Columnisten

Likeability of 6

Help! Een roedel luizenmoeders

Foto van 'Ebru Umar'

30 JAN 2018

Het enige wat hij nog niet weet van me zijn mijn pincode, m’n gewicht, bh-maat en het aantal kilometers op de teller van de MINI, maar dat is ongetwijfeld slechts een kwestie van tijd.

Probeer als zzp’er maar eens een hypotheek te krijgen. Of als vrouw. Of als vrouw met een vreemde naam. Of als vrouw alleen. Laat staan wanneer je aan al de bovenstaande red-vlag-criteria voldoet. Dan zijn een miljoenmiljard documenten die je moet ophoesten niet genoeg. Om de dag komt er een eisende vraag bij. Die je per kerende mail inwilligt, want hey: je hebt je droompand gevonden of niet. Bovendien heb ik niets te verbergen (heus) en kan ik dit betalen (heus); het is alleen een kwestie om mij, zzp’ende single vrouw met vreemde achternaam, in het systeem te duwen dat ontwikkeld is voor loonslaven met een loonstrookje die hun twee-onder-een-kapper willen financieren.

En dus overhandig je een miljoenmiljard documenten om te bewijzen dat je bent wie zegt te zijn, kunt wat je zegt te kunnen en belooft wat je zegt te doen. Slopend. En bijna zo vermoeiend dat je niet naar het International Film Festival Rotterdam gaat. Toch maar gedaan. En terechtgekomen in real life luizenmoeder-scènes. Voor degenen die denken dat dat programma niet op waarheden gebaseerd is, de wake-upcall: het is nóg erger gesteld met de Nederlandse vrouw dan dat programma doet vermoeden. Opeens bevind ik mij tussen een roedel moeders over wie je maar één ding kunt concluderen: bij hun ‘gezelligheid’ moeten liters wijn komen kijken. Zoveel lichaamsvet is niet het gevolg van een bevalling, ook niet van twee – zeker niet als die allebei een decennium geleden waren.

Godzijdank zijn huizen, en vooral de inrichting ervan natuurlijk, een dankbaar gespreksonderwerp. Totdat de blondste der luizenmoeders wakker wordt:

„Heb jij een relatie?”

„Nee.”

„Is dat bewust?”

„Nee.”

„Je bent de ware niet tegengekomen?”

De ware? Ik weet dat ik er tien jaar jonger uitzie, maar de puberfase ben ik ontgroeid. Waar gaat dit heen?

„Hoe kan jij dat huis dan betalen?”

Bingo. We komen er wel. Clichés zijn harder dan de waarheid. De waarheid is simpel:

„Ik werk.”

„Met werken kun je toch niet een huis betalen?”

Mijn hersenen draaien op volle toeren: Hoe dan wel?

„Werk jij?” vraag ik.

„Nee. O nee. Ik heb geld.”

„Haar man heeft geld,” klinkt het naast me. „Die werkt zich helemaal te pletter.”

Blondie haalt haar schouders op.

„Het is heerlijk om niet te hoeven werken. Ik schilder. En ik doe natuurlijk vrijwilligerswerk.”

Natuurlijk. Baren is het meest lucratieve businessmodel aller tijden. Baren betaalt de hypotheek. Sommige wijven, vooral zij die hun tijd verdrijven met een kwast in een monumentaal pand waar ze „echt veel voor betaald hebben”, gun je een scheiding. Mijn hypotheek staat tenminste op mijn eigen naam. Alleen nog ff mijn pincode, m’n gewicht, bh- maat en het aantal kilometers op de teller van de MINI opzoeken.


likelollove
user_55c71fec9763b9054d5dfe6e048b10e0e009bbfb_avataruser_384a0085eeb44cbdd04bbf2c5e3d6bbcf361601d_avataruser_3211a7529a8321aa20a4fe5308adfab75edb5fbb_avatar

+7


Views

800+

Likeability of 6

Prioriteiten op Prinsjesdag

Foto van 'Ebru Umar'

GISTEREN

Het theater dat Prinsjesdag heet, wordt vandaag weer opgevoerd. De jurk van Máxima, de hoedjes van de Tweede Kamerleden, het zonnetje dat meewerkt: politiek begrijpt allang dat het niet om de inhoud gaat. Slecht nieuws verpakt in feestgedruis, het volk vreet het. Beeldvorming is alles.

Mark, Wopke, Ferdinand, Eric, Kajsa en co: wanneer lossen jullie deze problemen eens op?

