Rotterdam

Lieke Kros. / Beeld: Jaap van Rijn

Lieke laat blauw licht schijnen op epilepsie

Lieke Kros. / Beeld: Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

27 NOV 2019

Aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En – wat hebben we daar als gewone mens aan? Ga er even rustig voor zitten en denk even mee met de onderzoeker. Deze aflevering: dr. Lieke Kros, neurowetenschapper.

Wat wil je precies weten?

„Ik wil vooral erg graag weten hoe verschillende hersengebieden met elkaar samenwerken. Veel stoornissen bij mensen zijn namelijk te herleiden tot een verstoorde communicatie tussen verschillende hersengebieden. Zoals epilepsie, maar bijvoorbeeld ook migraine en autisme.”

Hoe onderzoek je hoe hersengebieden samenwerken?

„Bijvoorbeeld door de activiteit van verschillende gebieden tegelijk te meten tijdens gedrag of een ‘event’ zoals een epileptische aanval of sociale interactie. Als je zo’n epileptische aanval meerdere keren meet, kun je kijken of hersengebieden steeds hetzelfde reageren en hoe de responsen zich tot elkaar verhouden. Welk gebied reageert bijvoorbeeld het eerst en wat gebeurt er in andere gebieden als we responsen beïnvloeden?”

Wat levert dat op?

„We zagen dat tijdens een epileptische aanval zowel de grote hersenen, die de aanval veroorzaken, als de kleine hersenen actief waren. Toen vroegen we ons af of de aanval misschien zou stoppen als je de activiteit in de kernen van kleine hersenen tijdelijk laat stoppen door een stofje lokaal in te brengen. Maar dat bleek het aantal epileptische aanvallen juist te verergeren. Daarna zijn we die cellen juist gaan stimuleren om te kijken of we dan een aanval konden stoppen. Dat bleek zo te zijn. Maar nog veel interessanter: we zagen dat beïnvloeding van relatief weinig cellen in de kleine hersenen een enorm effect had op het gedrag van heel veel cellen in de grote hersenen.”

Wat betekende dat?

„Dat betekent dat dit gebied een soort bottleneck is. Stel je een zandloper voor: heel veel cellen in de buitenste schors van het cerebellum (de kleine hersenen) sturen informatie naar relatief weinig cellen in de cerebellaire kernen. Van daaruit zijn er weer verbindingen naar heel veel cellen in de grote hersenen, waar de epileptische activiteit gemeten wordt. Dat was een belangrijke ontdekking, omdat heel weinig cellen dus heel veel impact hebben. Met ingrijpen op een heel klein gebiedje kun je dus veel betekenen voor mensen met epilepsie. En dat zou dan misschien ook voor andere gebieden in de hersenen kunnen gelden.”

Waarom is dat fijn om te weten?

„Omdat het een heel effectieve manier is om epileptische aanvallen te stoppen. Vroeger stimuleerden onderzoekers een heel klein stukje van de buitenste schors van het cerebellum, maar dat had weinig effect. Wij zagen dus: je moet gewoon een ánder stukje van de kleine hersenen stimuleren voor heel véél effect. Niet in de hersenschors, ofwel de buitenkant, maar in de diepe kernen. Het is verrassend dat iedereen dat kerngebied lange tijd grotendeels heeft genegeerd.”

Maar er bestaan toch medicijnen tegen epilepsie?

„Ja, maar ongeveer 15 procent van de epilepsiepatiënten reageert niet op medicatie. Daarvoor moet je iets anders verzinnen. Door onze ontdekking blijkt het mogelijk om elektroden te implanteren, die met de juiste stimulatie een aanval kunnen stoppen. Die methode is nieuw en staat op het punt om te worden toegepast in de praktijk.”

Dat klinkt vast eenvoudiger dan het is. 

„Als je alleen wilt stimuleren als er daadwerkelijk een aanval plaatsvindt, moet je inderdaad een methode hebben om te kunnen meten of er een aanval plaatsvindt. Daarvoor zijn we gaan samenwerken met de TU Delft. Daar ontwikkelen ze het ‘closed-loop systeem’, dat epileptische activiteit leest uit de grote hersenen en bij een aanval meteen de stimulatie aanzet. Dat doen we met een blauw lampje.”

Stimuleren met een blauw lampje?

„Die techniek heet optogenetica. Daarbij brengen we eiwitten in bepaalde neuronen waardoor ze gevoelig worden voor licht. Die eiwitten komen bijvoorbeeld van lichtgevoelige algen of bacteriën. Dan kun je ze stimuleren met licht in plaats van met stroom. Het nadeel van stroom is dat je niet specifiek bent in wat je stimuleert. De lichtgevoelige eiwitten breng je alleen in bepaalde cellen in. Als het closed-loop systeem epileptische activiteit waarneemt, wordt er een blauw lampje in de cerebellaire kernen aangezet, waarmee die gestimuleerd worden. Dat bleek zo goed te werken, dat we bijna 100% van de aanvallen konden stoppen. Dan heb je dus een nieuwe behandeling tegen epilepsie. Op basis van dit onderzoek wordt er een test met patiënten bij de afdeling Neurochirurgie in het Erasmus MC voorbereid. Dat is de laatste stap in het testen van een nieuwe behandelmethode. Er is al toestemming van de medisch-ethische toetsingscommissie.”

