Rotterdam

Wouter schreef aan Arcade: 'Duncan vond mij de boeman'

Wouter Hardy

Foto van 'Helmut de Hoogh'

27 NOV 2019

Diep verstopt in de Maassilo bevindt zich de van daglicht verstoken studio van Wouter Hardy (28). Tweeënhalf jaar sleutelde Wouter hier aan Arcade, de song waarmee Duncan Laurence (25) dit jaar het Eurovisie Songfestival won. Toch werken de producer en de zanger niet meer samen. Hoe zit dat?

Heel verrassend is het niet om producer Wouter Hardy tegen te komen in de volle concertzaal. Zo’n 1700 bezoekers van alle leeftijden zijn afgekomen op het concert van Duncan Laurence op 11 oktober in de Maassilo. Natuurlijk staat Hardy in de buurt van de mengtafel, waar het geluid het allerbeste is. Lang voor zijn zege op het Eurovisie Songfestival in Tel Aviv was Duncan Laurence reeds geboekt voor dit optreden. Voor de gelukkigen met een kaartje is dit intieme concert een buitenkans. Wie Duncan Laurence nu nog live wil zien, moet de komende weken afreizen naar steden als Londen, Berlijn of Oslo. Eind maart 2020 treedt hij op in Ziggo Dome in Amsterdam en uiteraard zingt hij op 16 mei in Ahoy zijn winnende lied Arcade tijdens de finale van het Eurovisie Songfestival.

IJle momenten en bombastische climaxen

Muziek van Duncan Laurence is onlangs opgenomen bij Capitol Records in Los Angeles, maar het eerste album is nog niet verschenen. Ook zijn nieuwe single Love Don’t Hate It is tijdens het concert in de Maassilo nog niet bekend bij het publiek. Het optreden maakt echter duidelijk dat Duncan Laurence veel meer goede muziek in zijn repertoire heeft dan alleen Arcade. Met zijn band zet hij een intrigerende sound neer met ijle, breekbare momenten, maar er zijn ook prettig bombastische climaxen waarin Duncan moeiteloos zijn kopstem met zijn gewone zanggeluid afwisselt.

„Da’s mijn liedje”, zegt Wouter Hardy af en toe trots als er net een nieuw nummer is ingezet. Op het podium staat Duncan Laurence te stralen. De goede stemming van het publiek en de in geluidstechnisch opzicht enorm opgeknapte zaal helpen daarbij.

Tussen de nummers door vertelt Duncan het publiek dat hij lang heeft uitgekeken naar het moment dat hij op tournee kon gaan. En dat hij er enorm van geniet dat dit nu eindelijk werkelijkheid is geworden. Ook vertelt hij hoe blij hij is dat het Songfestival in Rotterdam plaatsvindt, de grootste stad in de buurt van Hellevoetsluis, waar hij opgroeide, en dicht bij Spijkenisse, waar hij is geboren. De zanger deelt ook met het publiek hoe bijzonder het is om in de Maassilo op te treden.

Wat Duncan Laurence dan niet vertelt, is dat hij in ditzelfde gebouw, samen met Wouter Hardy, meer dan twee jaar werkte aan Arcade. „Toch jammer”, zegt Hardy daarover tijdens het concert. Niettemin geniet hij zichtbaar.

Nachtenlang zwoegen

Eenmaal in die studio vertelt Wouter Hardy dat niet veel mensen weten dat het winnende liedje van het Eurovisie Songfestival hier is gemaakt. Hardy: „Mede doordat ik meer dan twee jaar nachtenlang heb zitten zwoegen is het Songfestival naar Rotterdam gekomen. In het begin zijn Duncan en ik met zijn muziek langs de platenmaatschappijen gegaan. Niemand wilde het hebben. Het was het nog net niet.” Bij de eindversie was dat anders. Arcade is nu opgebouwd uit maar liefst 165 sporen ,die allemaal tot in de perfectie zijn uitgedacht. Zangeres Ilse de Lange wist met die kennis de televisiebazen van AVROTROS te overtuigen om Duncan Laurence een kans te geven op het Eurovisie Songfestival.

