Lezerscolumn

pen icon

Monique Louis

Wat een wespennest

14 JUL 2019

Er wordt gebeld, ik doe open. Er staat een man voor me met een wit pak aan. Het lijkt op een overall. Ook zijn hoofd is bedekt. Voor zijn gezicht draagt hij gaas. Zijn ogen kijken me vanachter het rooster aan. Ik kijk terug. Er klinkt een wijsje in mijn hoofd. Even ben ik van mijn stuk gebracht.

‘Dit is mijn beschermpak’, zegt Stefan. Snel doe ik een stap opzij. Stefan stapt de kamer in, via de keuken loopt hij onze tuin door. Bij de schutting stopt hij, kijkt nog een keer naar het gat in de grond. We hebben een wespennest, daarom heb ik Stefan besteld. Hij had zich al aan ons voorgesteld, voordat hij zei: ik ga even naar mijn auto om mijn pak aan te trekken en het gif klaar te maken. Dit kan even duren’.

'Ja, het is een flink gat, zegt hij. Dus je denkt niet, bellen ze me hiervoor?', vraag ik, hengelend naar bevestiging. Nee, zeker niet, antwoordt hij. ‘Grondwespen zijn agressiever, helemaal in deze tijd van het jaar’. 'Ik zou wel een foto van je willen maken', zeg ik. Het klinkt als een oneerbaar voorstel. ‘Dat is goed hoor’. Ik vind Stefan een aardige man. Zo’n man die geen vlieg kwaad doet.

Ik moet de koningin zien te doden, dan zijn ze nergens meer, zegt Stefan. ‘Ze leven voor de koningin. Als ik haar weet te raken, dan komen er ook geen andere wespen meer op af’. 'De koningin?', echo ik. 'Dat is bij bijen toch net zo?' 'En bij mieren', voegt hij er aan toe. Kijk, wijst Stefan, als hij het gif heeft gespoten. Ik kijk van een afstandje toe. ‘Nu wordt het even heel druk, ze weten niet wat er gebeurt’.

Dat is net als bij ‘de Minions’, roep ik over mijn schouder naar zoon, weet je nog, die film? Dat ze voor hun leider wilden leven, blij en actief. Toen de leider dood was, waren ze somber, hadden ze geen zin meer’. Ja, knikt zoon. Hij staat op veilige afstand, op het terras.

Stefan staat op, sluit de gif blusser af. ‘Over een uurtje of twee, moet de bedrijvigheid een stuk minder worden. Mocht je na een dag of drie nog steeds wespen zien bij het gat, bel me dan, dan kom ik nog een keer langs.’ Ik knik. Dag, zeg ik. Dag, zegt Stefan.

Ik sluit de deur achter hem. Nu weet ik het, roep ik. ‘Man on the moon’ van R.E.M! Even later kijken zoon en ik naar YouTube.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Guus Gelsing

"Kan ik u helpen?"

GISTEREN

Soms kom je dingen tegen die zo vanzelfsprekend zijn, dat je jezelf begint af te vragen waarom het in hemelsnaam niet altijd zo is geweest. Zo’n moment heb ik vaker, maar de meest recente is sinds ik mijn minor ‘Systeemgericht Werken in de Ambulante Jeugdzorg’ volg. Dat komt met name door de zienswijze van het systeemgerichte.

Even voor de leken: systeemgericht werken houdt in dat je de oplossing van een probleem niet enkel en alleen zoekt bij een individu, maar altijd in relatie met zijn of haar gezin, omgeving en geschiedenis. Dikke waarheid toch? Ja, vind ik wel. Hoe kan in hemelsnaam een individu als enige verantwoordelijk zijn voor zijn of haar problemen en gedrag? Hoe durven wij als samenleving mensen voor zichzelf verantwoordelijk te maken?
‘Het is jouw probleem, los jij het maar op!’.

