Rotterdam

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. /Aviodrome Lelystad

Foto van 'Jaap van Rijn'

6 JAN 2020

Nog steeds verkopen huizenontwikkelaars Katendrecht als een ruig, ruw & rauw oord, alsof je in Vak S van Stadion Feijenoord komt wonen. Terwijl het schiereiland na oplevering van weer een prijzig appartementengebouw steeds meer schurende trekken kwijtraakt en verandert in een eretribune. Het ongepolijste karakter krijgt klappen, de sfeer van een residentieel woonmilieu rukt op. De nieuwe, kapitaalkrachtige bewoners kunnen ongetwijfeld deze Kaap aan. Om toch het maritieme verleden zichtbaar te houden, verrijzen op de Pols van Katendrecht en aan de Veerlaan woongebouwen in de stijl van de oude haven- en industriearchitectuur.

Alhoewel de Rotterdamse Kunststichting al in 1982 de tentoonstelling Havenarchitectuur en een gelijknamig boek presenteerde, is deze architectuur voor woongebouwen nog niet zo lang in zwang. De inzet destijds: deze architectuur herwaarderen omdat zij van belang is voor de Rotterdamse identiteit. In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. De rest is geschiedenis: de Erasmusbrug werd de grote stadsdelenverbinder.

Nieuw leven

Met het wegtrekken van de havens naar het westen sneuvelden er veel werkloze havengebouwen op de Wilhelminapier, aan de oostkade van de Rijnhaven en rond de Spoorweghaven en Binnenhaven. Gelukkig werd ook wat behouden, ongetwijfeld mede dankzij de doorwerkende invloed van die tentoonstelling en de brug. Denk aan het Entrepot, het Poortgebouw (wanneer zet de stad zich eens echt in voor dit gebouw), Las Palmas, de HAL-terminal, hier en daar een veem en, last but not least, Hotel New York. De laatste werkloze havengebouwen worden nu ook een nieuw leven gegund. Koffiepakhuis Santos krijgt een designbestemming en Fenix 1 is reeds opgetopt.

Retro-havenarchitectuur

Bij gebrek aan stoere havengebouwen op de Pols van Katendrecht, de smalle entree vanaf de Hillelaan naar het oude Katendrecht, bedachten architecten en stedenbouwers een kunstgreep: harde retro-havenarchitectuur. De nieuwe gebouwen moeten een robuust tegenwicht bieden aan de lage nieuwbouw langs de kades. Geen idee waarom, want die huizen zijn geliefd bij de bewoners.

Argeloze passanten kunnen denken dat de inmiddels gerealiseerde Musa en Cobana herbestemde pakhuizen zijn. De werkelijkheid is anders, zo weten Rotterdammers. Sterker nog, op deze plek stonden nooit dergelijke havengebouwen. De Pols bestond uit vier stroken die in rechte lijnen liepen. Aan zowel de kade van de Maas- als de Rijnhaven deden lange, lage loodsen – want schepen zijn lang – dienst als opslag. Op de middelste strook waren naast loodsen onder meer een paar fabrieken gebouwd. Alleen koffieopslag Santos, ooit het hoogste veem van Rotterdam, en de nog steeds actieve Codrico-fabriek waren (en zijn) grote gebouwen.

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

De architectuur van de nieuwe gebouwen verwijst naar havengebouwen. /Aviodrome Lelystad

Bij de Pols-ontwikkeling houden de ontwerpers de bestaande stroken, de straten, in ere. De architectuur van de nieuwe gebouwen verwijst naar havengebouwen, zoals die van drie vemen die aan de oostkade van de Rijnhaven stonden (zie foto). Zichtbaar zijn brede, uitstekende bordessen en bij het gebouw rechts de uitklapbare laadplatforms, verdeeld over maar liefst vijf verdiepingen. Hier draaide alles om zo snel mogelijk te kunnen laden en te lossen. Stel je eens voor, dat middelste gebouw gerenoveerd: mensen zouden van de Rijnhaven tot aan de Coolsingel in de rij staan om hierin te mogen wonen.