Op tournee met Sharon Kovacs

Sinds een jaar of zeven woont Wouter Hardy in Rotterdam. „Eerst woonde ik tussen havenbedrijven aan de Sluisjesdijk. Dat industriële vind ik heel tof. Dat gevoel heb ik ook bij de Maassilo. Dat ijzerwerk, dat immens forse gebouw: het klopt gewoon. Ik hou van groots, donker en mysterieus. Dat hoor je ook in mijn muziek.”

Wouter Hardy is geboren in Boxtel, waar hij op zijn negende jaar trompet ging spelen. Daarmee trad hij op in een dweilorkest en later in een bigband. Op zijn 18e kreeg hij een keyboard. „Ik speelde mee met de radio en raakte helemaal verslaafd aan dat instrument.” Hardy volgde de mbo-opleiding Rock City Institute in Eindhoven en werd daarna aangenomen op Codarts, het Rotterdams conservatorium. Het eerste jaar studeerde hij toetsen. Hardy: „Ik was daar te veel bezig met produceren. Het tweede jaar ging ik studioproductie studeren, maar ik voelde me nog steeds niet op mijn plek. De school hield me op in wat ik echt wilde doen. In die tijd was ik ook al aan het toeren.”

Hardy speelde bij de succesvolle coverband The Dirty Daddies en werd door Sharon Kovacs gevraagd om in haar band toetsen te spelen. Internationale tournees met optredens op grote festivals als Pinkpop en Sziget volgden. „Dat werd me te veel. In 2016 ben ik met Kovacs gestopt. Het was mijn eerste echte dip na te hard en te veel werken. Nog steeds werk ik zes dagen in de week, 12 uur per dag. Maar ik heb wel geleerd hoe ik ‘nee’ moet zeggen.”

Zoekende, onervaren jongen

Eind 2016 kwam er veel moois samen. „Ik leerde Duncan kennen. Muziekuitgeverij Sony/ATV, waar Kovacs ook bij zit, had ons aan elkaar gekoppeld. Duncan was destijds echt zo’n zoekende, onervaren jongen. Ook ik was zoekende. Voor mij was hij het eerste project waarin ik, na mijn muzikantenleven, als producer mijn tanden ging zetten.

Zoals ik met Duncan heb gewerkt, zal ik dat nooit meer doen. Maar het is het meer dan waard geweest. We hebben allebei veel van elkaar geleerd. Tweeënhalf jaar duurde de samenwerking. We leefden met elkaar en werden goede vrienden. Als je zo hecht samenwerkt, moet je elkaar wel alles durven zeggen. Bij Duncan viel dat niet altijd goed. Er was geen ruzie maar wel irritaties, ongeduld en stemverheffing. Ik was de boeman.

Waarom hadden we nog geen muziek uitgebracht? Hij vond me te perfectionistisch. Een pauze van een maand of drie hielp. We zaten te veel in het liedje. We zetten twee stappen terug en één vooruit. In de tussentijd luisterden we naar filmmuziek en hebben nog acht andere liedjes gemaakt. Daarna konden we Arcade afmaken. Vervolgens haalden we het hoogst haalbare, maar dat konden we niet goed samen vieren.

De nieuwe single heb ik niet geproduceerd. We spreken elkaar niet meer, we werken niet meer samen. Dat is zeker spijtig en niet mijn keuze. Ik had graag nog jaren samengewerkt. Toch ben ik dankbaar dat we dit samen hebben beleefd. Het geeft mij meer vrijheid om te werken met andere artiesten en aan mijn eigen muziek. Duncan heeft een ander pad gekozen en ik wens hem geluk en succes.”

Duncan Laurence kan volgens zijn manager geen reactie geven. Niet omdat hij dat niet zou willen, maar eenvoudig door de enorme aandacht voor hem en de drukte die dit met zich meebrengt.

