De dag dat Eddie Vedder sprong

26 april 2012 om 06:00 door Erik Jonk
De dag dat Eddie Vedder sprong

Het was een beetje een pleurisfestivaldag, die 8e juni 1992 op de 23e Pinkpop. De doorstroming bij de poort was wat matig geregeld, zodat - ook door te laat opstaan met een brakke kop - de tweede act Buffalo Tom ‘goodbye!’ riep bij het betreden van het terrein. De pleuris brak letterlijk uit toen de regen, in mijn herinnering, regelmatig met bakken uit de hemel kwam. Dat wil je niet op een popfestival. En Lou Reed had er weer eens niet zo’n zin in. In rode bodywarmer was deze toch zo grote Reed een slaapverwekkende overbrugging tussen Pearl Jam en The Cult. Bladerde tergend langzaam door zijn tekst- of notenbladen, zoekend wat te doen. En speelde dan ‘Walk on the Wild Side’.

Maar gelukkig! Het werd door laatstgenoemde groepen een memorabele Pinkpop. Zanger Ian Astbury van slotact The Cult had ogenschijnlijk een metertje waspoeder tot zich genomen en zorgde voor een geestverruimend festivaleinde. Astbury was niet van het podium te krijgen en overschreed de door de politie vastgelegde limiet ruim. Het leidde tot dolle vreugde van het rockende publiek. Het leidde tot woede en radeloosheid bij Mister Pinkpop Jan Smeets die het niet lukte The Cult van de bühne te halen. Instrumenten gingen aan gort, Smeets werd in een kwartier grijs.

Het beste hadden de 55.000 festivalgangers toen al gehoord en vooral gezien. Pearl Jam. Frontman Eddie Vedder en zijn mannen hadden nog niet eerder zo’n groot optreden gedaan. Vedder, in olijfgroen Tivoli-shirtje, kniebroek en op kisten, staarde soms met ongelovige ogen en met zijn handen op zijn hoofd naar de menigte. Hij maakte foto’s, naar eigen zeggen voor zijn moeder. En applaudiseerde zelf: “You survived the rain today.” Ik behoorde tot de leeftijdscategorie dat je nog iemand wilde zijn. Ik kende het album Ten nog niet goed, maar zag Pearl Jam tekeer gaan. Ik wilde Eddie Vedder zijn.
Toen kwam het. De Amerikaan, hij genoot. Zijn band zette ‘Porch’ in en Eddie wenkte de cameraman in bontkleurige AGU. Hij bediende een tv-camera met zwenkarm boven het publiek. En Eddie kroop op de zwenkarm. Je voelde het meteen. Dit zou de dag worden dat Eddie Vedder sprong. Daar zat ie een paar meter boven de gek wordende mensenmassa. Afzet. Hij vloog. Heel even. En klapte in zijn publiek. Pinkpopvader Jan zou het later unaniem in zijn eentje tot meest memorabele Pinkpopmoment ooit uitroepen. Terecht.

Precies twintig Pinkpops verder besef ik dat het totaal onverantwoordelijk was wat Vedder deed. Buiten zijn schuld ging het later op Roskilde in Denemarken gruwelijk mis. Je zag de Pinkpopmassa gevaarlijk heen en weer deinen - barriers tussen die massa waren er nog niet - op de dag dat Eddie Vedder sprong. Maar toch. Ik sta net enkele meters buiten het YouTube-filmpje dat anderhalf miljoen keer is aangeklikt. Eddie Vedder had best boven op mijn inmiddels niet meer brakke kop mogen vallen.

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!
 

d