Lezerscolumn

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of6

Race tegen de klok

17 APR 2019

De laatste tijd heb ik het gevoel dat de tijd steeds sneller gaat. Het is een race tegen de klok. Mijn leven lijkt net een reis op een sneltrein. Het gaat supersnel van halte naar halte op reis naar de eindbestemming.

Ben ik de enige die dit zo ervaart? Of is het echt waar wat ze zeggen dat hoe ouder je wordt hoe sneller de tijd gaat. Ik weet nog dat als kind dat de tijd zo langzaam kon gaan, vooral de zondagen.
De zondagen herinner ik me als de dag van gisteren, want die waren zo saai. Overdag leek een dag een eeuwigheid en s’avonds was er geen bal op tv.

Wetenschappers hebben ontdekt dat wanneer je vertrouwd raakt met je omgeving en je een vaste routine hebt, wat vaak het geval is bij de wat oudere mens dat de tijd sneller lijkt te gaan. Kinderen hebben vaak veel nieuwe indrukken en dit vertraagd de tijd. Kunnen jullie het nog volgen?

Het antwoord is dus doorbreek die sleur en ontdek nieuwe dingen, reis, ontmoet nieuwe mensen en doe kennis op. Nieuwe ervaringen zullen de klok van het leven niet vertragen, maar misschien gaat het dan niet zo snel. De klok van het leven tikt door en een ding is zeker, naarmate die klok tikt naderen we onze eindbestemming.

Probeer elke dag te plukken alsof je een zongerijpte vrucht plukt en geniet ervan. Elke dag is kostbaar en wanneer de tijd zo ontzettend snel gaat vergeten we dat soms. Wees goed voor de ander, vaak ligt daar het grootste geluk.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_2d12df2199a8042f5d7159f5195f521b89ac715e_avataruser_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avatar

pen icon

Jan Bakker

Likeability of5

Antisemitisme

GISTEREN

Felix Klein roept Duitse joden op om uit veiligheidsoverwegingen niet meer overal in Duitsland een keppeltje te dragen. Hij is nota bene de speciale regeringsgezant, die zich bezig moet houden met het bestrijden van antisemitisme! De wereld op zijn kop!

In allerlei Europese landen neemt het aantal geregistreerde incidenten van antisemitisme jaarlijks toe. Veelal wordt deze stijging gekoppeld aan de spanningen tussen Israël en de Gazastrook. In mijn ogen is dit een nogal luie en afleidende constatering. Jodenhaat bestaat namelijk niet pas sinds de oprichting van de staat Israël. Sla er de geschiedenisboeken maar op na en het aantal pogroms, zoals de georganiseerde moorddadige aanvallen op joden ook wel genoemd worden, zijn talloos.

In de middeleeuwen vonden diverse massamoorden plaats op joden in Europese steden. Vanuit zowel christelijke als islamitische hoek. Altijd vond men wel een reden om een joodse gemeenschap in een bepaalde stad uit te moorden. Het waren de moordenaars van Jezus Christus, ze zouden de veroorzakers zijn van de pestepidemie in de middeleeuwen, later zouden ze medeverantwoordelijk zijn voor de overgave van Duitsland tijdens de Eerste Wereldoorlog. Kortom antisemitisme steekt door de eeuwen heen telkens weer de kop op.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_19bf8a8589387ad6c0d179bafa7346e0ad4cea26_avatar

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

7 JAN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avataruser_12b658277c1b0b52bc7a0505978f1d7768758ee4_avatar

+100


pen icon

Dinah Jordet

Likeability of5

Waar kan ik los lopen?

GISTEREN

Dichtbij onze tuin is een kinderspeelplaats, maar we durven daar niet te spelen. Er spelen daar meer honden dan kinderen. De eigenaars van de honden ruimen de ontlasting die hun lievelingsdieren daar deponeren niet op. Ik wil graag op het gras lopen, maar mama zegt “nee!” Elke dag. Ik moet op het tegelpad blijven, want anders stap ik in hondenpoep. Op het trottoir moeten we ook heel goed opletten waar we lopen. Er is geen enkele plaats waar geen vuil is, en zeker niet op kinderspeelplaatsen.

