Lezerscolumn

pen icon

Derek Hogeweg

Achterhaald

3 DEC 2019

Opdracht: noem een reclame die niet irritant is... Hallo? Ben je er nog?

Op het hoofdkantoor van Haribo staat deze week taart. Ze hebben de Loden Leeuw 2019 gewonnen, de "prijs" voor de irritantste tv-commercial van het jaar. Niet iets om te vieren zou je zeggen, maar bij reclames gaat het om aandacht. Positief danwel negatief. Onderzoeken hebben in het verleden uitgewezen dat het geen snars uitmaakt hoe je aandacht krijgt – het gaat erom dát je aandacht krijgt. Sterker nog: negatieve aandacht blijft doorgaans het langst hangen. Goed nieuws voor al die inspiratieloze reclamemannetjes, slecht nieuws voor ons.

De commercials die vandaag de dag worden uitgezonden, zijn pure minachting van de kijker. Het niveau in de reclamewereld is nog nooit zo laag geweest. Overal waar je zapt zie je tweederangs BN'ers producten aanprijzen die je nog niet aan je ergste vijand zou slijten. De benadering is vaak dezelfde: ze doen alsof wij, de kijkers, totale randdebielen zijn. Waarom? Goeie vraag. Er zal ongetwijfeld over zijn vergaderd. In zo'n veel te duur pand op de Zuidas. Waarschijnlijk riep iemand halverwege de meeting: "als we nou eens uitgaan van de laagste klasse, dan pakken we de rest toch ook mee?". Zodoende druipen intelligente slagzinnen als "discover your smile", anno 2019 van het plasmascherm. En dan hebben we het nu alleen nog maar over de afdeling televisie.

Laten we de radio niet vergeten.

Een marketingmanager heeft ooit bedacht dat er alleen nog zzp'ers naar de radio luisteren, en dat die allemaal opzoek zijn naar een betaalbare bestelbus. Om dakladders en verfkwasten in te vervoeren. Oh ja: als je niet tot die groep behoord, dan ben je gegarandeerd een zakenlul in een SUV, die al bumperklevend probeert zijn targets te halen. Wat dat betreft zijn radioreclames lekker overzichtelijk.

Maar even serieus: is dit niet allemaal een beetje achterhaald? Of beter gezegd, zijn reclames – in de huidige vorm – nog wel van deze tijd? Reclamebureaus zweren bij statistieken, en roepen het hardst dat het allemaal effect heeft. Maar is dat ook zo? Hoeveel snoepjes worden er nou precies meer verkocht, dan wanneer je er geen promotie tegenaan aan had gegooid? Niemand die het weet, want dat kun je helemaal niet meten.

De enigen die direct baat hebben reclames, dat zijn die tweederangs BN'ers. Even roepen dat je fan bent van een bepaald waspoeder en vervolgens nooit meer hoeven te werken.

Wie wil dat nou niet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Erwin Troost

De nu generatie

VANDAAG, 08:57

Op een normale dag ga ik voor de tweede keer naar de supermarkt. Dat doe ik normaal ook niet hoor. Ik was een dagje vrij en dacht: even wat voorraad aanleggen. Ik sta voor de tweede keer bij hetzelfde kassameisje. “Hey, ben je alweer hier.” “Ja, ik ben brieven aan het schrijven en kreeg kramp. Dus moest even gaan wandelen.” Ze keek me raar aan en zei: “Maar je kan toch ook gewoon WhatsAppen?” En deed met haar vingers na hoe dat werkte. Ik vertelde dat mensen soms toch graag liever een brief nodig hebben met echte woorden en warmte.” Ze ging verder met mijn boodschappen scannen. “Misschien wil jij wel eens een brief.” Ze keek ineens bevreemd en antwoordde: “Mijn relatie is pas uit en ik ben niet toe aan iets nieuws.” Ehm dûh!? WTF!? Wat is hier zojuist gebeurd? Het begon met een brief waarmee je iemand liefde, kracht, zorg, troost, een lach, boodschap, warmte of licht wil geven. Geen vluchtig verhaal mee wil delen in deze snelle wereld, waarin kassameisjes in hun vrije tijd hun eigen boodschappen scannen en niet weten dat ze daarmee hun eigen baan en kassastoel onder hun kont wegschoppen. Maar nee, terwijl ik als klant daar sta betrekt zij dit op zichzelf, alsof brieven gebruikt worden als goedkope versiertruc?

OMG. De kloof tussen de nu generatie en generatie X wordt nu wel heel groot. Afgelopen week hoorde ik twee mannen praten over een airfryer xxl. Daar kun je dus alles instoppen. Aardappels, groente, vlees, pizza’s, frites. Ik begreep wederom niets van het gesprek. Ik ben heel dom, maar ik heb nog nooit een pizza getroffen in de supermarkt en frites. Ik schaam mij ervoor dat zij het wel weten te vinden. Of zijn zij tevreden met slechte kwantiteit? Dan hebben ze namelijk meer tijd om te gamen of te bingewatchen.

