Lezerscolumn

pen icon

sonjavandenende

De hongersnood in Madaya, 2e kamer doe er iets aan

9 JAN 2016

Waarom zou Assad zijn eigen achterban laten verhongeren?
Beelden van ondervoede kinderen in de stad Madaya zijn gepubliceerd op het internet en uitgezonden op de TV . De foto’s zijn zo schokkend dat ik weiger om ze te delen omdat ze een bewijs zijn het kwaad dat in de mens ligt. Het is ondenkbaar dat een dergelijk lijden van onschuldige kinderen die geen keuze hebben in de oorlog,gedaan wordt door de eigen regering.
Wat echter naar buiten is gebracht is de mythe dat ‘Assad en zijn leger’ de stad belegeren, en dat hij degene is, waardoor zijn eigen volk lijdt. Dit zijn de nieuwszenders in het westen en de VS.
De Australian Broadcasting Company (ABC) liep voorop om te beweren dat de stad ” zeven maanden belegerd is door de Syrische regeringstroepen en de Hezbollah-milities”. Het vermeld slechts in één kleine alinea,dat Ahrar ash-Sham zich verschanst in de stad van 40.000 mensen en vermelden niet dat Ahrar ash-Sham één van de belangrijke bondgenoot is van Al-Qaeda in Syrië en van Jabhat al-Nusra zij delen de radicale ideologie. Hoe zijn de voedseltekorten en de blokkade van de overheid oplegt aan Madaya te rechtvaardigen ? Niets kan zo’n blokkade rechtvaardigen. Dus is de blokkade niet oplegt door de Syrische overheid.
Maar Madaya lijdt niet onder een levensmiddel blokkade van‘de regering of zoals we het graag in het westen noemen het regime’, maar de voedseltekorten worden veroorzaakt door de ” Ahrar ash-Sham ” terroristen die proberen de Syrische regering te dwingen om de druk op de belegerde terroristische groep te verlichten.
Dit zeer reële scenario is niet gebruikelijk voor de propaganda van de westerse media en politiek, door eenvoudig onderzoekswerk te doen zou een ieder,kunnen begrijpen wat de situatie is, wat als een complexe Syrische oorlog wordt beschouwd,die na wederom onderzoek te plegen, niet complex is. Niemand vanuit het westen, niet de media, niet de politiek geen één van hen hebben overwogen of misschien zelfs gezien hoe de situatie daadwerkelijk is, zij zien allen de beelden vanuit het Bureau in de UK (Syrisch Observatorium), deze man Abdel Rahman, die claimt juiste informatie te hebben, is al 15 jaar niet in Syrië geweest, omdat hij banden met de moslimbroeders heeft,is hij gevlucht naar het vrije westen om zijn dubieuze praktijken voort te zetten en het westen gelooft hem, de westerse media die klakkeloos zijn informatie overneemt, hier is iets totaal verkeerd met de journalistiek en de politiek!
www.freesuriyah.wordpress.com

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Elias Balt

Grenzeloos

GISTEREN

Hoewel het Coronavirus geen landgrenzen erkent, vermoedt een aantal grote denkers dat de situatie het nationalistisch gevoel kan versterken. Ik heb me persoonlijk juist nog nooit zo verbonden gevoeld met de wereld. In Oeganda, in India en in Nederland klinkt de boodschap hetzelfde: we moeten dit samen doen. Overal ter wereld werken mensen hard om anderen te helpen. Iedereen kan voelen dat we hier als mensheid, en niet als een verzameling naties, hoofd bieden aan deze pandemie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

30 MRT 2020

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Stemmen op lezerscolumns gaat met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Ook onze redactie kan een column van de dag uitkiezen. Komt jouw column in de krant, dan verdien je daarmee 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_bcb128896cff74c46de36563c6e49c734260da08_avataruser_343c1eaaeb168f11e195c9c169064af12fd3f2e3_avataruser_172e1664f4f9f83012545391c5681e6bfa1628c1_avatar

+100


pen icon

Tommie Braxhoofden

Mijn anti-klaag

GISTEREN

Klagen vinden we fijn in Nederland. Vooral op de politiek. Bedoel, wie stoort zich niet aan de belastingsdienst, of het beleid in Groningen, om er maar een paar te noemen.

