Iris Hermans
Iris Hermans Nieuws 3 jun 2019 / 08:35 uur

‘Ik wil nooit het gevoel hebben: had ik maar…’

Het leven van deze ‘startupper’ ging niet over rozen. Khosrou kwam, zag en verloor. Maar hij zette door en overwon. Hij en team Musjroom zijn er klaar voor! 

#team #Musjroom #lancering! Met tech-wonderkid Marc Broers met de duimen omhoog

‘Belazerd’

Het is hartje zomer 2018 als ik Khosrou Golzad voor het eerst ontmoet. Hij zit in de Coffee Company, tegenover de Hogeschool van Amsterdam waar hij studeerde. Op zijn schoot een boek, The Power of Habit,in zijn ogen een vurige blik wanneer hij begint te praten over Musjroom, zijn startup die een platform biedt voor het héél last-minute boeken van vrijstaande kamers ‘en slaapbanken enzo’.

Er was al een hoop gedoe aan vooraf gegaan, zacht uitgedrukt. Zo raakte hij en zijn team al hun spaargeld kwijt aan een inhalige softwareontwikkelaar. ,,Hij heeft ons belazerd, maakte een product dat totaal niet werkte en bij elke aanpassing moesten we weer 700 euro betalen, anders haalde hij alles offline!” Hij besloot de ‘samenwerking’ te verbreken. Al het geld weg, ,,maar het ergste was nog de pijn die ik voelde, hoe kun je dit nou doen?” Ze gingen weer terug naar de tekentafel en begonnen opnieuw. Hij dook elk vrij uurtje de bieb in om alle boeken over tech te lezen, ,,dan doen we het wel zelf, zo moeilijk kan het toch niet zijn?”

Charisma

Na het interview van afgelopen zomer, zou hij me laten weten als Musjroom live zou gaan, binnen een paar weken, twee maanden max. Dacht hij. Een klein jaar later zit Khosrou Golzad, nu 26, weer tegenover me, Musjroom is net gelanceerd. Op zijn schoot weer een boek, Leadership in turbulent times, in zijn ogen nog steeds die blik, en toch is er iets wezenlijks veranderd. Hij oogt rustiger, straalt charisma uit. Van een jongen naar een man.

,,Ik was naïef toen, dacht dat alles veel gemakkelijker zou gaan.” Hij praat zacht, waardoor je als vanzelf aan zijn lippen hangt, al komt dat ook door zijn fascinerende verhaal. Hij schraapt met regelmaat zijn keel, stelt vol oprechte interesse vragen terug en neemt alle antwoorden bedachtzaam in zich op. Wat hij heeft geleerd? Zo veel, verzucht hij. ,,Maar vooral dat er altijd kans is op falen en je daar bewust van moet zijn. Er is geen garantie op succes, maar het gaat om de reis ernaartoe. Probeer daar ook van te genieten en gaat het mis, dan gaat het mis, maar dan heb je wel fun gehad, onwijs veel geleerd en begin je een volgend avontuur.”

Geen slachtoffer

Khosrou, dat je uitspreekt als ‘Gosrauw’ en ‘de onsterfelijke ziel’ betekent, is geboren in Afghanistan en vluchtte op zijn elfde naar Nederland met zijn familie. ,,Mijn vader wist dat er geen toekomst was voor ons daar. Er zijn nare dingen gebeurd.” Veel zin om daarover te praten, heeft hij niet. ,,Ik wil niet in een slachtofferrol zitten, ik gebruik alles wat ik heb meegemaakt als een wapen, het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben.” Natuurlijk worden ‘zijn ogen nog steeds wel eens vloeibaar’, zoals hij het op z’n Khosrou’s mooi omschrijft, als hij aan het verleden denkt, maar hij kijkt liever naar het nu, en naar de toekomst. ,,Ik ben hier met open armen ontvangen en wil iets terug doen. Een legacyachterlaten. Ik zie Nederland als het land van de kansen.” Toch duurde het even voordat hij die benutte. Hij was ‘een echte puber’, grijnst hij, gek op zijn Playstation en Nederlandse meisjes ‘en best wel verwend’, ,,maar ik hield altijd al van nieuwe dingen creëren.” Na verschillende AZC’s, vestigde het gezin zich in Den Helder en ging hij Bedrijfskunde studeren aan de HvA.