O ja, een pizza bij Domino’s is ook geen pizza. De mens is wat ie eet toch? Komt een man met zijn dochter bij Domino’s. Waargebeurd. En hij kijkt totaal niet om naar zijn dochter die enthousiast bij de balie staat. Op een gegeven moment klinkt er een bliep uit zijn telefoon en zegt hij: “Hoeft niet schatje. Ik heb al besteld met de WhatsApp.” Na een half uur wachten raken dochter en man geïrriteerd. De balieman kijkt zijn telefoon na en hij blijkt bij het verkeerde filiaal te hebben besteld. Wie besteld er nou een pizza in da house of pizza met een mobiel?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_88602b4095d5301db6d2a5547b65fcd0444412f8_avataruser_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

+100


pen icon

Minoesjka Marinisse

Is Nederland nog een democratie?

GISTEREN

“Democratie is een regering van de meerderheid die rekening houdt met de noden en wensen van de minderheid, met daarbij een vrije pers en een onafhankelijke rechtsstaat”. Met deze definitie ben ik van mening dat Nederland geen democratie is. Voor je uit je slof schiet, laat het me uitleggen.

Nederland wordt nu geregeerd door de VVD, CDA, D66 en de ChristenUnie. Ondanks dat zij samen een meerderheid vormen, zijn zij niet allemaal de grotere partijen van de verkiezingen in 2017. De PVV was bijvoorbeeld de op een na grootste partij. In mijn optiek moeten de grootste partijen met elkaar een regering vormen. Zij zijn namelijk de partijen die de meerderheid van Nederland heeft gekozen om het land te regeren. Is het nu namelijk niet stiekem een regering van een minderheid die zich geforceerd heeft in een meerderheid? De ChristenUnie is namelijk met 5 zegels toch echt niet een partij die door de meerderheid van Nederland is gekozen.

In Nederland hebben we vrijheid van meningsuiting, daarom kan ik deze column schrijven. Toch is de pers niet helemaal vrij. Neem nu RTL Boulevard die niet naar de fotosessie van het koninklijk gezin mag. Ze hebben namelijk een foto van het gezin laten zien, die ze van een openbare Instagram account hebben. Bij andere bekende Nederlanders is dit normaal, maar bij het koninklijk gezin mag dit niet. De pers is dus toch niet vrij.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Roos Verbrugh

Een spoor van herinneringen

GISTEREN

Het station is niet meer zoals ik hem vroeger kende. Treincoupés zijn vernieuwd en de AH to Go heeft nieuwe broodjes en de Smullers een nieuwe kroket. Wij zijn geen dames meer en ook geen heren, maar reizigers, en het toilet kost 70 cent. Er staan dichte poortjes en er is een stationspiano voor de muzikale reiziger die zijn trein niet meer redt.

Maar we duwen nog steeds voor we de trein instappen. Julia’ s pasta carbonara smaakt nog steeds niet naar kaas en de metro is nog altijd na vijf minuten uitgelezen. We luisteren nog steeds naar elkaars roddels. Schrikken altijd nog van het lawaai van de prullenbak. We horen ieder telefoongesprek en koesteren de stilte coupé. En we zijn onze ov-kaart kwijt, nét op het moment dat de conducteur voor je neus staat.

De trein rijdt nog steeds van Nijmegen, naar Arnhem, naar Ede. En van Ede naar Veenendaal en van Driebergen naar Utrecht. En ook altijd weer terug.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Evelien Deblock

Verrassing

GISTEREN

Controle van de CV-ketel was hard nodig, wij zijn van die onverlaten zonder een vast onderhoudscontract. De monteur van het verkozen bedrijf zou in de ochtenduren voor komen rijden. Man zou de vaksbekwame medewerker ontvangen en ik ging naar mijn plaats van arbeid. Toen ik uren later terugkwam stonden zowel het bedrijfsbusje als de wagen van Man nog voor de deur; zowel de aanvangstijd als de werkzaamheden waren iets uitgelopen. Ik stapte naar binnen. De gang lag vol haren van onze chihuahua met territoriumdrift die de monteur bij iedere gang op de trap had laten weten dat hij niet van diens bezoek gecharmeerd was. Ook lagen er zand en grassprietjes op de tegels, de gevolgen van wonen in een nieuwbouwwijk in aanbouw en de voetbaltraining van Zoon de avond ervoor. De sporen waren te zien tot in de woonkamer.
‘Had je niet even kunnen stofzuigen?’ vroeg ik Man. Hij keek met ogen vol verbazing de kamer rond, zelfs de hond volgde zijn blik. ‘Hoezo, het is toch opgeruimd? Ik heb wel de openhaard schoongemaakt. Met de stofzuiger!’, meldde hij triomfantelijk.

