Columnisten

Millennials zijn lui, verwend en narcistisch, toch?

Foto: Femmy Weijs

Foto van 'Jessica Heijmans'

29 SEP 2017

Ze zijn verwend, altijd op zoek naar meer, ongeduldig en niet gewend aan tegenslagen. Er wordt van alles gezegd en geschreven over Generatie Y, oftewel: de millennial. Maar kloppen deze vooroordelen eigenlijk wel?

Lianne Marije Sanders (28), Suzette Hermsen (29) en Anouk Kemper (30) maken in navolging van hun boek de wekelijkse column ‘ZEIK NIET ZO - het echte leven van de millennial’. Op humoristische en schaamteloze wijze beschrijven zij het doodnormale leven van de millennial. Metro legde de dames vijf vooroordelen over hun generatie voor. Millennials...

Zijn extreem verwend door hun ouders

Lianne: Mijn ouders gaven mij niet het idee dat ik alles kon bereiken wat ik wilde. Ik kreeg zeker veel liefde en aandacht van mijn ouders, en dat lijkt mij heel gezond, maar nu ik als zzp'er werk en soms geen inkomen heb, krijg ik echt niet maandelijks geld toegestopt van mijn moeder. Ik had ook echt niet het idee dat iedereen langs een rode loper zou staan te klappen voor mij zodra ik op de arbeidsmarkt zou komen.

Anouk: Ik vind mezelf best wel verwend, niet omdat mijn ouders alles voor mij betaalden - want dat was niet zo - maar ze zijn er wel altijd. Ik kon hen altijd bellen en dan kwam mijn vader met de auto naar mij toe rijden. Ik werd veel ontlast.

Zijn alleen met zichzelf bezig: hallo narcisten!

Anouk: We zijn zeker met onszelf bezig, maar narcistisch vind ik een stap te ver. Het is namelijk niet zo dat we geen oog meer hebben voor andere mensen. Het gaat wel veel over wie ben ik, wat wil ik doen en wat vind ik leuk.

Suzette: Onze generatie is er eentje die zich goed kan laten horen door onder andere social media. Mijn moeder zei laatst 'wij waren ook onwijs met onszelf bezig, zaten met dezelfde dingen waar jullie nu mee zitten en dachten na over de juiste keuzes maken'. Het was toen wellicht minder zichtbaar. Maar in Nederland zijn alle jongeren daar wel mee bezig.

Weten precies wat ze willen

Lianne: Tussen de 20 en 30 jaar ga je ontdekken wat je wilt en dat is heel normaal. Misschien zijn millennials er soms iets te geforceerd en krampachtig mee bezig, maar ik denk niet dat iedereen goed weet wat hij wil. Sterker nog, als iedereen wel zou weten wat hij of zij wil, dan zouden yoga retreats, de school of life en al die andere manieren om te ontdekken wat je wilt, helemaal niet bestaan.

Suzette: Ik denk dat we wel weten wat we niet willen. Het verschil met andere generaties is wellicht dat we hard roepen dat we bijvoorbeeld geen zin hebben in een 9 tot 5 baan, he Anouk. We doen wat we leuk vinden en hetgeen dat we niet leuk vinden, proberen we ook niet te doen.

Weten niet wat hard werken is

Hard lachend: dat weten we wel!

Anouk: Zeker als freelancer. Je moet heel veel werken om te kunnen rondkomen en dat een beetje constant te kunnen volhouden. In mijn geval moet je heel veel tikken en veel 'ja' zeggen.

Suzette: Wij doen losse opdrachten voor Linda en dan krijg je een mailtje met de vraag of je tijd hebt voor een tekst. Wij zeggen altijd 'ja', ook al heb je er eigenlijk geen tijd voor. Ik ga liever om 11 uur 's avonds werken, dan dat ik 'nee' zeg. Voor ons geldt in ieder geval dat we echt weten wat hard werken is. En als ik om mee heen kijk, dan zie ik dat mijn vrienden ook hartstikke hard werken.

Gaat alles voor de wind

Anouk: Nou, helemaal niet! Na het afstuderen hoopte ik gewoon een baan bij de krant te krijgen. Dat ging dus niet door. Ik ben nu bijna 31 en heb niet het idee dat ik straks lekker een huis kan kopen binnen de ring van Amsterdam. Het gaat me wat dat betreft zeker niet voor de wind. Maar in andere opzichten ook weer wel, dus misschien moet ik niet te veel zeiken.

Suzette: We willen natuurlijk ook graag in Amsterdam wonen, terwijl je ergens in het oosten voor hetzelfde geld een hele villa hebt. Wat dat betreft kiezen we er ook zelf voor. Maar, we leven wel in grote onzekerheid met alles: weinig vaste banen en daardoor kunnen we minder makkelijk een huis kopen.

Lianne: Het is heel generaliserend om te zeggen dat het millennials voor de wind gaat. Ik denk dat als je hard werkt, talentvol bent en een beetje geluk hebt, je leven al snel voor de wind gaat. En dat heeft dus niets te maken met een generatie.