Ik ben er redelijk stellig over, merk ik. En dat komt vooral omdat ik me bewust ben van hoeveel zooi er aan de hand is in de jeugdzorg én überhaupt in de zorg, wat mijns inziens helemaal niet allemaal nodig hoeft te zijn. Nu vrees ik dat ik wellicht weer té idealistisch ga zijn, maar vergeet niet dat de realiteit van nu het ideaal was van vroeger.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_e84bd5b1d0e0e8f9506b2adff63951812e8a13c7_avataruser_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avatar

+100


pen icon

Derek Hogeweg

Symptoombestrijding

GISTEREN

Een vriendin van mijn vriendin vertelde onlangs dat het tegenwoordig bijna twee uur kost om, met de auto, vanuit Almere in Hoofddorp te komen. In de spits. Volgens de ANWB-routeplanner zou dat in veertig minuten moeten kunnen. Conclusie: je kunt beter de fiets pakken. Fietsend doe je er volgens diezelfde routeplanner twee uur en drie kwartier over. Echter, wie een beetje conditie heeft (of een elektrische fiets) fietst makkelijk vijftig kilometer binnen twee uur. Al die Zuidas-figuren die dagelijks met hun SUV's een ketting vormen van Almere tot Amsterdam – ga toch fietsen. Is ook nog eens beter voor het milieu.

Het is natuurlijk lachwekkend, zo vol als het is op de Nederlandse wegen. Hier in het hoge noorden ontspring ik gevoelsmatig redelijk de dans. Soms denk ik dat het druk is. Bij twijfel zet ik de radio aan om te luisteren naar de verkeersinformatie. Als ik dan voor de duizendste keer "brug over het Zijkanaal C" en "Watergraafsmeer" hoor, dan weet ik weer dat het allemaal wel meevalt. De verlaging van de maximumsnelheid zal in Groningen een stuk harder aankomen dan in de Randstad, waar honderd rijden nu vaak al een illusie is.

Er is geen oplossing voor de alsmaar toenemende verkeersdrukte. In ieder geval niet op lange termijn. Je kunt asfalt aanleggen tot je een ons weegt, uiteindelijk zal het ook op twintigbaanswegen druk worden. De treinen kunnen de huidige capaciteit nauwelijks aan, laat staan wanneer nog meer mensen met het openbaar vervoer gaan reizen. Werkgevers stimuleren thuiswerken, maar dan heb je het slechts over een beperkte groep. Niet iedereen heeft de mogelijkheid om met een laptop aan de keukentafel zijn brood te verdienen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Max van Steijn

Likeability of6

Een column schrijven

18 NOV 2019

Het is weer ochtend, ik ben onderweg naar school en stap bij het metrostation uit de bus. Voordat ik in de metro stap die mij naar mijn bestemming brengt, loop ik nog even langs de krantenbak en pik ik de Metro op. Ik stap de metro in, zoek mijn plekje en sla snel de Metro open, blader door het nieuws en beland uiteindelijk bij de laatste twee pagina’s. Ik lees nieuwsgierig mijn horoscoop, “ben toch wel erg benieuwd wat de sterren vandaag over mij zeggen” denk ik hardop. Vervolgens kijk ik even naar de snapchat-berichten die de redactie heeft ontvangen en lees ik de column.

Eenmaal aangekomen op school zitten mijn klasgenoten al in spanning te wachten tot ik hun horoscoop voorlees. Na het horen van hun boodschap voor de dag maakt mijn klasgenoot de opmerking: “is zo’n column schrijven niet iets voor jou Max? Je staat tenslotte wel vaker in de krant tussen de snapchat-berichten, een column zou een mooie nieuwe stap zijn!” Nou dat weet ik nog zo net niet dacht ik bij mijzelf. Ik heb nog nooit een column geschreven, hoe moet dat dan?

