Maud
Maud Nachtboek van Maud 5 mei 2020 / 18:15 uur

#145 Ineens komt alle woede naar boven

Sinds Maud en Tommy terug zijn uit Thailand hangt hun relatie aan een zijden draadje. Tommy is namelijk niet te genieten omdat hij geen werk meer heeft sinds de coronacrisis. Het enige wat hij doet is blowen en sip zijn en dat resulteert er bij Maud in dat ze begeleider Paulo, die haar helpt met online lesgeven, iets spannender vindt dan ze zou moeten vinden. Ondertussen betrapt ze Tommy bij een coffeeshop terwijl hij tegen haar had gezegd dat hij ziek was. Ze hebben een week geen contact. Maar als Maud tijdens Woningsdag thuis aan het chillen is met Rochella, ziet ze Tommy ineens lopen op straat. En hij is niet alleen! Hij loopt samen met een andere jongen en met nog een meisje…

Ineens komt alle woede naar boven. Verdomme! Heeft Tommy dan echt geen respect!? Ik gooi mijn raam open en roep zo hard als ik kan zijn naam. Ik schrik er zelf van en wist niet dat ik zo hard kon schreeuwen. Tommy kijkt op, maar lijkt niet te begrijpen waar het geluid vandaan komt. Hij kijkt nog wat om zich heen en loopt dan verder samen met die jongen en dat meisje.

Het gevoel zit me niet lekker en ik moet weten wie dat meisje is. Als een roofdier dat op zoek is naar zijn prooi sprint ik naar buiten. Binnen no-time sta ik achter Tommy. „Maud!!, roept hij opgewekt! Tommy ziet er een stuk beter uit dan eerst en ik zie in zijn ogen dat hij echt blij is om mij te zien.

„Hoi…” stamel ik. „Ik zag je lopen, met eh hun…” Ineens voel ik alle energie uit mijn lichaam wegglippen en ik weet niets meer uit te brengen. Ik heb geen zin om weer een discussie aan te gaan. Ik voel weer tranen opkomen en ineens besef ik mij hoe erg ik mijn vriendje mis. Tommy begint te schaapachtig te lachen. „Dit is mijn neef en zijn vriendin. Ik heb toch wel eens over ze verteld. Ze wonen in Amerika en zouden voor een halfjaar door Europa gaan reizen.”  Tommy begint een heel verhaal over zijn neef die eigenlijk een Eurotrip zou maken, maar door de coronacrisis zit hij al noodgedwongen 1,5 maand ‘vast’ in Amsterdam. Ze slapen tijdelijk bij Tommy thuis. Zijn neef wilde wel eens blowen en vandaar dat hij vorige week weer bij de coffeeshop te vinden was. Ik sta met mijn ogen te knipperen en weet eigenlijk niet of ik zijn verhaal wil en kan geloven.

„Ik heb je zo vaak proberen te bellen. Ik ben deze week ook nog een paar keer langs je huis gefietst maar je was niet thuis. Ik wil graag met je praten. Zullen we morgen afspreken om te praten," zegt Tommy. Ik knik en zeg hem toe dat hij langs mag komen.

Eenmaal terug thuis zit Rochelle verschrikt op haar stoel. Volgens haar moet ik Tommy in ieder geval een kans geven om zijn verhaal te doen. „Die jongen is hartstikke gek op je. Hij zit nu alleen niet zo lekker in zijn vel, maar je mag hem niet laten vallen. En jij bent ook best streng hoor Maud!” Ineens moet ik keihard lachen. Ik heb geen zin om mij langer druk te maken en ik wil even ontspannen. Rochella schenkt nog een glas wijn in en voor ik het weet zijn we drie flessen verder.

De volgende ochtend schrik ik om 10.00 uur wakker van mijn telefoon. Het is Paulo! Ik had kennelijk om 09.30 een afspraak voor telefonische bijles. Ik heb me gigantisch verslapen, voel me nog dronken en mijn stem klinkt alsof ik vijf pakjes shag op heb. Paulo blijkt het allemaal niet zo erg te vinden, maar ik voel mij schuldig naar mijn leerling. De bijles verloopt ook alles behalve soepel. Een van mijn leerlingen woont alleen bij zijn vader en die vader heeft zich niet van zijn beste kant laten zien. Ik hoorde hem de hele tijd schelden op de achtergrond. Op een of andere manier zit het mij niet lekker.

Na de les maak ik een melding bij Paulo. Hij belooft het op te pakken. „Hoe gaat het verder met jou in deze tijd?” Ineens barst ik weer in huilen uit. Ik weet niet of het aan de vraag van Paulo ligt maar ik weet loop helemaal vast. „Mijn ouders liggen in scheiding, ik heb geen baan meer, mijn relatie gaat kut, mijn vriend of ex-vriend heeft geen inkomen meer en ik mis mijn vrienden."

Na drie uur lesgeven, plof ik neer op de bank. Ik voel me lamlendig en heb eigenlijk nergens zin in. Ik scroll wat door mijn telefoon en kom allerlei foto’s tegen van Thailand, maar ook foto’s van kerst, foto’s van mijn vaders verjaardag, foto’s van mij en Jessie in Barcelona. De tranen blijven maar komen en ik weet niet hoe ik het huilen moet stoppen. Na een lange douche gaat het een stuk beter. Die emoties hebben vast te maken mijn brakheid.

Als ik onder de douche vandaan kom gaat de bel. Shit is het al zo laat?! Tommy staat voor de deur en ik roep dat hij naar boven mag komen. Ik sta nog half in mijn ondergoed met een handdoek in mijn haar gewikkeld als Tommy mijn slaapkamer binnenkomt. Hij heeft duidelijk zijn best gedaan, zijn haar zit goed, hij heeft parfum op en een grote blos bloemen in zijn linkerhand en een fles champagne in zijn rechterhand. „Ik heb flink wat goed te maken he?” zegt hij zachtjes.

Ik glimlach en geef hem een zoen. Tommy tilt mij op en gooit me zachtjes neer op bed. Voordat we het weten liggen de bloemen, zijn kleding en mijn ondergoed op de grond. Tommy begint met een uitgebreide massage en daarna hebben we eindelijk weer seks! Bezweet en uitgepuft liggen we op bed. We zijn nog helemaal rozig van de lekkere seks en eigenlijk wil ik de rest van de week gewoon met Tommy in bed blijven liggen.

Maar net op dat moment gaat mijn telefoon. Het is mijn broertje. „Maud, met mij. Waar ben je? Papa ligt in het ziekenhuis.. Ik ben over 10 min bij je, want we moeten er heen..”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
#145 Ineens komt alle woede naar boven
Sluiten