Ik ben hier zelf zeker weten ook van 'te beschuldigen' en het zou hypocriet zijn als ik niet even verbaal was wanneer ik wel onder de indruk ben van onze regering.

In de persconferentie van 3 April over de corona crisis nam onze premie, in mijn ogen, de belangrijke woorden in de mond. Woorden die ik nog niet zo vaak heb gehoort in het nieuws.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Anouk

Een brief voor Corona

GISTEREN

Lieve Corona,

Een schop onder m'n kont,
dat is wat ik ervan vond!

Nou, die heb je me gegeven
misschien wel een stuk of zeven!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Denise Hagmeijer

Likeability of5

*Big Bang*

GISTEREN

Wanneer ik deze week een televisiegesprek zie met Dirk De Wachter,  één van mijn favoriete psychiaters én sprekers, verwoordt hij de angst die ik al weken voel sudderen: "Na de piek van het coronavirus, komt de piek van de psychische problemen." De Wachter doelt daarmee vooral op het feit dat we ons nu in uitzonderlijk complexe omstandigheden bevinden zonder dat we elkaar écht kunnen steunen, als gevolg van het social-distancing-gebeuren.

Nadat ik het televisieprogramma heb bekeken, reflecteer ik op mijn eigen leven in coronatijd. Mijn twee lieftallige puberdochters zijn nu thuis. En wonder boven wonder gaat dat prima. We hebben een ritme gevonden om elkaar te ontduiken, te verbinden en te ontlopen wanneer nodig. Nog geen sprake van kleerscheuren bij één van ons drie. En dat is gezien onze woonsituatie (een kleine driekamerflat met mini balkon) best een puike prestatie. Het home-schooling en home-teaching project gaat soepeler dan gedacht. Mijn thuiswerken gaat als een speer. Er is een stuk minder afleiding nu de uitgebreide lunches en lachsalvo's geen deel uitmaken van mijn standaard werkdag. Ik sport drie keer per week met een sportmaatje op gepaste afstand. Renden we vier weken geleden nog en colonne met 15 man door het park, nu rennen we in tweetal achter elkaar aan. Als een treintje. Kibbelend wie er voorop mag om de koers te bepalen. Eén voordeel van de anderhalve meter afstand is dat je je voorligger nu ziet afremmen. Dat scheelt heel wat blauwe plekken en schrikreacties kan ik je zeggen. Mijn vrienden spreek ik via de app. Of soms met videobellen. En naast mijn gezin, zie ik twee vaste vrienden op gepaste afstand.

"Zo slecht breng ik het er niet vanaf. Het is best te doen zo." Denk ik nog.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_908b4c9c808945649babf5981a7b7f19b26cb53a_avatar

pen icon

Mike van Zandvoort

Lean on Bill

5 APR 2020

“Als ik een afro had, zou ik ‘m zó dragen. Hoeveel potten Murry’s daar ook aan te passen zouden komen.” Ik zag mijn eerste beelden ooit van Bill Withers , de bekende live versie van Ain’t no Sunhine, die in zijn oranje coltrui. De zanger en zijn drummer, de strakste afro en de stralendste glimlach. Nooit eerder en nooit later zag ik zulke coole gasten.

Bill Withers draaiend op je platenspeler worden je oren verwend. Je hoort een man die zijn stem in de muziek perst en het met eerlijke woorden vult tot een geluid wat als een bonbon door je oren smelt. Een man die je gelooft. Gevoelig maar stoer. Pure klasse. Luister alleen al naar zijn gehum op de intro van “Grandma’s hands”, mijn persoonlijk favoriet, de ode aan zijn grootmoeder.

Bill was geen held, geen wereldverbeteraar of een vechter. Bill was een gewone vent, een stotteraar, een oud marinier. Hij was een vent die wist hoe verschrikkelijke mooie muziek te maken. Het nu meer dan ooit inspirerende nummer Lean on Me, is twee weken voor zijn dood uitgegroeid tot een strijdlied tegen Corona toen een compleet flatgebouw in Dallas het nummer vanuit hun ramen zong. Een lied met als kerngedachten vriendschap en verbondenheid. Onwerkelijk verbeeld door een flat vol buren die samen kwamen terwijl ze verplicht afstand hielden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Laura van der Lee

Tevreden of toch niet?