Industrieel

De nog te bouwen appartementsgebouwen en een hotel aan de Rijnhavenkade krijgen een transparant en industrieel uiterlijk, zodat ze aansluiten op de Codrico-fabriek. Binnenkort start de bouw van Bay House op de al jaren braakliggende parkeergarage – driekwart van de prijzige appartementen is reeds verkocht – en het MGallery by Sofitel-hotel. De gebouwen worden nar verwachting in 2022 opgeleverd.

Bananen

De reeds opgeleverde gebouwen aan de Maashaven hebben stenen gevels met een relatief warme uitstraling. De vormgevers van Musa en Cobana deden inspiratie op bij onder meer het gevelbeeld van een los Codrico-gebouw. Zo zijn de donkere baksteenvlakken met betonnen accenten overgenomen. Een aardig detail die de Cobana-gevel interessanter maakt: de spiltrap die op de achtste verdieping uit het gebouw komt. Cobana staat aan de Bananenstraat en is vernoemd naar een bananenhandelaar. Het gebouw biedt naar volgens de eigenaar betaalbare woonruimte voor young professionals.

De nog in aanbouw zijnde Groene Kaap verbindt na oplevering het werkmansverleden met het naar duurzaamheid snakkende heden door veel groen te bieden.

Europa’s kortste stadsboulevard

Vanuit de nieuwe gebouwen hebben bewoners zicht op onder meer drie loodsen met schaaldaken die aan de Brede Hilledijk staan. Of ze behouden kunnen blijven, is de vraag. Wellicht kan de garagist van Garage Rijnhaven er meer over vertellen. Hij weet al 25 jaar dat hij dit gemeentepand op een dag moet verlaten. Maar na een kwart eeuw is hij uiteraard vergroeid met deze plek. Het blijkt een perfecte stek, want dankzij de metro is zijn garage goed bereikbaar voor klanten uit alle delen van de stad. Hij ontving inmiddels een bericht dat deze strip bedrijfsgebouwtjes in de tweede helft van 2020 wordt gesloopt.

We kijken naar de nieuwbouw aan de overkant van de straat. Terwijl de winterzon uitbundig straalt, ligt de Brede Hilledijk voornamelijk in de schaduw van de nieuwe hoge gebouwen. Deze wat sombere straat zal uitgroeien tot Europa’s kortste grootstedelijke stadsboulevard, die loopt van het metroviaduct tot aan de dorpse laagbouw van Katendrecht. Dat kun je ook een prestatie noemen. Wat komt er eigenlijk in de plaats van de bedrijfjes? De garagist vernam dat het zomaar een shopping mall voor cruisegangers zou kunnen worden. Kortom, ook hier zullen de ruwe kantjes van Katendrecht worden glad getrokken.

Plundera!

Vlak na de Pols doemt aan de Veerlaan een enorm bouwwerk op dat dankzij een overweldigende glasmassa transparant oogt. Het is de verbouwde opslagloods Fenix 1, die met behoud en toevoeging van robuuste details een derde leven is gegund. De eerste versie van deze loods droeg ooit de naam San Francisco. Na Plundera! oorlogsactiviteiten van de Duitsers – ze sleepten onder meer beeldbepalende, zwarte, stalen laaddekken naar hun industriële Heimat-grotten – werd het onttakelde gebouw na de oorlog in de delen Fenix 1 en Fenix 2 gehakt. De trek van de havens richting het westen gaf later de genadeklap: de loodsen waren rijp voor de sloop. De herwaardering voor stoere havenarchitectuur werd de redding voor Fenix 1.

Afmeren

Fenix 1 kun je als havenarchitectuur in het kwadraat bestempelen, want dit gebouw bestaat uit twee forse maritieme delen. De gestripte en opnieuw uit vooral staal opgetrokken Fenix 1 vormt een solide basis voor het hypermoderne glaspaleis. De frisse, witte gevel maakt het gebouw vriendelijker dan de betonnen muren van de oude Fenix 1. Fraai zijn onder meer de grote, originele raampartijen, jarenlang verscholen achter groene panelen, die een inkijk geven in de kantoren. De liefhebber van de oude San Francisco zal aangenaam verrast zijn over de terugkeer van de zwarte kozijnen van de laaddekken.

