Lezerscolumn

pen icon

Eliza Jongedijk

Likeability of6

"Doe maar normaal... ik doe zelf al gek genoeg"

11 NOV 2019

Vaak word ik nagestaard, mensen hebben vaak opmerkingen als: “Wat een raar kind” of “Beter opvoeden zou ook een optie zijn”. Gelukkig zijn er ook mensen die wel snappen dat ik anders ben en bijvoorbeeld lief naar mij kijken of een high five geven als ik mijn hand op houd. Van ronduit kwetsend tot begripvol, voorbeelden heb ik in overvloed.

Ja ik ben “anders” dan de meeste andere kinderen. Niet dat ikzelf of mijn ouders daar wat aan kunnen doen. Ik was namelijk 10 maanden jong toen een hersentumor mijn leven overhoop gooide. Een operatie, extreme epilepsie, een ontwikkelingsachterstand, nog een hersenoperatie… Momenteel ben ik een pubermeid met een ernstige verstandelijke beperking, milde epilepsie en een neurobiologische vorm van autisme.

Ja ik ben “anders” dan de meeste andere kinderen. Ik zit graag in mijn duwstoel en laat mij rondrijden door het dorp, want ik vind de prikkels die ik dan krijg geweldig. Ik kan zelf wel lopen, maar in drukke situaties ben ik te onvoorspelbaar. Genieten kan ik uiten in fladderen met mijn armen, wiegen met mijn lijf en kreten uiten. Ook vind ik het heerlijk om uitdagend te zijn door voorbijgangers aan te tikken en heel af en toe wil ik ook wel eens tuffen (maar dan worden mijn ouders erg boos). Praten kan ik trouwens als de beste en als ik in een goede bui ben, zeg ik graag iedereen gedag “Dag mevrouwtje… Dag meneertje”. Maar helaas word ik door mijn woordenschat wel snel overschat. Ik functioneer namelijk gemiddeld gezien als een 1,5 jarige.

Ja ik ben “anders”, sorry als het nieuw is voor je. Kun je waarschijnlijk ook weinig aan doen, want op televisie zie je eigenlijk vooral de leuke “downies” en hoog niveau verstandelijk beperkten. Vroeger werden kinderen als ik maar al te vaak vroeg op een groot instellingsterrein “weggestopt”. Nauwelijks zichtbaar in de samenleving, maar gelukkig zijn de tijden veranderd!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_077dc285473055c6149f0448bd45c9513948592c_avataruser_1461419e4f2d66ede65429c4d671f2f89df24651_avataruser_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avatar

+2


pen icon

Danielle van den Berg

Peter Pan-syndroom

GISTEREN

Als kersverse dertiger denkt men soms dat ik fluitend door het leven ga. Niets is minder waar. Waar sommigen van mening zijn dat ik de ultieme vrijheid heb. Want geen huis, corporate baan, relatie of hond. Is de andere helft van mening dat precies datgene gelijk staat aan geen succesvol leven hebben. Daan, wanneer ga je nou eens serieus worden?

Tja, hoe moet ik daar nou weer op reageren?

En wat ben ik in hemelsnaam aan het doen in het leven?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_88602b4095d5301db6d2a5547b65fcd0444412f8_avataruser_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

+100


pen icon

HILDE BRONTSEMA

Likeability of5

150 woorden teveel

GISTEREN

Er zit een boze puber aan de keukentafel. Hij heeft 4 punten aftrek gekregen voor zijn biologie werkstuk omdat hij teveel woorden heeft gebruikt.

En dat klopt. Hij heeft inderdaad 150 woorden meer opgeschreven dan aangegeven.

Mijn brugpieper heeft geheel op eigen initiatief, een extra hoofdstuk toegevoegd met grappige weetjes over het luipaard. Wist je bijvoorbeeld dat er in natuurparken soms borden staan die je waarschuwen dat er zomaar karkassen uit de bomen kunnen vallen? Dat komt omdat luipaarden hun prooien vaak in bomen opeten. En dat ze niet kunnen grommen maar een soort tjilp geluid maken?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_8eaf804c900fe34e22c5321d2820da254945dfbb_avatar

pen icon

Derek Hogeweg

Kerst

GISTEREN

Op Eerste Kerstdag zie je wel eens van die verdwaalde wielrenners. Van die mannen van een jaar of veertig. Mannen die, terwijl de rest van Nederland met houten prikkers in olijven loopt te hengelen, aan het fietsen zijn. Ieder jaar neem ik me weer voor om dat ook gewoon te gaan doen. Lekker bezig zijn in de buitenlucht, in plaats van op de bank zitten en geforceerd praten over carrières.