Een week later spookte de opmerking nog steeds door mijn hoofd en toen heb ik besloten; ik ga een column schrijven. Maar waarover? Ik ben tenslotte een leek in de column-wereld en er zijn oneindig veel onderwerpen waarover geschreven kan worden. Ik kan schrijven over de stikstofuitstoot, een film, het weekend of over mijn hond. Er zijn keuzes genoeg maar het moet natuurlijk wel origineel blijven dacht ik bij mijzelf. Hoe trek ik de aandacht van de lezer? Wat wordt mijn openingszin? Welke tekststructuur houd ik aan? Al deze vragen kwamen in mij naar boven terwijl ik worstelde met mijn gedachten. Een column schrijven bleek minder gemakkelijk dan ik in eerste instantie had gedacht. Met het raadplegen van het internet werd mijn vraagteken alsmaar groter en leek het schrijven van een goede column steeds meer op hogere wiskunde. Hierdoor zat ik uiteindelijk alsnog met de vraag: Hoe schrijf ik een goede column? Misschien zo?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avatar

pen icon

Charlotte Baarda

Ondertussen op de pakjesafdeling… Sabotage

18 NOV 2019

Een beetje giechelig van de zenuwen zitten twintig vrouwen en één man in de bestuurskamer van de Bijenkorf. Iedereen is uitgenodigd om tegelijkertijd te komen solliciteren voor de functie van inpakker in de aanloop naar de feestdagen. Op tafel staan taartjes. De stemming is goed. In het kringgesprek wordt ons gevraagd hoe we het warenhuis in één woord zouden beschrijven. "Een hele mooie winkel" oppert het meisje naast me. Ik zeg dat ik het daar mee eens ben. Het hoofd cadeautjes maakt aantekeningen. ‘Is dit een test?’, vraag ik me af. Dan vraagt hij of we een doosje zouden willen inpakken. Verschrikt kijkt men in het rond. Nog een test, en niemand heeft gezegd hoeveel inpakkers er zullen worden aangenomen. Nu wordt de feestelijke sfeer aan de kant geschoven voor ‘survival of the fittest’. Een wat oudere mevrouw houdt haar arm angstvallig om haar werkplek heen, zodat de buren geen trucs kunnen afkijken. Ik roep naar de overkant of ik misschien wat plakband mag hebben. De jongedame in kwestie scheurt hardhandig een minuscuul stukje af waardoor één kant helemaal verfrommeld. Opgewekt geeft ze het me aan. Vervolgens zie ik haar met onuitstaanbare precisie haar eigen stukje tape afmeten en kaarsrecht op haar pakje plakken. ‘Vuile verrader’, denk ik, niet hardop. Ik overweeg opnieuw te beginnen, maar het grootste deel van de groep is al bij de strik aangeland. In mineur wacht ik de volgende dag op het verlossende telefoontje: dit wordt natuurlijk niets. Dan blijken er toch genoeg cadeautjes te zijn voor iedereen. Ik mag beginnen. Maar wel na een inpaktraining.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Bastiaan Boudewijn

Weduwnaar

18 NOV 2019

Dat was hij weer, boodschappen doen bij Dirk. Hij stond in de zelfde rij met afrekenen, een weduwnaar zo te zien. Pinnen is niet aan hem besteed dus de portemonnee kwam uit de kontzak want daar hoort een portemonnee.
De beurs ging van de knip en daar kwamen de briefjes, hij nam de tijd. De rij ging al op het andere been maar hij merkte het niet op. Zijn generatie betaald graag precies gepast dus zijn vingers rijfden door het kleingeld.
Hij lachte naar de kassameisje maar zij zat nog in haar standaardpraatje. ‘U mag ook pinnen’
probeerde ze nog maar hij hoorde haar niet.
’Kijk es aan’ zei hij meteen trotse blik en gaf haar het kleingeld.
Waarschijnlijk was dit een belangrijk moment voor hem, even dit contact met de buitenwereld.
Geen internet, geen YouTube kanaal of Facebook en niets te appen, dit was zijn praatmomentje. De caissière was al met de volgende klant bezig, hij bedankte haar nog en ze knikte.
Daar moet hij het weer meedoen vandaag.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Bregje Mank

Likeability of6

Het leven van een werkende moeder is zwaar!

18 NOV 2019

Of toch niet? Naar mijn mening hangt het af van verschillende factoren. Werk je omdat je wilt of omdat het moet? Doe je het werk waar je écht gelukkig van wordt of puur voor het geld? Heb je een schuldgevoel naar je kinderen of niet?