Afhankelijk van waar je staat, lijkt het of de bouwer een cruiseschip op de voormalige loods heeft aangelegd. Wie voor het eerst vanuit de Atjehstraat de glazen balkons ziet, zal er niet van opkijken als het gevaarte langzaam los van de kade komt. De opvarenden, op weg naar de fjorden van Noorwegen, knikken met een drankje in de hand vanaf de dekken de stervelingen op de kade minzaam toe.

Katendrecht groeit zichtbaar weg van het woelige verleden. Ruig, ruw en rauw? Ja, in de stoutste dromen van de nieuwe bewoners.

Park Maashaven: gesprek-aanjagend-groen

De gemeente Rotterdam verwoordt haar groenambities in de actienota Rotterdam gaat voor groen. Er moet 20 hectare groen bij in drie jaar tijd. Dat zijn zo’n 40 voetbalvelden. Dat lijkt veel, want het valt al niet mee om een enkel voetbalveld te realiseren (Feyenoord City). Een grote klapper maakt de stad met meer groene daken. Het college boekt in het actieplan alvast 7 hectare vergroende daken in, zo’n 14 voetbalvelden.

Leggen we de gemeentelijke groenambities op de Pols van Katendrecht, dan valt op dat deze buurt in wording nogal stenig wordt. Privé valt voor de bewoners van de nieuwe gebouwen wel van groen te genieten. Zo biedt Cobana op de tweede, derde en vierde verdieping daktuinen. In de Groene Kaap, dat naast Cobana in aanbouw is, kunnen bewoners straks ontspannen in een hellend binnenpark, dat volgens de plannen tot 18.00 uur ook voor passanten wordt opengesteld.

Meer groen moet Park Maashaven gaan bieden, vanaf de Maassilo tot aan de Pols van Katendrecht. Het gaat hier voorlopig om gesprek-aanjagend-groen in verschillende varianten, bewoners mogen meedenken. Die zijn vooral huiverig voor overlast van junkies en een gemeente die het onderhoud verwaarloost, zo bleek tijdens een eerste bijeenkomst. Mocht deze sombere visie uitkomen, dan maken ze het inmiddels ex-park ongetwijfeld bouwrijp. En wat kunnen we dan verwachten? Boerderettes. De haven was ooit een polder, dus krijgt dat verleden met ook deze bouwstijl een plek met een cultuurhistorisch verantwoord retro-tintje.

Meer informatie: Actienota Rotterdam gaat voor groen, www.rotterdam.nl


De reservebank van Feijenoord in Oost-Berlijn, derde van links Coen Moulijn. Na het zien van het onbespeelbare veld meldde hij zich vrijwillig aan als reserve.

Door het oog van de naald

Foto: Archief FSV de Feijenoorder/Piet Bouts

Foto van 'Metro'

23 MRT 2020

‘Daar kan ik toch niet op voetballen?’, denkt Coen Moulijn als hij in maart 1970 het veld van tegenstander Vorwärts Berlin ziet. De ‘grasmat’ is een ijsbaan waarop Oost-Berlijnse soldaten met man en macht zand hebben gegooid, dit om de stijf bevroren ondergrond nog enigszins bespeelbaar te maken. Scheidsrechter Jones keurt het veld als bespeelbaar. Feijenoord speelt vervolgens misschien wel de lelijkste wedstrijd op weg naar de Europa Cup.

Tekst: Ellen Mannens

Drie maanden eerder gooide het elftal met Willem van Hanegem en Wim Jansen nog hoge ogen door als onbekende Nederlandse club regerend Europees en wereldkampioen AC Milan uit te schakelen. Maar tijdens de ontmoeting met de relatief onbekende club Vorwärts Berlin hangt de Europa Cup-winst ineens aan een zijden draadje. Vorwärts is in niets een standaardclub, waardoor de wedstrijd in geen enkel opzicht een gewone klus zou worden. De inwoners van Oost-Berlijn blijken weinig op te hebben met Vorwärts, want dat is een legerclub die van Leipzig naar Oost-Berlijn was verplaatst en dus geen enkele binding met de stad heeft. De tribune is gevuld met soldaten die hun maatjes komen aanmoedigen.


Likeability of6

Op zoek naar De Nieuwspeper?

