden van de film 'Thelma & Louise': met z'n allen de afgrond in, maar dan in oogverblindende schoonheid.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Roos Vervelde

Likeability of6

Reflectie

5 DEC 2019

Ik kijk je diep in je ogen aan. “Waar ben je mee bezig?” Het was een oprechte vraag, en minder bot bedoeld dan het klonk. “Wat wil je nou echt bereiken?” Je zucht en twijfelt. “Kan jij me dat vertellen?” Vragend kijk ik je aan. “Weet je, tot dit moment ben ik altijd mee gezweefd met de samenleving: middelbare school, studie met goede baangarantie, enzovoorts. De masterkeuze die ik nu maak is pas echt van belang. Moet ik op mijn intuïtie af gaan? Moet ik kiezen wat slim is? En hoe weet ik of ik de juiste keuze maak?”

Ik kijk je aan met een geruststellende blik. “Fouten maken mag.” “Nee, dat mag dus niet!” zeg je, onverwachts luidruchtig. “De wereld kan zich niet nog meer fouten veroorloven.” Opeens klaart je gezicht op. “Dat is het. Het gaat niet om mijn masterkeuze of mijn toekomst. Het probleem is groter. Waarom doe ik deze dingen? Wat wil ik bereiken?” Het tien vierkante meter studentenkamertje voelt opeens te klein voor dit gesprek. “Eigenlijk leef ik al jaren met de dag en krijg ik het benauwd door te denken aan de toekomst. Waarom? Omdat de toekomst niet alleen onbekend is, maar ook onzeker. Misschien lossen we het klimaatprobleem wel helemaal niet op. Misschien blijft de wereldpopulatie groeien, en de hongersnood toenemen. We zijn tegenwoordig zoveel vertrouwen verloren: in de overheid, in elkaar, in onszelf. We horen alleen maar dat het allemaal mis gaat, en dat wij het moeten oplossen. Daarom zijn we klaar voor verandering. We stoppen met vliegen, we protesteren en doneren geld aan goede doelen. Maar als ik thuis kom, gaat de krant op de mat over een zwarte pieten discussie en een Brexit. Zijn dít nu de grootste problemen? Waar zijn de hoopvolle artikelen? Een tekort aan hoop zorgt voor radeloosheid. En radeloosheid is een voorstadium van gekte.”

Nog één keer kijk ik je aan. Ik zie mijn eigen hoofd in de spiegel. Het ergste is eigenlijk, dat ik bij lange na niet de enige millennial ben die in dit gesprek zijn eigen reflectie ziet. Waarschijnlijk herken jij dit gevoel van radeloosheid en onzekerheid. Maar eigenlijk is het ook enorm hoopvol. Als we allemaal buiten onze tien vierkante meter studentenkamer denken, dan hebben we de mogelijkheid om samen de wereld te veranderen. En verandering is een voorstadium van vrede.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_9baf23bb76c97c3de1154b88136cc826be59b66b_avataruser_c8338b2d4a9b95a71c6a917d657ec6659d0f7453_avatar

+1


pen icon

Anke de Kimpe

Likeability of7

Jarig op de meest depressieve dag van het jaar

5 DEC 2019

Mijn verjaardag is de meest depressieve dag van het jaar.

Dit blijkt uit een berekening van Cliff Arnall. Hij bedacht een formule waarbij de uitkomst ons vertelt welke dag van het jaar de meest depressieve dag is, blauwe maandag. Blauwe maandag valt altijd op een maandag. Maandag is namelijk voor de meeste mensen de eerste dag van de werkweek en dus een moeilijke dag om op te starten. Blauwe maandag valt ook altijd in de winter, dit vanwege de donkere dagen. Daarbij komt bij velen van ons ook nog eens de realisatie dat de goede voornemens nu al mislukken en dat het nog wel een paar maanden duurt voordat we ons in een ver en zonnig land kunnen vermaken.

Wanneer ik mijn vriend vertel dat ik komend jaar op blauwe maandag, waarbij ik eerst even uit moet leggen wat dat bekent, jarig ben is hij het niet met me eens. Volgens hem is het logischer om een blauwe maandag ergens in oktober te hebben, De zomer is dan net voorbij, het wordt steeds kouder en de dagen worden korter. Ergens ben ik het met hem eens maar ergens vraag ik me ook af waarom er een meest depressieve dag van het jaar is.
Cliff Arnall bedacht in 2005 pas het fenomeen blauwe maandag, of de derde dag van januari in de jaren voor 2005 wel vrolijk waren kunnen we moeilijk achterhalen. Toen Arnall met zijn formule kwam kreeg hij om te beginnen veel kritiek maar ondanks dat wijden veel, vooral westerse, media jaarlijks aandacht aan het fenomeen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_29f8ff35913c5d762e94f5b706e84b084dec224e_avataruser_bbe2386fd4b7e0edf7da7f1c59200bab97d65f68_avataruser_571d0fc1e3ab0137c085b2802908d464033fd8b7_avatar