Precies op dat moment hoorde ik boven het geluid van een stofzuiger die werd aangezet. De monteur had wel oog voor zijn omgeving en die woonde hier niet eens.
‘Er zat allemaal kalk in de leidingen, dat heeft hij los staan bikken,’ verklaarde Man. ‘Dan ga ik er nu maar vandoor, tot vanavond!’
Mopperend pakte ik de stofzuiger uit de bijkeuken, we hebben nota bene twee van die apparaten. Gadegeslagen door een argwanende hond rolde ik het snoer uit om mij aan mijn taak te wijden. Toen de monteur zijn klus had afgerond besloot ik de trap ook maar langs te gaan en natuurlijk eindigde ik met alle slaapkamers. Af en toe sputterde de stofzuiger wat tegen en gaf het apparaat aan dat het filter gereinigd diende te worden. Dat kwam natuurlijk door die zooi uit de openhaard. Nu hebben we een zakloze stofzuiger en het filter kan bereikt worden middels het losschroeven van de afsluiting aan de onderkant waarna het filter eruit valt en de hele omgeving door een grijze stoflaag wordt bedekt. Ik stond vanzelfsprekend buiten toen ik deze opgave voor mijn rekening nam en omdat er aardig wat wind stond was ik degene die onder het stof eindigde. Ooit weleens grappige beelden in een comedyshow gezien waarbij een persoon en een urn waren betrokken? Ik klopte het stof zoveel mogelijk van me af, desondanks week de hond de hele verdere dag niet meer van mijn zijde.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Thom Bijzitter

De wereld staat in brand

GISTEREN

De onthulling van een transgender , de uitbraak van coronavirus of wateroverlast in Spanje . De hele wereld staat in brand als je het nieuws moet geloven. Oke, als je in Australië bent dan snap ik dat je die indruk krijgt. Het is echter datzelfde land waar ze goed begrijpen dat het leven ook in slechte periodes gewoon doorgaat. Wielrennen , tennissen, Formule 1 en minder belangrijke zaken gaan gewoon door. De rest van de wereld kan daar nog wat van leren. Het coronavirus maakt mensen enorm angstig.
. In mijn jeugdjaren had ik elke zondag wel last van een coronavirusje . Tijdens mijn vakantie naar Renesse zelfs een week lang. In die periode was je juist blij als je lotgenoten had.

In Spanje is de hysterie echter nog groter naar mijn mening. Mensen vonden het verontrustend dat er zeewater en schuim door de straten liep als gevolg van weersomstandigheden. Je zou denken dat mensen in een land waar duizenden personen elkaar jaarlijks met tomaten bekogelen en waar soms stieren achter je aan rennen niet zo snel in paniek zouden raken. We mogen wel wat meer relativeren vind ik . Ik ga me in ieder geval pas echt zorgen maken als ooit blijkt dat Ridouan Taghi of een of andere grote crimineel onder de lagen make- up van Nikkie Tutorials vandaan komt of als Desi Bouterse premier van Nederland wordt. Tot die tijd maak ik me nergens druk over en geniet ik van een corona op een ongeplande Spaanse schuimparty.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Maaike Raat

Beste Denise,

24 JAN 2020

Daar zat je dan achter jouw laptop. Precies op het goede moment. Wat heb jij geluk gehad toen je mijn concertkaartjes voor €5,88 per stuk online zag komen. Wat was je snel! Binnen drie minuten had je de kaartjes van mij gekocht. Betaald en niks meer aan doen, dacht je vast. Maar zo makkelijk kom je niet van mij af.

Terug naar vorige week waarin ik naar eigen zeggen mijn domste moment van het jaar beleefde. Ik besloot mijn concerttickets online te verkopen. De website gaf keurig aan dat ik de ticketprijs moest invoeren. €49,- per stuk om precies te zijn. Eén van de laatste stappen was het invoeren van de verkoopprijs. Ik zie in mijn ooghoek staan: denk aan de servicekosten. Ohja! Ik voer in €5,88 per stuk en klik op verzenden. Je voelt ‘m al aankomen.

Wat zou jij doen in deze situatie? Ik heb meteen de klantenservice van de desbetreffende website gebeld en de situatie uitgelegd. Helaas konden zij weinig voor mij betekenen. De klantenservice heeft contact gezocht met de koper in de hoop de kaartjes voor een redelijke prijs alsnog te kunnen verkopen. Allemaal tevergeefs. De koper wenst niet met mij in contact te komen en gaat dus lekker op mijn kosten naar het concert.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

wow
user_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

pen icon

Wies Kerrebijn

Likeability of7

'Jij bent zeker een feminist'

24 JAN 2020

Met een biertje in mijn hand sta ik gezellig met vrienden te kletsen over koetjes en kalfjes. Vragen als “heb je nog wat leuks gedaan dit weekend?” en “heb je die nieuwe film al gezien?” zijn de gespreksonderwerpen van de avond. Totdat ik word voorgesteld aan een jongen die rechten studeert aan de universiteit. Al snel verandert het gespreksonderwerp naar ‘studie’. “Dus, wat studeer jij eigenlijk?” Ik zie de bui al hangen, en neem nog een grote slok van mijn biertje voordat de hel losbreekt. “Gender studies”, zeg ik, en vraag me nu al af waar ik aan begonnen ben.