1. Onderwijs voor iedereen. Waarom zitten kinderen thuis, is er geen passend onderwijs voor degenen die het nodig hebben of is er een lerarentekort? Onderwijs is de essentie van elke samenleving. Als je je bevolking dom houdt, is er geen ontwikkeling van onze maatschappij. Hou op met bezuinigen hierop.


lovelol
user_60e463f3f479ffc0f16e87d65838a774752a734d_avataruser_137e2c396ac084a7da76ad20accb196f9a04a1ca_avatar

Views

900+

Likeability of 6

Het onschuldige plein

Foto van 'Lars van der Werf'

17 SEP 2018

Ik zat in de vroege herfstzon op een stenen rand voor Rotterdam Centraal wat te genieten van het leven. Het is daar goed toeven op het plein voor het station. Het heeft een wereldse allure. Het is al met al een verdomd goed gelukt stationsplein. De mensen wandelen er, dat zie je in de rest van Rotterdam niet zo. Daar béént men. Maar het stationsplein nodigt uit tot wandelen. Misschien is het de warme kleur van de bestrating, misschien de uitnodigende glazen voorkant van het stationsgebouw zelf. Ik weet het niet. Maar voor een stationsplein, waar je haast verwacht, is het er ontspannen.

Voor nu, althans. Aan het begin van het plein hebben ze onlangs een rij in gewapend beton gegoten dikke ijzeren palen neergezet. Iedereen die het zag gebeuren wist meteen waarom, zonder dat daar verder een bevestiging voor komt: terrorisme. Een soort collectief besef dat daar op dat prachtige plein iets vreselijks zou kunnen gebeuren dat alle onschuld voorgoed zou wegnemen. Het heeft iets onheilspellend. Eigenlijk heeft die rij met dikke palen het plein sowieso al wat minder onschuldig gemaakt. Je kunt nooit meer het plein oplopen zonder die palen te passeren en je te beseffen dat de vrijheid die we hier genieten fragiel is en met ijzeren palen in beton beschermd moet worden.

Ik besloot eens naar de rij palen te lopen. Ik gaf een trapje tegen een van de palen. Massief. Onwrikbaar. Ik probeerde op een van de palen te klimmen, het leek me een daad van verzet. Een poging ze belachelijk te maken. Ik ben niet zo’n goeie klimmer, dus het moet er belachelijk uit hebben gezien, maar uiteindelijk stond ik. Ik zag een toerist een foto van me nemen en naar zijn vrienden wijzen dat hij dat ook wilde. Binnen de kortste keren stonden er meer mensen op de palen, foto’s makend. Ik sprong van de paal af, terug op de grond. Glimlachend. Nu waren het tenminste niet alleen maar palen tegen terrorisme. Het plein was weer wat onschuldiger.


love
user_f83181b7972d5796f6d5457eb093a2725455e130_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

500+

Dé open dag om je gedroomde trouwlocatie te vinden

16 supertoffe plekken om te trouwen

In samenwerking met Toptrouwlocaties

12 SEP 2018

Op weg naar de mooiste dag van je leven valt er enorm veel te regelen. En de weddingplanning begint toch wel met de vraag: Waar? Voor alle aanstaande bruidsparen die nog op zoek zijn naar dé droomlocatie voor het huwelijk of die inspiratie willen opdoen, is er de Open Toptrouwlocatie Route op zondag 23 september. Van klein tot groot, meer dan 300 locaties doen aan de open dag van organisator Toptrouwlocaties mee. De deuren worden opengezet om toekomstige bruidsparen al het moois en de mogelijkheden te laten zien. Hieronder vind je 16 prachtige plekken die je op 23 september kunt bezoeken en kun je per locatie doorklikken als je meer informatie wilt lezen en zien.

Green Village

Waar? Blokhoeve 7, Nieuwegein


Views

4k+

Likeability of 6

Now & Wow is Rotterdam op zijn best

Foto van 'Elfie Tromp'

13 SEP 2018

Ik ga graag alleen uit. Zodra de zon onder gaat, verglijdt de realiteit langzaam in fantasie; ’s avonds zijn de straten net wat spannender, de mensen wat mysterieuzer. Een gore kelder wordt een nieuwe dimensie als er een discobal draait, een bonkend ritme brengt onderdrukte verlangens aan de oppervlakte.

Ik trek stevige schoenen aan, want ik wil dwalen en dansen. Zo glip ik sneller door de mazen van conventies. Ik hoef geen coherent zelfbeeld op te houden. Ik mag bewegen zo wild en zo lang als ik wil. En ik hoef geen gesprekken gaande te houden met overslaande stem over luide muziek.