Foto van 'Metro'

15 APR 2019

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


like
user_5af32877d2d80c27b0516d4183b0065549bd2dc7_avataruser_338cfda49564b023f573ae21526b7587cfe2066a_avatar

Hamit Karakus had mede invloed op het succes van Katendrecht

Jezelf blijven ontwikkelen

Foto van 'Jaap van Rijn'

23 MRT 2020

Dat Hamit Karakus ooit veel invloed in Rotterdam zou krijgen, was nauwelijks voorstelbaar toen hij in 1965 het levenslicht zag op het platteland van Centraal-Anatolië in Turkije. Hij heeft dan ook een lange weg te gaan voordat hij geïnstalleerd wordt als Rotterdamse wethouder en locoburgemeester in woelige tijden.

Het hobbelige levenspad van Hamit Karakus levert een interessante biografie op. Achter de sombere boekcover gaat een door hem verteld opvallend inspirerend verhaal schuil. Hamit Karakus leert als peuter wat leven is in een diverse samenleving. De inwoners van de van oorsprong nomadendorpen hebben allemaal zo hun eigen kenmerken, denk aan een dorp met lichtgekleurde mensen, blond haar en blauwe ogen, een dorp met voornamelijk lange mensen en een dorp met inwoners die uiterlijk sterke Aziatische trekjes hebben. Gehuwd wordt er vooral in familieverband. In de gemeenschappen speelt geld nauwelijks een rol, ze functioneren als ruileconomietjes. Dat verandert als veel mannen naar Europa trekken voor werk. Ook Hamits vader volgt dit spoor en komt via Duitsland in Steenwijk terecht. De gezinshereniging vindt plaats als Karakus 8 jaar oud is. Deze hereniging is geen succes, zijn ouders zijn uit elkaar gegroeid. Na een paar jaar keert Hamit met zijn moeder terug naar Turkije, om vervolgens in 1978 zonder zijn moeder terug te keren in Steenwijk.


Ook het werk van Jacques Schoufour: de tot op vandaag durende schaalvergroting van de Rotterdamse haven.

Bouwers van Rotterdam

Foto van 'Jaap van Rijn'

23 MRT 2020

De afgelopen maanden verschenen er aardig wat biografieën van Rotterdammers die mede de stad en haven vormgaven. De Nieuwspeper pikt er twee uit die wat minder aandacht kregen, maar meer verdienen: die van havenman Jacques Schoufour en die van ex-wethouder Hamit Karakus. Schoufour bepaalde vanaf de oorlog mede het gezicht van de haven, en Hamit Karakus dat van de stad. Zonder hen zou Rotterdam er waarschijnlijk anders hebben uitgezien. Jacques Schoufour en Hamit Karakus werkten beiden mee aan hun biografie.

Het duurt even voordat Jacques Schoufour (1927-2014) op stoom komt. Zijn schoolcarrière is mede door de Tweede Wereldoorlog geen doorslaand succes. Daarom stuurt zijn vader hem direct na de oorlog naar Londen. Daar mag hij in de haven, naar eigen zeggen onder erbarmelijke omstandigheden, sjouwen, kolen scheppen en stinkende beenderen lossen. Na deze harde leerschool keert hij terug naar Rotterdam, waar hij de spectaculaire schaalvergroting van de haven mede gaat vormgeven. Deze inspanningen maken Rotterdam in 1962 tot de grootste haven ter wereld.


Ondergronds uitwijken

Ondergronds uitwijken

Ondergronds uitwijken | Foto: Gijs de Roy.

Foto van 'Metro'

23 MRT 2020

Onderduiken in een atoombunker? Het kan nog steeds: virtueel of in levende lijve. Verscholen in de Westzeedijk, vlak naast de Kunsthal, zit een stukje geschiedenis verborgen onder de grond. Dankzij Stichting Cultureel Erfgoed Koude Oorlog en de augmented reality-app* van Must See is deze parel uit de vergetelheid gehaald. Een videocrew van RET Uitwijkers neemt polshoogte en wordt teruggeworpen in het tijdperk van de Koude Oorlog.

Tekst: Cindy Mirande

Drie mannen in een uniform van de Bescherming Bevolking (BB) onderwerpen de crew aan een beveiligingsprotocol waar je u tegen zegt. Zelfs de geigerteller komt eraan te pas. Schuilen voor een atoomaanval doe je niet even. Je zit twee dagen opgesloten in een kleine ruimte. Het proviand: droge biscuits. Je doet je behoefte op een emmer. Ook moet je voortdurend aan een ventilatiewiel draaien voor zuurstoftoevoer.