Overspoeld word ik met vragen van onbegrip; wat het is, waarom ik dat studeer, en of je er uiteindelijk wel iets mee kan. “Jij bent zeker een feminist” zijn de woorden die zijn lippen ontsnappen. Zucht. Begrijp me niet verkeerd; ik houd ervan om discussies te hebben over dit soort onderwerpen, maar af en toe is het ook ontzettend vermoeiend. Bij de term ‘feminist’ denken mensen vrijwel meteen aan een radicale feministische vrouw die een hekel heeft aan mannen en alle regels die aan vrouwen worden opgelegd door de huidige maatschappij, zoals oksels scheren en voor het huishouden zorgen, verwerpt. Maar dit is een stereotyperend en foutief beeld, want er zijn zoveel gradaties. Feminisme gaat over de gelijkheid van alle genders; vrouw, man, queer, non-binair, of hoe je je ook wil identificeren. Het gaat niet over de heerschappij van vrouwen, maar wél om het feit dat vrouwen in de geschiedenis structureel zijn achtergesteld en nog steeds geen gelijkwaardige positie hebben behaald ten opzichte van mannen. Het frustreert me dat de term zo negatief is, want ik geloof er sterk in dat stiekem veel mensen ‘feminist’ zijn. Wie is er nou niet voor gelijkheid?

“Maar wat moet er volgens jou dan nog veranderen in Nederland? Vrouwen zijn toch al gelijk aan mannen?” Zucht. Helaas doe ik geen onderzoek met als case-study Nederland, maar ik weet wél dat er ook in ons ‘tolerante’ landje nog geen gelijkheid is. Kijk maar eens naar de statistieken van het aantal vrouwen in de politiek of op economisch gebied. Toch gaat feminisme niet alleen over vrouwen; ook de eisen waar mannen aan ‘moeten’ voldoen zijn af en toe absurd. Als man ben je niet meteen minderwaardig als je voor je kinderen zorgt of wat gevoeliger bent.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_2042602f6e139542e58d51f4812cd28fa4b2b232_avataruser_8e64368248129f2556028c412e8e754eca817f60_avataruser_a31c45ee8bfef17118e41262403be709f86963eb_avatar

+5


pen icon

Juliet Foet

Likeability of5

Waarom Social Media ons hedendaagse beeld verstoort

24 JAN 2020

Het is ochtend. De wekker is net af gegaan. Ik snooze niet, maar pak mijn telefoon erbij om te kijken of ik nog nieuwe berichten heb ontvangen. Al snel open ik in een standaard volgorde verschillende apps. Beginnend met Instagram om vervolgens Facebook en Snapchat te openen. Het is een standaard routine geworden. Het voelt alsof die routine belangrijker is dan aan de keukentafel een goed ontbijt eten. Waarom doe ik dit? En waarom ben ik niet de enige die haar dag met deze routine begint?

Social media is een nieuwe leefwijze geworden die onmisbaar is uit ons dagelijks leven. Continue zijn we bezig met het scrollen, liken en swipen op deze applicaties. Maar wat willen we hieruit halen?

Niet alleen willen we kijken naar hoe andere mensen hun leven leiden. Ook willen wij graag aandacht voor de ´leuke´ dingen die plaatsvinden in ons leven. Het gaat natuurlijk maar om 1 ding, en dat is het ontvangen van zoveel mogelijk likes. Je herkent het vast wel, het moment waarop je een foto plaatst en de likes beginnen op te komen. Misschien wel niet zoveel als dat jij had gehoopt… Gedurende de dag komen de mooiste afbeeldingen voorbij op de social media kanalen, je ziet dat je hele omgeving gelukkig is. Waarom dat dwangmatige gevoel dat we alles bij moeten houden? Omdat wij enorm de behoefte hebben om onszelf te spiegelen aan onze omgeving. Zie het als vergelijkingsmateriaal, materiaal dat SOMS helpt om ons goed te voelen. Materiaal dat ons VAAK helpt om onzeker te worden over onszelf. Het ergste is, we willen er ook daadwerkelijk veel tijd in steken om goed voor de dag te komen op social media.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avatar

pen icon

Joop van der Laan

Likeability of5

Geef nooit op

24 JAN 2020

Het is druk in de havenkroeg, strijdende koppels breken zich het hoofd over de vragen tijdens de grote voetbalquiz. Het inschrijfgeld dat ze bijeenbrengen gaat zoals elk jaar naar een goed doel en dit keer is dat Erasmus MC, afdeling oncologie. De superspecialisten die hard werken om kankerpatiënten te repareren. Uitstekend initiatief met een dubbel gevoel omdat ik deze geweldige avond zelf mag presenteren en ook twee keer aan de beurt ben geweest met deze rotziekte. En ja, mijn behandeling was ook bij die afdeling, in Rotterdam.