Ik weet zeker: als je een anonieme enquête zou houden onder Nederlanders, dan is de uitkomst dat het merendeel helemaal niets heeft met de kerstdagen. Waarom niet? Omdat het kapot is gemaakt door de commercie. Kerst is verworden tot een gigantisch drink- en vreetfestijn met een aanloop van minstens drie weken. Vroeger werd nog netjes gewacht tot de Sint weer op de boot zat, tegenwoordig hoor je half november al de eerste kerstmuziek. Op tv zie je dezer dagen louter commercials met witte tafelkleden en mensen die lachend in de keuken staan. Er heerst een taboe op overgewicht, behalve op 25 en 26 december. Dan kun je je ongegeneerd volproppen zonder dat iemand er raar van opkijkt. Meestal begint het al met een stevig ontbijt. Stolletje erbij, glaasje jus. Dat is allemaal nog tot daaraan toe. Maar dan, rond een uurtje of drie, terwijl je nauwelijks bent bijgekomen van de lunch, komen die schaaltjes op tafel. Schaaltjes met nootjes en weet ik allemaal wat. Plakjes worst, blokjes kaas. Opgerolde stukken ham. Je hebt geen honger, maar neemt toch wat. Anders staat het daar ook maar voor de sier. Intussen beginnen de eerste mensen voorzichtig aan de drank, waarmee ze groen licht geven aan de rest van de familie. Let maar 's op, de eerste twee drankjes zijn doorgaans braaf (cola'tje, ijsthee), maar dan komt de alcohol in beeld. Ook hier: teveel drinken wordt openlijk afgekeurd, behalve op die twee dagen in december. Dan kun je je met een gerust hart bezatten. Meestal het begint met wijn of bier, vaak eindigt het met whiskey of cognac.

Dan hebben we het nog niets eens gehad over het negengangenmenu, waardoor je je moeder de hele avond niet hebt gezien. De crème brûlée die je bijna uit je broek doet scheuren, de geïmproviseerde speech over gezondheid terwijl je je nog nooit zo ongezond hebt gevoeld.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Thlípsi Dolor

The danger of depression

GISTEREN

Nooit meer.......zal ik je nog kunnen knuffelen, je lange haren kunnen doorkruisen met mijn vingers. Je hebt gekozen om er een einde aan te maken. Zo graag wilde jij gelukkig zijn en je van het juk van de zwarte hond genaamd depressie bevrijden.....Hij hing aan je nek en ging geen millimeter opzij.
Er wordt beweerd dat je teveel jouw eigenwaarde ophing aan de likes op Instagram en je followers op snapchat.....en dat je daarom nog meer onzeker en verdrietig werd. Je duizenden selfies en je eeuwige fotoshop. Je 'smookte' wiet en nog meer van die troep om te vergeten. Je werd niet gepest, beweerde je. Het was allemaal chill.
Je vrienden en vriendinnen waren losers, die jou bevestigden in de zielenpijn. The angels are calling you, just pull the trigger, just cut yourself with a knife as deep as possible. Je struinde door de stad en hield je bezig met duistere ideeën. Het leven was een hel, die jou geen opties op een toekomst gaf. De pijn van de schuld....Ja, je was er zeker van...door jou ging alles mis. Je sneed jouw polsen om te voelen.... School ging waardeloos....allemaal omdat je overtuigd was, dat je een waardeloos stuk vuil was. Niemand kon jou van de gedachte afbrengen.
De fuik waarin je zat, herkende niemand. Voor de buitenwereld gedroeg je je als een clown en lachte naar iedereen.
De psycholoog beweerde, dat je alles onder controle had.....Je was uit de depressie...Wat kon jij goed toneel spelen. Hij had gelijk, je had alles onder controle, omdat je wist dat jouw plan om het leven te beëindigen door niemand kon weerhouden worden.
Jouw einde was heftig en wreed....Je liet geen briefje achter of een bericht op jouw telefoon. Je dook uit het raam van vier hoog en je liet ons achter met zoveel vragen en diep leed. Elke dag sta ik op gehuld in tranen. Ik zal nooit meer dezelfde zijn....Ik mis jou elke seconde totdat ook ik dood zal zijn....
Je werd 17....Zo jong, zo mooi met je lange krullende blonde haren....
Praat met jongeren, die down zijn...ook al geven ze aan dat ze alles onder controle hebben. Jouw gesprek of aandacht kan echt verschil uit maken. Prik door hun harnas van humor en theater spelen..... Als jij dit leest en je herkent het verdriet en de pijn.....schreeuw het uit, praat met iemand....maar alsjeblieft....niet jezelf vernietigen....Echt, het leven kan ook voor jou weer mooi worden. Op een dag zal de zwarte hond verdwijnen...vertrouw erop.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Wim