Een pleidooi voor kleur in Nederlandse films

Een pleidooi voor kleur in Nederlandse films

Leyla de Muynck.

Foto van 'Helmut de Hoogh'

19 MRT 2020

Het blauw in De Esch, het rood aan de Binnenrotte en het groen van het Lage Bergse Bos: in Drama Girl vangt filmregisseur Vincent Boy Kars (29) de kleuren van Rotterdam. Tegelijk verwerkt hij het verdriet over de vroegtijdige dood van zijn vader.

„Rotterdam is de eerste plek waar ik me echt thuis voel”, zo trapt filmregisseur Vincent Boy Kars het gesprek af. In 2009, hij is dan 18 jaar, heeft hij zijn vwo-diploma op zak en verhuist hij van het Overijsselse dorp IJsselmuiden naar zijn nieuwe, grootstedelijke thuishaven. „Ik kende Rotterdam vanuit de hiphopcultuur, van videoclips.” Zo’n 10 jaar later vindt hij al fietsend drie Rotterdamse plekken die zijn meest recente film Drama Girl meer kleur geven.

„Rotterdam is nog zo onderbelicht, er zijn zoveel onontdekte plekken die nog nooit in een film voorbij zijn gekomen. Ik hou van kleur en vind het jammer dat die in de Nederlandse film niet echt meer een rol spelen. Ik wilde een film maken met veel primaire kleuren. Het blauw en wit van het voormalige waterfiltergebouw in De Esch vind ik prachtig. Aan de Binnenrotte ontdekte ik een flat met een prachtige rode zijkant. In het knalgroene Bergse Bos zie je een meisje in een knalgeel jurkje huilen bij een rode auto. Misère in een kleurrijke wereld.”


Initiatief Theater Rotterdam maakt Schouwburgplein klimaatneutraal

Initiatief Theater Rotterdam maakt Schouwburgplein klimaatneutraal

Het verduurzaamde Schouwburgplein moet een voorbeeld voor de hele wereld worden. / 7 Square Endeavour

Foto van 'Helmut de Hoogh'

18 MRT 2020

Vijf jaar wordt er nu gewerkt aan 7 Square Endeavour, het initiatief van Theater Rotterdam om het Schouwburgplein klimaatneutraal te maken. Procesmanager Jeroen de Leeuw: “Hier kunnen we een verschil maken.”

“Het begon met de droom om de groenste Schouwburg van Nederland te worden”, zo vertelt procesmanager Jeroen de Leeuw. “Je kunt veel klimaatvriendelijks doen aan het gebouw, maar al snel kom je erachter dat veel maatregelen van daarbuiten moeten komen. Zo is 7 Square Endeavour ontstaan.” Al snel sluiten de Doelen en de Vereniging Verenigd Schouwburgplein zich aan bij het initiatief van Theater Rotterdam. Op 28 april 2015 worden de eerste handtekeningen gezet van de publiek-private alliantie. Het doel is om het Schouwburgplein in 2030 met tal van maatregelen volledig klimaatneutraal te maken. De kans van slagen is groot, “want”, zo vertelt De Leeuw, “we zijn een interessant testgebied. Het werkt omdat we samenwerken en allemaal hetzelfde willen.”

7 internationale cultuurpleinen


De buurt staat achter je!

De buurt staat achter je!

De buurt staat achter je! / Unsplash

Foto van 'Metro'

18 MRT 2020

De impact van het coronavirus op onze samenleving is groot. Er zijn grote zorgen maar het maakt ook veel positieve energie los. Initiatieven om hulp te bieden vinden elkaar. De welzijnsaanbieders in Rotterdam, verenigd in Win010 (Welzijn in Rotterdam), werken intensief samen. Dit doen we met de gemeente en veel actieve mensen en andere organisaties in de stad. We zien dat veel Rotterdammers zich nu extra in willen zetten en iets willen betekenen voor buurtgenoten die hulp nodig hebben.