Het maakt in principe niet uit wat je doet, als je leven als moeder te zwaar voelt, komt dat vaak omdat je niet je leven leeft op de manier die je écht graag wilt.

Als moeder hebben we al gauw een schuldgevoel als we werken, omdat we vaak het gevoel hebben naast ons werk nog steeds degene te moeten zijn die zorgt voor het huishouden, de kinderen, zorgen dat iedereen op tijd op school is, bij de sportclub en ook nog eens gezond heeft gegeten. Hiernaast willen we ook nog een beetje leuk en sexy zijn voor onze man én natuurlijk uitblinken in onze baan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_1737ac6bd90b270d6197c59f70c4b146f741eb44_avataruser_7dcf29b526eced366a26091c9b6a01435d31f23b_avatar

pen icon

Dave Binkhorst

Van haar houden is net als ademen.

18 NOV 2019

Van haar houden is net als ademen.

Mijn vriendin en ik zijn uitgenodigd voor de bruiloft van haar tante. Het wordt gevierd in Italië. Als wij op reis gaan krijgen wij altijd ruzie, het begint al bij het inpakken. Zij is er goed in. Ik niet. In de taxi naar Schiphol kijk ik naar haar. Ik ben te moe om te praten, maar te wakker om niet te denken.

Ik denk aan het feit dat ik stapelgek op haar ben. Van haar houden is net als ademen. Eenmaal op Schiphol zoeken we naar de juiste gegevens voor onze vlucht. We lopen hand in hand. De ruzie is gelukkig een vroeger geworden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jan-Kees Verschuure

Welterusten

18 NOV 2019

De laatste tijd breek ik me het hoofd over de Natura 2000-gebieden, in het nieuws vanwege de stikstofcrisis. Ik houd als rasechte Hollander van fietsen in de natuur, net zoveel als van wonen en architectuur, maar dat er zoveel versnipperde, beschermde gebieden zijn wist ik niet. Het enige natuurlijke aan Nederland is de horizon. Ja, je hebt de Hollandse Duinen, de Oostvaardersplassen en de kwelders aan de Waddenzee, maar ook deze gebieden zijn door menselijk ingrijpen ontstaan.

Nederland heeft een cultuurlandschap, so be it, en ook dat cultuurlandschap verdient uiteraard bescherming. Een mooi voorbeeld van het combineren van water- en natuurbeheer met stedelijke ontwikkeling is Waalsprong in Nijmegen, waar ruimte voor de rivier is geschapen en een nieuwe stadswijk wordt verbonden met de oude stad. Minder heb ik met de dijkverhogingen van de afgelopen decennia, ook wel bekend als 'Deltahoogte'. Wonen op kerende dijken mag niet meer, en dat is eeuwig jammer.

Dit valt echter in het niet bij de stikstofdiscussie, ingegeven door de angsten van een gedogende overheid voor de Urgenda-kwestie. De Raad van State heeft immers bekrachtigd dat de staat de uitstoot van broeikasgassen vóór het einde van 2020 met een kwart moet verminderen ten opzichte van 1990. Het kabinet is banger voor rechtszaken dan voor vervuiling, maar verbindt tegelijkertijd het doorgaan van acht snelwegprojecten met de invoering van de 100 kilometer-maatregel. 'Voor wat, hoort wat', hoor je koopman Rutte al zeggen. 'En nu oogjes dicht en snaveltjes toe'.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Najlah El Ouahhabi

Likeability of6

Technologie voor de introverte mens

18 NOV 2019

Het is een beetje een guilty pleasure van me geworden om het laatste nieuws op gebied van technologie te volgen en me daarbij van alles in te beelden dat de acht jarige versie van mezelf nooit voor mogelijk had geacht. Tuurlijk heb ik ook genoeg sceptisch commentaar bij dergelijke ontwikkelingen (lees ver doorgedreven individualisme, vervreemding blablabla), maar meestal wint de dagdroomdrang het van de criticus.