Naast een behandelmethode leerden jullie nog meer.

„We begrepen hoe krachtig de connectie tussen hersengebieden kan zijn. En hoeveel impact het cerebellum heeft op de rest van het brein. Er is steeds meer bewijs dat het cerebellum, van oudsher geassocieerd met motorische functies, ook betrokken is bij cognitieve vaardigheden, die met kennis verwerven en verwerken te maken hebben. En bij stoornissen als autisme.”

Wat hebben autisten daaraan?

„Er is steeds meer bewijs dat vroege schade aan dat cerebellum, dus voor of rond de geboorte, een van de beste voorspellers van autisme is. Je ziet bij mensen met autisme sociale problemen en zich herhalend gedrag. Van die twee vormen van gedrag werd altijd gedacht dat ze door hogere hersengebieden in de grote hersenen bestuurd worden. Maar kennelijk heeft het cerebellum heel veel invloed op de ontwikkeling van de grote hersenen. Dat kan veel consequenties voor behandelmethodes hebben.”

Waarom juist autisme?

„Er wordt steeds systematischer gekeken naar problemen rond de geboorte en het ontwikkelen van stoornissen, zeker nu alles digitaal opgeslagen wordt. Dus ook als het gaat om autisme. Ik vind het zelf ook een fascinerende stoornis: er is geen behandelmethode en er zijn vormen van autisme waarbij mensen hun hele leven afhankelijk zijn van anderen. Dat heeft een enorme impact op de omgeving en op de maatschappij. Bovendien komt het veel voor: een op de 70 mensen heeft een vorm van autisme.”

Wordt dat ook een kwestie van het juiste gebied stimuleren? 

„De stimulatie waar we het eerder over hadden, is ingrijpend: een neurochirurg moet een elektrode implanteren in je brein. Ik denk niet dat we dat zomaar gaan doen. We moeten ook nog verder onderzoeken wat we dan moeten stimuleren. We willen vooral begrijpen wat er gebeurt in de hersenen. Een behandeling vinden, daar gaat nog jaren onderzoek aan vooraf.”

Wat zou een goede behandeling kunnen zijn? 

„Er zijn technische ontwikkelingen die het wellicht mogelijk maken hersencellen elektrisch te stimuleren zonder iets te implanteren. En als we kunnen vaststellen wat er gebeurt als een netwerk in de hersenen zich verkeerd ontwikkelt, kunnen we ook kijken hoe we dat kunnen voorkomen.”

Hoe werkt zo’n netwerk bij autisme?

„Er is een mooie theorie over autisme. Bij mensen zonder autisme is sociale interactie prettig. Er komt dopamine vrij, een stofje dat je een prettig gevoel geeft. Een soort beloning, wat maakt dat mensen sociaal gedrag graag herhalen. Volgens deze theorie is bij mensen met autisme dat netwerk niet goed ontwikkeld: er komt geen dopamine vrij bij sociaal gedrag. Zij krijgen dus geen beloning en hebben daardoor ook geen behoefte om het te herhalen. We gaan dat onderzoeken met autistische muizen.”

Hoe weet je dat een muis autistisch is?

„Je kunt het sociale aspect meten door te kijken hoeveel tijd een muis met een andere muis doorbrengt, als hij de keuze heeft tussen een object – bijvoorbeeld een bakje – of een object én een muis. Een muis zonder autisme vindt de andere muis het interessantst, zo zitten muizen in elkaar. De autistische muis kan het niet zoveel schelen. Het inflexibele aspect kun je ook testen door een bepaalde routine bij muizen te verstoren. Autistische muizen komen niet uit een oude routine, zelfs niet als de nieuwe beter is.”

Je won belangrijke beurzen met verder onderzoek naar autisme.

„Mijn doel was de muis te bekijken terwijl die autistisch gedrag vertoont, dus in actie de verschillende hersengebieden en het beloningssysteem meten. Tot nu toe werd dat gemeten als de muis weer alleen en in rust was. Het is namelijk praktisch gezien heel ingewikkeld om hersenactiviteit te meten terwijl een muis iets doet met een andere muis: je hebt allemaal draadjes die in elkaar verstrikt kunnen raken en waar de muizen ook aan gaan knagen. Nieuw aan ons onderzoek is dat we een draadloze techniek gaan ontwikkelen waarmee we in de kooi of natuurlijke omgeving kunnen meten in meerdere dieren tegelijk. Dat doen we samen met de TU Delft en het Leids Universitair Medisch Centrum. Als je draadloos kunt meten, kun je ook kijken wat langetermijneffecten zijn van een behandeling. En deze methode biedt ook weer mogelijkheden voor mijn onderzoek naar epilepsie.”