Dit weekend ging ik naar de Now&Wow in Rotterdam. Na meerdere reboots van de roemruchte nachtclub en zijn festivals, zijn ze terug in de Maashavensilo. Nu niet in de gigantische hallen beneden, maar op de tiende verdieping, in de gewelven, intiemer en spannender dan het ooit bij ze is geweest.


love
user_35690015e80451f6f7eb8d954ed2b90f0d0e6945_avataruser_7789df23532b803d3c1f4d3514d524d76f1f40fd_avatar

Views

2k+

Likeability of 6

Voor buurman Niek

Foto van 'Ebru Umar'

11 SEP 2018

De champagne was net geleverd, ergens tussen Kerst en Oud & Nieuw, toen ik bij ze binnenviel. Op m’n telefoon de link naar het huis waar ik net een bod op had gedaan. Zijn ogen twinkelden, ongeloof, verbazing, trots en vreugde: „Hebbie dat pand écht gekocht?” „Nog niet”, zei ik. „Morgen hoor ik of het bod is geaccepteerd.” Maar ’morgen’ viel al een uur later. De verkopende partij belde en ik kon bevestigen dat ik dat pand écht gekocht had. „Morgen komen we langs! Met champagne, die staat al klaar en dan gaan we proosten!”

De volgende dag stapten ze vrolijk binnen, Ank en Niek, de buurtjes van twee deuren verderop. Nóg vrolijker dan de dag ervoor, want ze hadden een briljant plan. „Zeg kind, we hebben dat pand ’ns goed bekeken en dat is veel te groot voor je. Daar heb je beheerders voor nodig en dus verhuizen wij mee. De eerste etage is voor ons!” Briljant plan, want eerlijk gezegd is dat nog steeds mijn grootste zorg: hoe moet dat nou straks, zonder m’n buren? Gelukkig verhuis ik pas medio 2019, wie dan leeft, die dan zorgt.

De zorgen haalden het leven in.


love
user_7968fefe47048ec4159518cc666baefb20b68350_avataruser_e43d5130790995de1f50b4bf1fa3abcdb1271698_avatar

Views

3k+

Likeability of 5

Wat Lars ontdekte in Harderwijk

Foto van 'Lars van der Werf'

10 SEP 2018

Ik was in Harderwijk. In het kader van de week van de alfabetisering was ik uitgenodigd versjes te schrijven voor de Harderwijkers (of Hardewiekers, zoals ze zelf zeggen) op wat bekende plekken in het stadje. Iedereen kent Harderwijk van de dolfijnen, maar daar ben ik maar niet naar gaan kijken. Ik zag meer kans op vertier, een nerd als ik ben, in de historische binnenstad. En ik werd ruim beloond. Bijna alle gebouwtjes in het centrum zijn voorzien van zo'n bruin ANWB-bordje met hele droge jaartallen en allerhande architectuurinformatie. Het Wikipedia van weleer, gewoon aan de muur. Een schitterend oud vestingstadje, bleek het al met al. De oude Vischpoort en de zeehuisjes er omheen geeft het zelfs iets piraterigs.

Evenzogoed. Eenmaal bij het Kerkplein aangekomen, waaraan de Grote Kerk ligt, vond ik die kerk wat klein. Wat blijkt, leerde zo'n bordje me, de helft van de hele kerk, inclusief de toren van 70 meter, was in 1797 onverhoopt ingestort. Het schijnt dat iedereen dat indertijd wel had verwacht. De toren had al jaren vol scheuren gezeten en er waren wat halfbakken reparaties gedaan, die vanwege gebrek aan geld op niks hadden geleken. En jawel, op 28 januari 1797, om ongeveer 10 uur des ochtends, las ik inmiddels op internet, kwam de toren met bulderende kracht naar beneden zetten.

Wat volgde maakt het verhaal hilarisch. Er stond nog een flink dikke muur van de toren overeind en die is vervolgens met een kanon, uit Zutphen notabene, men had in Harderwijk geen groot kanon voor handen, aan gort geschoten. Waarom men niet gewoon de pikhouweel ter hand heeft genomen is me een raadsel, maar goed. Er waren naar verluidt 48 dikke kanonskogels voor nodig en dat ging ook nog helemaal mis. Talloze gebouwen rondom werden geraakt door rondvliegende kogels.


love
user_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

700+

Likeability of 5

Waarom de I AMsterdam-letters weg moeten

Foto van 'Iris van Lunenburg'

7 SEP 2018

‘Levering: ophalen.’

‘Conditie: gebruikt.’

