Het is niet al appels wat blinkt

Sigrid Kempen Gisteren

Koopwaar moet tegenwoordig alles omvatten. Een mooi plaatje en een universele smaak zodat het bij de consument in de smaak valt. Appels worden geboend zodat ze mooi glimmen en net zolang gekweekt tot ze één en dezelfde smaak hebben.

Zestig jaar geleden werd dit in gang gezet in de Verenigde Staten. Mijn oom was geëmigreerd vanuit Holland vanwege de schaarste aan werk, woonruimte en eten in eigen land net na de oorlog. In Amerika kwam de massaproductie net op gang zodat iedereen daar wel werk, woonruimte en te eten had. Het viel mijn oom op dat er veel gedaan werd aan de presentatie van het product.

„De grote appels glimmen als rode wangen je tegemoet, maar er zit smaak noch kraak aan”, zei hij.

Hij begon zijn moestuintje op te bouwen. Midden in het Amerikaanse landschap. Hij schreef zijn broers en zusters in Holland om stek van oude appelrassen op te sturen, zodat hij ze daar kon enten en opkweken.

Lopende band

„Die appels zien er niet uit, maar ze smaken naar meer”, schreef hij terug.

In een oud Parool/Life-encyclopedie van die jaren vijftig, werd enthousiast verteld dat men in Amerika cake kon maken aan de lopende band. De cakes werden voorzien van een niet te dik en niet te dun laagje glazuur om de cakes, zodat de consument ze sneller zou kopen. Later breidde dit zich uit naar Europa.

Tegenwoordig wordt er aan fabrieksvoedsel zoals soepen, sauzen, chips en koek net zolang gesleuteld totdat alles er hetzelfde eruit ziet en dezelfde smaak heeft. Kleurstoffen en smaakstoffen worden niet geschuwd. Ook wordt er flink veel suiker toegevoegd. Want zoet trekt mensen aan; het is de eerste smaak die je als baby leert. En niet alleen bij de consument zelf maar ook bij zijn huisdier. Nu weet ik niet of de moedermelk van kittens suiker bevat. Maar ik heb zelden gehoord van katten die bewust op zoek gaan naar iets zoets. Vis, kip en rund smaken niet zoet. Helaas vanwege het budget wordt daar maar 8 procent van toegevoegd.

Te mooi om waar te zijn

Een mooi plaatje, een universele smaak en dan ook nog minder productiekosten. Het lijkt te mooi om waar te zijn. En dat is het ook. Want er treedt smaakvervlakking op. Wanneer er vaak fabrieksvoedsel wordt gegeten valt vaak de verse etenswaar tegen omdat die smaken zo ver uit elkaar liggen. Gelukkig zijn er steeds meer fabrikanten die deze smaken weer dichter bij elkaar brengen. Zodat zowel het mooie plaatje als de smaak weer meer overeenkomen.

Reacties