Lees de columns van Anouk, Suzette en Lianne elke vrijdag om 12.00 uur in de Metro-app en op Metronieuws.nl!


Views

1k+

Het zinloze zeggen van 'sorry'

Foto van 'Elfie Tromp'

19 JUL 2018

„Het heeft geen zin om sorry te zeggen”, zegt mijn vriendje. „Het maakt het niet automatisch beter.”

Daar sta ik dan, met mijn schuldgevoel en grote mond. Hoe goed een relatie ook is, soms strijk je elkaar tegen de haren in, spelen je onhebbelijkheden op en kwets je elkaar. Je excuses maken lijkt dan makkelijk gedaan. Het is een cadeautje van klank. Ik geef het, hij accepteert het en we kunnen door met de dag. Een mooi ritueel om de spanning uit de lucht te halen.

Maar wat betekent sorry als dit soort confrontaties onvermijdelijk zijn? Als je weet dat je met enige regelmaat dezelfde fout maakt en elkaar irriteert of kwetst omdat je nu eenmaal andere karakters hebt?


Views

2k+

Likeability of 6

Mama

Foto van 'Ebru Umar'

17 JUL 2018

En toen was de dokter opeens zelf patiënt. De ontkenningsfase duurde twee jaar – artsen zijn de meest betweterige ziekenhuisbezoekers. Niet omdat ze hun collega’s wantrouwen maar omdat ze weten wat er mis kan gaan. Die andere kant van de tafel, waarbij ze naar de arts moeten luisteren die vertelt wat er gaat gebeuren tijdens een behandeling, is per definitie de verkeerde kant.

Enig idee hoe gevaarlijk een narcose is?

Wat er allemaal mis kan gaan?


like
user_48e35435a07dbfbeb5eef2280126bbaba92f7b39_avataruser_da344f1ca31b849160d52127d8bb3be2ef252c57_avatar

Views

2k+

Waarom ik een racist ben (en vrouwen haat)

Foto van 'Hadjar Benmiloud'

18 JAN 2016

Iemand moet de eerste zijn, en mijn spiegelbeeld gaat het voortouw niet nemen. So, sue me.

Ik ben een racist. Wanneer een zwarte man mij iets langer aankijkt, ga ik ervan uit dat ik snel oogcontact moet verbreken, omdat ‘ie me anders zal achtervolgen tot hij m’n nummer heeft. Wanneer een zwarte vrouw me aankijkt, duurt het iets langer voor ik een “rare” gedachte krijg. Zes seconden, om precies te zijn. Dan begin ik me af te vragen of onze kledingstijlen een verschil in sociale klasse benadrukken, en of ze me dat kwalijk neemt. Of dat ze er juist heel netjes uitziet, als een zwarte vrouw die meer heeft gestudeerd dan ik en zich extra hard probeert te bewijzen. Vervolgens betrap ik mezelf, als een krampachtige witte. Terwijl ik als drietalige allochtoon meer met allochtonen gemeen heb dan de “krampachtige witte” blijf ik me wanhopig graag met de laatste identificeren. Ik heb geleerd dat dat is hoe je comfortabel blijft.

Ik ben een seksist. Wanneer een witte vrouw mij iets langer aankijkt, ga ik ervan uit dat ik het oogcontact moet verbreken, omdat ze anders zal denken dat ik geïntimideerd ben door haar schoonheid. Want mannelijke schoonheid is totaal irrelevant op straat, wanneer je als vrouw probeert te overleven door middel van competitie met je soortgenoten. Vergelijken, negeren, elimineren. Tegenwoordig ben ik me daar als feminist bewust van, en geef ik vrouwen een glimlach en mannen niet. Omdat ik na empirisch onderzoek aan der lijve heb ondervonden dat mannen verkrachters zijn, en vrouwen niet. Dat is óók seksisme.


Views

300+

Column Ebru Umar: Handhaving
Likeability of 7

Handhaving

Ebru Umar

Foto van 'Ebru Umar'

10 JUL 2018

Handhaving moet wel het moeilijkste woord van de Nederlandse taal zijn. Handhaving van de orde, handhaving van regels en wetten, handhaving van gebruiken, waarden en normen: in Nederland gaat alles met de Franse slag. Een serieus #hoedan is aan de orde maar niemand die zich er iets van aantrekt. Gedogen is de essentie, handhaven op sterven na dood.

En zo kunnen in onze ‘gave land’ vreemdelingen zeventien jaar in Nederland wonen terwijl ze al zestien jaar weten dat ze hier niet mogen verblijven. Ze kunnen in die zeventien jaar het land in- en uitreizen, ze kunnen een bedrijf starten, ze kunnen een huis huren, ze kunnen kinderen krijgen, ze kunnen naar het ziekenhuis, ze kunnen een auto bezitten, ze kunnen de kinderen naar school sturen. Ze kunnen hier gewoon leven, zoals iedere andere Nederlander.

Terwijl ze hier niet mogen zijn. Van de instanties.


likelovedislike
user_184b8dda1698166daccf57456f0977aa9a91407c_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_8cf4c93bbec83098321ff84e4c94b9d4815749e9_avatar

+8


Views

4k+