Het feminisme is gekaapt door humorloze vrouwen di

GISTEREN

Het feminisme is begonnen als een beweging om vrouwen te bevrijden. Het is veranderd in een beweging om mannen aan te vallen.’ Er is niet veel voor nodig om Christina Hoff Sommers prikkelende citaten te ontfutselen. Als het gesprek over vrouwenemancipatie gaat, is ze een wandelende fabriek van dwarse opinies: aan de lopende band rollen er compleet verpakte meningen uit, die regelrecht indruisen tegen alles wat vandaag politiek correct is.

Vrouwen in Amerika en Nederland behoren tot de meest vrije onafhankelijke mensen ter wereld. Ze het op veel gebieden beter dan mannen.

Op haar 65ste zijn haar uitspraken er niet milder op geworden. Dat ligt beslist niet aan haar, zal Hoff Sommers benadrukken. De Amerikaanse filosofe en commentator zou best eens een dag zonder hatemail willen, maar ja, het feminisme waarvoor ze in haar jongere jaren op de barricades klom en waarmee ze zich nog altijd identificeert, is volgens haar gekaapt. Het is overgenomen, meent ze, door humorloze vrouwen die onterecht geloven in een samenleving waarin hun soort voortdurend wordt bedreigd door mannen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jolieke Meis

Krijg toch allemaal de...

10 DEC 2019

Ja hoor, het is weer zo ver: ik hoor de motor draaien met manlief quasi geduldig achter het stuur, de kat draait klagelijk miauwend om mijn benen heen. En ik? Ik sta letterlijk met één been in mijn jaren ’30 kast koortsachtig tussen mijn hangers te graaien op zoek naar dat ene zwarte vestje. Want dat is natuurlijk opeens superhandig als ik een weekendje weg ga, zo’n basic exemplaar. Hoewel zo’n kleurig typje als ik ben het eerder saai zou noemen. Ik ben namelijk zo iemand die eerder voor vies groen gaat, naar hysterische neon tinten neigt, of voor een overdosis okergeel zwicht. Daar waar anderen gaan voor braaf donkerblauw, ingetogen grijs en beheerst donkerbruin, beken ik elke keer weer kleur. Als sinds jaar en dag vind ik ton sur ton iets voor sukkels en is de term matching NOT my middle name.Tot het moment van de waarheid komt. Het moment dat je je realiseert dat die bonte berg katoen, lycra en textiel een Robijn Color beertje nog van slag zou maken. Het moment dat je even heel slim combi’s wilt maken voor je compacte koffertje zodat meneer Ryanair je toeslag-vrij zijn zeer compacte vliegtuigje inlaat. Zelfs ik zie dan in dat het niet te doen is om slimme setjes te creëren waar ik een lang weekend mee vooruit zonder dat iemand denkt dat ik een vleesgeworden nachtmerrie ben van de Algemeen Beschaafde Medemens. Hoog tijd voor een aantal maatregelen. Dus hup! Die gekleurde bril af en nieuwe regels opstellen. Zwart op wit. Zonder franje. Nou, dan ben ik snel klaar. Want kleurloos shoppen is niks aan. Dan koop ik net zo lief niets. Het is een beetje als een eitje zonder zout, als cola zonder prik, als een man zonder… nou ja, verzin het maar. Saai dus! Met pijn en moeite heb ik een zwarte broek aangeschaft. Daar gaat elke dag een ander gekleurd truitje op. Net zo lang totdat ik de regenboog een paar keer heb gehad. Helaas zonder pot goud aan het einde. Hoewel ik moet zeggen dat het wel scheelt. Want die Sale hier, Black Friday daar en gratis verzending luizen je er wel elke keer weer in voor een paar eurootjes. Om over de ecologische footprint nog maar te zwijgen. 2500 litertjes water om een T-shirt te produceren is niet niks. Om over het ruim drievoudige voor een jeans nog maar te zwijgen Als ik dus een heel jaar de broekriem aanhaal en geen nieuwe kleding meer koop, dan kan daar CO2-wise gezien minstens een Ryanairtripje vanaf. Of twee. Naar een goedkoop Oost Europees land. Waar ze lekker veel okergeel dragen. Hoe bedoel je thuiskomen?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jannie van Maldegem