Analoge geheimen van Arcade

In zijn studio laat Wouter Hardy zijn Polaroid-foto’s zien. Die hangen net onder het raam in het muurtje dat twee kleine ruimtes scheidt. Op een daarvan staat hij met Duncan Laurence in Tel Aviv, met de net ontvangen hoofdprijs. Daarnaast hangen Polaroid's met artiesten waarmee Hardy nu aan het werk is, zoals de Rotterdamse zangeres Nina Sampermans en Jesse Nambyar, de oud-zanger van Valerius, die nu solo gaat.

„Ik vind Polaroid's veel leuker dan digitale foto’s van de telefoon. Ik hou van analoog.” Die liefde voor oude apparatuur uit de vorige eeuw is ook zichtbaar in zijn studio. Het is een van de geheimen van het succes van Arcade. „Al mijn synthesizers zijn analoog, ze komen uit de jaren 70 en 80. Het is veel beter werken dan met een computer. Het is fijn om aan de knoppen te kunnen zitten, om die te voelen. Dit is hoe vroeger muziek werd gemaakt en ik snap waarom.”

Van Oscar Holleman, de producer van Kovacs eerste album, kreeg Hardy veel goede tips. „Hij kan zich op- en afsluiten. Dan maak je pas dingen die je zelf mooi vindt. Probeer niet te maken wat hip is, maar vertrouw helemaal op jezelf.” Ook kreeg Hardy advies van Bruce Swedien, de mixer van Michael Jacksons Thriller. „Hij zei: probeer als je mixt al je zintuigen uit te zetten. Die workflow probeer ik ook toe te passen. Vannacht heb ik daarom de klok uitgezet en het licht uitgedaan. Mijn oren zijn dan veel meer gefocust en ik kan me dan beter concentreren op wat er uit de speakers komt.”

Het lint van de oude piano

Aan de andere kant van het studioraam staat een oude piano. De klankkast staat open, tussen de hamertjes en de snaren is een lint zichtbaar. „Dat is bedoeld voor kinderen die piano studeren en vanwege de buren niet te veel herrie mogen maken. Voor Arcade werkte dit heel goed. Het nummer begint zachtjes en wordt daarna filmisch en groots, precies zoals mijn eigen muziek. Die piano kocht ik voor 50 euro. Later heb ik de voormalige eigenaar nog bedankt voor het feit dat we met zijn piano het Songfestival hebben gewonnen. Dat vond hij geweldig.”


Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Spectaculaire Pink Floyd-show tijdens Pink Project 2019. / Pink Project

Foto van 'Jaap van Rijn'

27 FEB 2020

Precies 50 jaar na het Holland Festival in Rotterdam een ode aan pop en rock organiseren is een goed idee. Popfestival ODE presenteert een indrukwekkend programma, dat zich uiteraard in Ahoy gaat afspelen. Immers, hier gaven talloze grootse artiesten legendarische concerten.

Veel jongeren, jongere ouderen en oudere jongeren voelen zich anno 2020 aangesproken door classic rock & pop. De presentator van het festival en muziekliefhebber Eric Corton stelt dat “Popfestival ODE een bijzonder popfestival moet worden met bekende nummers van de crème de la crème uit de recente muziekgeschiedenis. Muziek van grote legendes die niet of nauwelijks meer live te zien zijn.”

Geslaagde cover- en tributebands kunnen met hun show en spelniveau de bezoekers veel bieden. Ze komen dicht bij het origineel. Wie de festivallijst doorneemt en de bands op YouTube checkt, kan niet anders dan concluderen dat ODE een sterk en goed gevarieerd programma biedt van onder meer hardrock, new wave, disco, funk, reggae, pop en coun-tryrock. Neem bijvoorbeeld de Britse Ultimate Eagles en The Cavern Beatles. Deze bands laten met muzikaal vakmanschap vergeten dat je niet naar de originele acts kijkt. Dj Chris Evans van BBC 2 beoordeelde een optreden van de Ultimate Eagles dan ook als “the best Eagles show in the world”. Ook Nederlandse acts spelen op hoog niveau het repertoire van hun helden. Zoals Pink Project, dat een spectaculaire Pink Floyd-show brengt. Daarnaast maken de Vipers met Queen indruk met hun optredens. Bekende Nederlandse artiesten als Charly Luske en Bo Saris brengen een smaakvol eerbetoon aan respectievelijk George Michael en Michael Jackson. Met zulke bands en artiesten is een muziekfeest gegarandeerd.


