Het gemis van een stem die mij leerde luisteren

Ik merk steeds vaker dat mensen gehaast zijn. Dat zie je niet alleen in hun gedrag, maar ook in de manier waarop ze praten. Veel mensen spreken snel, luid en chaotisch, waardoor het soms moeilijk is om hen te begrijpen.

Het lijkt alsof woorden over elkaar heen buitelen, de dialoog verdwijnt snel. Als luisteraar raak je op een gegeven moment vermoeid en haak je af, omdat het te veel energie kost om iemand te volgen. Aan de andere kant zijn er ook mensen die juist te snel en te zacht praten, alsof alleen zij zichzelf kunnen horen. Ook dat maakt communiceren vermoeiend en onprettig.

In zulke situaties besef ik hoe bijzonder het was om naar Peter R. de Vries te luisteren. Als ik vroeger zijn stem op televisie hoorde, ging ik er meteen voor zitten. Naar hem luisteren gaf rust. Het was niet alleen informatief, maar ook prettig en helder. Zijn manier van spreken was duidelijk, rustig en goed gestructureerd. Je miste geen enkel woord en kon alles moeiteloos volgen. Dat gaf een gevoel van tevredenheid en zelfs opluchting.

Geboeid luisteren

Wat hem zo bijzonder maakte, was de balans in zijn communicatie. Hij sprak zonder haast, maar ook zonder onnodige stiltes. Alles wat hij zei, had betekenis en werd zorgvuldig overgebracht. Juist daardoor bleef je geboeid luisteren. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de Nederlandse taal voor een groot deel dankzij hem heb geleerd. Door naar hem te luisteren ontwikkelde ik niet alleen mijn woordenschat, maar ook mijn gevoel voor ritme, duidelijkheid en structuur in de taal.

Ik denk dat veel mensen hem missen, ieder op hun eigen manier. In het begin dacht ik dat dat gevoel met de tijd minder zou worden, maar het tegenovergestelde is waar. Hoe vaker ik mensen hoor praten, hoe meer ik besef hoe uitzonderlijk hij was. Zijn afwezigheid maakt duidelijk wat er tegenwoordig vaak ontbreekt in communicatie: rust, aandacht en helderheid.

Toen ik hoorde dat hij een zoon heeft, gaf dat mij een gevoel van opluchting. Toen ik Royce de Vries zag spreken, herkende ik bepaalde eigenschappen van zijn vader. Toch kiest hij duidelijk zijn eigen pad en zie je hem minder op televisie. Het lijkt er niet op dat iemand de plek van zijn vader echt kan overnemen en misschien is dat ook niet mogelijk. Sommige mensen laten iets achter dat niet te vervangen is.

Reacties