Dreamteam

9 DEC 2019

Ineens staan en zitten we in een restaurant. Sommigen als gasten die iets eten. Anderen als stel dat een date heeft. Iemand speelt voor ober en mag de drankjes inschenken voor mevrouw B die vanavond haar allereerste afspraak heeft met meneer K.

Gisteravond benoemde zij ons tot haar ‘dreamteam’. Wij, dat zijn de vrijdagvrouwen. Allemaal uit de stad Z. Eens per jaar gaan we in de zomer een week schrijven. En eens per maand eten we samen, inderdaad: op vrijdagavond.

Er is vaak iets te vieren. Als er iemand jarig is geweest zetten we haar met mooie woorden in het licht. Gisteravond was mevrouw B aan de beurt. Haar verjaardag was in september maar daar doen we niet moeilijk over. We schreven over mooie momenten die we met haar beleefden. Wandelingen, concerten, etentjes en reizen. Gaaf om ieders herinneringen te horen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Kim Spapens

Likeability of7

Met schuldgevoel aan de gourmet

9 DEC 2019

Ik woon alleen in een studentenflatje en toegegeven, ik voel me best wel eens eenzaam. Om die reden besloot ik enkele maanden geleden om naast mijn trouwe dwerghamster (die zich, zoals het een echte hamster betaamt, enkel laat zien om te hamsteren) ook nog twee konijntjes te adopteren. Een behoorlijke uitdaging in een studio van nog geen dertig vierkante meter, maar het bracht mij rust en gek genoeg wist ik een mooi ruim hok voor ze te maken. Nu leven we dus gezellig samen met z’n viertjes in één kamer. Het klinkt idioot, ik weet het, maar het gaat best goed.

Verklaar me voor gek (dat doe ik zelf ook), maar ik zie die konijnen dus echt als huisgenootjes. Ik zeg ze gedag als ik wegga en ik vertel hele verhalen als ik terugkom. Dat schijnt echter van een hoog EQ te getuigen, dus zie ik hierin nog geen reden om een therapeut op te zoeken. Nu, in de decembermaand, begin ik toch te twijfelen of ik niet eens met iemand moet gaan praten. Het zit namelijk zo: ik voel me schuldig als ik gezellig de feestdagen ga vieren terwijl mijn huisdieren thuis achterblijven.

Natuurlijk realiseer ik me dat dieren geen besef hebben van wat voor dag het is. Of ik nu een dag naar school moet of een avondje ga gourmetten bij de familie, ik geloof niet dat het ze wat uitmaakt. En toch… Ik voel me verplicht om uit te leggen aan die beesten waarom ik wegga. Waarom ik Sinterklaas ga vieren zonder hen. Waarom ik cadeautjes krijg en zij niet. Waarom ik de hele avond lekker eten krijg en zij het moeten doen met hun dagelijkse kost van hooi en water.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_383a0583e68fa133509e9c564f18bc57b5d32f15_avataruser_2c915a8ea3ed19ae348be7db2df4c054e84e0f85_avataruser_75037234996a5adb437fe1578730b40c6725f7b1_avatar

+6


pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Pain in the ass!

9 DEC 2019

Toen je bijna een jaar geleden in mijn leven kwam was ik zonder enig oordeel. Ik heette je met open armen welkom en vond je in het begin wat onopvallend. Toch voelde ik vrij snel dat er iets vreemds met je aan de hand was. In eerste instantie merkte ik dat je nogal wat mensen om mij heen behoorlijk hard aanpakte. Ik zag dit van een afstandje aan en prees mezelf gelukkig dat ik geen problemen met je had. Maar slechts enkele maanden later ontpopte je je voor mij plots ook als een enorme pain in the ass. Sorry dat ik het zo zeg maar dan druk ik het nog voorzichtig uit.
Ik vond je ronduit vreselijk en zo ben je grotendeels gebleven. Af en toe hield je je even gedeisd maar dat duurde nooit lang en dan kwam je weer met een gemene streek. Ik kreeg een steeds grotere hekel aan je. Nee, jij en ik waren zeker geen vrienden.