Kinderspeelplaatsen worden door hondenbezitters gezien als de gebieden bij uitstek waar je je hond maar z’n gang kan laten gaan. Mama vindt het echt jammer dat we niet gewoon van onze wandelingen kunnen genieten. Als we in hondenpoep hebben gestapt of daar met de kinderwagen doorheen gereden zijn, maakt dat haar heel erg boos.

Niet ver weg is er een sfeervolle en leuke brug en wat groen. Ik stel me voor daar een picknick te hebben en daar op een deken op de grond te zitten. Maar... dat kan absoluut niet. Overal is daar hondenpoep. Bij elke voetstap is er aan beide kanten van het pad hondenpoep. Mama heeft de plekken waar hondenpoep ligt gemarkeerd met kleine Nederlandse vlaggetjes. Alleen al aan één kant van het pad zijn dat er meer dan 50! Alleen al in dit park zou de gemeente of politie zoveel geld aan boetes kunnen opstrijken dat dit genoeg is om betere controle te bekostigen (50 x €130 = €.6500).

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Vera P.

Hypo's zonder diabetes

GISTEREN

Ik word 's ochtends om half 8 wakker met het gevoel alsof iemand een ijspriem in mijn maag duwt. Ik voel me misselijk worden en ik voel een vreselijke honger opkomen.

Met de grootste moeite en genadeloze paniek rol ik uit bed om als een malle mijn ontbijt te maken. Ik word licht in mijn hoofd, voel hoe mijn lichaam zich begint aanspannen (vooral mijn ledematen) en weet dat ik al gauw zal gaan beven. Zodra ik begin te trillen duurt het niet lang meer voordat ik helemaal knock-out kan gaan en god mag weten of ik dat overleef of niet.

Met het zweet op mijn voorhoofd maak ik mijn broodjes, vul klungelig een schaaltje yoghurt en hoop maar dat ik mijn thee niet vergeet. Ik strompel naar de bank en plof neer om vervolgens twee uur lang met lange tanden mijn ontbijt naar binnen te werken. Ooit nam ik snelle suikers om snel mijn lage bloedsuiker omhoog te gooien. Mijn lichaam heeft me toen goed laten weten dat het niet gediend is van welke suikers dan ook om vervolgens mij binnen vijf minuten in een NOG ergere hypo te storten. Dus langzame suikers dan maar...dan duurt het maar wat langer maar dan zeurt mijn lichaam tenminste niet om nog meer.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Victor de Vos

Happy Socks

GISTEREN

Een tijdje geleden werd mij aan de deur gevraagd of ik collecte wilde lopen voor het goede doel. Uit instinct zei ik nee, maar later kwam ik hier op terug. Het leek tijd om eens wat terug te doen voor de wereld. Zelf geef ik niet vaak geld aan collectes omdat voor mij als student elke cent die ik weg geef, een cent dieper in de schulden is.

Tijdens het collecteren kom je mensen tegen. Zo werd de deur van een starterswoning open gedaan door het stereotype Yup met Happy Socks aan. Ik vroeg of hij wat over had voor het goede doel, maar hij bedankte vriendelijk. Uiteraard is het geven aan het goede doel een keuze en als je iets kan missen, is dat alleen maar mooi meegenomen.

Het feit dat je wel 9,95 euro over hebt voor een paar gekleurde sokken, maar geen euro kan missen voor het goede doel, verbaasde me. Als je bijna 7 euro meer betaalt voor Happy Socks dan de Hema-variant, geeft dat voor mij toch aan dat er bepaalde individualistische keuzes worden gemaakt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eline ten Pas

Hey meisje in de trein

24 MEI 2019

Individualisering. Hoe wij mensen als individu in deze samenleving voortbewegen, in plaats van als groep. Als samenzijnde. Wereldwijde sociale contacten gestimuleerd door social media, in werkelijkheid drijft het ons verder uit elkaar. In de trein van Zwolle naar Deventer observeerde ik vanuit mijn ooghoeken een meisje schuin tegenover mij. Een haarlok voor haar ogen die net niet lang genoeg was om de wallen onder haar ogen te verbergen. Opgezogen door haar telefoon, of andersom.

Ze gaf mij, waarschijnlijk onbedoeld, de indruk dat ze zich ongelukkig voelde. Ik haalde verschillende scenario’s in mijn hoofd waarom. Misschien staat ze tussen vechtende ouders in, is ze in bezit van een loverboy, heeft ze een dierbare verloren of misschien heeft ze geen dierbaren.