5 APR 2020

Ik realiseerde mij vandaag dat er vele definities zijn over tevreden zijn met je leven. Bestaat tevreden zijn wel echt of is het een utopie? Is het in het leven gebracht door de media en therapeuten die de lat te hoog leggen? Is het de prestatiemaatschappij waarin we leven dat iedereen een goede opleiding en succesvolle baan moet hebben? Heeft je sociale leven invloed op hoe tevreden je bent? Moet het saldo op je bankrekening vergelijkbaar zijn met het pakhuis van Dagobert Duck? Moet je auto gelijk zijn aan de raceauto van Max Verstappen?

Ik had op mijn werk een gesprek met collega’s tijdens de lunch. Er werd mij gevraagd wat ik graag zou willen hebben.
Ik kon zo even niets bedenken, maar de Jaguars en villa’s van collega’s vlogen mij om de oren. Mijn collega’s keken mij aan alsof ik zojuist geëmigreerd was van de planeet Mars. Ze vonden mij zo raar dat ik aardig tevreden ben met mijn leven. Ik stond ineens buiten de groep als een echte outsider. Aha in ieder geval was ik uniek blijkbaar.

Op dit moment is er nog een groter facet van invloed op tevreden zijn: de coronacrisis. Als je een persoon bent die altijd weg van huis was, is het een hele uitdaging om muren om je heen te hebben. De dag kan dan een blanco vel zijn die je nog invullen met bezigheden. Het huishouden is op een gegeven moment ook klaar. Je gaat niet tien keer stofzuigen op een dag of de badkamer soppen. Ook is de bundel van je telefoon op een gegeven moment tot je schrik op.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Vivianne Borger

Het effect van thuisblijven op lokale ondernemers

5 APR 2020

In deze bizarre tijd moeten we zoveel mogelijk thuisblijven. De winkelstraten zijn leeg, horeca is dicht en veel diensten kunnen niet meer uitgevoerd worden. Dit raakt ons natuurlijk allemaal, maar wat doet dit met de lokale ondernemers?

Er was al steeds meer leegstand in de winkelcentra, doordat de concurrentie met de grote webshops in het land voor velen een grote uitdaging blijkt. Toch bleven veel inwoners tot nu toe de lokale ondernemers steunen, door hun boodschappen in de winkel om de hoek te doen en lekker een terrasje te pakken. Ze gingen hiervoor speciaal de deur uit, in plaats van online bij de grote warenhuizen te bestellen.

Nu mogen we de deur niet meer zomaar uit en dit heeft direct enorme invloed op de lokale ondernemers. Restaurants moesten verplicht sluiten. Winkels blijven zoveel mogelijk open, maar zien amper klanten in hun winkel. Het bloemenkraampje op de hoek mist de vaste klanten die wekelijks een bloemetje kwamen halen. Veel winkeliers vragen zich af of ze na deze crisis nog wel open kunnen, of dat ze dan al failliet zijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jan-Kees Verschuure

Starnakel

5 APR 2020

Op planeet Corona heb je tijd voor de dingen, zoals dromen. Geen dagdromen gekkie, ik ben focking achtenveertig. Nee echte dromen, ’s nachts. Die heb ik jaren niet gehad. Ze zeggen ook dat je dromen niet moet doorvertellen, als kwestie van waardigheid. Maar die van mij zijn onschuldig, het mag.

Ivo Niehe die meedoet aan Dancing on Ice, het daten van Bridget Maasland, dat werk. Afijn, ik sta voor de deur bij Bridget, ze doet niet open. Ze is waarschijnlijk gaan slapen, terwijl ik mijn dochter naar huis bracht.

Dromen hebben dat soort realistische details. Anywho, ik beland eenzaam in een aanpalend café, waar Dione de Graaff van het Sportjournaal in een hoekje zit op haar hurken, met de handen voor de ogen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sylvia Peters

Likeability of5

Voer voor de lachspieren

5 APR 2020

In deze roerige tijden kunnen we soms ook best eens grappig nieuws gebruiken. Even iets om te lachen, al zijn de mensen die voor dit lachwekkende nieuws zorgen er bloedserieus over. Zoals die garagehouder in Amsterdam Oost die er van overtuigd is dat de overheid snode plannetjes maakt en dat de media precies weet wat die plannetjes zijn, maar dat ze vanuit hogerhand zijn geïnstrueerd om te zwijgen.