‘Beschrijving: Wie o wie? Wij zijn er klaar mee, ze hebben hun dienst bewezen. Gratis op te halen!’


like
user_94f02db2220d7fb61199d5d5193d8d474553effb_avatar

Views

3k+

Likeability of 6

Marsepeinen poepjong

Foto van 'Elfie Tromp'

5 SEP 2018

Ik mocht deze week voor het eerst in zijn eenjarige bestaan mijn neefje knuffelen. Dat was niets minder dan een mijlpaal die zijn weerga niet kent. Ik moet altijd een beetje binnensmonds van hem kwijlen, want mijn neefje is zo’n mollig marsepeinen poepjong dat je alleen maar wil knijpen en kussen, met van die wangen waar hele stronken gepureerde broccoli in verdwijnen. Tot nu toe was ik verbannen naar de andere kant van de tafel of bank, op veilige afstand, terwijl mijn neefje zijn moederfort beklom en mijn zus zich weer begon te verontschuldigen zodra hij krijsend mijn toenadering bezong.

Ik begrijp het wel, ook ik gruwelde als kind van de omhelzingen van mijn tantes. Het staat me nog goed bij hoe die me, middenin een druk spel van doelloos heen en weer rennen, ineens konden grijpen en tussen hun borsten de lucht uit mijn longetjes drukten. Onmacht voelt voor mij als een zondagmiddag waarop Andrea Bocelli door het huis galmt en ik langzaam mijn ruggengraat voel kraken tussen warme, sterke armen, Mijn adem afgesneden door de bedwelmende geur van Caballero-zonder-filter en zware parfum.

Maar tantes hebben nu eenmaal ook behoeftes. We probeerden vele tactieken. Bij het voeren snel de lepel in mijn hand geven en de door mij gegeven spinazie werd op de grond getuft. De luier vervangen zou een band moeten scheppen, maar ik heb hernieuwd vertrouwen in het overlevingsvermogen van het menselijk ras gekregen toen ik zag hoe snel iemand uit zijn eigen poep weg kan rollen als je niet wil dat je aan hem zit. Zijn favoriete bal werd, zodra ik ‘m naar hem toe rolde, een vlammende kanonskogel die ontweken moest worden. Misschien heb ik hem wel sneller leren lopen, omdat hij naar efficiëntere vluchtmethodes zocht zodra ik binnenkwam.


likelove
user_42dc9b2c9224060ca828d12033546a04cded3437_avataruser_e43d5130790995de1f50b4bf1fa3abcdb1271698_avatar

Views

1k+

Likeability of 6

Bravo VVD

Foto van 'Ebru Umar'

4 SEP 2018

Mijn woorden zijn op.

Het aantal onderwerpen waaraan je als columnist woorden kunt besteden is zalig hoog, maar die Nederland voorliegende Stef Blok is eigenlijk geen enkel woord waard. Binnenskamers melden dat integratie kansloos is, immigratie een drama, Suriname een failed state, ons de belastingbetaler én dus zijn broodheer voorhouden dat integratie, immigratie en islam topperdepop zijn... Morgen mag hij zich in de Tweede Kamer verantwoorden voor zijn uitspraken - laat het maar aan de VVD over om het kromme recht te praten - en na afloop van die plas drinken ze een glas en blijft alles zoals het was.

Bravo VVD. Nederland voorliegen kan makkelijk als je geen visie hebt voor waar we staan over twintig jaar. Beter vecht je je in.


like
user_ea54b30544394f14d8c1bd9b380c7cf0ff182d02_avataruser_a58cd00d070446825a9cdc4a538d98f740f4f96f_avataruser_48b74379b7018ead11c3d48e3e06a338955cf51a_avatar

+2


Views

3k+

Likeability of 6

Zwangerschapsyoga of puppytraining?

Foto van 'Lars van der Werf'

3 SEP 2018

Mijn beste vriend krijgt, als alles goed gaat, in oktober een kind samen met zijn vrouw. Hij belt me vaak als er weer iets is gebeurd. „We hebben een kinderwagen gekocht”, zei hij aan de telefoon, „een Mutsy Evo.” Ik kon m'n lachen niet inhouden. De naam van babyproducten verbaast me altijd. Dat je een kinderwagenfabriek hebt en dan denkt dat het een goed idee is om je kinderwagens 'Mutsy' te noemen, vind ik geweldig. „We hebben 'm gisteren opgehaald, tweedehands, voor driehonderd euro”, ging hij verder. Ik vind dat best veel geld, maar het schijnt goedkoop te zijn. Nieuw kost zo'n ding al gauw bijna 600 euro. „Ja, en we kunnen 'm waarschijnlijk over een jaar of twee weer voor hetzelfde bedrag van de hand doen”, zei hij. Mits er geen stront, kots en pisvlekken op zitten, dacht ik bij mezelf. Wat ik van baby's heb gezien, is dat toch wel aan de orde van de dag. Stront, kots en pis.