Likeability of6

Op zoek naar De Nieuwspeper?

Foto van 'Metro'

15 APR 2019

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


like
user_5af32877d2d80c27b0516d4183b0065549bd2dc7_avataruser_338cfda49564b023f573ae21526b7587cfe2066a_avatar

Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Elrie Bakker-Derks besloot de Ambachtsacademie op te richten. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Door de vergrijzing en een groeiend tekort aan rechterhanden verdwijnt vakmanschap. Omdat de samenleving de komende jaren in toenemende mate een beroep op ambachtslieden zal doen, besloot Elrie Bakker-Derks de Ambachtsacademie op te richten.

Zij wist waar zij aan begon, want ze was eerder voorzitter van het Hoofdbedrijfschap Ambachten. Dat had als taak de sociaaleconomische ontwikkelingen in de aangesloten branches te bevorderen. In 2015 hief de overheid alle bedrijfschappen op, de markt moest zijn werk doen.

Instroom van ambachtsmensen


Leermeester bij de Ambachtsacademie: Het moet dus wel klikken

Ondernemen in Rotterdam:'Het moet dus wel klikken'

Ronald Schaeffer en zijn vader Johan hebben met De KlusBij een goedlopend klusbedrijf in Rotterdam Noord. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Het viel vakman Ronald Schaeffer van De KlusBij bij een bijeenkomst weer eens op: veel van zijn collega’s vergrijzen. Die vergrijzing zet ook door in andere gespecialiseerde beroepen.

Al deze grijze koppies beschikken echter over een schat aan vakkennis. Het zou eeuwig zonde zijn als deze kennis na hun pensionering niet meer beschikbaar is. Dat vind Ronald Schaeffer ook. Daarom meldde hij zich aan als leermeester bij de Ambachtsacademie.

De KlusBij


Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Hoezeer Rotterdam de laatste 20 jaar veranderde, kun je niet alleen op straat zien. Want genoeg typisch Rotterdamse zaken onttrekken zich aan het oog.

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B, inderdaad vernoemd naar het huisnummer, maakten in opdracht voor Rotterdam Culturele hoofdstad 2001 een poster en een wapen vol Rotterdamse symbolen. Die actie is een herhaling waard.

Logo's ontwerpen


De onstuitbare opmars van de tattoo

Henri Beunders.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Steeds meer mensen in het Westen laten een tattoo zetten. Waar komt die behoefte vandaan? En wat zegt deze rage over onze samenleving? Het fenomeen tattoo kreeg Henri Beunders in zijn greep. Met als uiteindelijk resultaat het boek Optocht der tattoos.

De vaderlandse oppertatoeëerder Henk Schiffmacher zal in het volgelopen debatcentrum Arminius het eerste boek van Henri Beunders in ontvangst nemen. Maar voor het zover is, vertelt Beunders waarom hij de tattoo wilde onderzoeken. Hij was tot eind 2019 hoogleraar Maatschappij, Media en Cultuur aan de Erasmus Universiteit en beschreef vele culturele verschijnselen, zoals onder meer Big Brother. Voor de tattoo blijkt hij een blinde vlek te hebben. Zijn ogen gaan pas open als familieleden hem met hun tattoos confronteren. Dat hij de opmars van de tattoo door alle rangen en standen negeerde, motiveert hem om de schade in te halen door zo’n beetje elk aspect van dit fenomeen vanaf de jaren 60 in het boek te bespreken.