Uitstekende timing ook, binnenkort is het Wereldkankerdag waarop wereldwijd wordt stilgestaan bij de impact van kanker. Met de missie om het bewustzijn rondom kanker te vergroten. Want 1 op de 3 mensen krijgt er direct mee te maken. Tel uw zegeningen, pluk de dag en geniet van het leven, om de bekende deuren maar eens open te trappen.

Bij dit soort activiteiten dringt het gevoel van enorme machteloosheid zich op. Wanneer er iemand in je omgeving ernstig ziek wordt of, zelfs erger, doodgaat en er is niets wat je kunt doen. Daarom gaan we zwemmen, hardlopen, een berg op fietsen en dus ook een voetbalquiz organiseren. Allemaal met een doel. Bij wijze van tegemoetkoming omdat we er geen grip op hebben, in de wetenschap dat het morgen zomaar jezelf kan overkomen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_9845542c3e918b8a39ce3f033577e74438364186_avatar

pen icon

Marcel van Loo

ChristenDom

24 JAN 2020

‘Ik hoop dat jij ooit hetzelfde levensgeluk zal vinden in het Christendom als ik,’ zei mijn broer ooit tegen mij in zijn auto, met de bijbel voor ons op het dashboardkastje. Het was vlak na een begrafenis en ik schrok enorm van deze uitspraak. Het voelde als een waardeoordeel over mijn heidense bestaan.

We groeiden op in de Biblebelt en gingen elke zondag naar de kerk. Als kind had ik al vrij snel door dat dit absoluut niet mijn kopje thee was. De bijbelverhalen leken op fantasie, de muziek was monotoom, verdrietig & soms opzwepend en de preek slaapverwekkend.

Naarmate ik ouder werd, realiseerde ik geluk te hebben gehad met ‘onze’ relatief milde vorm van het geloof omdat ik ook andere vormen van geloof zag in ons dorp. Waar bij ons veel kon, was elders ondenkbaar. Homoseksualiteit? Hij is ziek, stuur hem naar de dokter! Een vrouwelijke dominee? Koken moet ze! Kinderen inenten? God bepaalt!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hans Docter

Zijn omvang is klein, maar zijn daden benne groot

24 JAN 2020

Wij hebben thuis een hond, nou ja hond, een hondje.
Een mormel genaamd scooter.
En honden moeten uitgelaten worden.
En elke keer als ik hem uitlaat, hem bekijk, en zie hoe hij zich gedraagt, valt me altijd iets op.
Hoe klein hij ook is, hij is voor geen enkele hond bang.
Bij een van onze laatste wandelingen wilde hij zelfs twee veel grotere honden te lijf.
Het maakte hem niet uit.
Dit soort honden, zijn familie van terriers, en dat zijn volhouders.
Ze vechten tot hun dood.
Het is in feite een kleine hond met een hele grote bek, en een heleboel lef.
Het is eigenlijk een hond met een grootheidswaanzin.111

Hij denkt dat hij groot is, en mee kan doen met de grotere honden.
Toen realiseerde ik me, dat ik deze hond kan vergelijken met Nederland.
Wij zijn ook een klein land, maar willen groot zijn in heel de wereld.
Wij willen overal aan meedoen.
Het is net alsof, hoe klein we zijn, hoe groter we willen lijken.
Alleen in tegenstelling tot de hond, halen wij wel succes uit onze pogingen.
Weten we mee te tellen in de wereld.
Winnen we terrein met onze exportprodukten.
Kunnen we zeggen, dat we op een of andere manier, groot kunnen zijn.
En winnen we aanzien in de wereld.105
Op alle terreinen, van ontwikkelingswerk, sport, waterwerken, transport, zijn wij
een grote speler.
Neem nou Disney, dat ons land, als enige hun nieuwe dienst disney+ laat testen,
gewoon omdat wij het snelste internet hebben.
Of neem nou de comingout van NIkkie tutorials, die het zelfs redt tot de show van Ellen
Degeneres.
Een dame die met youtube de meeste beroemde artiesten weet te bereiken.
Of Tiesto, van Buuren, en Hardwell, om maar een paar te noemen, die ettelijke malen
DJ van het jaar zijn geworden, en nu miljoenen verdienen.
Dan heb ik het nog niet eens over onze sporters, die door weten te dringen tot de hoogste regionen.107
En natuurlijk als toefje slagroom op de taart, het winnen van het songfestival.
Daaruit blijkt dat wij volhouders zijn, dat we ons niet laten kisten.
Wij zijn als mijn hond, zolang we maar groot denken, maakt het niet uit dat we klein zijn, maar kunnen
we tot grote daden komen.
Het geeft mij een groot trots gevoel voor mijn hond.
Ik denk dat ik hem maar eens ga verwennen met een koekje, en nog maar eens een extra rondje ga lopen,
om mij zo te doen beseffen, dat er altijd iets is, waar je een positief over kan denken.
Fijne dag allemaal, en geniet van uw viervoeter.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Deborah van der Mars