„Van de week zijn we nog naar zwangerschapsyoga geweest”, wilde hij ook nog kwijt. „We moesten op drukpunten drukken, geleid door de ademhaling van m'n vrouw”, vertelde hij, terwijl ik m'n lachen wederom niet kon inhouden. „Naast ons zat een stel zo hard te kreunen en te ademhalen, dat ik op de drukpunten drukte op het ritme van hun ademhaling, dus alles ging fout”, klonk het aan de andere kant van de lijn. „Maar het was wel heel goed verder om te leren hoe je je vrouw rustig kan krijgen”, legde hij uit. Want daar was het voor, om de zwangere vrouw rustig te krijgen. Ik dacht onwillekeurig aan puppytraining. Die zin heb ik ook wel eens uit de mond van een verse hondenbezitter horen komen na een paar uur achter een jonge hond te hebben aangerend op een nat veldje in een fluorescerend hesje.

Ik kijk uit naar als het kindje straks geboren is in oktober. Niet alleen omdat ik het prachtig vind dat mijn vriend en z'n vrouw zo'n mooie stap in het leven zetten en ik er straks gratis en voor niets een vriend/vriendin bij krijg, maar ook omdat mijn vriend dan vast nog veel meer belachelijke verhalen heeft. Vanaf de zijlijn is zo'n zwangerschap fantastisch. En ik wil die Mutsy best wel een keertje voort duwen.


likelove
user_68f7d47bc2e0ae75b7efc4509426d70f45c16e34_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

800+

Yuppen klussen niet

Foto van 'Iris van Lunenburg'

31 AUG 2018

„Yuppen klussen niet.” Ik las deze uitspraak in Het Parool, een paar dagen geleden inmiddels. Het zit nog steeds in mijn hoofd.

Wat was er aan de hand? IJzerhandel De Haan sluit noodgedwongen na 87 jaar zijn deuren, want er komen niet genoeg klanten. Een van de redenen: „De echte Amsterdammer is vertrokken. De Pijp is een yuppenbuurt geworden en die mensen klussen niet. Ze kunnen het niet, of ze denken dat ze het niet kunnen”, zegt een medewerker tegen de krant. Laat ik toevallig ook in deze buurt wonen. En een rolmaat nodig hebben. Niet dat ik zelf ga klussen, hoor. Maar ik moet mijn muren opmeten, zodat ik de maten kan doorgeven aan mijn, uhm, mannetje.

Hoewel het me op liefdesgebied nog niet is gelukt, heb ik al zeven jaar een relatie met twee mannen. Een verhuis- en klusrelatie. De één verhuisde mij van studentenkamer naar studio naar appartement. De ander schroefde telkens weer de boekenkasten, plantenplankjes en Ikeabanken vast. In de loop der jaren hebben we lief en leed gedeeld. En ik leen ze ook uit - maar alleen aan leuke vrienden.


Views

2k+

Likeability of 5

Schaam je nooit voor wie je bent

Foto van 'Lars van der Werf'

30 AUG 2018

De afgelopen weken heb ik me vanwege dat ik gevraagd was op te treden op verschillende introductieweken in de studentensteden veel onder de nieuwe lichting studenten begeven. Jongens en meisjes van zeventien jaar die de schuchterheid hebben van iemand die bang is aangereden te worden op een zebrapad. De onzekere, voorzichtige manier van lopen die je bij van die kleine hondjes ziet. De grote stad, de nieuwe mensen, de grote verandering en dan die slungelige lijven, nog net niet helemaal volgroeid, die daar geen raad mee weten. Een aandoenlijk en mooi gezicht, vond ik.

Ik herinner me die tijd ook nog goed. Als zeventienjarig jochie kwam ik van een keurige middelbare school plotseling in de wereld van treinreizen, bier, sigaretten, veelal vage medestudenten en voor mijn gevoel allemaal enorm serieuze dingen terecht. Als je zeventien bent schaam je je nog deels voor wie je bent. Ik had zo’n slungelig lijf. Ik had ook nog wel eens een puistje. Ik vond mezelf niet altijd even cool. En ik was nog zo verdomde jong. Dan weet je niets. Dan lijken oudere studenten nog heel erg op zekere, de wereld kennende figuren, terwijl ze eigenlijk net zo zijn als jij. Ik ging studeren in Utrecht. Een bruisende stad vol corpsballen, mooie meisjes op fietsen en een (toen ook al) enorm groot station, met rare lange en hele volle bussen. Overweldigend, herinner ik me.

