Erik Jonk
Erik Jonk Televisie 26 nov 2025
Leestijd: 4 minuten

Linde (19) werd van haar fiets getrokken: ‘We zeiden nog: app me als je thuis bent’

Pijnlijk, actueel, dapper: in een nieuwe docu-serie doorbreken vrouwen het zwijgen over de impact van seksueel geweld op straat. App me als je thuis bent heet de reeks, met meerdere dames die vertellen over trauma, heling en gerechtigheid. Vanaf morgen is de serie te streamen op NPO Start.

App me als je thuis bent is een titel om even bij stil te staan. Dat is namelijk precies wat vrouwen elkaar altijd toeroepen als ze (zeker ’s avonds laat) afscheid nemen. Het is ook wat er níet of heel laat gebeurt als een vrouw wordt aangevallen door veelal een man. Soms kan het slachtoffer het niet eens navertellen en nooit meer appen. Anne Faber was in 2020 zo’n slachtoffer van een gruweldaad. Annes vriendinnen werken mee aan App me als je thuis bent. Of nog maar zo kort geleden: tiener Lisa uit Abcoude.

Metro bekeek de eerste aflevering voor televisierubriek Blik op de Buis.

Oude en nieuwe zaken in App me als je thuis bent

App me als je thuis bent behandelt heel recente zaken van (seksueel) geweld op straat, maar ook oude. Theresa Boerema, eindredacteur bij KRO-NCRV, zegt over de driedelige reeks: „Het is een confronterende serie over de angst van iedere vrouw, elke ouder. We zijn het afgelopen jaar heel zorgvuldig opgetrokken met vrouwen die het ergst denkbare is overkomen. Ik ben diep onder de indruk van hun openheid, hun verdriet en hun veerkracht. Met deze serie willen we hun stem laten horen. Dat deze vrouwen nu de stap naar buiten durven zetten, getuigt van ongelooflijk veel moed.”

App me als je thuis bent vriendinnen Anne Faber
Drie vriendinnen van Anne Faber. Foto: KRO-NCRV

Linde ging studeren en had er zin in

De meeste vrouwen die in App me als je thuis bent over wat hen overkwam spreken, zijn in beeld. Moedig en openhartig, als je uitspraken hoort als „ik voelde me eerst echt dom en dacht dat het mijn eigen schuld was”. Laten we één treurig verhaal op deze plaats brengen, dat van Linde (19). Linde ging studeren in een nieuwe stad, ze had er zin in. Ze danste en lachte veel, maar dat lachen verging haar in een week dat zij bij een vriendin sliep. Linde fietste met een andere vriendin ’s avonds laat naar huis. „App me als je thuis bent”, zeiden ze nog tegen elkaar, toen zij beiden de andere kant op moesten.

Bij een tunnel reed een auto Lindes kant op, ze dacht een politiewagen. Eenmaal dichterbij stapte er een man uit en schoot er „dit klopt niet” door haar gedachten. De man greep Linde bij haar keel en sleurde de 19-jarige van haar fiets. Ze schreeuwde om hulp, maar realiseerde zich al snel dat niemand haar op deze verlaten plek zou horen. Lindes telefoon werd afgepakt en op de grond gesmeten. „Ik weet nog dat ik dacht: ‘Nu is het klaar’.” Er ging echter ook een knopje om: alles of niets. Ze schopte richting zijn kruis, sloeg, krijste en probeerde alles om maar uit die auto te blijven. Linde wist zich los te worstelen en zette het op een rennen. De man gaf op en reed weg.

App me als je thuis bent Sonja
Sonja, een van de vrouwen uit App me als je thuis bent, terug op de plaats waar geweld tegen haar werd gebruikt. Foto: KRO-NCRV

Een trauma was geboren

Na middernacht was Linde thuis, met een bloedend oor en zonder een aantal sieraden die zij tijdens het geweld was verloren. Om half 2 belde ze haar vader, die het verhaal van zijn dochter in App me als je thuis bent „de nachtmerrie voor elke ouder” noemt. Linde beseft maar al te goed dat haar nog iets veel ergers had kunnen overkomen, maar dan nog. Een trauma was geboren. Het door een totale mafklapper van haar fiets getrokken meisje kon door heldhaftig vechten wegkomen, maar voor veel anderen geldt dat niet.

De Utrechtse serieverkrachter

Een ander aansprekend deel van de docuserie – al kunnen we alle verhalen van de vrouwen wel zo noemen – draait om de Utrechtse serieverkrachter. Dat deel stamt al uit de jaren negentig. Elf vrouwen werden binnen korte tijd slachtoffer van verkrachting of aanranding. Allemaal waren ze in de buurt van een bos ten oosten van de stad. In 2025 zou zo’n plek binnen een paar minuten over het internet gaan, zeker als er meerdere gevallen waren. Dertig jaar geleden niet. Toen de politie een patroon zag, ging men op zoek naar „een roofdier dat steeds opnieuw een prooi moest hebben”. Eén van de slachtoffers zit ook in deze documentaire. Zij fietste nooit alleen, maar die ene keer kon dat door omstandigheden niet anders. Het roofdier kon zo toeslaan en deed dat ook.

Goed dat KRO-NCRV deze serie heeft gemaakt. Tegelijkertijd is het triest dat het moet. En Linde? Haar belager werd snel opgepakt. Ze kreeg veel berichtjes over hoe geweldig dat was en mensen in haar omgeving gingen weer over tot de orde van dag. Linde heeft het nu ook daar moeilijk mee. Voor haar is de bewuste avond nog lang niet voorbij.

Blik Buis illustratie
Illustratie: Metro

Aantal blikken uit 5: 4

App me als je thuis bent kun je vanaf morgen (donderdag 27 november) streamen via NPO Start.

Meer lezen over (nieuwe) programma’s op tv?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Het beste van Metro in je inbox 🌐

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang tot drie keer per week een selectie van onze mooiste verhalen.

Reacties