Geen idee of je uiteindelijk wat met me goed wilde maken, maar recentelijk liet je je onverwachts van een heel andere kant zien. Nadat je me zowat met de grond gelijk gemaakt had en me niet verder onderuit kon halen, kwam er zowaar iets liefdevols in je naar boven. Ondanks dat ik op mijn hoede was voor je, heb je het toch voor elkaar gekregen om me weer te laten lachen en sterker nog, je hebt zelfs de zon weer voor me laten schijnen. Want al was de zomer nog zo warm, voor mij heb jij de zon maar één enkele keer laten schijnen en dat was nota bene na zonsondergang. Helaas bleek het niet meer dan een pesterij. Je maakte me blij met een dode mus om me de volgende dag weer keihard om mijn oren te slaan. Ik heb daarna geen zon meer gezien. Je moet haast spijt hebben gekregen van alles en wonder boven wonder heb je het voor elkaar gekregen dat ik je toch nog ben gaan waarderen de laatste tijd. Ik geloof zelfs dat we op een mooie manier uit elkaar zullen gaan. Ik zal je nooit, maar dan ook nooit meer vergeten en zal voor altijd een haat/liefde verhouding met je houden. Ik ben in ieder geval weer blij nu, ik lach weer, ik zie de zon weer schijnen, ook al regent het buiten en is het grijs en grauw…en dat allemaal nét voordat je vertrekt.
Je gevoel voor humor is wrang maar ik vergeef het je. Ik hoop dat velen ook op het laatste moment jouw goede kant hebben mogen zien want ik geloof echt dat wereldwijd enorm veel mensen jou als moeilijk ervaren hebben.

Dit zijn je laatste weekjes 2019 en mijn gevoel zegt me dat ik met je opvolger 2020 juist een prachtige tijd zal beleven dus ik kijk er naar uit. ‘Alvast vaarwel 2019 en tot nooit meer ziens!’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_23b40d60b2ec6597c857a1797c1cbacf96fdee48_avataruser_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Elske Huising

Tra(i)nsgender

9 DEC 2019

‘Thee, koffie, thee, koffie, thee, koffie?’ Met een continu monotoon geratel baant een Indiase man met een thermosfles zijn weg door het gangpad. Zijn collega volgt en roept er dwars doorheen welke gefrituurde snacks hij verkoopt. Ik zit naast een Indiaas gezin waarvan moeder alvast de boontjes dopt voor het avondeten, zoonlief over de blauwe bankjes heen tijgert en vader de aandacht van de theeverkoper probeert te trekken. Verderop stuurt de conducteur zwartrijders naar buiten, speelt een tiener Indiase hindiepop en probeert een man zijn zes enorme zakken met rijst onder de stoelen te proppen.

Een alledaags tafereel in de zogeheten sleeperclass van de Indiase langeafstandstrein. De coupés in deze klasse bestaan uit compartimenten met 8 uitklapbare bedjes en is door de prijs en het relatieve comfort populair bij de Indiase middenklasse. Omdat er meer tickets worden uitgegeven dan dat er bedden beschikbaar zijn is het er meestal gezellig druk. Ik kijk er dan ook niet meer van op als er ’s nachts een paar mensen opgekruld aan mijn voeteneind komen zitten, er een christelijke non onder mijn bank slaapt en ik over een man struikel die in het halletje voor de deur van de wc ligt.

Dan hoor ik achter mij ineens luid handgeklap en stapt er met bombarie een dame in. Ze draagt sieraden, een stijlvolle jurk en een lading make-up en als ik goed kijk zie ik dat het een vrouwelijke transgender is. ‘Geef me geld!’ roept ze met een zware stem terwijl ze teder over de benen van een van de mannelijke medepassagiers aait. Een jongen graait zenuwachtig in zijn broekzak en tovert er snel een briefje van tien roepies uit. De dame streelt nog een keer en haalt haar hand over het hoofd van zijn buurman, die ook meteen zijn portemonnee trekt. Tevreden loopt ze met ferme passen door, tot zichtbare opluchting van de heren. Moeder stopt even met het doppen van de boontjes en vertelt me dat Indiërs over het algemeen nogal preuts zijn en dat zo’n openbare uiting van intimiteit als zeer ongemakkelijk wordt ervaren. ‘Hier maken de dames schaamteloos gebruik van en laten hun slachtoffers pas met rust als ze hen wat geld toestoppen,’ zegt ze lachend.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Likeability of5

Het jaar van de boer

9 DEC 2019

Met de bekendmaking van de Top 2000 brak er nog net geen volksopstand uit. Het scheelde niet veel.

