Lezerscolumn

pen icon

erma tigelaar

Afscheid nemen bestaat niet

27 MEI 2015

Twee weken terug bericht van de tante van onze jongste pleegzoon. Hij
is bij hun niet op verlof verschenen. Waarom loopt hij nou weer weg?
Ik was boos en wilde het niet begrijpen.

Maar ik ben dan ook opgegroeid binnen een ‘happy Tros gezin’. Met veel
liefde, rust en veiligheid.

Hij heeft op meer dan vijftien plekken gewoond in z’n leven. Zijn
moeder amper gekend in z'n jonge leven. Vader is nooit in beeld
geweest. Zijn oma, die een mama en oma ineen was voor hem, wordt wreed
weggerukt uit zijn leven door een noodlottig ongeval. Bij de
begrafenis van zijn oma heb ik de psycholoog, waarbij hij toen onder
behandeling was, gevraagd wat de gevolgen kunnen zijn van een leven
wat onze pleegzoon al achter de rug heeft. Verslaving en depressies.

Verslaving lijkt nu onderdeel te worden van zijn leven. Gisteravond is
hij weer verschenen op het terrein van de instelling, zo stoned als
een garnaal. Zijn mentor heeft een vermoeden waar hij zich heeft
opgehouden de afgelopen weken. De kans is daarom groot dat hij diverse
middelen gebruikt heeft, naast de drank.

Naast boosheid heb ik dan verdriet. Want ik heb door mijn fijne jeugd,
mijn lieve familie en vrienden om mij heen, totaal geen idee hoe het
voelt, als je deels ‘alleen op de wereld bent’. Hij heeft op zoveel
plekken gewoond. Geen vader en moeder hebben waar je altijd op terug
kan vallen. Diverse stoornissen hebben, waar je deels zelf niks aan
kan doen.

Wat zal ik doen als ik in zijn schoenen zal staan? Zal ik het leven
dan aan kunnen? Zal ik ook niet naar middelen gaan grijpen om het
leven dragelijker te maken?

Van de week in de auto hoorde ik het nummer van Marco Borsato voorbij komen:
‘afscheid nemen bestaat niet, ik ga wel weg, maar verlaat je niet’

Ik moest huilen.

Het afgelopen jaar zijn mijn man en ik bezig ‘afscheid te nemen’ van
hem, met vallen en opstaan en met veel verdriet. Het moet. Ter
bescherming van onszelf, ons gezin, onze dochter van vier.
De kans is groot dat zijn verslaving erger wordt. Dat dit nog maar een
druppel op een gloeiende plaat is. Met heel mijn hart hoop ik dat we
het fout hebben, maar mijn verstand zegt anders.

We zullen hem altijd blijven opzoeken, waar hij ook woont, vrijwillig
of gedwongen. Ik zal hem blijven bellen en ons gesprek zal standaard
eindigen met de woorden; “love you”. Hij blijft onderdeel van ons
leven. Zijn foto’s hangen in ons huis. De lievelings knuffel van onze
dochter heeft hij gegeven

Afscheid nemen bestaat niet

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

21

De fabels en feiten over zonnebrandcrême

Foto ter illustratie. / Colourbox

Foto van 'Daisy Heyer'

14 JUL 2018

Wie bruin wil zijn, moet zonnebaden. Tenminste; als je bruin wil worden van de zon. Zonnebaden is iets wat sowieso niet wordt aangeraden, maar mocht je op vakantie in de zon gaan dan is het belangrijk dat je je goed insmeert.

Word je dan wel bruin? Kun je gewoon een zonnebrandcrème in het buitenland kopen, of kan het dan zomaar dat je troep koopt? Metro sprak met dermatoloog Nicole Kukutsch van het Huidkanker Centrum van het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) en Raad van Advieslid van Stichting Melanoom en zet de fabels en feiten voor je op een rijtje.

1. Als je een donkere huid hebt, hoef je je niet in te smeren


Views

2k+

Camera videoZo oranje als een wortel?! Daisy deed een spray tan

Metro's Daisy kreeg een spray tan voor haar vakantie. / Videostill

Foto van 'Daisy Heyer'

14 JUL 2018

Wat kun je doen als je geen zin hebt om eeuwig in de zon te liggen? Dan ga je gewoon - heel makkelijk - voor een spray tan. Maar over spray tannen gaan behoorlijk wat verhalen de rondte. Metro's Daisy ging op onderzoek uit en onderging zélf een spray tan het Amsterdamse KNAP Institute.


Views

2k+

8 redenen waarom ik een hekel heb aan zonnebaden

Zonnebaden... het is niet mijn favoriete ding op de wereld. / Colourbox

Foto van 'Daisy Heyer'

14 JUL 2018

Er zijn mensen die houden van zonnebaden, zonnebanken en bruin worden. Er zijn ook mensen – zoals de auteur van dit stuk – die alleen het stukje bruin worden interessant vinden en de rest ruk. Waarom? Dat leg ik je aan de hand van deze 8 ergernissen bij het zonnebaden even uit.

1. Het is héél warm

Kijk, ik houd van de zon, maar ik hou er niet van om in de bloedhitte te liggen braden als een versgepelde gamba in een frituurpan. Zo voel ik mij al snel als ik (al zwetend) op een handdoekje bij het zwembad of de zee. En als er geen water in de buurt is om af te koelen, dan kun je me al helemaal wegdragen.


Views

2k+

pen icon

Jolieke van der Rest

Likeability of 5

Surrozaadmoeder in de dop

9 JUL 2018

Daar loop ik dan, stiekem om me heen te kijken wie er nog meer zijn handen langs de piepkleine hangertjes laat gaan. In een drukke winkelstraat, in die ene grote winkel vol met snoezige spuuglapjes, koddige kleertjes en functionele fopspenen. ‘Wat doe ik hier?

Ja, ik betrap mijzelf erop dat ook ík ben bevangen door het Maxi Cosy virus, het syndroom van Prenatal, de Zwitsal epidemie of hoe je het dan ook noemen wilt. Ik, een vrouw waarvan de teller alweer even op een getal staat dat met een vier begint, die al jaren gelukkig samen is met haar man en in alle vrijheid leeft. Iemand zonder kinderwens die het nu toch niet kan laten om tussen het babyspul te gaan snuffelen. How come?

Lang leve de moderne tijd: die van gender-neutral, van homo’s en potten, maar ook nog steeds vrouwen achter de pannen en alles wat daar tussen zit. Van je liefdevol registreren, insemineren of latten met meerdere heren. Het kan allemaal. Gelukkig ook maar. Want zo kan mijn niet-kinderwens en tegelijkertijd liefde voor deze kleine wezentjes letterlijk belichaamd worden in de vorm van een donorschap.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_7d8752177aa8696ee938c9248bd5fca50c2ae331_avatar

Views

200+