+4


pen icon

Lourens

Likeability of5

Privacy => DIGID => weg privacy

5 DEC 2019

Iedereen in Nederland kent DIGID. Althans de overheid verplicht, min of meer, dat je een DIGID-account aanmaakt bij de overheid. Doe je dat niet dan ben je outcast en moet je maar zien hoe je communiceer met de Overheid, Verzekermaatschappij, CBR enz. Een grote groep Nederlanders kan helemaal niet overweg met DIGID. En missen zo vaak belangrijke persoonlijke informatie of krijgen het (te) laat. Alle Nederlanders zijn verplicht iets van een laptop en een smartphone te hebben wanneer ze DIGID willen gebruiken. Eenmaal aangevraagd kom je er ook niet meer vanaf. In feite is het DIGID-concept pure discriminatie en ook ontneemt de Overheid je hiermee een stuk van jouw Privacy.
Privacy houdt in feite in dat je zelf kan beschikken over je privacy. Je maakt in Nederland zelf uit of je in je blote kont op Facebook wilt staan inclusief adres en telefoonnummer.
Het recht op vrijheid van meningsuiting wordt in het VN-verdrag (BuPo) beschreven als de vrijheid om inlichtingen en denkbeelden van welke aard ook te vergaren, te ontvangen en door te geven, ongeacht grenzen en ongeacht de vorm.
Maar sinds DIGID kan dat dus nu nog maar beperkt want als ik nu post krijg van een overheidsinstantie moet ik een Laptop en smartphone hebben om erbij te kunnen komen. Er is geen vrije keuze! Wat ik nog erger vind, ik heb hier niet om gevraagd, ik wil dit niet, ik wil gewoon een brief in mijn mailbox of op de deurmat.
Maar daar kan ik niet voor kiezen. Sterker nog de meest onbetrouwbare bedrijven zoals Banken, Hypotheekverstrekkers, Verzekeringsmaatschappijen, enz. verplichten mij met DIGID plus sms-verificatie in te loggen. Waarom kan ik niet zelf over mijn privacy beslissen?
Is dit niet gewoon in strijd met de VN wet vrijheid van meningsuiting?
Bijvoorbeeld dat ik mijn rijbewijs moet verlengen krijg ik niet direct van het CBR maar anoniem, er staat iets in het DIGID-postvak. Het is natuurlijk staatsgeheim nr1 dat mijn rijbewijs om de 10 jaar verloopt. Voor een simpele rekening van de zorgverzekeraar moet ik met DIGID + SMS inloggen bij het zoveelste zorgkostenverzekeringsbedrijf om mijn rekening in te kunnen zien. Knettergek zijn ze. Mijn hele privacy ligt nu bij de Verzekeringsmaatschappijen enz. inclusief mijn BSN. Dag privacy, bedankt Overheid voor deze geweldige nutteloze, irritante en vooral ongevraagde service.
Leuk detail is dat mijn Loonstrook van dezelfde overheid gewoon in mijn mailbox op de PC binnenkomt. Maar daar staat natuurlijk amper wat op wat privacy aangaat. :-)

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_652f96b915ee8646bf97ac3fb892e8936803fbb1_avatar

pen icon

Carmen Overmars

Likeability of5

Vragen naar de bekende weg.

4 DEC 2019

Hoe gaat het?
Ik zeg goed.

Hoe gaat het?
Nog steeds goed.

De vraag die een ieder stelt maar het antwoord niet gehoord wordt.
De vraag die zegt: jouw mening telt, maar kijk uit dat je me niet te lang stoort.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avatar

pen icon

Jurgen van der Veen

Likeability of5

''De tijd vliegt''