‘Khosrouka!’

Hij reisde elke dag op en neer en strandde op een slechte avond, die uiteindelijk een heel goede dag zou blijken, na een laat en uitgelopen tentamen op het station. De laatste trein reed net weg. ,,Ik had geen geld voor een hotel en zwierf de hele nacht rond.” Het was daar op station Amstel waar hij het ‘Khosrouka-moment’ beleefde: wat nou als ik een platform maak voor mensen die super last-minute en cheap nog een vrijstaande kamer of een slaapbank ergens willen boeken? Lang verhaal kort: hij ging aan de slag met twee vrienden. Vol enthousiasme, maar zonder investeerders of geld van ouders en na het verliezen van al hun spaargeld aan eerdergenoemde partij, maar wel met maandelijkse kosten die zich opstapelen, zou je de moed kunnen verliezen. Maar Khosrou niet, ,,je leert heel creatief te zijn.”

Scrappy

At the office

Doe het zo scrappy mogelijk, tipt hij startuppers-in-spe. Efficiënt dus, ,,maar niet crappy!”. Zo hoorde hij over een ziekenhuis in Den Helder dat allerlei spullen gratis weggaf. Nee, geen hartmonitoren en bedden, lacht hij, ,,maar whiteboards, stoelen en stiften enzo.” Of de dure software die ze via studentenlicenties ‘fixten’, ,,gewoon legaal, hoor.” En brutalen hebben minstens de halve wereld, dus toen hij vernam wat de kosten van bepaalde tools zouden zijn, benaderde hij desbetreffend bedrijf en vertelde hen dat ze véél te duur waren voor een beginnende startup. ,,En wat denk je? Ze gaven me helemaal gelijk, en daarna heel veel korting!”

Mindset

Zijn thuissituatie -hij woont nog bij zijn ouders- was niet altijd ideaal. Hij is dol op zijn moeder, ,,ik heb madrespect voor haar, zij heeft zo’n puur hart en heeft me altijd gesteund”, maar de relatie met zijn vader, ooit een succesvol ingenieur in Afghanistan, is vaak moeizaam geweest, vertelt hij eerlijk. ,,Ik voelde negativiteit en desinteresse vanuit hem en dat raakte me heel erg en had invloed op alles. Ik denk dat hij het moeilijk vond dat ik hier wel kon groeien, en hij niet.” ‘Don’t try to change your siblings’, hoorde hij filantroop Charlie Munger in een interview zeggen, ,,en toen besloot ik dat ik mijn eigen mindset moest veranderen en voor mezelf moest durven gaan. Ondanks dat ik groot respect heb voor mijn vader, ben ik het negen van de tien keer niet eens met zijn opvattingen en denkwijze.” Zijn vader is intussen bijgetrokken, ,,hij is toch wel trots.”

Feestje!

Tech-puntje

Het team ging door mindere tijden, met onder meer ziektes van ouders en met regelmaat een dalend moraal. ,,Ik kreeg soms appjes dat ze er klaar mee waren, het niet meer zagen zitten.” Dan zette hij alle zeilen bij en motiveerde ze weer. ,,We geven nooit op!” En dan was daar nog het tech-puntje, toch wel essentieel voor een tech start-up, maar wat maar niet vlotte.

Tech-wonderkind Marc Broers bleek een significante helpende hand. ,,Ik heb vaak gedacht: Wie heeft hem naar ons gestuurd? Zonder hem had het nog zó veel langer geduurd.” Marc zocht een opdracht voor zijn opleiding, klopte op zomaar een dinsdag bij Musjroom aan en er was meteen een klik. Voordat de twintigjarige ‘met de infrastructuur van de backend van de app’ aan de slag ging, moest hij zich wel eerst bewijzen, en dat deed-ie.

,,Hij klapte zijn laptop open en binnen no time had hij een dashboard gemaakt.” De CEO vroeg hem of hij CTO wilde worden, ‘en onderdeel van iets groots uit maken’ , ,,deze jongen heeft zo veel in zich, ik wil hem helpen er alles uit te halen.” En Marc? Die zei ‘wauw, dat wil ik wel.’