De tattoo van prins Bernhard


Pleasen en schuren volgens Flip Noorman

Foto: Lindy Balduk

Foto van 'Helmut de Hoogh'

4 FEB 2020

Hij trekt dit seizoen volle zalen, vooral als hij zijn Leonard Cohen-liedjes vertolkt. Met eigenzinnige arrangementen en Nederlandstalige teksten geeft Flip Noorman (31) aan dat oeuvre zijn eigen draai. Tussendoor werkt de Rotterdamse zanger met zijn band De Noormannen aan twee gloednieuwe shows.

Voor relaxte loungebanken is in zijn bovenwoning in de wijk Blijdorp geen plaats. En een tv-toestel wil hij niet. Maar muziek geeft Flip Noorman alle ruimte. Een keyboard staat klaar om te bespelen en aan de muur hangen zes gitaren voor het grijpen. Het toilet is voorzien van een ukelele, want je weet maar nooit wanneer je wordt overvallen door muzikale invallen.

Hanenkam


Bieren met de Burgemeester

Bieren met de Burgemeester

Foto van 'Metro'

4 FEB 2020

Kwaliteit bieden in een informele sfeer: het is een trend in de luxe horeca. Dat laat ook de nieuwe Michelin-gids zien. Deze horeca kiest vaker voor een meer ongedwongen sfeer. En menig café dat sowieso laagdrempelig is, maakt met kwaliteit steeds vaker het verschil. Dat is ook de ambitie van Anne Satter en Merijn Roon van De Burgemeester.

Inmiddels draait hun proeflokaal De Burgemeester op de hoek van de Burgemeester Meineszlaan en de Vierambachtsstraat alweer een jaar. De loop zit er zichtbaar in, het uitzicht op de Heemraadssingel mag er zijn. Wonen er in deze buurt voldoende mensen die mooie bieren, wijnen en de sfeer van een proeflokaal waarderen? Blijkbaar wel. Een indicatie is de titel Favoriete Nieuwkomer 2019 die De Buik organiseert. De Burgemeester pakte de vijfde plaats. Weet: de stemmers zijn mensen die fan zijn van een bepaald adres. Dat is best een prestatie, want er is keuze zat: verleden jaar openden meer dan 50 zaken de deuren, het kan niet op in Rotterdam. Hoe verklaren Anne Satter en Merijn Roon de aanloop?

Avondcafé


De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

Dora Hammerl, biomedicus. / Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

4 FEB 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En, wat hebben we daar als gewone mensen aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: Dora Hammerl, biomedicus.

Wat wilde je worden toen je klein was?

Kapster.


Ervaar de geheimen van het atelier

Ervaar de geheimen van het atelier

Ervaar de geheimen van het atelier

Foto van 'Jaap van Rijn'

27 JAN 2020

Menig kunstwerk ontstaat in het atelier, een ruimte waar maar weinig mensen komen. Het is dan ook een goed idee om dat atelier voor het publiek open te stellen. Boijmans en Museum Rotterdam laten het niet bij een idee. Ze sloegen de handen ineen en presenteren met Ateliergeheimen van Rotterdam een intieme ervaring.

De samenwerking tussen de twee musea kent een voorgeschiedenis die ver teruggaat in de tijd. Tot 1935 deelden de musea het Schielandhuis. Het heeft dus 85 jaar geduurd voordat zij elkaar weer onder één dak ontmoeten. Daar moest wel de verbouwing van Boijmans aan te pas komen. Het ontheemde kunstinstituut trekt nu tijdelijk in bij de ‘buren’.