Zo las ik vandaag het een en ander dat het leven voor mijn introverte, soms humeurige kant steeds makkelijker maakt. Ik hoef me niet meer thuis terug te trekken als ik even geen zin heb in mensen om me heen. Ik kan me zélfs in de grote boze buitenwereld afschermen voor alles wat me stoort, en ook nog eens de wensen van het eeuwige kind in mij vervullen met wat de wereld der innovatie tegenwoordig naar buiten brengt.

AirPods met ruisonderdrukking. Zodat ik wanneer ik wil het gekakel om me heen kan blokkeren. Grotendeels tenminste. Als ik het artikel moet geloven kunnen ze een gesprek niet volledig onhoorbaar maken, maar ik stel me zo voor dat het in ieder geval klinkt alsof je iemands spraakvolume net als bij een tv met een afstandsbediening naar de laagste waarde hebt gebracht. Best prettig.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avatar

pen icon

Martijn Douwes

Likeability of6

Wat een gezeik!

18 NOV 2019

Nederland, een prachtig land aan de Noordzee, met een heleboel gezeik. Maar lieve Nederlanders, waarom? We leven in zo’n mooi land, waar iedereen zijn best probeert te doen om er het beste van te maken. Ja stakende boeren, bouwers, juffen en meesters zo doet de politiek ook haar best. De leerkrachten kregen er onlangs bijna €500 miljoen euro bij (!!), maar ze vinden het nog steeds te weinig. Ondankbaar vind ik het. Wees blij dat je er iets bijkrijgt. De kleinste beetje helpen immers.

De boer(in)en die vinden dat de politiek te strenge regels opstelt, vinden het nodig om het hele Malieveld overhoop te rijden, maar waarom? Omdat ze het stoer vinden? Net zoals de deur van het Stadshuis in Groning kapotrijden. Wat willen ze hiermee bereiken? Het lijkt inmiddels wel of iedereen aan het zeiken is over de politiek en de huidige staat van ons land. Is er dan niemand die vindt dat we in een prachtig land leven? Een land waar we best wel eens wat trotser op mogen zijn.

En dan is er nog véél meer gezeik. Laatst wilde ik wat eten met een groep vrienden en mijn hoofd kookte nog net niet over. Je weet vast hoe dat plannen in zijn werk gaat. Een datum prikken is de eerste, bijna onmogelijke klus. Als die eenmaal geprikt is begint de ellende pas echt. Waar ga je een hapje eten? Zelf lust ik bijna alles, maar dat geldt blijkbaar niet voor iedereen. We stonden op het punt van reserveren tot er iemand aan kwam zetten met de in mijn ogen vreselijke zin: ‘’dat lust ik niet’’. Wat een gezeik dacht ik. De reservering werd uiteindelijk geannuleerd en de zoektocht begon weer opnieuw.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avataruser_0c12a04806511030178ce3e16f544b84c5245651_avatar

pen icon

Elske Huising

Likeability of3

Geef me ruimte!

18 NOV 2019

Het theehuisje waar ik stop voor een traditionele melkthee bestaat uit een donkere ruimte. Het plafond is laag en ik moet bukken om mijn hoofd niet aan de deurpost te stoten. Binnen staan een paar plastic stoelen en boomstronken dienen als tafel. Los van de eigenaar is er niemand; een hele verademing in het volle India. Ik geniet van de rust en neem een slok van mijn mierzoete thee. Er komt een Indiaas gezin binnen. De man kijkt rond waar ze zullen gaan zitten en ik doe een schietgebedje. Helaas, mijn gebed wordt niet verhoord en ondanks dat alle andere plekken onbezet zijn, besluit de hele familie dichtbij mij aan tafel te komen zitten. Meteen begint het vragenvuur over waar ik vandaan kom, wat ik in India doe en waar de rest van de groep is. Dat ik alleen fiets vinden ze vreemd en ze kijken me met gefronste wenkbrauwen aan.