Toen ik in Utrecht optrad vorige week stelde één van de studenten me een vraag die ik wel vaker heb gehoord. ‘Welk advies zou u uw jongere, zeventienjarige zelf geven?’. Ik wist het wel. Schaam je nooit voor wie je bent! Doe vooral wat goed voelt. Die schaamte is nergens voor nodig. Iedereen die aan zo’n studie begint is net zo zenuwachtig als jij. Hoe cool ze ook doen, hoe nonchalant ze ook overkomen, voor iedereen is het een ontzettend spannende aangelegenheid. Schaam je niet, zou ik dus mijn zeventienjarige zelf gezegd hebben. Dan was het allemaal heel misschien wat makkelijker geweest.


like
user_68f7d47bc2e0ae75b7efc4509426d70f45c16e34_avatar

Views

1k+

Behapbare dromen
Likeability of 5

Behapbare dromen

Elfie Tromp

Foto van 'Elfie Tromp'

30 AUG 2018

Vorig jaar trok ik op met een 14-jarige jongen. Ik was aan hem gekoppeld via een lokaal initiatief om de belevingswereld van kinderen te vergroten. Zo nam ik hem een keer mee naar het museum. Geïntrigeerd door de dikke klodders verf die als gestolde havermout aan een ontbijtbord voor hem hingen, zag ik hem plots, zachtjes het doek aaien. We vierden zijn goede rapport bij de KFC. Dat wilde hij graag, een keer in zijn leven de grootste emmer leegeten, en ik hielp hem met het schrijven van een sollicitatiebrief voor een stageplek. Steevast begon hij zijn brief met: hoi, ik hou van voetballen. Later zou ik best prof willen worden.

Hij was wat vlezig, niet echt mollig, meer goed gevoed. Zacht als een jongetje dat zijn groeispurt nog niet had gekregen. Hij voetbalde graag tussen de flats waar hij opgroeide. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om te zeggen dat hij nooit voetballer zou worden. De sterretjes van Feyenoord worden geloof ik al op de kleuterschool geselecteerd. Die droom zou hem afleiden van wat hij wél echt goed kon, maar misschien ook troosten op moment dat er niks voor hem leek weggelegd.

Na een jaar zat het erop. Ik zette hem voor de laatste keer thuis af en hij bedankte me beleefd, zoals altijd. Hij noemde mij nog steeds 'u', hoe vaak ik hem ook had gevraagd dat niet te doen. Hij hield hardnekkig vast aan die afstand tussen ons. Ik voelde me door hem ouder dan ik ben.


like
user_4a2d81232a90081f6fe43ad37686dc0420963863_avatar

Views

1k+

Likeability of 6

Banken vs (studie)schuld

Foto van 'Ebru Umar'

28 AUG 2018

De definitie van een grote schuld is subjectief. Op je twintigste is 20.000 euro een last waar je een leven over gaat doen om terug te betalen, op je veertigste koop je er net een halve auto voor. Pathetisch doen over het onderwerp studieschuld is precies dat: pathetisch. Studeren is een investering in jezelf, een auto is weggegooid geld. Maar op de een of andere manier leven we in een maatschappij waarin het logischer is om geld te lenen voor een auto dan voor een studie.

Het is een discussie die je met werkenden en ook studenten kunt voeren, want een kwestie van logica. Maar zodra banken zich gaan mengen in het onderwerp, promoveert pathetisch naar serieus. Banken hebben maar één doel: zichzelf verrijken. Of, zoals mijn fiscalist het cynisch uitdrukte: „Elke bank wil je een miljoen lenen hoor, Ebru. Moet je wel eerst even twee miljoen zélf storten.” #HOEDAN mag je niet vragen. Stampvoeten ook niet. Banken en ondernemers, zijn de misfits made in hell.

In dat licht bezien is het aardig dat de overheid geld wil lenen om te studeren. Tegen een minimale rente. Sinds banken zijn geprivatiseerd gaat het maar om één ding: het zakkenvullen door lieden als Rijkman Groenink (verpatste de ABN Amro en hield er zelf een miljoen of 25 euro aan over, wordt inmiddels gezien als paria maar hey, die 25 miljoen branden niet in zijn zak) (en ondanks wat elke corporate loonslaaf over hem denkt, wil-ie op een dag zélf ook die 25 miljoen kunnen bijschrijven op zijn rekening). Dat zakkenvullen gaat natuurlijk niet zomaar, het gaat keurig over de rug van ons werkenden, die de restanten van onze verdiende eurootjes (welke restanten?) op een rekening bij een willekeurige bank laten binnenkomen. Het zijn allemaal naaiers. Van Rabo tot ING, van ABN Amro tot Volksbank: klanten moeten niet zeiken om een hypotheek. Zeker niet als ze een studieschuld met zich meezeulen.