Wat is het meest bijzondere aan je onderzoek?

„Wat we echt ontdekt hebben, is dat stimulatie van kerncellen in de kleine hersenen bijna 100% effectief is bij het stoppen van aanvallen. En nu hopen we dat we voor autisme ook betere behandelmogelijkheden kunnen vinden. Ook bijzonder: het geld dat ik voor mijn onderzoek kreeg van een dame van 94, mevrouw Schravendijk. Zij heeft door te beleggen een vermogen opgebouwd, en financiert met dat geld hersen- en schildklieronderzoek. Daar ben ik ontzettend blij mee. Maar ook met de wetenschapsbeurzen, zoals Veni, Erasmus MC Fellowship en Medical Delta grant, anders zou dit onderzoek niet kunnen worden gedaan.”

Zonder geld geen onderzoek?

„Je kunt weinig onafhankelijk onderzoek doen zonder beurs of extra geld. Dan moet je als assistent-professor namelijk veel meer lesgeven, want daarmee verdien je je salaris op een universiteit. Door mijn prijzengeld en beurzen kan ik mijn eigen salaris betalen en hoef ik veel minder onderwijs te geven.”

Slecht nieuws voor de muis?

„De muis heeft het bij ons heel goed. Er is een ethische commissie waaraan we per muis voorleggen wat we ermee willen doen. Dat wordt beoordeeld en ook gecheckt.”

Waar moeten we eens wat vaker over nadenken?

„Misschien over het perspectief in de proefdieren-discussie. De overheid wil ze afschaffen. Maar nieuwe medicijnen kun je niet op mensen testen. En als ouder wil je waarschijnlijk niet dat je kind een niet-getest medicijn krijgt. Plaats het eens in dit perspectief: we gebruiken ongeveer 400.000 proefdieren per jaar, inclusief varkens om te kunnen leren opereren. En we eten jaarlijks ongeveer 50.000.000 kippen. Tja, je kunt niet echt zonder proefdieren, als je mensen veilig wilt helpen. Als er een andere mogelijkheid is, zoals testen op gekweekte cellen, dan doen we dat. Maar in de laatste fase van een medicijn moet je echt een werkend organisme hebben. Maar stel dat we functionerende hersenen konden kweken, hoe ethisch is dat dan? Misschien is het goed het perspectief in de gaten te houden.”

Wat is de ideale uitkomst van je werk? 

„Ik hoop dat we met beter begrip van communicatie in de hersenen veel betere handvatten voor de behandeling van stoornissen krijgen.”

Lieke Kros. / Beeld: Jaap van Rijn

Lieke Kros. / Beeld: Jaap van Rijn

Wie is Lieke Kros?

Lieke Kros is onderzoeker bij Neuroscience aan de Erasmus Universiteit. Ze onderzoekt de interactie tussen verschillende hersengebieden bij autisme, met als doel nieuwe behandelingen te vinden. Ook ontwikkelde ze een nieuwe methode om epilepsie te behandelen. Voor haar werk ontving ze een Veni Fellowship van NWO, een Erasmus MC Fellowship. Ze geeft ook les en begeleidt masterstudenten en promovendi.


Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R. /Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

6 JAN 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En – wat hebben we daar als gewone mens aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R.

Wat houdt jou bezig?

Het meest interessante vind ik de vraag waarom mensen zich op een bepaalde manier gedragen. Dat gedrag verandert in verschillende omgevingen. Precies die interactie vind ik boeiend: wat doet de plek waar we ons bevinden, met ons? De stad is nu anders ingericht dan 100 jaar terug. We hebben liften en roltrappen en daardoor gaan we bijvoorbeeld minder traplopen. Aan de andere kant hebben we ook goede en veilige fietspaden – daardoor fietsen we weer meer. De omgeving heeft dus invloed op onze gezondheid.


Likeability of6

Op zoek naar De Nieuwspeper?

Foto van 'Metro'

15 APR 2019

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


like
user_5af32877d2d80c27b0516d4183b0065549bd2dc7_avataruser_338cfda49564b023f573ae21526b7587cfe2066a_avatar

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. /Aviodrome Lelystad

Foto van 'Jaap van Rijn'

6 JAN 2020

Nog steeds verkopen huizenontwikkelaars Katendrecht als een ruig, ruw & rauw oord, alsof je in Vak S van Stadion Feijenoord komt wonen. Terwijl het schiereiland na oplevering van weer een prijzig appartementengebouw steeds meer schurende trekken kwijtraakt en verandert in een eretribune. Het ongepolijste karakter krijgt klappen, de sfeer van een residentieel woonmilieu rukt op. De nieuwe, kapitaalkrachtige bewoners kunnen ongetwijfeld deze Kaap aan. Om toch het maritieme verleden zichtbaar te houden, verrijzen op de Pols van Katendrecht en aan de Veerlaan woongebouwen in de stijl van de oude haven- en industriearchitectuur.