Individualistisch als ik was, ben ik niet naar haar toe gegaan. Terwijl ik inwendig enorm de drang voelde dit wel te doen. In plaats hiervan schreef ik een gedichtje over haar. Zij bracht mij inspiratie, maar andersom bracht ik haar niks. Mijn doel na vandaag, de volgende keer luister ik naar mijn inwendige ik. Mijn wens na vandaag: deden we dat allemaal samen maar een beetje meer.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Annie Verduyckt

Goedemorgen NS

24 MEI 2019

Vanmorgen heten de katoenen zakdoekjes ‘zacht’. Op het pakje kan ook gewoon zakdoekjes/ mouchoirs staan. Ik heb ze altijd bij me. Zij zijn mijn trouwe compagnons in de lange treinreizen naar het oosten. Het flesje water is ook een redder in nood. Ik heb ze beide nog geen naam gegeven. Misschien Tommy en Annika? Of Teigetje en Poeh?

Alert zijn is ’s morgens belangrijk. Zodra ik de trein binnenkom, scan ik razendsnel of de bank netjes is. Geen kruimels of andere etensresten. Geen uitpuilend vuilnisbakje met lege frisdrankflesjes en verpakkingen met half opgegeten etensresten. Meestal kies ik voor de stiltecoupé. De naam is misleidend, want regelmatig zegt een man of vrouw aan de telefoon ‘ik zit in de stiltecoupé’ en gaat dan rustig door met praten.

Alles is beter dan de gewone coupé, waar de beat van techno house naast je dreunt, gesprekken gaan over: ‘in welk laatje ligt het geld’, of ‘ik vind dit echt niet kunnen’, ‘wat eten we vandaag’? Toch aan mijn baas een eerste klas OV-kaart vragen. Mijn ervaring is dat de stoelen in de eerste klas gemaakt zijn voor lange mensen met lange benen. Voor kleine mensen zijn de stoelen niet comfortabel. Jazeker, er is wel een uitschuifbaar steuntje voor de voeten. Toch is de afstand van bank tot tafeltje te ver. Het belemmert het echte werken. Wat kan de motivatie zijn? Dat kleine mensen meestal slapen voor en na hun werk?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sam Lief

File en haartrekmodus

24 MEI 2019

Tijdens de file kun je een aantal dingen doen. Eén van deze dingen is optreden. Zo heb ik vele concerten gegeven voor de auto's naast me. Ik heb het meestal nog niet eens door tot het te laat is. Ach ja, heb ik iemands dag nog goed gemaakt (denk ik dan).

Maar soms heb je van die dagen dat je na je werk helemaal gesloopt ben. Je wil gewoon naar huis, douchen en eten. Soms heb je nog een groot glas rode wijn nodig om de dag af te sluiten.
Afgelopen week was ik totaal gesloopt en stond, je raadt het al, in de file.
Ik had toen twee opties:
1. Meeblèren met de muziek
2. Mijn haar uit mijn hoofd trekken, omdat het gewoon één van die dagen is.

Ik koos natuurlijk heel verstandig voor optie twee.
Met mijn hoofd rustend op het stuur, haren trekkend, ik wil dat deze dag ten einde is – modus.
Toen ik na enkele minuten maar weer eens opkeek naar de bewoonde wereld stond alles nog steeds stil. FIJN.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sander van den Broek

Te koop

24 MEI 2019

Drie maanden. Zo lang staat er nu een bord ‘Te koop’ in mijn voortuin. Wij hebben een mooie woning in Zwolle kunnen kopen en in de zomervakantie gaan wij verhuizen. Tot nu toe loopt alles gesmeerd, behalve één ding. Dat bord staat nog steeds in de voortuin.

En zolang dat bord in de voortuin staat, bevind ook ik mij nog steeds in het hokje ‘Te koop’. Want in bijna elk gesprek dat ik heb, wordt er gevraagd naar de vorderingen met de verkoop. Soms uit interesse, soms uit medeleven en soms vermoed ik uit pure concurrentieoverwegingen.