Misschien bedoelt hij dat sommige complotdenkers ervan overtuigd zijn dat het coronavirus een biologisch wapen is en de Chinese bevolking het heeft ingezet om overbevolking tegen te gaan. Helaas liep het iets uit de hand. Anderen denken weer dat de salafisten achter het coronavirus zitten. Het doel is om iedereen gezichtsbedekking te laten dragen zodat dit een normaal straatbeeld wordt. Dan is ook de stap naar een boerka niet meer zo groot. Een moslim uit Marokko denkt er weer anders over, het virus zou juist een straf zijn van Allah voor de ongelovigen. Natuurlijk zijn sommige Christenen het daar niet mee eens, volgens hen is het virus van hun God om mensen te straffen en tot inkeer te brengen. Stoppen met die abortus, euthanasie en te lang achter de computer zitten.

Een van onze Nederlandse ‘televisiehelden’ is ervan overtuigd dat dit een maatregel van de regering is om de vrijheden van de burgers in te perken. Andere mensen waarschuwen om je niet te vaccineren als er ooit een vaccin voor het coronavirus komt. Ze gaan dan vast en zeker een chip inspuiten in plaats van een serum.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_faf20fdc290b098c0743123ab1c47a30eabf4660_avatar

pen icon

Denise Hagmeijer

Likeability of5

Broodnodig

3 APR 2020

Wij Nederlanders houden ervan om in tijden van problemen meteen in oplossingen te denken. Oplossingen om de controle terug te pakken in de trant van actie is reactie en gaan met die banaan. Dat kan heel nuttig en uitermate prettig zijn, maar in sommige gevallen slaan we daarmee een belangrijke stap over. De stap van verwerking van het verlies aan controle. En dat is me nogal wat in deze crisis. Want we hebben jarenlang geleefd in een maatschappij waarin we dachten dat we alles in de vingers hadden. Maakbaarheid ten top. En zo leefden we erop los.

Nu staat ons leven sinds drie weken totaal op zijn kop. Alles is anders. Helemaal contra. Was er eerst een grote mate van voorspelbaarheid, structuur en een gevoel van eigen regie, is het nu onrustig, onzeker, onduidelijk en hebben we even geen invloed. We blijken toch maar met zijn alleen kwetsbare wezens te zijn.

In de ban van het virus wacht iedereen tot de piek geweest is, in de hoop daarna het normale leven weer op te kunnen pakken. Alle sociale contacten staan in de wachtstand: van werk tot familie, van vrienden tot sportmaatjes, van schoolpleinpraatjes tot een supermarkt-babbeltje. De Albert Heijn in onze wijk verkondigde via facebook dat sociale kletspraatjes niet worden toegestaan in de supermarkt in deze tijden. Ook niet wanneer de 1,5m in acht worden genomen.
Voor de verspreiding van het virus is dat uiteraard een goede zaak. Maar voor de psychische toestand van de mens, lijkt me dat een minder beste. Juist nu - een tijd waarin de bodem onder onze voeten is weggeslagen - hebben wij sociale dieren juist behoefte aan steun, chitchats, humor en een eitje lozen zo af en toe. Want hierdoor kunnen we spiegelen, relativeren, delen en verbinden. Dat is een essentieel onderdeel van de menselijke veerkracht. En dat belangrijke ingrediënt lijkt voor een groot deel weg te vallen. Alles is serious business. Maar op een sociale manier met elkaar omgaan, is dat ook. Ik pleit dan ook voor sociale babbels met physical distancing. Dat klinkt toch een stuk beter? Hoe fijn zou het juist in deze tijden zijn als we op 1,5 meter afstand toch even een kletspraatje kunnen houden met de bakker, de slager, de caissière, een kennis of de buurvrouw? Gewoon. Niet omdat het kan. Maar omdat het eigenlijk broodnodig is!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_908b4c9c808945649babf5981a7b7f19b26cb53a_avatar

pen icon

Ratfish

Gert

3 APR 2020

Iedereen met een studentenhuisverleden kent ze wel, die eeuwige zittenblijvers dan wel huisoudsten die allang een eigen appartement of gezin hadden moeten hebben, maar bleven hangen in een wereld van half uitgevoerde schoonmaakroosters, hospiteeravonden en bezette huiskeukens om de televisie tijdig te kunnen claimen. Een slordige, verre van volmaakte maar vrije wereld met beperkte privacy.