Likeability of5

Innerlijke stem

23 JAN 2020

‘Uit onderzoek van Linkedin blijkt dat 70 procent van de werknemers stress ervaart door een verstoorde balans tussen werk en privéleven.’ Hiermee opende het artikel in Metro van woensdag 22 januari naar aanleiding van de Workjuice Podcast over stress, burn-out en andere vervelende verschijnselen van onze huidige druk-druk-druk-maatschappij. Dat is best een pittige conclusie. Het raakte me toen ik besefte dat die conclusie betekent dat van alle mensen die ik vanochtend in de trein was tegengekomen, meer dan de helft deze conclusie dus leeft!

Ik las het artikel terwijl ik (vrouw, 40 jaar, herstellende van een burn-out) op weg was naar mijn coach. Een coach die mij helpt om in de tweede fase van mijn burn-out, mijn gevoel weer leidend te laten zijn in wat ik doe en hoe ik ander gedrag kan inzetten dat mij dichter brengt bij wie ik werkelijk ben in plaats van wat ik van huis uit heb meegekregen. En dat is nodig want toen ik uit de ik-heb-het-niet-zien-aankomen-maar-ik-val-keihard-naar-beneden-fase kwam, dacht ik in eerste instantie dat ik het allemaal wel weer alleen kon. Op de oude voet verder maar dan ‘uitgerust’ na 6 maanden ‘niks’ doen.

Niets was minder waar. Mijn burn-out was niet alleen een signaal van mijn lijf en hoofd dat de batterij echt he-le-maal leeg was, het was ook een noodkreet om aan te geven dat het écht anders moest. Niet meer alleen de focus op de ander en de buitenwereld, maar naar binnen en de focus op mezelf. Wat geeft mij rust en ontspanning en bovenal plezier?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avatar

pen icon

Jerry Weidema

Fantaseren kun je leren

23 JAN 2020

Voor mijn werk als freelancer in de horeca pak ik vaak het OV naar verschillende plekken in het land. Sommigen kijken ertegenop om zich na een lange werkdag weer in die drukke metro of trein te persen. Maar ik niet. Ik vind dat fantastisch!

Telkens weer realiseer ik me dat je de honderden mensen die je op een dag voorbijloopt, allemaal voor de allereerste keer ziet. En je ziet ze ook voor de laatste keer. Of niet! Maar dan kun je het je in beide gevallen waarschijnlijk niet herinneren. En morgen zie je er weer honderden. Jezus, hoeveel mensen bestaan er wel niet.

Ik knik beleefd naar de persoon tegenover mij. Mijn gedachten fantaseren zich los over hoe het leven van deze medereiziger eruit ziet. Waar gaat hij precies heen? Hoe zal hij wonen? Wie weet kan ik wel veel van hem leren. Hij stapt uit. Ik zal het nooit weten. Op naar de volgende.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

De volhardend schrijver Eduard.

23 JAN 2020

Inmiddels schrijf ik alweer een paar jaar bijna wekelijks een column en lees daarbij ook geregeld de columns van anderen. Vooral wanneer een bepaalde naam steeds weer voorbij komt, wekt dat mijn interesse. En zo gebeurde dat met de schrijver Eduard S., die trouw elke week een column plaatste en hierin heel open was over zijn autisme. Het viel mij op hoe hij telkens opnieuw schreef over de dode tuin waar maar niets bloeide en hoe hij daar zat, in die tuin, tussen al dat dorre gebeuren. Tot in den treuren bleef hij over dit onderwerp schrijven en ik voelde soms een soort van medelijden. Tot het mij plots opviel hoe zijn columns zo’n maand of 6 geleden van sfeer veranderden. Ik voelde meer blijheid in zijn verhalen, het onderwerp veranderde en ik weet nog goed hoe ik dacht: ‘Goh Eduard, er is blijkbaar iets gaande in jouw leventje’. En jawel hoor, enige tijd later las ik dat hij verliefd was en ondanks dat ik de beste jongen helemaal niet ken, voelde ik een blijdschap. Ik gunde het hem en was stiekem benieuwd wie ze was…een kassière misschien? Een buurmeisje dat hij soms zag lopen? En wist zij het eigenlijk? De foto van Eduard, boven de columns, verving hij later voor een romantische tekening van een verliefde prins en prinses en als ik zijn columns wat volgde, die vanaf die tijd niet meer over de dode tuin gingen maar steevast over “haar”, meende ik op te maken dat zij er nog geen weet van had. Hij verlangde namelijk eind van de zomer al naar Valentijnsdag en dat vond ik heel schattig.