De musea presenteren met Ateliergeheimen niet alleen de werkplekken en attributen zoals een werkjasje, kookspullen, een verfkist en meubels van historische en levende Rotterdamse kunstenaars. Ook de sfeer van het atelier is overgenomen. Zo springen bij binnenkomst direct de verfspatten op de vloer in het oog. De tentoonstelling schenkt onder meer aandacht aan het leven en werk van de niet meer in levende zijnde Rotterdammers Hendrick Sorgh, Pieter de Hooch, Nicolaes Muys, George Breitner, Kees van Dongen en Dolf Henkes. Er valt in het museumatelier genoeg te zien, maar verwacht geen action painting of Turks Fruit-achtige uitspattingen (check YouTube). Een anekdote van de Rotterdamse schrijver Hans Sleutelaar geeft een idee van het atelier van Dolf Henkes in een van de oude koopmanshuizen aan het Haringvliet.


Van arm naar warm

Van arm naar warm

De Erasmusbrug in Rotterdam. / ANP

Foto van 'Ilja Post'

27 JAN 2020

De feestdagen zijn bij uitstek de periode van cadeautjes krijgen en lekker eten. Maar deze maand biedt ook mogelijkheden om extra naar anderen om te kijken. De Stichting Warm Rotterdam kijkt het hele jaar naar mensen die het moeilijk hebben. Haar missie is ook de arme Rotterdammer meer aandacht geven en een uitweg bieden uit een sappelend bestaan.

Of ik niet zelf eens een vergadering van Warm Rotterdam wilde bijwonen. Want na een eerdere ontmoeting met programmaleider Annemarieke van Egeraat voelde zij zich wat ongemakkelijk. De reden: “Je kunt praten over armoede wat je wilt. Maar je voelt pas écht wat dit met mensen doet als je het zelf ervaart. En ook wanneer je spreekt met ervaringsdeskundigen.” Zelf wist Annemarieke aanvankelijk ook niet goed hoe zwaar het is om te moeten leven onder de armoedegrens, een bittere realiteit voor ruim 80.000 Rotterdammers. Ze had wel vermoedens, Annemarieke kent de doelgroep goed. Zij het tot voor kort vanaf de ándere kant van de balie, onder andere in eerdere functies als coördinator en programmaleider bij landelijke organisaties en de gemeente Rotterdam.

Zelf naar gemaakt


Ch’un-chieh vieren met een veranderende stad als decor

Foto van 'Metro'

24 JAN 2020

De RotterTram biedt inmiddels 1,5 jaar culinair amusement. Suzanne Knegt, de vrouw die het lef had om haar schouders onder dit project te zetten, raakte blijkbaar met haar historische tram een gevoelige snaar. Het Jaar van de Shu biedt een aangewezen moment om een tramtochtje met haar te maken.

Eind januari viert de Rotterdams Chinese gemeenschap haar nieuwe jaar, dat deze keer in het teken van de shu staat. Shu? Dat is Chinees voor de muis. Of rat. Xing Zhu, de frêle gastkok van de tijdelijk tot Peking Express gedoopte RotterTram, legt uit dat Chinezen rat en muis met hetzelfde woord aanduiden. Het nieuwjaarsfeest staat garant voor veel spektakel. Iedereen die nieuwsgierig is naar hoe je een sloopvrij feestje met vuurwerk viert, doet hier inspiratie op. De Chinese gemeenschap is al meer dan een eeuw in Rotterdam aanwezig, Katendrecht was de eerste Chinatown van Europa. Het Chinees nieuwjaar, Ch’un-chieh, lentefeest, is een mooie aanleiding om kennis te maken met Chinese Rotterdammers.

Opgenomen verhalen


Rotterdam laat zich zien op IFFR

Logo van het IFFR / Beeld door Joke Schut

Foto van 'Helmut de Hoogh'

24 JAN 2020

Honderden films uit de hele wereld worden de komende weken vertoond op de 49e editie van het International Film Festival Rotterdam (IFFR). Ook voor liefhebbers van Rotterdam is er veel te genieten. Van biertjes zuipen op Zuid tot ruzie in het Bergse Bos of nagenieten van Feyenoords Europacup.