likelove
user_75dce962abf6fd4933e2b5c8537d9d22aedb38de_avataruser_514aedd468deed513673b0b78bd1482ebf8f2479_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

+1


Views

3k+

Likeability of 5

Lekker hypocriet

Foto van 'Iris van Lunenburg'

24 AUG 2018

„Je moet echt niet met Ryanair vliegen, hoor”, zegt een vrouw tegen haar man achter mij. Ik zit op de eerste rij van een vlucht naar Lissabon. Even een paar dagen hélemaal weg. Heerlijk. Fijn ook, om te horen dat de recente stakingen van piloten voor betere arbeidsvoorwaarden door passagiers serieus worden genomen.

„Ryanair is gewoon veel te duur. En oneerlijk!”, zegt ze.

Huh?


love
user_e97cd670fd37c756d2514999608e0983577fcd41_avatar

Views

2k+

Ezelsoren in het geheugen

Foto van 'Elfie Tromp'

23 AUG 2018

Ik staarde naar de twee kogelgaten in de muur en probeerde iets te voelen. Het was een lamlendige zomerzondag en ik was naar het museum gegaan. Ik wilde die dag meer doen dan mijn shirt vuil zweten en ik was niet de enige. Drommen toeristen uit binnen- en buitenland hadden besloten Willem van Oranje’s huis te bezoeken in Delft.

Elke drie minuten herhaalde zich in de gang een projectie van zijn laatste momenten: opkomst van Willems silhouet in cape, klaar om de trap te bestijgen. Uit de nis verscheen een tweede silhouet. Daar was de boef, de bad guy: Balthasar Gerards. Een naam waar James Bond-boeven jaloers op zouden zijn. Hij richt, vuurt, een kruitdamp van pixels waaiert over de muur. Willem valt. De muur kleurt nog vijf tellen rood als het red light district. Dan verdwijnt de projectie.

Soms staat iemand stil om te kijken, maar de meesten sloffen door, laten Willems schaduwlijk aan hun voeten liggen. Gemiddeld bekijkt een museumbezoeker 12 seconden naar een werk. Meer tijd en emotie gunnen we onszelf niet. Ik neem het ons niet kwalijk.


Views

2k+

Likeability of 6

Waarom zijn vrouwen niet de baas van de wereld?

Foto van 'Ebru Umar'

21 AUG 2018

Hij is z'n huis uitgevlucht. Z'n zwangere vrouw is de satan, het wordt tijd dat ze het kind uitpoept. „Dan wordt alles weer normaal”, verzucht hij.

Mannen zijn de meest idiote soort die rondloopt op aarde.

„Normaal?” Na de geboorte van een kind? Iemand moet echt snel met zijn beide benen terug op de grond: „Wen er maar aan, dit ís het nieuwe normaal. Je bent je macht kwijt. Vanaf nu is zij de baas.”


love
user_75dce962abf6fd4933e2b5c8537d9d22aedb38de_avataruser_396853f4c3fec77813b8920b41a49e904f66f52e_avataruser_ad4125dbc940bb347c1dceeb83a4ba402d381353_avatar

+1


Views

3k+

Likeability of 6

Stop met zoeken: zo vind je rust in de stad

Foto van 'Lars van der Werf'

20 AUG 2018

In de zomer zocht ik de rust om een nieuwe dichtbundel te kunnen schrijven, maar ik vond 'm eerst niet. Bij de bovenburen zijn bouwvakkers al maanden de boel kort en klein aan het slaan. Dat helpt niet, als je thuiswerkende bent. De deadline naderde, terwijl het buiten zomerde en boven donderde. Het leven gooit wel vaker obstakels op de weg als je ze niet kan gebruiken. Ik zocht rust elders, verbleef wat dagen bij mijn ouders, in hun tuin, in hun koele en serene huis. Dat hielp even. Ik ging naar cafés, waar het rumoerde van mensen die hun geluk niet op konden met zulk goed weer. Op terrassen in de zon heb ik gezeten, kijkend naar de passanten die zich in het buitenland waanden. Ik wandelde langs de kades, zag de rivier zich door de droge stad snellen, de mensen in het verdorde gras in de hoogst noodzakelijke kleding liggen. Maar nergens vond ik echt de rust.