4 DEC 2019

Deze reis zo op het eerste gezicht, weinig interessants. Een groepje mannen en vrouwen van middelbare leeftijd die met elkaar zitten te praten. Rechts achter mij, een stewardess, met op het tafeltje een blikje energie drank. Op de grond staat een klein zwart koffertje. Ze slaapt.
En het is nog maar middag al is het wel donker. Waarschijnlijk heeft ze een jetlag, even op en neer naar de andere kant van de wereld. Of zo’n cityhopper door Europa waar je voor een paar tientjes in Londen kunt zijn. Met een blijmoedig gezicht, vol allure bedient ze de mensen hoog in de lucht. In tegenstelling tot nu, lamlendig en ineengekrompen ligt ze tegen het raam. Even wordt ze wakker, wanneer de trein tot stilstand komt. Ze kijkt verdwaasd om haar heen. ‘'gelukkig ik kan nog even slapen’'. En ze drukt haar hoofd weer tegen het raam en doezelt weer verder. Tegenover mij zit een man, vierkant kapsel hij lijkt wel een oud militair maar dan op zijn Amerikaans. Hij zit rechtop en leest een tijdschrift met een onvermurwbaar gezicht , je zou bijna denken dat hij voor zich uit zit te staren. Wel luistert hij muziek, althans hij heeft een koptelefoon op. Zijn gezicht toont geen emotie, en ook geen been dat op en neer gaat. Misschien is het een podcast. Maar waarom dan het tijdschrift of kan hij twee dingen tegelijk? Ik zie een ring om zijn vinger waarschijnlijk al iets van 30 jaar getrouwd. Beetje vastgeroest in gewoonten. Een vrouw waarnaar hij niet luistert omdat hij dezelfde verhalen al 30 jaar heeft gehoord. Hij komt thuis en gaat zitten en het geratel begint. Zo nu en dan zegt hij ‘’O ja’’ of “Och" om te bevestigen dat hij nog naar haar luistert.
Maar langzaam aan veranderd het gekwebbel in een lang gesuis en na een tijdje wordt het slaapverwekkend en geef je je eraan over. En valt in slaap. Om zo nu en dan wakker te worden en verdwaald om je heen te kijken waar je ook alweer bent.
‘De tijd vliegt’.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f37619402831216d6f0634ce83e90a69b6f1c0ac_avatar

pen icon

Cees

Likeability of5

Ongerijmdheden: wat is de link?

4 DEC 2019

1. Aardgas is schone energie. We stoppen ermee. Ongerijmd, want Duitsland gebruikt overheersend massaal Russisch gas en de aanleg in de woning wordt gesubsidieerd. Gevaarlijk, gas van Poetin? Volgens Halbe Zijlstra wel; intussen weten we beter. Mark Rutte verzweeg in Madrid het Nederlandse warmtepompsyndroom. Zou er linken liggen van politici met bedrijven die massaal warmtepompen willen gaan produceren?

2. De rekenrente. Dijsselbloem, Knot en Koolmees bekokstoofden 1,2%. België is dat 2,7, Duitsland 3,3. Frankrijk heeft geen pensioenfondsen; de Fransman stopt evenwel bij 62 jaar of bij 40 dienstjaren. De Tweede Kamer, althans een meerderheid daarvan, kan dit zonder meer naar 4% verhogen. Er is grote politieke onwil: de coalitie stemde dit namelijk weg. Wat wil de coalitie met deze pot van 1,4 BILJOEN euro? De link is dat Jetta Klijnsma noemde deze pot van uitgesteld loon ‘allemaal gemeenschapsgeld’.

3. De zorg kost veel geld. De senioren zijn de schuldigen. Het handigste is uiteraard dat de senioren snel verdwijnen. Dat gebeurt nu al vrijwillig naar landen die niets zien in het linkse VN en EU-beleid die de rijkdom van de immigratie aanprijzen en inclusiviteit en diversiteit opdringen. Bizar is dat een groene partij oppert om zeventigplussers geen nieuwe hartklep of nieuwe heup te geven. De zelfhaat methode werkt ook: contracten in bejaarden- en zorgcentra worden bijv. in Duitsland en Zweden niet meer verlengd om plaats te maken voor …. migranten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_652f96b915ee8646bf97ac3fb892e8936803fbb1_avatar

pen icon

hilde brontsema

Likeability of6

Het mooiste Sinterklaascadeau

4 DEC 2019

Sinterklaas zo'n 5 jaar geleden. Het hele treinverkeer ligt plat. Mijn vader zit ergens vast tussen Amersfoort en Amsterdam. Op de bank 5 stuiterende kleuters die niet kunnen wachten tot Sinterklaas komt.

Mijn vader belt nog een keer dat de trein stilstaat en dan valt zijn telefoon uit.

Ik denk aan mijn vader, maar vooral aan de mensen die naast hem zitten. 12 jaar geleden kreeg hij een hersenbloeding. Van een welbespraakte goedgeklede man met humor, veranderde hij in iets waarin ik mijn vader nauwelijks herken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_67848fbcf8192688965c4d3dd7ce1df5db16cc7d_avataruser_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Pam Russell

Likeability of6

Durven wij Rotterdammers het aan?

4 DEC 2019

Rotterdammers kunnen er trots op zijn dat ze het EUROVISIE SONGFESTIVAL mogen presenteren!

De gemeente Rotterdam is in het kader van duurzaamheid druk bezig met voorbereidingen om dit feest met een zo laag mogelijke carbon footprint te realiseren. Onder andere worden zonnepanelen op het dak van Ahoy geïnstalleerd en NS en RET zijn in discussie over het vervoer van Europese bezoekers.