In alle Rotterdamse gebieden hebben de welzijnsorganisaties een belteam. Daar kan iedereen terecht die praktisch hulp nodig heeft of gewoon een praatje wil maken en een luisterend oor nodig heeft. Rotterdammers die iets willen doen voor een buurtgenoot kunnen zich bij het belteam in hun gebied melden. Onder aan dit bericht staan voor alle gebieden de nummers die hiervoor bereikbaar zijn. De belteams zoeken ook actief contact met buurtbewoners die de weg naar ons minder makkelijk weten te vinden. De gemeente biedt informatie en hulp via het nummer 14010. Met hen hebben we een directe verbinding gerealiseerd met de bellijnen.

We kennen in de gebieden en in de stad veel grote en kleine ondernemers die klaar staan om te helpen bij personenvervoer zoals Trevvel en bedrijven die willen helpen door dagelijkse levensbehoeften, zoals levensmiddelen en hygiëne-artikelen ter beschikking te stellen. Met hen zijn we volop in gesprek om zo snel mogelijk iets te regelen voor elke buurt.


'Eigenlijk vind ik Rotterdammers vriendelijk, maar dat hoor je zelden'

'Eigenlijk vind ik Rotterdammers vriendelijk, maar dat hoor je zelden'

Art Collart.

Foto van 'Metro'

3 MRT 2020

644.618 Rotterdammers maken Rotterdam tot een gemeenschap met een Rotterdamse identiteit. Art Collart (37), Rotterdammer 580.761, woont sinds 2005 in de stad. Hij ontwikkelde de educatie voor Villa Zebra en doet dit sinds kort bij het Chabot Museum. Art werkt daarnaast als grafisch ontwerper van boeken voor kunstenaars en kunstinstellingen. En hij is vader van twee kleuters.

Hoe kom je in Rotterdam terecht? 

Ik kom uit Eindhoven, en hoewel ik naar de Rotterdamse kunstacademie ging, wilde ik gewoon in Eindhoven blijven wonen. Ik had niks met Rotterdam. Maar na een halfjaar wist ik: Rotterdam gaat het worden. Waarom is lastig te zeggen. Ik voelde me er thuis. Op mijn gemak.


De scherpe blik van Theo verjaart niet

De scherpe blik van Theo verjaart niet

Theo Gootjes. / Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

3 MRT 2020

Het was nog nooit zo druk geweest in de sfeervolle kapel, zo trapte directeur Deirdre Carasso van Stedelijk Museum Schiedam de zaterdagmiddag af. De aanleiding: de opening van de exposities Realisme nu en Zwart-Wit met werk van de in Rotterdam geboren en getogen Schiedammer Theo Gootjes. 

Zo populair is dus tekenaar Theo Gootjes: na afloop van de officiële opening wilde de halve zaal hem feliciteren. Of was het de fantastische realistische kunst van jonge kunstenaars die zoveel mensen op de been bracht? Wellicht. Maar, gezien de ontvangst en de reacties op zijn toespraak, had ook gastspreker Maarten van Rossem de hand in de hoge opkomst. Zijn fans werden op maat bediend, want Van Rossem hield een eigenzinnig, hilarisch betoog.

Terwijl een zaal verderop de wachttijd om werk van de modernist Mark Rothko te kunnen zien opliep tot vijftig minuten, maakte de historicus de Amerikaanse schilder uit voor oplichter en gaf vervolgens de naar Amerika uitgeweken schilder Willem de Kooning onderuit de zak. Van Rossem is dan ook geen liefhebber van abstracte kunst dat volgens hem “het schilderij reduceert tot niet meer dan een verfhuid op het doek”. De kunst raakte door deze stroming in de greep van een avantgardistische obsessie. Van Rossem kun je meer een plezier doen met de realistische weergaven van 19e eeuwse schilders die naam maakten onder de noemer ‘Haagse School’.


Erwin Mahroug wil van Rotterdam het wereldcentrum breakdance maken

Erwin Mahroug wil van Rotterdam het wereldcentrum breakdance maken

Erwin Mahroug. / Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Helmut de Hoogh'

3 MRT 2020

Sterren als Beyoncé, Justin Bieber en Madonna maakten dankbaar gebruik van zijn All Stars Team. Met zijn website BBoy World zet Erwin Mahroug (39) de wereldstandaard voor breakdance. Van zijn eigen stad Rotterdam wil hij nu een internationaal podium voor b-boys maken. Zeker nu de dans olympisch wordt.