Als je iets naarstig zoekt, vind je het niet. De rust en vrede die echt nodig is om iets af te maken vond ik niet. En toen besloot ik te stoppen met zoeken. Eerder uit wanhoop dan uit wijsheid. En toen, plotseling, als vanzelf werd het tot mijn verbazing rustig. De bouwvakkers boven liet ik hameren en boren en zagen en schuren. De zon liet ik schijnen. De mensen liet ik rumoeren. Het gleed allemaal van me af. Alsof ik alles om me heen ineens kon negeren, zonder dicht te slaan voor wat met liefde binnen mag.

Rust zit niet in wat er om je heen gebeurt. Rust zit in jezelf. Ik begreep ineens bejaarde mannen die je wel eens ergens op een druk station ziet zitten glimlachen op een bankje. Zonder erom te vragen of er naar te zoeken zag ik door het over me heen te laten komen dat ik alles uiteindelijk zelf in de hand heb. Ik had buiten mij om naar de rust gezocht die al in me zat. En nu heb ik 'm. De wereld maakt me niets meer. Ze gaan hun gang maar. Een mooiere had ik me niet kunnen wensen.


likelove
user_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avataruser_68f7d47bc2e0ae75b7efc4509426d70f45c16e34_avatar

Views

2k+

Likeability of 6

De ongelukkige combinatie vrouwen en tv

Foto van 'Ebru Umar'

14 AUG 2018

Ongetwijfeld mis ik wat – vooral weggegooid belastinggeld – maar zolang ik Netflix nog niet uit heb, is Zomergasten niet mijn favoriete tijdverdrijf op zondagavond. Afgelopen uitzending was er blijkbaar een interessante vrouw aan het woord en iedereen weer boos omdat reacties over haar uiterlijk gingen.

Vrouwen en tv: het is een ongelukkige combinatie. Ze zijn er zogenaamd niet, degenen die op tv verschijnen zijn the usual suspects en inderdaad speelt op tv het uiterlijk van vrouwen een buitenproportionele rol. Vorige week iedereen boos omdat het over het uiterlijk van de dikke want zwangere Eva Jinek ging (die tien seconden dat ik voorbij zapte zát ze onderuitgezakt te presenteren, waarom zou je dat niet mogen benoemen?), nu iedereen boos omdat er blijkbaar teveel gepraat is over het uiterlijk van de Zomergast. Wijven. Het is ook nooit goed.

Alsof wij vrouwen ons uiterlijk onbelangrijk vinden. Niet voor niets zitten vrouwen meer dan een half uur en niet zelden een uur in de visagie voordat ze op tv mogen. Geen vrouw is er ooit op betrapt om make-uploos op tv te willen. Natuurlijk is het oneerlijk dat er oeverloos over het uiterlijk van vrouwen wordt gezeverd maar vrouwen werken er zelf aan mee: elke geposte foto moet er lekker, strak en slank uitzien. Totdat er opeens een tekst boven die zorgvuldig uitgekozen foto verschijnt: ‘zou u haar doen?’. Dan is het hek van de dam. Hypocriet gelul. Gekut, pardon. Elke vrouw die zeikt dat er gezeikt wordt over het uiterlijk van een dikke Jinek of de Zomergast, zeikt. Alsof ze zelf ’s ochtends niet in de spiegel heeft gekeken, zich niet heeft afgevraagd of die broek, het jurkje, die rok, dat shirt of bloesje haar niet ‘dik’ maakt. Of die outfit past bij de agenda van de dag. Dresscode strand vergt een ander uiterlijk dan dresscode werkoverleg. Ontkennen staat vrij, de feiten spreken voor zich. Vrouwen die wat te melden hebben, staan boven het gezeik maar heus, ook voor Femke, Kajsa en Máxima is uiterlijk onderdeel van het werk. Vrouwen die ’s ochtends de deur uitgaan zonder make-up, zijn zelden vrouwen die zich in een sociale omgeving begeven. Een sociale omgeving die vooral bestaat uit het kritische oog van andere vrouwen; mannen zien dat nieuwe kapsel, die nieuwe haarkleur, dat nieuwe lippenstiftje niet, maar ze zien wél of ze je serieus moeten nemen. Of het bevalt of niet, het uiterlijk telt. Altijd en overal. Althans bij vrouwen. Want ja, Maarten van Rossem ziet er niet uit en mag toch op tv. Klachten graag naar Shula Rijxman. Zij bepaalt wie er op tv mag – en vooral wie niet.


likelovedislike
user_75dce962abf6fd4933e2b5c8537d9d22aedb38de_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_b4adceee9309c1754b5e055786670b8894c1f1b9_avatar

+4


Views

3k+