Op de redactie van Radio 2 hingen de kogelwerende vesten al klaar, de ingang was gebarricadeerd met betonblokken. In de kantine werd een crisisbijeenkomst georganiseerd. Reden: "De boer is de keerl" van Normaal dreigde de top tien te bereiken. Boudewijn de Groot kon de mestlucht al ruiken, Toto deed spontaan een stap opzij. Boerenrock, als een olifant in een porseleinkast, tussen grootheden als Led Zeppelin en Deep Purple – het kon, maar alles bij Radio 2 schreeuwde dat het eigenlijk niet kon. Ergens op plek 1359? Prima. Maar niet in de top tien.

Tijd voor crisismanagement, dus. Zoveel opties waren er niet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_2955c27e6606324f433eb07a3c37405ce771d1a2_avatar

pen icon

Oscar van Schijndel

(Niet) normaal

9 DEC 2019

Shit, te laat. Huh? Het was toch 7 december, dan kan het toch nog? Een blik op het computerklokje. 17:08. Even googelen. Ah, om 17:00 sloot de stemming. Shit, te laat.

Nog dezelfde avond flitsen er wat berichten door het beeld. Zoals: “Dit is toch niet normaal meer?”. En: “Danny staat wat mij betreft drie plaatsen te laag.” Danny? Die Danny die zich zo verdomd alleen voelde? Danny Vera? Nooit van gehoord. Is dat familie van Billy, die van “At this moment?” Op dat moment de berusting. Ik ben dus blijkbaar de enige Nederlander die het nummer “Roller coaster” van Danny Vera niet kent. Maar het staat dus blijkbaar wel op verdomd eenzame hoogte: op vier in de Top 2000 van dit jaar.

Goed, even luisteren. Ik haal mijn schouders op. Leuk voor die jongen. Maar liedjes zoals “Roller coaster”, daar zijn er duizenden van gemaakt. Ik begrijp best dat er heel veel mensen door “Roller coaster” geraakt worden, maar voor mij is het gewoon het zoveelste countryliedje. Ik had eerder op Duncan met zijn “Arcade” gegokt als de nummer vier.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Nikki Olthof

Likeability of6

Noodlanding voor het klimaat

8 DEC 2019

Als ik zo vrij mag zijn neem ik een paar minuten van uw tijd om een belangrijk onderwerp aan te kaarten. Ik wil het namelijk over één van de grootste luchtvervuilers van Nederland hebben: Schiphol Group.

Als het goed is weten wij het allemaal; onze aarde bevindt zich in een klimaatcrisis met alle gevolgen van dien. Van alle kanten worden wij met de neus op de feiten gedrukt. Velen van ons ondernemen al actie: nemen vaker de fiets ipv de auto, stappen over op groene energie, stappen over naar een “groene” bank, eten minder dierlijke producten, vermijden het gebruik van single-use plastic en zo ken ik nog wel een hele lijst, waarbij wij milieubewuste acties ondernemen. Maar er zijn er ook die het misschien nog niet willen geloven. En hoe zit het met Schiphol Group, die Schiphol met 100.000 extra vluchten mag uitbreiden en ‘nog’ een vliegveld mag openen: Lelystad AirPort. Nota bene in de nabije omgeving van de grootste natuurgebieden die we in Nederland hebben.

In Nederland heeft de luchtvaart een aandeel van ongeveer 6,5 procent in de totale CO2-uitstoot. Waarom een vliegtuig zo vervuilend is, komt enerzijds door het verbruik van kerosine, maar anderzijds door de hoogte waarop vliegtuigen de schadelijke stoffen uitstoten. Door kerosine te verbranden stoten vliegtuigen CO2 uit en daarnaast komen er nog verschillende andere stoffen vrij, zoals stikstofoxiden, roet en andere broeikasgassen en dat ook nog op grote hoogte, waardoor de impact groter is.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_0f58510a75b0efcb3afa96b116ab9d4e7fcb6113_avataruser_55dc0b74a905bacef88a865e3c3aa44c3ad1838b_avatar

pen icon

Frank Assmann

Donkere reisdagen

8 DEC 2019

Vandaag geen lyrische beschrijvingen van oogstrelend opkomend zonlicht op herfstachtige boomtoppen. Vandaag is er de confrontatie van een fietser met een druilerige depressieve grijze regenochtend in december en een stevige tegenwind. Het opstaan uit bed ging al wat stroever vanochtend. Ik ben, denk ik, wat vermoeid van de week en ik had de weersvoorspellingen gezien. Heb niet helemaal de stemming dus, ik twijfel, maar besluit om toch te fietsen omdat ik daar nu eenmaal voor heb gekozen.