Zoals Gert, eeuwige huisgenoot in een studentenflat in Utrecht in de jaren negentig. Gert wachtte tot de laatste had gegeten, en begon dan te klagen over 'prutje in het putje' en de bacteriën van de vaatdoek. Gert sprak zijn veto uit over het afschaffen van koriander op de huislijst, een kruid dat niemand at. Gert beukte om 22 uur op je deur omdat hij de muziek uit je koptelefoon hoorde en niet kon slapen. Gert kreeg soms huisbezoek van de voorman van een rechts-extremistische partij.

Als je aardig tegen hem deed keek hij achterdochtig, hoewel hij slim genoeg was om tussen de kieren van het studentenleven door te muizen. Hij was vijfendertig; wij allemaal - een tiental in totaal, in de reguliere studentenleeftijd. Dan weet je niet wat vijfendertig is, zo iemand is tijdloos. Hij ging maar niet weg en bleef altijd de oudste. Als zijn moeder belde op de huistelefoon zeiden sommigen: 'U spreekt met installatiebedrijf Willemsen, hier werkt geen Gert'. Hij had het meteen door.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Bob-Jan Kreiken

Prins en pauper op de IC: wie blijft er leven?

3 APR 2020

Stel dat Prins Charles een zodanig drastisch ziektebeeld door corona had ontwikkeld dat hij moest worden opgenomen op de intensive care. Naast hem ligt een zwoegende jonge man die zichzelf buiten het ziekenhuis in een nog benardere positie bevindt: arm, onbekend en alleen, zonder de liefdevolle zorg van de verplegers. Hij is de pauper. Als de huidige situatie blijft verslechteren zullen we ook de dood van onze rolmodellen, politici en populaire BN’ers moeten verkroppen. Zoals de artsen die nu al over leven en dood moeten besluiten, zullen straks ook huisartsen zich Magere Hein wanen als zij noodgedwongen besluiten sommige patiënten niet door te sturen. Dat brengt ons naar een lastig en enorm ondergewaardeerd onderwerp: de ethiek. Stel jezelf voor in de schoenen van de artsen en overweeg wie je zal redden: de prins of de pauper? Als het coronavirus infecteert zonder onderscheid en onze gedeelde menselijke kwetsbaarheid blootlegt, waarom zou de maatschappij dan het tegenovergestelde doen?

In realiteit hebben de lastige besluiten over leven en dood in Bergamo een kader gevormd voor de rest van de wereld. De artsen daar gaven hun behandeling aan hen met de meeste overlevingskans en nog een lang leven in het vooruitzicht: jong en gezond. Volgens deze morele redenering zou Prins Charles, als hij niet zelf de nobele keuze zou maken van zorg af te zien, een plaats op de IC ontzegd moeten worden ten voordele van een jongere landgenoot. Maar wees eerlijk: zou jij een neutrale beslissing over leven en dood kunnen maken als één van de patiënten een geliefd persoon is voor jou en de wereld?

Op een manier spelen ook wij Magere Hein. De keuze om de adviezen van het RIVM te negeren, de 1.5-meter-afstand te verbreken of coronafeesten te organiseren, kan de dood van een ander betekenen. Maar nog crucialer, de manier waarop wij onze maatschappij inrichten kan leiden tot onrechtvaardige ongelijkheden in crisistijd. Het is haast onvoorstelbaar dat je leven zou kunnen kopen of de mogelijkheid om zo te doen erft, maar toch hebben sommigen in landen met enorme ongelijkheden zoals de VS en Zuid-Afrika die privaat verzekerd zijn dat gedaan. Ik neem het hun niet kwalijk. In plaats daarvan moeten we heroverwegen hoe we onze basiszorg en sociale vangnetten vormgeven en de overheid democratisch verantwoordelijk houden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Nadia

Ik ben niet bang

2 APR 2020

“Ik ben niet bang voor Corona of voor de dood” zei een oude wijze man die in Marokko woont. Corona is de armoede waarin ik elke dag leef. De vraag of ik mijn kinderen iets te eten kan geven aan het einde van de dag, daar word ik elke dag mee wakker. Maar het is altijd goed gekomen. Waarom? Ik vertrouw op mijn schepper.