Potentie

Musjroom bestaat nu uit tien man, waaronder vier stagiaires die volop meedraaien. Vol lof praat hij over zijn ‘teamgenoten’, zonder wie hij het niet had gekund. ,,Iedereen doet waar hij goed in is, en wordt er steeds beter in, dat is zo mooi om te zien.” En toen was daar drie weken geleden hun grote moment. Musjroom ging live! Een grote lach siert zijn gezicht, ,,we hebben een goed feestje gevierd!” Hij toont een foto van zijn team en een hele grote taart, maar het is niet de CEO die hem aansnijdt. Hij schudt zijn hoofd, ,,ik schuif graag anderen naar voren, wil hen laten shinen.” Belangrijk voor hem is het beste uit anderen halen, ,,als je dan iemand zijn volle potentie volledig ziet benutten, geeft dat het beste gevoel ever.”

Leider

Hij strijkt even over zijn boek dat nog altijd op zijn schoot ligt. Leadership in turbulent times.,,Dat kun je wel zeggen”, glimlacht hij. Of hij zich als een leider ziet? Ja, maar geen geboren leider. ,,Wel door ontwikkeling, alle mensen die ik heb ontmoet, de boeken die ik heb gelezen. Want de dag dat ik écht begon met lezen, veranderde mijn leven.”

Hij wordt steeds vaker gevraagd als spreker

Een essentiële skill van een leider is ‘story tellen’, vervolgt hij. ,,Ik heb eens gelezen dat de machtigste persoon op aarde iemand is die een verhaal goed kan vertellen en mensen kan overtuigen. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar ik hoop dat ik een goede storyteller aan het worden ben.” Niet om die macht, maar om anderen te inspireren en hij wordt steeds vaker gevraagd als spreker tijdens events en lezingen. ,,Je weet nooit wie de volgende Einstein kan zijn, iedereen heeft zo veel talenten, maar ze moeten wel getriggerd worden.” Waar hij zelf werd (en wordt) geïnspireerd door een Steve Jobs, of CoolBlue’s Pieter Zwart -,,onder vele anderen”-, hoopt hij anderen op een dag te kunnen inspireren met zijn verhaal, om er op zijn Khosrou’s en met zijn originele verwoordingen aan toe te voegen: ,,dan weet ik dat ik een verschil heb gemaakt en kan ik slapen als een baby!”

‘Beste Laurens…’

Vorige week las hij een interview met Amsterdamse wethouder Laurens Ivens over AirBnB. ,,Hij vertelde dat hij een nieuwe partij zoekt die een alternatief kan bieden.” Khosrou zou Khosrou niet zijn als hij meteen in de telefoon en daarna de email dook met de boodschap: ‘Beste Laurens, laten we meeten, ik kan jullie helpen!’ Weer die blik in zijn eerlijke bruine ogen. ,,Weet je wat het is, ik wil nooit het gevoel hebben ‘had ik maar…’ Nee, ik doe het gewoon.”

Over Musjroom

Plan less, live a more fulfilled life: Musjroom is voor de impulsievelingen onder ons, en hen die gewoon heel last-minute een heel betaalbare slaapplek zoeken, variërend van een ho(s)telkamer tot slaapbank bij iemand thuis. Zo kun je bijvoorbeeld voor drie tientjes een nachtje doorbrengen bij zijn broer thuis in Den Helder, met een eigen keuken en badkamer, ,,en zelfs in mijn bed daar slapen.” Om er met een knipoog aan toe te voegen: ,,als ik er niet ben natuurlijk.” Maar er is ook bijvoorbeeld Hostelle in Amsterdam Zuidoost, het vrouwenhostel waarmee net een samenwerking is aangegaan. ,,Ik heb ze vorige week nog een bloemetje gebracht, ik vind het zo mooi dat ze mee doen.”

Bloemetje voor Hostelle

De focus ligt nu nog op de Randstad en op de dag zelf boeken, ,,maar we willen uitbouwen, zodat je ook twee dagen van te voren in bijvoorbeeld Friesland een kamer kunt boeken. En we durven te dromen, dus we gaan ook voor Musjroom in Parijs!” Maar alles stap voor stap, niet meteen té veel willen -,,we gaan voor kwaliteit”- en die extreme last-minute niche benutten. ,,We hebben er vertrouwen in, en heel veel zin.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
‘Ik wil nooit het gevoel hebben: had ik maar…’
Sluiten