„Kijk”, zegt Erwin Mahroug. „Veel mensen geloven het niet als ik over mijn werk vertel. Het is te groot om te bevatten.” Hij laat de nieuwste moves van een breakdancer op zijn iPad zien. „Vier dagen geleden gepost en nu al 15 miljoen views.” Het slungelige jochie van Zuid dat zich in de jaren 90 breakdancer Erwin123 noemde, is in twee decennia uitgegroeid tot een influencer met wereldwijde invloed.

Tv-monteur van Zuid


Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Spectaculaire Pink Floyd-show tijdens Pink Project 2019. / Pink Project

Foto van 'Jaap van Rijn'

27 FEB 2020

Precies 50 jaar na het Holland Festival in Rotterdam een ode aan pop en rock organiseren is een goed idee. Popfestival ODE presenteert een indrukwekkend programma, dat zich uiteraard in Ahoy gaat afspelen. Immers, hier gaven talloze grootse artiesten legendarische concerten.

Veel jongeren, jongere ouderen en oudere jongeren voelen zich anno 2020 aangesproken door classic rock & pop. De presentator van het festival en muziekliefhebber Eric Corton stelt dat “Popfestival ODE een bijzonder popfestival moet worden met bekende nummers van de crème de la crème uit de recente muziekgeschiedenis. Muziek van grote legendes die niet of nauwelijks meer live te zien zijn.”

Geslaagde cover- en tributebands kunnen met hun show en spelniveau de bezoekers veel bieden. Ze komen dicht bij het origineel. Wie de festivallijst doorneemt en de bands op YouTube checkt, kan niet anders dan concluderen dat ODE een sterk en goed gevarieerd programma biedt van onder meer hardrock, new wave, disco, funk, reggae, pop en coun-tryrock. Neem bijvoorbeeld de Britse Ultimate Eagles en The Cavern Beatles. Deze bands laten met muzikaal vakmanschap vergeten dat je niet naar de originele acts kijkt. Dj Chris Evans van BBC 2 beoordeelde een optreden van de Ultimate Eagles dan ook als “the best Eagles show in the world”. Ook Nederlandse acts spelen op hoog niveau het repertoire van hun helden. Zoals Pink Project, dat een spectaculaire Pink Floyd-show brengt. Daarnaast maken de Vipers met Queen indruk met hun optredens. Bekende Nederlandse artiesten als Charly Luske en Bo Saris brengen een smaakvol eerbetoon aan respectievelijk George Michael en Michael Jackson. Met zulke bands en artiesten is een muziekfeest gegarandeerd.


Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Elrie Bakker-Derks besloot de Ambachtsacademie op te richten. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Door de vergrijzing en een groeiend tekort aan rechterhanden verdwijnt vakmanschap. Omdat de samenleving de komende jaren in toenemende mate een beroep op ambachtslieden zal doen, besloot Elrie Bakker-Derks de Ambachtsacademie op te richten.

Zij wist waar zij aan begon, want ze was eerder voorzitter van het Hoofdbedrijfschap Ambachten. Dat had als taak de sociaaleconomische ontwikkelingen in de aangesloten branches te bevorderen. In 2015 hief de overheid alle bedrijfschappen op, de markt moest zijn werk doen.

Instroom van ambachtsmensen


Leermeester bij de Ambachtsacademie: Het moet dus wel klikken

Ondernemen in Rotterdam: 'Het moet dus wel klikken'

Ronald Schaeffer en zijn vader Johan hebben met De KlusBij een goedlopend klusbedrijf in Rotterdam Noord. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Het viel vakman Ronald Schaeffer van De KlusBij bij een bijeenkomst weer eens op: veel van zijn collega’s vergrijzen. Die vergrijzing zet ook door in andere gespecialiseerde beroepen.

Al deze grijze koppies beschikken echter over een schat aan vakkennis. Het zou eeuwig zonde zijn als deze kennis na hun pensionering niet meer beschikbaar is. Dat vind Ronald Schaeffer ook. Daarom meldde hij zich aan als leermeester bij de Ambachtsacademie.