Door mijn culturele achtergrond ben ik gewend dat je niet zomaar bij iemand aan tafel gaat zitten en respect hebt voor elkaars privacy. Maar in India krijgen privacy en ruimte een hele andere betekenis. Mensen wassen zich schaamteloos op straat, leven met grote families op een paar vierkante meter en zijn er zo aan gewend om dingen samen te doen dat het simpelweg niet bij ze opkomt dat iemand graag alleen zou willen zijn. Persoonlijke ruimte bestaat niet en niemand lijkt daar echt last van te hebben. Terwijl ik geirriteerd denk: ‘geef me mijn ruimte’, denkt het gezin misschien dat ze me een dienst bewijzen door bij me te komen zitten.

Ik vraag mezelf af waarom ik zoveel weerstand voel als mensen ongevraagd in “mijn ruimte” komen. Want wat betekent dat eigenlijk? Als kind wilde ik mijn eigen kamer, in de tent wil ik een eigen hoekje en in het theehuisje mijn eigen tafel. Zodra ik ergens ben is die plek, hoe klein dan ook, gevoelsmatig van mij en voel ik me er veilig. Ik realiseer me dat het hem misschien meer zit in het ‘ongevraagde’. Ik vind het namelijk best gezellig om te kletsen met de Indiërs, tenzij ik het gevoel heb dat zij de controle hebben en ik mijn grens moet aangeven. Ik geef namelijk niet graag mijn grens aan. Gelukkig is India groot en krijg ik vast en zeker de kans om dit te leren.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

dislike
user_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avatar

pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Engelen bestaan!

17 NOV 2019

Ik schreef eerder al over mijn hardnekkige liefdesverdriet. Aangezien ik geloof dat er meer is tussen hemel en aarde, vroeg ik enkele maanden geleden in meditatie om hulp. Natuurlijk verwachtte ik niet dat er daadwerkelijk een of andere engel naar beneden kwam zeilen om mij persoonlijk te helpen, alhoewel…

Enkele dagen ná die hulpvraag begon er plotseling een oud dametje tegen me te praten. Ik kende haar wel van gezicht maar had nooit eerder met haar gesproken. Out of the blue vertelde ze mij, terwijl ze me met haar stralende ogen vriendelijk aankeek, over een grote liefde die ze bij me “zag”. Vervolgens beschreef ze, tot mijn grote schrik, mijn ex tot in detail. Ze vroeg niet eens of ik hem kende, hier bestond voor haar blijkbaar geen enkele twijfel over, en praatte rustig verder. Toen ik haar onderbrak en uitlegde dat ik deze man juist uit mijn hoofd probeerde te krijgen, lachte ze haar charismatische, gerimpelde gezicht nog wat gerimpelder en zei kordaat; ‘Dat zal je nooit lukken lieve kind!’ ‘Nou, lekker dan’, dacht ik, maar de vrouw vervolgde haar verhaal. Ze legde me van alles uit over mijn (ex-)lief en ik was volledig van mijn stuk gebracht omdat het allemaal klopte. Nog altijd informeerde ze geen enkele keer of ze gelijk had. Aandachtig luisterde ik naar wat ze me te zeggen had.

Het bleef niet bij dit ene gesprek; de oude dame nodigde me uit om haar te bezoeken en meerdere interessante gesprekken volgden. Ze legde me onder andere uit dat mijn ex mijn “tweelingziel” is en nog enkele obstakels uit de weg te ruimen heeft. Ook vertelde ze mij hoe ik hem daarbij kan helpen, zelfs op afstand. Ze gaf me troost en het leek telkens bijna alsof ik bij mijn oma was, zo vertrouwd voelde het.
Ze bleek een wijze en begaafde vrouw die mij enorm heeft geholpen bij het verwerken van mijn liefdesverdriet. Ik begreep door haar beter hoe ik met de situatie om kon gaan. Ze gaf me veel complimenten en zei me keer op keer dat ik trots mag zijn op wie ik ben. Deze vrouw, deze engel, zorgde dat mijn zelfvertrouwen een enorme boost kreeg en dat niet alleen, zij gaf me ook de kracht om een oude band te verbreken die al lange tijd niet goed was voor mij. Ondanks de financiële gevolgen die hier mogelijk aan kleven, koos ik voor mijn gezondheid en innerlijke rust. Iets waar geen geld tegenop kan!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avataruser_14e20ef25fa0164f0b8de8ec288440dd5c700111_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Jannie van Maldegem