Maar wat ik vooral mooi vind is hoe je bij deze jongen ziet hoeveel invloed liefde heeft op iemands kijk op de wereld en op de gemoedstoestand. Ik ben blij voor hem dat de liefde hem zo heeft opgefleurd en wat zou het mooi zijn als de dame in kwestie ook warme gevoelens voor hem koestert of gaat koesteren. Hoe dood en dor die tuin ook was, Eduard is duidelijk een doorzetter en zijn tuin(tje in zijn hoofd) is nu vast de mooiste en kleurrijkste van heel de buurt. Hij droomt van een carrière als schrijver, van zijn column in de krant, en van een leven met zijn prinses. Ik hoop dat zijn dromen ooit uit mogen komen.

Eduard, ga zo door jongen! Laat je door niets of niemand tegenhouden en geloof in jezelf!
En of je columns nou worden gepubliceerd of niet, ik lees ze geregeld met een glimlach op mijn gezicht op de site van Metronieuws. Dus je ziet wel dat je toch al enigszins “bekend” bent. Oh, en vergeet niet dat het eindelijk wél bijna Valentijnsdag is. ;-)

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avataruser_2eae4a5bffcc50cafed5c201a2c5e17ab86f942b_avatar

pen icon

Alex

Likeability of5

Vreemdgaan is niets voor mensen van de EO

22 JAN 2020

Er woedt al een tijdje een woelige strijd tussen de talkshow van de NPO en de talkshow van RTL 4. Het is een strijd met pieken en dalen en met dagkoersen en dagwinnaars. Maar op de presentatie van de Duo’s van de NPO was het nodige aan te merken. Te onwennig. Te onervaren. Geen goede samenwerking, geen goede chemie. Het duo Thijs van den Brink en Giovanca Ostiana moest het meeste lijden onder de gesel van de publieke opinie. Afgelopen dinsdag was in mijn ogen een nieuw dieptepunt toegevoegd met het optreden van zangeres Merol, die een liedje had gemaakt bij een schilderij dat hing in het Mauritshuis. Zij had niet gekozen voor het wereldberoemde schilderij van een vogeltje zoals : het “puttertje” maar voor een schilderij met een tafereel van de romeinse godin Venus, die vreemd ging met één of andere godheid met de naam Mars.

Merel zat de mythologie was. Het enige wat zij waarschijnlijk wist is dat mannen van Mars komen. Maar het presentatie duo Thijs van den Brink en Giovanca Ostiana was uit een heel ander hout gesneden en kwam met de wetten van de EO aanzetten over goed en kwaad. Thijs confronteerde Merol met haar opmerking “zullen we dan maar afspreken dat iedereen gewoon vreemd kan gaan”, dat op de website van het Mauritshuis stond.
Ik zag Merel klein worden. Had ik dat gezegd ? Stamelde ze geschrokken. Nou ja… ik had liever voor 'iets levenloos' gekozen. En Thijs ging verder met spitten: wat zou jij ervan vinden als je vriend vreemd ging? Zo had ze het ook weer niet bedoeld . Zo had ze niet naar het schilderij gekeken.

Gek eigenlijk? Want vreemd gaan kan zoveel meer betekenen. Het hoeft toch niet altijd over seks te gaan? Het kan ook over vreemde transfers gaan. Zoals die van Eva Jinek, groot geworden bij de NPO, maar getransfereerd naar RTL 4. De vraag die mij bezig hield is: waarom had Merol gekozen voor het schilderij van Joachim WteWael over Venus met Mars. Maar koos zij niet voor bijvoorbeeld: het puttertje van Carel Fabritius of een 'levenloos' onderwerp, als een stilleven. We zullen het nooit weten. Maar de overstap van Jinek naar RTL 4 kunnen wij wel beoordelen. Wordt zij de kijkcijfer kampioen van 2020 of wordt dat toch de NPO-er Thijs van den Brink.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_dd316b4c11413d0a061a5802aba168654abdd30c_avatar

pen icon

Masah Fofana

De echte stilte bestaat niet

22 JAN 2020

Wie heeft dat nou gedacht? Dat er stilte coupé in de trein bestaat? Het verbaast me iedere keer dat treinen dit soort comfort beschikken. Het is net alsof er een Amerikaan mij vertelt dat er op area 51 aliens wonen (en of ik dat moet geloven!?).

Met een zware rugzak aan mijn schouders en met beide handen vastgeklemd aan een papieren bekertje chocomelk wacht ik op de trein die mij naar de bestemming zal brengen. Ik hoor via de intercom dat er treinvertraging is. Ja hoor, dit moeten we keer op keer horen; die geluiden. Van mensen die tegen discussiëren hoe hun dag eruitziet, het signaal van een whatsapp bericht, De trein die bij het spoor binnen raast, de schuiven deuren die open en dicht gaan. Kan jij het al voorstellen? Natuurlijk kan jij dat. Dit maken treinpassagiers zoals ik elke dag mee.