De KlusBij


Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Hoezeer Rotterdam de laatste 20 jaar veranderde, kun je niet alleen op straat zien. Want genoeg typisch Rotterdamse zaken onttrekken zich aan het oog.

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B, inderdaad vernoemd naar het huisnummer, maakten in opdracht voor Rotterdam Culturele hoofdstad 2001 een poster en een wapen vol Rotterdamse symbolen. Die actie is een herhaling waard.

Logo's ontwerpen


De onstuitbare opmars van de tattoo

Henri Beunders.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Steeds meer mensen in het Westen laten een tattoo zetten. Waar komt die behoefte vandaan? En wat zegt deze rage over onze samenleving? Het fenomeen tattoo kreeg Henri Beunders in zijn greep. Met als uiteindelijk resultaat het boek Optocht der tattoos.

De vaderlandse oppertatoeëerder Henk Schiffmacher zal in het volgelopen debatcentrum Arminius het eerste boek van Henri Beunders in ontvangst nemen. Maar voor het zover is, vertelt Beunders waarom hij de tattoo wilde onderzoeken. Hij was tot eind 2019 hoogleraar Maatschappij, Media en Cultuur aan de Erasmus Universiteit en beschreef vele culturele verschijnselen, zoals onder meer Big Brother. Voor de tattoo blijkt hij een blinde vlek te hebben. Zijn ogen gaan pas open als familieleden hem met hun tattoos confronteren. Dat hij de opmars van de tattoo door alle rangen en standen negeerde, motiveert hem om de schade in te halen door zo’n beetje elk aspect van dit fenomeen vanaf de jaren 60 in het boek te bespreken.

De tattoo van prins Bernhard


Pleasen en schuren volgens Flip Noorman

Foto: Lindy Balduk

Foto van 'Helmut de Hoogh'

4 FEB 2020

Hij trekt dit seizoen volle zalen, vooral als hij zijn Leonard Cohen-liedjes vertolkt. Met eigenzinnige arrangementen en Nederlandstalige teksten geeft Flip Noorman (31) aan dat oeuvre zijn eigen draai. Tussendoor werkt de Rotterdamse zanger met zijn band De Noormannen aan twee gloednieuwe shows.

Voor relaxte loungebanken is in zijn bovenwoning in de wijk Blijdorp geen plaats. En een tv-toestel wil hij niet. Maar muziek geeft Flip Noorman alle ruimte. Een keyboard staat klaar om te bespelen en aan de muur hangen zes gitaren voor het grijpen. Het toilet is voorzien van een ukelele, want je weet maar nooit wanneer je wordt overvallen door muzikale invallen.

Hanenkam


Bieren met de Burgemeester

Bieren met de Burgemeester

Foto van 'Metro'

4 FEB 2020

Kwaliteit bieden in een informele sfeer: het is een trend in de luxe horeca. Dat laat ook de nieuwe Michelin-gids zien. Deze horeca kiest vaker voor een meer ongedwongen sfeer. En menig café dat sowieso laagdrempelig is, maakt met kwaliteit steeds vaker het verschil. Dat is ook de ambitie van Anne Satter en Merijn Roon van De Burgemeester.

Inmiddels draait hun proeflokaal De Burgemeester op de hoek van de Burgemeester Meineszlaan en de Vierambachtsstraat alweer een jaar. De loop zit er zichtbaar in, het uitzicht op de Heemraadssingel mag er zijn. Wonen er in deze buurt voldoende mensen die mooie bieren, wijnen en de sfeer van een proeflokaal waarderen? Blijkbaar wel. Een indicatie is de titel Favoriete Nieuwkomer 2019 die De Buik organiseert. De Burgemeester pakte de vijfde plaats. Weet: de stemmers zijn mensen die fan zijn van een bepaald adres. Dat is best een prestatie, want er is keuze zat: verleden jaar openden meer dan 50 zaken de deuren, het kan niet op in Rotterdam. Hoe verklaren Anne Satter en Merijn Roon de aanloop?

Avondcafé


De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

Dora Hammerl, biomedicus. / Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

4 FEB 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En, wat hebben we daar als gewone mensen aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: Dora Hammerl, biomedicus.

Wat wilde je worden toen je klein was?

Kapster.