Likeability of6

Altijd schilderen

17 NOV 2019

‘Met jou ga ik altijd verven hé’ merkt oudste kleindochter op als ze haar kwast op papier zet. Grappig dat ze ‘altijd’ zegt. We schilderden een paar keer. De allereerste keer maakte ik van een vuilniszak een verfschort. Vingerverven gingen we. Met potjes verf die ik in huis vond. Rood, geel, groen en zwart. Het was geen echte vingerverf maar wat maakte dat uit?

Kleindochter vond het leuk. Haar vingertje in de verf dopen, sporen op het papier maken. Uiteindelijk waren haar handen rood. De onderkant van haar t shirt zwart. Haar neus groen en geel. Vanaf haar stoel heb ik kleindochter in bad getild.

In bad zou de verf wel oplossen. Nou dat viel tegen. Na lang boenen werden de handjes een beetje toonbaar. Het t shirt met verfvlekken ging mee in bad. Zonder enig effect. Het leek of de bloemetjes op het shirt ineens in de modderige klei stonden in plaats van op een vrolijk groen grasveld.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_f4eed57f5464473cb4bab48b234dde44da363cc5_avataruser_07aae563382c470419e5c411145a37a1f39ee7b7_avataruser_f26b0d0d542792c22b233474f7bf5144347b1166_avatar

+2


pen icon

Theo Pepers

Likeability of5

Ondersteboven

17 NOV 2019

Onlangs waren we 21 jaar getrouwd. Geen bijzonder aantal. Alhoewel. Elk jaar erbij is toch weer bijzonder. Meestal volgt er een etentje; met de kinderen erbij. Die zijn toch een gevolg van onze relatie. Afgezien van de jaarlijkse vakantie gaan we er soms ook nog even tussenuit. Met zijn vieren. Alleen met ons eigen gezinnetje. Eén of twee nachtjes. Een paar jaar geleden ging ik met mijn gezin naar Preston Palace. We gaan dan met ons eigen liefdevolle gezinnetje even genieten met elkaar en van het lekkere eten, drinken, zwemmen en het overige vertier wat daar te beleven valt. Het belangrijkste is dan dat we samen wat doen. Binnen niet al te lange tijd vliegen de meiden de deur uit en dan wordt het toch wat moeilijker om samen wat te gaan doen.

Ik was al eens eerder in Preston Palace geweest maar dat was al lang geleden. Ter plekke herinnerde ik me wel sommige plekjes maar er was toch het een en ander veranderd. Destijds, toen we nog geen kinderen hadden, gingen we er heen met onze vriendengroep. In een ongedwongen sfeer genoten we toen van voornamelijk drank en eten terwijl er nu veel meer te beleven valt.

Ik had destijds nog maar net verkering en ik had uiteraard vooral oog voor mijn vriendin. Hoteldebotel was ik op mijn nieuwe liefde. Op een gegeven moment keek ik haar van een afstandje aan. Ik lachte naar haar en ze lachte naar me terug. Blij constateerde ik dat ze ook ondersteboven was van mij. Maar kwam dat door mij of door haar salto’s op de trampoline?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_26669ca5eb53c69c44153a7378a69409fdb67f4b_avatar

pen icon

Geert Huitema

Ken uw geschiedenis

17 NOV 2019

De rente is historisch laag. De werkeloosheid eveneens. In Denemarken is zelfs een systeem dat als men een hypotheek neemt, geld krijgt, ipv rente te moeten betalen. Eigenlijk gaat het best goed in Europa.
Zou men denken. Let wel, er zijn sluipschutters onderweg. Men neme. De AFD in Duitsland, PIS in Polen, en Victor Orbán zijn club in Hongarije. Daarnaast hebben we Boris Johnson met zijn Brexit en Salvini in Italië. Één ding hebben ze gemeen. Tegen Europa!! En waarom ? Persoonlijk ben ik in al deze landen geweest. En het mooie van mijn werk is dat ik dan ook veel met de mensen (probeer) te praten. Of het nou een Engelse boer is of een Roemeense staal werker. Men wil geen overvloed van Europese regeltjes, en geen immigranten meer. Dit geluid vindt veel gehoor bij hun aanhang. Ben persoonlijk bang dat de Orbáns, Mateusz, Salvini en Johnsons van het huidige Europa de slag om het sentiment (want dat is stemmen) gaan winnen. En dan refereer ik aan honderd jaar geleden.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Roelien Klandermans