Waar voorheen alleen het weer een onderwerp was wat in elk gesprek zo maar ter sprake kon worden gebracht, heb ik er nu een onderwerp bij gekregen: de verkoop van mijn huis. Hoeveel bezichtigingen ik al heb gehad, of er al biedingen zijn gedaan, of ik mijn prijs al wil laten zakken en of ik mij zorgen maak.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

Retraite

24 MEI 2019

Bijna Hemelvaart: een dag van tegenstellingen. Wat is het nut van massaal voor dag en dauw opstaan en gaan dauwtrappen? We doen het graag, drukte maken om niets. Het is immers veilig en gezellig. Met zijn allen zijn we één.

Met Hemelvaart gedenken we echter een eenmansactie van een zonderling. Ik houd van de nacht evenzeer als ik hem vrees. Tussen schemer en nieuwe maan wordt de gekmakende drukte van de dag uitgefilterd tot de essentiële en basale vragen die je diepste wezen bezighouden. Alles wat je hebt gedaan of gelaten, ontploft ongepolijst in je gezicht.

De verbazing over de lichtheid van de discussies over de zwaarte van het leven vervliegt in het besef van de even onverschillige als ingenieuze simpelheid van het bestaan. Een hoopje dolende stof. Desondanks blijven de vragen door het hoofd cirkelen. Wat doe ik hier? Wat zuig ik op, wat spuug ik uit? Wat laat ik na en wat heb ik nagelaten? Wat voeg ik toe? Met hoeveel tongen kan ik spreken tot hoeveel oren?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Uw Machinist

Waarom zo..?

24 MEI 2019

Ben jij een goede schrijver vraagt Metro voor haar lezerscolumn? Ben ik dat? Nee.. ik ben geen goede schrijver, wellicht door mijn lagere opleidingsniveau.

Met een LTS-diploma ben ik 20 jaar geleden wel machinist geworden bij de NS, de mooie NS waarin geen bijna enkele werknemer het in zijn/haar hoofd haalt om uit eigen beweging het bedrijf te verlaten.
De vakbonden binnen dit bedrijf hebben besloten dat er gestaakt moet worden de 28ste mei! Waarom? Omdat werken bij NS zwaar zou zijn en wellicht ook is.

Ik deel de mening dat dubbele onregelmatigheid erin kan hakken, en dat er soms naar volk op de trein meereist en voor agressie zorgt. De zelfdodingen zorgen er ook voor dat menig machinist een aantal slechte nachten beleeft thuis.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

in mijn dooie tuinland

24 MEI 2019

Staand hier op deze stoel in mijn dooie tuinland.
Die je blijkbaar kunt kopen van mij.
Om er zelf op te gaan zitten als figuur zijnde.
Terwijl ik de enige ben in mijn dooie tuin.

En terwijl ik er niet op zit maar sta als figuur zijnde.
Sta ik erop met een half kapsel op mijn hoofd.
In een roodgekleurde T-shirt en een zwarte broek.
Met gele schoenen aan onder mijn voeten.

Om vervolgens met mijn linkerhand hand naar beneden.
En in mijn rechterhand een groene gieter.
Waarmee ik de tuin probeer te bevochtigen.
Om deze te redden van de dood die zich steeds meer intreedt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Marck wester

Dit gaat niet over een banaan. Brambo is de naam.

24 MEI 2019

Ik doe mijn best, want alles wat mij rest, zijn woorden zonder doel. Onbeantwoorde vragen, geen respons, ik denk dat ik kap met whatsapp. Reeds meegenomen door de woeste slang, ben ik bang, dat Brambo iets is overkomen. Waarom anders, laat hij mij alleen wegdromen?

Gevoelsmatig wel op het juiste spoor, ons doel is gelijk hoor! De Bijenkorf voorzien van een honingzoet interieur, wij stappen met opgeheven hoofd uit de deur. Hand in hand, als broeders gevochten, jungle brothers. Je weet wel.

Slapen is gelukt, nadat de gedachtes aan het verleden weggleden. De basis staat van onze mensenval, en zal, ik vandaag brambo, koning van de jungle tegenkomen? Uitzicht op het licht van een nieuwe dag, lach ik de dag toe. Toe, brambo, zit u in de gele slang welke zich kronkelend, zonder afleiding laat wegglijden richting het zuiden?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of5

Lotusbloem

23 MEI 2019

Toen ik de ruimte binnenkwam, nam ik in de hal plaats. Ik ging zitten op een bankje en daarnaast stond een tafeltje met een boeddhabeeld en een lotusbloem. Overal hingen foto’s of stonden prullaria die je in een andere wereld brachten. Op de achtergrond hoor ik een deuntje dat een beetje Titanicachtig klonk, maar dan de oosterse versie.

