Lezerscolumn: Happy

Metro 10 apr 2018 / 07:08 uur

Iedere werkdag schrijft een lezer van Metro een column over wat hem of haar bezighoudt: Carol Dohmen

Vorige week kreeg ik een mail van Aneela John. Ik weet net zomin als u wie dat is, maar gelukkig legt ze me dat meteen helder uit. Ze is een 56- jarige Mongoolse vrouw (dat schept meteen een band en nee, ik ben niet van Mongoolse afkomst) die in Burkina Faso woont. Ze is een business woman, ze handelt in goudstaven. Het droevige nieuws is dat ze binnenkort zal overlijden aan de verwoestende gevolgen van borstkanker. Aan haar levendige fantasie zal het niet hebben gelegen, maar ze heeft kind noch kraai. Niemand wilde zijn leven delen met de arme Aneela, ze is de Remi onder de 56-jarigen, alleen op deze wrede wereld. Hoewel arm, waar Remi nog voor een grijpstuiver met een aapje en drie honden op de markt moest dansen om in leven te blijven, heeft Aneela tien miljoen US dollar op de bank staan.

Die dollars komen allemaal mijn kant op! Dat gebeurt óf nu onmiddellijk óf wanneer ze de race van het leven heeft beëindigd, dat laat ze met gepast gevoel voor drama in het midden. Ik hoef alleen wat persoonlijke gegevens terug te mailen en dan kan ik uitzien naar een zorgeloos leven, bijvoorbeeld op de Bahama’s of een ander oord waar de zon altijd schijnt en iedereen lief en geduldig is. U leest het goed, ik heb een voorkeur voor een warm klimaat en aardige mensen, want deze invulling is geheel voor eigen rekening. Geen regenpakken meer, een einde aan het geploeter om stof voor een nieuwe column te zoeken, geen gedoetjes met mensen, iedereen gaat van me houden. En zo niet, jammer maar ik ben weg.

Er zit een kleine adder onder het gras, ik mag slechts de helft van het geld zelf houden. Aneela is een vrouw met een groot hart. De andere helft van dat zuurverdiende geld (het is haar allemaal niet aan komen waaien hè) moet ik besteden aan arme wezen, moederloze baby’s, gehandicapte burgers en weduwen. Dat zal ook haar eigen zielenheil ten goede komen, want de delving van goud is een smerig zaakje. De mijnen verbruiken grote hoeveelheden water, wat in een land als Burkina, dat niet zoals wij is gezegend met een overvloed aan water, een probleem voor de lokale boeren oplevert. Om maar niet te spreken over de omstandigheden waaronder de delving van het goud plaatsvindt. Dit alles gaat Aneela via mij, de uitverkorene, goedmaken. She is happy to inform me!

Reageer op artikel:
Lezerscolumn: Happy
Sluiten