Likeability of6

Zakjes in zakjes

16 NOV 2019

“Ze mogen eigenlijk niet op de grond staan.”

“Pardon, wat zei u?”

“Nou ja, ik heb hierin vissen, de grond is te koud.”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_9097f8614e08fcecd3c6269d048479e9f7c5248a_avataruser_89caa727504089d03b9812d583dbc0983f60e484_avataruser_0508b96cc3c5bbc4d146632a9abb49e773b21829_avatar

+3


pen icon

Rachelle Meiresonne

Likeability of6

Instagram snapt het eindeLIKE

16 NOV 2019

Instagram, het platform waarbij het gaat om zien en gezien worden. De timeline van de meeste jongeren staat vol met foto’s en video’s van sixpacks, designer kleding, volle lippen, dure auto’s en ga zo maar door. Alsof dit nog niet genoeg is voor jongeren om onzeker over te worden, worden deze berichten ook nog eens beloond enorme hoeveelheden likes.

Naar mijn mening zijn Instagram gebruikers te gefixeerd op het aantal likes dat ze krijgen. Eerlijk is eerlijk, ik heb ook wel eens een bericht snel van Instagram verwijderd toen het aantal likes achterbleef. Het zijn maar digitale hartjes, maar je voelt je er wel beter door. Vooral tieners hechten veel waarde aan de bevestiging die ze via het aantal likes op Instagram krijgen. Zij die zichzelf juist al genoeg vergelijken met anderen en ook nog eens gevoelig zijn voor groepsdruk.

Instagram lijkt (eindelijk) in te zien dat het aantal likes de mentale gezondheid van jongeren kan beïnvloeden, want momenteel breiden ze een test uit waarmee het aantal likes op een bericht niet langer zichtbaar is. De test liep al in enkele landen, maar nu zien ook gebruikers in Nederland mogelijk geen likes meer.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_c38b8d3ffb2aed8767bd93cf471a8f85c8be2dc0_avataruser_161710ab79933424a1f606e2fca24a1d107c6999_avataruser_36c7f769ee61fa0220092e4d1a965a8b99808cb7_avatar

pen icon

John Mulder

Likeability of5

Huilen bij 100 kilometer per uur

16 NOV 2019

Als kleine jongen liet ik mijn speelgoedautootjes met een vrolijk ‘vroemvroem’ door de kamer racen. Met die herinnering begrijp ik wel dat de ‘vroempartij’ onlangs voor de verzamelde pers als een snikkende en stampvoetende puber de 100km-maatregel aankondigde.

Voor de VVD is hard rijden een tot grondrecht verheven speeltje. Goede (en aloude) argumenten om de maximumsnelheid te verlagen heeft de VVD altijd terzijde geschoven. Pubers en gezond verstand: een vaak onmogelijke combinatie.

Er zijn vele redenen om een maximumsnelheid van 100kmh te omarmen. Minder hard rijden betekent minder brandstofverbruik en dus minder kosten. Voorstanders van belastingverlaging zouden zit moeten omarmen; je betaalt dan immers ook minder accijns. Een lagere snelheid leidt tot minder doden in het verkeer. Ook het aantal files wordt minder en dat betekent weer minder economische schade en meer economische groei. Een lagere snelheid doet weinig voor de stikstofuitstoot, maar wel voor de uitstoot van roet en fijnstof, iets waar een steeds grotere groep last van heeft doordat hun longen worden aangetast.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likedislike
user_efd72315245add6dce1c25edb357ac740044a371_avataruser_1e3c34c3458c4c44913bba762bf67bc0963bb30d_avatar