“Ik ben niet bang voor Corona of voor de dood”
Ik maak me eerder zorgen over hoe ik leef. Of ik elke dag het beste eruit haal. Voor mij is dat vijf keer per dag mijn schepper bedanken voor alles wat ik in dit leven heb gekregen. Niks is vanzelfsprekend. De ogen die ik gekregen heb waar ik deze prachtige wereld mee kan zien. Waarmee ik zie hoe snel mijn kinderen groeien. Hoe snel de tijd gaat zie ik als ik naar mijn ouders kijk. Hoe zal ik me voelen straks als ik zo oud ben? Want daar ga ik toch vanuit? Maar wat als ik het niet red? Is het dan te laat?

“Ik ben niet bang voor de dood”
Ik heb van jongs af aan van mijn ouders geleerd dat je twee dingen niet kunt veranderen in dit leven. De dag dat je geboren wordt en de dag dat je sterft. Het is het lot.
Dat geeft mij rust en vertrouwen. Vertrouwen dat het allemaal zal gaan zoals het moet gaan. In de tussentijd blijf ik bedanken, bewonderen en respecteren. Ik bedank mijn schepper voor alle schepselen die ik bewonder en respecteer.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

Rits

2 APR 2020

‘O, je bent op zolder. Wat zoek je?’
‘Vinyl. Hij moet hier ergens … ja, in deze oude doos.’
‘Een rits?’
‘Destijds heel apart. Was door de hoes van kunstenaar Andy Warhol zelfs twee gulden duurder dan andere elpees.’
‘Kan hij open?’
‘Probeer maar.’
‘Er zit toch niks raars achter?’
‘Nee, hoor, wel iets moois!’
‘Doet hij het nog?’
‘Natuurlijk, hoewel bijna vijftig jaar oud blijft het prachtig.’
‘Waarom …?’
‘In crisistijd heb ik zin in slepende blues.’
‘Die zit achter de rits?’
‘Ja, unzip en luister: “It’s just that demon life has got me in its sway …”’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cees Freeke

Nederland voorop in steun voor armer lidstaten

2 APR 2020

De Italiaanse premier Guiseppe Conti uit een noodkreet in een Nederlandse krant en prompt neemt Rutte het voortouw met een steunfonds en wil daar meteen 1 miljard euro in storten. Het is een oude wens van de zuidelijk lidstaten om alle schulden in de EU op één hoop te gooien. Italië heeft een enorme staatsschuld opgebouwd. Rutte heeft iets geleerd. Een gift, natuurlijk, leningen kun je meteen afboeken. Jan Kees de Jager beloofde met droge ogen dat Griekenland de lening met rente zou aflossen en er zou geen tweede lening komen. ‘Geen cent meer naar de Grieken’, zei Rutte.

Hoe kon het met Italië zo ver komen? Draghi heeft de rente onverantwoord laag gemaakt in de verwachting dat Italië meer zou gaan aflossen. Domme gedachte, want ze ging nog meer lenen. Jeroen Dijsselbloem zei: ‘Schnaps und Frauen en dan bij ons om geld komen’. Het Coronavirus wordt nu aangegrepen om bij Nederland aan te kloppen. We staan er goed voor omdat drie kabinetten Rutte vijftig miljard euro aan bezuinigingen en extra belasting op energie hebben binnengehaald, ons geld dus. Van andermans leer is het goed riemen snijden. Onder het mom van ‘solidariteit’ gaat ons geld richting Italië.

Oud-minister Ben Bot verzorgde de eerste Geremek lezing over toekomst van de EU. In deze lezing ‘Bronislaw Geremek’ pleitte oud-CDA topdiplomaat Ben Bot voor uitbreiding van de EU buiten de traditionele grenzen van Europa, en stelde hij dat de toetreding van Noord-Afrikaanse landen overwogen moet worden. ‘Willen we nog een rol van betekenis in de wereld spelen?’, aldus Bot.
Miljard EU-steun Egypte in zwart gat verdwenen. Tussen 2007 en 2013 ontving Egypte 1 miljard euro ‘voor de democratie’. In Egypte worden deze ontvangsten buiten de boeken gehouden. De Europese Rekenkamer niet kon beoordelen of deze gelden rechtmatig en doelmatig waren besteed.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cale columns

Likeability of6

Een C van tijd

2 APR 2020

Valt het op dat, nu alles on hold is gezet door C, er ruwweg 2 groepen zijn die verschillend omgaan met de C van tijd die ze nu over hebben? De ene groep als op de plaats rust gezette soldaten, wachtend op nadere instructies. Aan de andere kant de mensen waarvoor het commando ‘Op de plaats rust’, juist leidt tot het tegenovergestelde: onrust. Die gaan bewegen, om zich heen en in zichzelf kijken. Nadenken over hoe ze zijn belandt in hun huidige situatie. En gaan andere dingen dan anders doen. Niet meer omdat het moet, maar omdat het kan.