Deze salon bestond al een jaar in mijn wijk en heel vaak liep ik er langs. Voor vandaag had ik een afspraak gemaakt en de stap gewaagd. Al snel wordt ik een kamertje met gordijnen in geroepen door een vrouw met een koolhydraatarm lijf. Haar haren zitten gebonden in een knot en ze wijst me met haar zachte zangerige stem een kapstok waar ik mijn bovenkleding mag ophangen. Ze verdwijnt weer vliegensvlug achter de gordijnen en laat me achter in de half donkere kamer. Ik voel me precies zoals mijn patiënten zich waarschijnlijk voelen als ik een hartfilmpje ga maken, behalve dat mijn behandelkamer beter verlicht is.

Wanneer ik mijn bovenkleding netjes ophang en alvast op de behandeltafel ga zitten, verschijnt ze weer door de gordijnen naar binnen. Ze doet een korte inspectie op mijn nek en rug waarna ze zegt: ‘Het zit heel vast. Ga maar liggen, we gaan beginnen.’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avatar

pen icon

Brigitte Mulders

Wat er kan gebeuren als je niet met OV reist

23 MEI 2019

Ik pakte vandaag voor de verandering de auto, zodat ik “lekker snel” bij mijn cliënt kon zijn.

Ik viel direct met mijn neus in de boter, want ik moest voor het eerst tanken met de dienstauto (Greenwheels). Dat had de collega voor mij kennelijk bepaald, want tegen de regels in, heeft zij (of hij) de auto zo goed als leeg voor mij teruggezet (nog vriendelijk bedankt daarvoor).

Ik begin mijn rit dan ook redelijk hysterisch, want ik heb geen idee hoe en wat de regels zijn wat tanken betreft. Voordat de auto voor de deur van mijn cliënt tot stilstand komt (ik had geen tijd om te tanken en stelde het ook angstvallig uit), begint de auto al genadeloos te piepen. Dan besluit ik op YouTube het filmpje te bestuderen "hoe te tanken met een Greenwheels" (ja hoor, dat durf ik gewoon toe te geven).

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Lisanne Stoffer

Likeability of5

Wat definieert een feminist?

23 MEI 2019

Ik zou mijzelf omschrijven als een feminist. Dit deed ik al op de middelbare school, nog voordat ik zelf maar gehoord had van Simone de Beauvoir. Dit is tegenwoordig wel anders. Met mijn studie filosofie leer ik steeds meer over feministische filosofen en ook in mijn vrije tijd ben ik bezig in mijn zoektocht naar inspirerende teksten voor en door vrouwen. Doordat ik steeds meer lees, ben ik ook meer bezig met wat de identiteit van de feministe voor mij betekent. Veel aandacht wordt namelijk gegeven aan de identiteit, of nog specifieker: het uiterlijk van de feministe.

Het standaard beeld van de feministe is de geiten-wollen-sokken, okselharige, bozige vrouw die geen man nodig heeft. Een nieuw beeld ontwaart van een feministe die haar kracht haalt uit zich sexy kleden, bloot zijn zelfs, en niet behandeld worden als een object terwijl ze er zo uitziet. Of is een feministe juist een broekpak dragende power vrouw á la Angela Merkel?

Vraagtekens zet ik bij deze focus, omdat het lijkt af te leiden van de inhoudelijke boodschap. Het is alsof de discussie expres wordt verplaatst van vrouwelijke emancipatie, naar het dragen van een rok of een broek. Het zou de tegenstander van de feministe, degene die actief vraagtekens blijft zetten bij de onafhankelijkheid van de vrouw, uiteraard heel goed uitkomen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Jorine de Koning

Likeability of5

Groen moet je doen!

23 MEI 2019

Groen. De kleur van misselijkheid, van kikkers, groenten, mijn hockeyteam, maar ook van gras. Het spreekwoordelijke gras dat altijd groener lijkt aan de andere kant. De andere kant van de straat, van de stad, van het land of van de wereld. Maar is het gras aan de andere kant wel echt zo groen als het lijkt?