Een beetje onwennig maar trots staan twee twintigers in de foyer van de Rotterdamse bioscoop KINO. Zojuist is op de persdag van het IFFR de film Drama Girl vertoond. Rotterdammer Vincent Boy Kars is de maker en Leyla de Muynck de Amsterdamse actrice met wie hij een bijzonder experiment is aangegaan. In de film bespreekt Leyla met de regisseur dat ze samen haar levensverhaal gaan verfilmen. Vervolgens leidt de regisseur haar naar een woning die haar ouderlijk huis moet voorstellen. Leyla schrikt als ze binnen topacteurs Pierre Bokma en Elsie de Brauw op de bank ziet zitten. Zij zullen haar ouders spelen. Zo ontspint zich een sterk dramatisch verhaal waarin Leyla en de kijker zich voortdurend afvragen wat er geacteerd is en wat echt.

De regisseur vraagt nogal wat van zijn hoofdrolspeelster. Aanzitten bij het dode lichaam van haar opgebaarde vader valt haar zwaar. En onder de douche vrijen met een acteur die je ex speelt, is ook niet eenvoudig. Achteraf vertelt Boy Kars dat hij de film met Leyla wilde maken, omdat haar levensverhaal zoveel overeenkomsten heeft met zijn eigen geschiedenis. Ook hij verloor een ouder en merkte dat daardoor zijn relatie onder druk kwam te staan.


Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R. /Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

6 JAN 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En – wat hebben we daar als gewone mens aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R.

Wat houdt jou bezig?

Het meest interessante vind ik de vraag waarom mensen zich op een bepaalde manier gedragen. Dat gedrag verandert in verschillende omgevingen. Precies die interactie vind ik boeiend: wat doet de plek waar we ons bevinden, met ons? De stad is nu anders ingericht dan 100 jaar terug. We hebben liften en roltrappen en daardoor gaan we bijvoorbeeld minder traplopen. Aan de andere kant hebben we ook goede en veilige fietspaden – daardoor fietsen we weer meer. De omgeving heeft dus invloed op onze gezondheid.


Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. /Aviodrome Lelystad

Foto van 'Jaap van Rijn'

6 JAN 2020

Nog steeds verkopen huizenontwikkelaars Katendrecht als een ruig, ruw & rauw oord, alsof je in Vak S van Stadion Feijenoord komt wonen. Terwijl het schiereiland na oplevering van weer een prijzig appartementengebouw steeds meer schurende trekken kwijtraakt en verandert in een eretribune. Het ongepolijste karakter krijgt klappen, de sfeer van een residentieel woonmilieu rukt op. De nieuwe, kapitaalkrachtige bewoners kunnen ongetwijfeld deze Kaap aan. Om toch het maritieme verleden zichtbaar te houden, verrijzen op de Pols van Katendrecht en aan de Veerlaan woongebouwen in de stijl van de oude haven- en industriearchitectuur.

Alhoewel de Rotterdamse Kunststichting al in 1982 de tentoonstelling Havenarchitectuur en een gelijknamig boek presenteerde, is deze architectuur voor woongebouwen nog niet zo lang in zwang. De inzet destijds: deze architectuur herwaarderen omdat zij van belang is voor de Rotterdamse identiteit. In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. De rest is geschiedenis: de Erasmusbrug werd de grote stadsdelenverbinder.

Nieuw leven


De schadevrije jaren van Tim Hartog

De schadevrije jaren van Tim Hartog

In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek. /Foto: Megin Zondervan

Foto van 'Helmut de Hoogh'

6 JAN 2020

Het was een mokerslag voor Tim Hartog. Maandenlang was hij uit het veld geslagen. De vrouw met wie hij wilde trouwen, was vreemdgegaan. Maar de geboren en getogen Rotterdammer van Zuid komt sterk terug. In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek.

De kras op zijn ziel zal Tim Hartog (33) nog lang met zich meedragen. Maar dat weerhoudt hem er niet van om losjes en ontspannen een try-out te geven op het podium van de Rotterdamse comedyclub Haug. Zo’n 70 mensen zijn afgekomen op zijn avondvullende comedyshow Schadevrije jaren. Clubeigenaar Marcel Haug ziet met genoegen hoe goed Tim zich vooral de afgelopen tijd heeft ontwikkeld.