Ik wil liever geen regenbroek aan, daar ga je van zweten. Dat verstikt en dat is niet fijn. Mijn benen zijn dan ook al snel nat en koud. Brrrr. De jas met Capuchon houdt me voor de rest gelukkig wel droog. Ik moet, wat zich toen ik uit bed stapte al aankondigde, er vandaag erg hard voor werken. Gelukkig is het vrijdag, de laatste dag van de werkweek. Nog een ritje terug en dan is het klaar.

Het blijft erg lang donker vandaag. Ik passeer al snel de forenzen die ik op andere dagen vaak op dezelfde plek ook passeer. Ik herken ze inmiddels gemakkelijk na ruim twee maandjes fietsen op dit traject rond de ochtendklok van acht. Ze verstoppen zich, net als ik, diep in hun kragen en het lijkt alsof zij er vandaag ook meer moeite mee hebben.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Irene Hovenga

Hollandse bescheidenheid

8 DEC 2019

Onlangs las ik op LinkedIn een oproep van iemand die zich afvroeg waarom iedereen op LinkedIn zo vol lijkt te zijn van zichzelf. Ik snapte direct waar deze vraag vandaan kwam. Je feed op LinkedIn staat vaak vol met bossen bloemen, flessen champagne en heuse awards vanwege een derde masterdiploma, een langverwachte promotie of een geslaagd charity-event (want ook een CEO/CFO/CCO is maatschappelijk betrokken).

Een bekend verhaal is ook de vmbo-leerling die de maatschappelijke ladder heeft beklommen en nu een universitair diploma in de wacht heeft gesleept; ondanks dat hem op school werd verteld dat hij het niet ver zou schoppen. Wat volgt zijn vele 'vind-ik-interessants', felicitaties en andere lovende reacties van mensen die de moedwilligheid en het doorzettingsvermogen van deze kanjers aanmoedigen. Maar kennelijk worden er bij dit LinkedIn-fenomeen nu kritische noten geplaatst.

Is het wel de bedoeling dat je je successen deelt via een zakelijk platform als LinkedIn? Kom je dan niet onwijs egocentrisch en misschien zelfs wel narcistisch over? Zullen toekomstige werkgevers denken dat je een soort Cristiano Ronaldo onder het team bent, die alleen maar goals door eigen toedoen wil maken? Of een type Donald J. Trump die negatieve reacties censureert en bestempelt als 'fake news'? Ik vind van niet. Ik vind het mooi om te zien dat mensen zichzelf op de kaart durven te zetten. Treffend aan deze kwestie vind ik de Hollandse bescheidenheid die erin door schemert. We blijven vaak op de achtergrond. Vinden het spannend om boven het maaiveld uit te steken. Raken verlegen als we complimenten krijgen - en weten vervolgens niet hoe we ze in ontvangst moeten nemen. Terwijl het zakelijk gezien juist zo handig kan zijn jezelf te laten gelden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Willemm Grift

Likeability of5

Slechte mensen

8 DEC 2019

Sinds ik bij RADAR hoorde over de misstanden bij de belastingdienst met betrekking tot de kinderopvangtoeslag werd ik boos. En hoe meer ik er over zie, lees of hoor hoe bozer ik word.

Ik heb respect gekregen voor die man met dat knotje, die door de media gevonden lijkt als vertegenwoordiger van de gedupeerden en met zijn gezin, volkomen ten onrechte bijna helemaal ten gronde is gericht vanwege vermeend frauduleus gedag. Zelfs het jaar waarover hij geen toeslag had ontvangen moest hij terug betalen. Je reinste diefstal! En dat allemaal omdat hij heel misschien per ongeluk met een verkeerde, overigens door de overheid goedgekeurde, kinderopvangbureau in zee was gegaan. Respect, omdat hij zo netjes bleef voor de camera’s en daarom het probleem zo goed en beheerst onder woorden kon brengen. Ik zou dat, in zijn geval, nooit op opgebracht kunnen hebben.