Een situatie die zich talloze keren eerder heeft voorgedaan bij mensen die om moverende redenen uit de voortrazende economische trein vielen. Of sprongen. Of simpelweg vergaten (weer) in te checken. Zoals een politicus die buiten de lijntjes liep en nu als buschauffeur op lijntje 150 rijdt. En nu dus de situatie dat het collectief gebeurt. Menigtes die tijdelijk niet meer meedoen. Voor wie de ratrace is afgelast en die als een haas in zijn hol toekijkt naar hoe de andere hazen hollen. En scheppende kwalitijd krijgt voor muziek, schilderen, tuinieren, acteren etcetera. Zou dat gevolgen hebben?

De leraar Duits die merkt dat hij best wel handig is met Skype- verbindingen voor leren op afstand, vliegensvlug wegwijs is met Gynzy, Kennisnet en Cloudwise en dat eigenlijk leuker vind dan Duitse les. En zijn verwaarloosde technische knobbel gaat professionaliseren in de ICT. De kelner die peinst over de drankjes die hij nu niet rondbrengt en met behulp van een oude boiler zijn eigen IPA bier gaat brouwen. En vervolgens schopt tot biermagnaat.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_2955c27e6606324f433eb07a3c37405ce771d1a2_avataruser_cea5753c0fbcf1c60d00eceb66caa2c883dd7d20_avataruser_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avatar

pen icon

Hernam het Lood

Deja Vu

1 APR 2020

Deze bizarre tijd brengt herinneringen boven aan de langdurige ziekenhuisopname van mijn zoon. Destijds werd zijn afweersysteem middels chemo volledig vernietigd. Na een stamceltransplantatie herstelde hij beetje bij beetje, doordat zijn nieuwe bloedfabriek steeds meer op gang kwam.

In die periode heb ik al een enorm respect gekregen voor de, veelal relatief jonge, verpleegkundigen. Professioneel en rustig handelend droegen zij een enorme verantwoordelijkheid. Zodra zijn 'tent' werd geopend ging de speciale jas aan, werden de mondkapjes opgezet, de handschoenen aangedaan en wasten zij voor de zekerheid de handen nog even met alcohol. Deze mensen maakten voor mij echt het verschil. Inmiddels hebben we dit allemaal op het netvlies, onze ogen zijn geopend.

Zelf ondergingen wij meerdere malen per dag hetzelfde verkleedritueel, op het moment dat we contact mochten of moesten hebben met die kleine. Aangezien je logischerwijs zelf niet ziek moest zijn, zorgden we ervoor dat onze wereld heel klein was. Zo min mogelijk contact met anderen, thuis of in het geheel niet werken, een rustig plekje in de trein opzoeken op weg naar het ziekenhuis, via de trap in plaats van de volle lift naar de juiste ziekenhuisverdieping en bij het minste vermoeden dat je niet fit was bleef je eenvoudigweg thuis. Een andere optie was er niet. In feite hebben we twee maanden op deze manier zitten 'wachten' tot we hem weer mee naar huis mochten nemen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Harrie

Wetenschap

1 APR 2020

Ik ben geen arts ,viroloog of wetenschapper alleen maar een toeschouwer die alle maatregelen tegen de coronavirus op een afstand probeert te volgen.

In Oostenrijk wil men de mondkapjes verplichten waarop een Duitse viroloog reageerde met "het helpt niet ,maar het is een psychologische reactie om een indruk te geven dat men er iets tegen de virus doet ".
In India en andere landen besproeit men de straten en gebouwen met desinfectering middelen waarop een wetenschapper suggereert dat het sproeien meer schade aan de luchtwegen en longen toebrengt dan dat het echt helpt tegen de virus.

In Zweden gaan de kinderen gewoon naar school en zijn de restaurants nog gewoon open en zijn de terrassen nog vol.
En ook hier gaat men gewoon naar het werk als of er niks aan de hand is.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?