Er gaat geen dag voorbij of we zien of horen over de invloed van de opwarming van de aarde: enorme overstromingen in Italië en Engeland, modderstromen en aardverschuivingen in Kenia, vuurzeeën in Californië en Australië, smeltende ijskappen en stijging van de zeespiegel, desastreuze droogte in Afrika. Om maar een paar gevolgen te noemen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_3e52d26220455973beafd257f0f64ea684809549_avataruser_ae900a2d4105b45c4cb026ad82f2b594eee4db51_avatar

pen icon

Anne

Likeability of5

Mister D.

4 DEC 2019

Ik heb soms last van een ongewenste bezoeker. Ik noem hem vanwege zijn privacy maar even Mister D. Ik weet niet wanneer zijn bezoekjes precies zijn begonnen, maar zo’n drie keer per jaar komt hij even langs. Ik heb hem ontmoet op de intensive care van het UMC, toen mijn vader in coma lag. Ik heb hem eigenlijk nooit echt uitgenodigd in mijn leven, maar sindsdien nodigt hij zichzelf te pas en te onpas bij mij thuis uit.

Vorige week kwam hij weer even langs. Het was alweer even geleden. Hij had zijn komst al laten doorsijpelen in de dagen ervoor, dus ik had een waterdicht ontsnappingsplan opgesteld om hem te ontwijken. Ik zou gaan sporten, wandelen, yoga-en, mediteren etc. Zo had ik precies genoeg activiteiten gepland om telkens van huis te zijn, als hij op de deur zou kloppen.

Helaas vond hij mij toch op een onbewaakt moment en ik kon niet anders dan hem binnenlaten. Ik liet mijn irritatie duidelijk merken, maar hij nam ongestoord plaats op mijn bank. Hij keek me met een wanhopige blik aan. Ik wist meteen hoe laat het was: hij wil weer aandacht voor zijn problemen. Ik probeerde hem nog op afstand te houden, maar het had geen zin meer. Hij had al volledig de ruimte ingenomen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likewow
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_652f96b915ee8646bf97ac3fb892e8936803fbb1_avataruser_20c1d7ba980c245ed682855181f27cb140c05640_avatar

pen icon

Bregje Mank

Likeability of6

Accepteren kun je leren!

4 DEC 2019

We voelen ons maar al te vaak schuldig om de meest onbenulligen dingen.
Als moeder zijn we een kei in onszelf beoordelen met het algemene beeld, gecreëerd door media, als maatstaf. Geen wonder dat we voelen dat we falen, slechte moeders zijn en ons ook nog eens heel schuldig voelen over ons gedrag naar onze kids.

Redenen waarom we ons schuldig voelen zijn heel uiteenlopend.
We schreeuwen te vaak, worden te snel boos, vinden onszelf te streng of te gestresst of omdat we soms een fysieke tik uitdelen.
Misschien voel je je wel schuldig omdat je soms geen liefde voor je kind(eren) voelt, dat je soms liever geen moeder was of dat je soms wilde dat je kinderen verdwenen.
Dit zijn gedachten die we als moeder kunnen hebben, als we niet goed in ons vel zitten, in een depressie zitten, erg gestresst zijn of tegen een burn out aan zitten.

Wat je als eerste moet weten, je bent niet alleen! En je bent geen slechte moeder!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avataruser_7dcf29b526eced366a26091c9b6a01435d31f23b_avatar

pen icon

Oscar van Schijndel

Ixou-Besnôh-Welle-Keetje-Nettas-Vroegâh...

4 DEC 2019

Als ik de beschikking had over een tijdmachine, dan zou ik terug willen keren naar vroeger en nog eens een keertje die dingen doen die ik toen zo leuk vond. Dan zou ik teruggaan naar 1978 en die drie jaar overdoen die ik met mijn neef heb besteed aan allerlei muzikale avonturen. Grease, Meat Loaf, The Police, Britse ska. Natuurlijk was het ook dan onvermijdelijk dat hij eind 1980 naar Nieuw-Zeeland zou verhuizen. Maar met wat ik nu weet, had ik het met hem over de ellende gehad waaronder ik op school gebukt ging. En was er een waardig afscheid gekomen en niet een heimelijk vertrek terwijl ik zes weken ter observatie in een ziekenhuis lag.

“Ik zou best nog wel een keertje net als vroeger…”

Station Moerwijk bestond nog niet, ADO speelde nog eerste divisie. Als ik naar “vroeger” zou kunnen gaan, dan zou ik die potjes Monopoly met een andere neef van me overdoen. De Lange Poten en het Plein kende ik nog van dat spel. Of ik dan alsnog zou winnen? Ik zou wellicht niet meer zo snel verliezen. Dat gold overigens ook voor die potjes voetbal op het plein, waar ik ondanks mijn lange poten toch vooral die eikel was die over elke lage bal heen dook.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?