Op 4 december zag ik in het achtuurjournaal een stuntelende staatssecretaris Snel, die gespeend van enige werkelijkheidszin de ouders op de publieke tribune aanraadde de belastingtelefoon te bellen. Onmiddellijk volgde een hatelijk lachsalvo van die tribune. Je voelde onmiddellijk: deze mensen zijn in een Kafkaiaanse geschiedenis beland.
Ik denk dat de wetgever en de hoge omes van de belastingdienst met het spijkerharde beleid, wat zij inzake de vermeende fraudes hebben gevoerd, serieus gemeend hebben de echte misbruikers aan de kaak te stellen. Maar zij zijn daar natuurlijk hopeloos in tekort geschoten; want de goeden onder de kwaden laten lijden. En niet zo’n klein beetje…

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_c8bc8a57fbd4081a60e00069a5584679989f83e7_avatar

pen icon

Sanne de Ruijter

JIJ!

8 DEC 2019

Voorzichtig stap ik naar binnen. De deur valt achter mij dicht en ik draai aan de knop. Onzeker kijk ik om me heen.

Hoever terug moet dat ding? Hoelang moet ik draaien? Het maakt me ook niet uit eigenlijk. Als ik straks maar uitstap en zie dat het gelukt is.

Wat zou dat simpel zijn. Als we deze tijdmachine soms kunnen inzetten. Even een stapje terug toen alles nog goed was. Toen geluk nog het mooiste woord was.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Ton Lieftink

Likeability of5

De naakte waarheid

8 DEC 2019

Wellnesscentra in Schiedam en Bleiswijk willen niet langer dat hun bezoekers ’s avonds in badkleding rondlopen. De reden hiervoor levert enige verbazing op. Volgens het bericht wordt door in bad geklede gasten een onwenselijke sfeer gecreëerd. Buiten dat de sfeer verziekt wordt, richten dezelfde gasten vernielingen aan. Peentjes worden er gezweet als de niet bloteriken weer ten tonele verschijnen. Daarom is er besloten dat badkleding verboden wordt. Iedereen die de bewuste sauna’s bezoeken wil, moet dat nu piemeltje of poesje naakt doen. Eenmaal in een geboortekostuum gehuld wordt er geen rotzooi meer geschopt en molest veroorzaakt, is de oplossing.

Misschien dat burgemeester Remkes eens een kijkje kan nemen in een betreffende sauna. Dan kan hij gelijk zien, terwijl hij met de billetjes bloot gaat, of de maatregel effect heeft. Lekker even genieten van de modder die hij de laatste dagen over zich uitgestort heeft gekregen. Als het werkelijk werkt dat er in je niksje een stille sfeer heerst, en er geen ambitie meer is om de boel te slopen, dan kan hij dit misschien ook gaan toepassen in Duindorp. Een soort avondklok waarbij je na vijven uitsluitend in je blote toges buiten mag rondlopen. Het is echter niet te verwachten dat de Duindorpers aan het gebod gehoor zullen geven. Die zijn daar zo kwaad dat iedereen de klere mag krijgen. Zij willen maar één ding, een stapeltje hout met oud en nieuw in de fik steken, en voor de rest záh ut hun un baut hacheluh.

Wanneer wij Klaas Dijkhoff in zijn blote geweer in de sauna zullen zien, dat zal nog wel even duren. Klaas moet even op zijn kleintje letten nu hij alsnog van zijn wachtgeld af ziet. Zelf spreekt hij liever van een toelage. Dat ben ik met hem eens. Ik heb nog nooit een politicus of ex-politicus gehoord die op zijn geld moest wachten. Een toelage wordt sowieso altijd netjes verzorgt, vraag dat maar na bij de belastingdienst. Voorlopig zal Klaas dus op een aanbieding wachten voordat hij het zweethok kan induiken. Met een beetje geluk heeft het Kruidvat binnenkort wel een aanbieding. Een kortingskaartje voor de Thermen en hopelijk heeft de Blokker een kortingskaartje voor de trein. Hoewel een kaartje voor de trein niet zo’n vaart zal lopen, omdat hij bijna vijfduizend euro voor reiskosten kan ontvangen, terwijl hij ook een auto met chauffeur heeft.
Dat is de naakte waarheid.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_ff88eb00ec9e9b97482fa330d740ca421cbd94a9_avatar