Voor het eerst wil ik de stilte coupé uitproberen. Even testen of het daadwerkelijk stil is. Als een soort Alice in wonderland maar zonder dieren en magie loop door de deur. Terwijl passagiers aan hun laptop zitten of aan hun boeken neuzen, kijk ik naar het raam. Ik heb voor de zekerheid mijn telefoon op stil gezet want er staat met grote koeienletters op het raam STILTE. Tegenover mij zit een man driftig te typen aan zijn toetsenbord en naast hem zit een oude dame te kletsen over haar vakantie in Zurich met een man aan de overkant. Ik kijk om me heen. Terwijl dit schouwspelletje gebeurt kijkt de rest naar telefoon. Alsof het hun niet stoort.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Likeability of6

Het tehuis met goede bedoelingen

22 JAN 2020

We stonden een minuut in de kamer, toen de vrouw binnenkwam. Mijn moeder keek naar haar bank, herkende haar lamp, keek me vragend aan. Mijn broer zette de stoelen om de vertrouwde eettafel. De vrouw stak van wal om ons te berispen op de grote hoeveelheid spullen, dit kon zo niet. Ik voelde mijn hoofd gloeien, zag mijn moeders gezicht. Hadden we voor niets ons best gedaan, om haar voorzichtig voor te bereiden op deze aardverschuiving in haar leven? Ik zag de blik in mijn broers ogen. Deze vrouw hield zich niet aan ons script.

"Zullen we dit gesprek een ander moment voeren?" vroeg ik haar. Vastberaden draaide broer de tafel om, haalde de poten er een voor een weer uit. Met strakke kaken tilde hij de tafel de brede deur door, richting lift. Mijn moeder bekeek het tafereel, voelde de spanning en hield zich koest. Zij wist wanneer ze haar mond moest houden. Voor mij was dit typisch een moment om me uit te spreken, fel, met te veel woorden. Ik keek naar mijn moeder en beheerste mezelf.

Koortsachtig, had ik, in haar huis, uit haar kast, in haar koffer, haar kleding gestopt. Haar toiletspulletjes, snel, niet te veel nadenken. De koffer had ik van de kast op zolder vandaan getrokken, met een plofje was hij op de grond terechtgekomen. Stof dwarrelde omhoog. Ik griste een washandje uit haar kast, maakte het nat, veegde over de bovenkant van de koffer. Snel maakte ik hem open, trof een mapje, herkende mijn vaders handschrift. Geen tijd om me te laten raken, ik gooide de koffer op haar bed. De spulletjes uit de koffer legde ik op het bureau in mijn vaders kamer, naast de schoenendoos met foto’s.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Jasmijn Kop

Prioriteiten

22 JAN 2020

Sinds ik voor het eerst op mijzelf woon is geld natuurlijk prioriteit nummer een. Je leert de waarde van geld het beste als je er alleen voor staat. Zo liep ik vorige week dus keihard tegen de lamp aan als het gaat om niet zo slimme uitgaves.

De batterij van mijn iPhone begint het te begeven na drie jaar. Ik kan misschien net een halve dag doorbrengen en dan moet ik met spoed aan de lader, anders krijg ik FOMO. Lees: stress. Ik moest dus van mezelf op zoek naar een nieuwe telefoon. Wel een iPhone, dat ben ik gewend. Een nieuwe iPhone kost met gemak duizend euro. Ik zag het als noodzakelijk, dus ik dacht niet te lang en bestelde de telefoon. Niet heel veel later viel er ook een envelop op mijn deurmat met een factuur voor het lesgeld. Ook rond hetzelfde bedrag. Ik kon wel schreeuwen van ellende. Lesgeld kost mij zoveel geld. Maar hoezo noem ik lesgeld; duur.

Maar de kosten van een telefoon; noodzakelijk? En zo ook, waarom vind ik €60 voor gezonde voeding te veel geld, maar €60 aan lunch met vrienden noodzakelijk? Hoezo is €200 voor een vliegticket een bedrag wat je echt nu even niet kwijt kan, maar €200 aan kleding in de sale kopen noodzakelijk? Hoe relatief is geld. En hoe kan je voor een bepaalde aankoop het geld er niet voor over hebben en voor een andere aankoop wel? Ik heb geen bloemen in huis, want dat vind ik zonde van het geld, maar voor het bedrag van een bos bloemen, koop ik liever een tijdschrift of een dure shampoo. Nibud zegt dat bijna 6,5 miljoen mensen achteraf wel eens spijt hebben van aankopen. 3,5 miljoen mensen kopen dingen waar ze eigenlijk helemaal geen geld voor hebben. Waarom doen we dit eigenlijk? Koop jij wel eens iets waar je geen geld voor hebt? Waar liggen jouw prioriteiten?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?