Tim is alert, scherp, staat met zichtbaar plezier op het podium en weet precies hoe hij het publiek moet bespelen. Hij komt innemend en sympathiek over, maar kan het niet laten om af en toe om zich heen te slaan. Bij Tim is de eerste rij in de zaal dan ook niet altijd een veilige plek. Dollen hoort erbij. Een jas moet uit en mensen die zich ergens achterin veilig waanden, worden gesommeerd de voorste lege stoelen te bezetten. Breed lachend voegt hij daaraan toe: „Dat is wat ik doe: dingen ongemakkelijk maken.”


Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Vuurwerk vanaf de Erasmusbrug. / Foto: Het Nationale Vuurwerk

Foto van 'Metro'

27 DEC 2019

In Rotterdam kun je dit jaar niet alleen op de Erasmusbrug kijken naar het Nationale Vuurwerk. Het feest breidt zich namelijk uit met twee locaties, maar zet ook nieuwe technologie in om nóg spectaculairder te worden. 

Zo zal dit jaar gebruik worden gemaakt van augmented reality en wordt er gevlogen met een drone. Daarnaast wordt de vuurwerkshow dit jaar begeleid door de Nationale Soundtrack, een symfonisch muziekstuk met de grootste hits van het afgelopen jaar.

Aftelklok


'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?' /Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

12 DEC 2019

Wat is er fijner dan op koude winterdagen stamppotten, stoofpotten en dikke soepen eten? Wellicht Indonesische dan wel Indische hapjes weghappen, die vergezeld gaan van cocktails die geuren naar specerijen. Het kan, bij Calaboose.

Jenever is al vele malen hip verklaard. Maar toch staat de drank spaarzaam op de hedendaagse cocktailkaarten. Over de teloorgang en de huidige bescheiden opkomst van jenever is op internet veel te vinden. Het komt erop neer dat tijdens prijzenoorlogen onder meer graanalcohol door suikerbietenalcohol werd vervangen.

Gelukkig waren er ook distillateurs die vasthielden aan kwaliteit. En die strategie betaalt zich inmiddels uit. Na jaren van lobbyen kunnen jeneverstokerijen dit jaar een mooi wapenfeit overleggen: het van kracht worden van wettelijke voorschriften voor de jeneverbereiding. Op het etiket moet ook een plaatsaanduiding staan voor jenevers uit Nederland, België, Duitsland en Frankrijk. Deze jenever moet in ieder geval jeneverbessen en moutwijn, het distillaat van graan, bevatten. Meer weten? De experts in het Schiedamse Jenevermuseum leggen het haarfijn uit.


Nanda Akkerman.

'Muziek maakt het leven lichter'

Nanda Akkerman. / Foto: Duane van der Geld

Foto van 'Helmut de Hoogh'

12 DEC 2019

Ze worden talrijker: de soul- en gospelexplosies op Rotterdam Zuid. Stralend middelpunt is Nanda Akkerman. Het grote publiek moet haar nog leren kennen, maar dat kan niet lang meer duren. 

Al meerdere keren stroomde het podium van Islemunda in IJsselmonde vol met swingende mensen. Ze zijn afkomstig van de r&b-zangschool van Nanda Akkerman. Het plezier van haar zangleerlingen spat tijdens het zingen van het podium. Minstens even aanstekelijk: de geweldige sfeer die het 30-koppige swingende gospelkoor BlackGospel Experience uitstraalt. Ze staan in Theater Zuidplein in de vorm van een halve maan om zangeres Nanda Akkerman heen. Daartussen zitten een achtergrondzangeres, een ritmekunstenaar en een gitarist. Voor het koor staat dirigent en artistiek leider Clifton Grep. Hij vroeg Nanda Akkerman om met hem samen te werken.

Voor de spiegel