Afgelopen jaar was niet mijn beste jaar. Een jaar gekenmerkt door een bijna burn-out, vele emmers met tranen, grijze dagen en peptalks. Ik stortte bijna in en voor mijn studie moest ik ook nog eens verplicht naar het buitenland. Terwijl ik eigenlijk niet wilde gaan, boekte ik toch een enkeltje Finland en vertrok ik met mijn te volle koffer en backpack voor een half jaar naar het land van volle ijshockeystadions, ingetogen mensen en duizenden meren. En ondanks dat Finland nou niet bepaald bekend staat om de vele zonuren, is daar voor mij toch de zon weer een beetje gaan schijnen.

Waar ik in eerste instantie absoluut niet wilde vertrekken, voelde Finland later meer als een vluchtweg; een kans op een nieuwe omgeving. En ik moet toegeven, alles is ook veel leuker en mooier in het begin. De zonsondergangen zijn nog roder, het water is blauwer, de kou minder erg, de herfst kleurrijker en de mensen nog socialer dan thuis. Niet hoeven denken aan die volle agenda, verplichte trainingen, bijbaantjes en financiën, maar met geld strooien zoals Zwarte Piet met pepernoten gooit en Ophra Winfrey gratis auto’s uitdeelde in haar tv-show. Doen waar je zin in hebt, wie wordt daar nou niet vrolijk van?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Julia Bezuijen

Likeability of5

Wat doe jij voor je wijk?

23 MEI 2019

Zeg, hoe gaat het met je ouder wordende buurvrouw? Of met je overbuurmeisje, dat net klaar is met haar examens? Als dorpelingen weet je deze vraag waarschijnlijk meteen te beantwoorden, maar ik voel sommige stedelingen achter hun oor krabben. Een goede band opbouwen met niet alleen je buren, maar met de hele buurt doe je niet zomaar. Toch hoor ik steeds vaker om me heen mensen die deze behoefte wél hebben.

Ik kom zelf uit Ouddorp, met nog geen zesduizend inwoner durf ik hardop te zeggen dat ik het dorpse leven ken. Inmiddels woon ik al bijna drie jaar in Den Haag, een wereld van verschil. Je wordt niet gegroet op straat, de buren spreek je alleen als je het zoveelste pakketje ophaalt en zelfs de kassières herkennen me nog niet. Dit klinkt ietwat dramatischer dan het in werkelijkheid is. Wel hoor ik zowel dorp- als stedelingen weleens zeggen dat ze wat meer contact zouden willen met de mensen om hun heen.

Als introvert gesprekken voeren met onbekende mensen kan zorgen voor stressvlekken in je nek, maar het geeft uiteindelijk zo’n goed gevoel. Het gezegde een goede buur is beter dan een verre vriend is niet zonder reden in het leven geroepen. Door samen dingen te doen en elkaar te leren kennen, kom je al een heel eind. Wetende dat er altijd iemand voor je klaar staat, zit je toch een stuk lekkerder in je wijk. Probeer dat dorpse gevoel een beetje terug te winnen en het onpersoonlijke gedeelte te overbruggen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_1c4e79f55c045a2ed70fa93a89aafde112d987ac_avatar

pen icon

Mirjam Rienstra

Aan de wijn

23 MEI 2019

Oan ‘e wyn

Het zijn vaak rare namen die mensen voor hun huis bedenken: Ons plekje, Zilvermeeuw, Sa hiene we’t tocht.... Waarom noemt iemand zijn huis ons plekje? Omdat het hun plekje is. Een huis met de naam Zilvermeeuw staat op Vlieland of Terschelling en Sa hiene we’t tocht is het huis van mensen die precies zo wonen als ze het altijd al gedacht hadden. Sa hiene we ’t tocht is fries voor zo hadden we het gedacht. Jaja, ik spreek vloeiend fries!

Laatst ontdekte ik in het dorp waar ik werk een huis met een opmerkelijke naam. Ik stel me zo voor dat het er reuzegezellig is. Als je binnen komt, krijg je gelijk een glaasje wijn in je handen gedrukt. Het lijkt me hét verzamelpunt voor moeders uit het dorp die hun kinderen op school hebben gebracht en ouden van dagen die van hun pensioen genieten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?