Alhoewel de Rotterdamse Kunststichting al in 1982 de tentoonstelling Havenarchitectuur en een gelijknamig boek presenteerde, is deze architectuur voor woongebouwen nog niet zo lang in zwang. De inzet destijds: deze architectuur herwaarderen omdat zij van belang is voor de Rotterdamse identiteit. In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. De rest is geschiedenis: de Erasmusbrug werd de grote stadsdelenverbinder.

Nieuw leven


De schadevrije jaren van Tim Hartog

De schadevrije jaren van Tim Hartog

In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek. /Foto: Megin Zondervan

Foto van 'Helmut de Hoogh'

6 JAN 2020

Het was een mokerslag voor Tim Hartog. Maandenlang was hij uit het veld geslagen. De vrouw met wie hij wilde trouwen, was vreemdgegaan. Maar de geboren en getogen Rotterdammer van Zuid komt sterk terug. In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek.

De kras op zijn ziel zal Tim Hartog (33) nog lang met zich meedragen. Maar dat weerhoudt hem er niet van om losjes en ontspannen een try-out te geven op het podium van de Rotterdamse comedyclub Haug. Zo’n 70 mensen zijn afgekomen op zijn avondvullende comedyshow Schadevrije jaren. Clubeigenaar Marcel Haug ziet met genoegen hoe goed Tim zich vooral de afgelopen tijd heeft ontwikkeld.

Tim is alert, scherp, staat met zichtbaar plezier op het podium en weet precies hoe hij het publiek moet bespelen. Hij komt innemend en sympathiek over, maar kan het niet laten om af en toe om zich heen te slaan. Bij Tim is de eerste rij in de zaal dan ook niet altijd een veilige plek. Dollen hoort erbij. Een jas moet uit en mensen die zich ergens achterin veilig waanden, worden gesommeerd de voorste lege stoelen te bezetten. Breed lachend voegt hij daaraan toe: „Dat is wat ik doe: dingen ongemakkelijk maken.”


Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Vuurwerk vanaf de Erasmusbrug. / Foto: Het Nationale Vuurwerk

Foto van 'Metro'

27 DEC 2019

In Rotterdam kun je dit jaar niet alleen op de Erasmusbrug kijken naar het Nationale Vuurwerk. Het feest breidt zich namelijk uit met twee locaties, maar zet ook nieuwe technologie in om nóg spectaculairder te worden. 

Zo zal dit jaar gebruik worden gemaakt van augmented reality en wordt er gevlogen met een drone. Daarnaast wordt de vuurwerkshow dit jaar begeleid door de Nationale Soundtrack, een symfonisch muziekstuk met de grootste hits van het afgelopen jaar.

Aftelklok


'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?' /Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

12 DEC 2019

Wat is er fijner dan op koude winterdagen stamppotten, stoofpotten en dikke soepen eten? Wellicht Indonesische dan wel Indische hapjes weghappen, die vergezeld gaan van cocktails die geuren naar specerijen. Het kan, bij Calaboose.

Jenever is al vele malen hip verklaard. Maar toch staat de drank spaarzaam op de hedendaagse cocktailkaarten. Over de teloorgang en de huidige bescheiden opkomst van jenever is op internet veel te vinden. Het komt erop neer dat tijdens prijzenoorlogen onder meer graanalcohol door suikerbietenalcohol werd vervangen.

Gelukkig waren er ook distillateurs die vasthielden aan kwaliteit. En die strategie betaalt zich inmiddels uit. Na jaren van lobbyen kunnen jeneverstokerijen dit jaar een mooi wapenfeit overleggen: het van kracht worden van wettelijke voorschriften voor de jeneverbereiding. Op het etiket moet ook een plaatsaanduiding staan voor jenevers uit Nederland, België, Duitsland en Frankrijk. Deze jenever moet in ieder geval jeneverbessen en moutwijn, het distillaat van graan, bevatten. Meer weten? De experts in het Schiedamse Jenevermuseum leggen het haarfijn uit.


Nanda Akkerman.

'Muziek maakt het leven lichter'

Nanda Akkerman. / Foto: Duane van der Geld

Foto van 'Helmut de Hoogh'

12 DEC 2019

Ze worden talrijker: de soul- en gospelexplosies op Rotterdam Zuid. Stralend middelpunt is Nanda Akkerman. Het grote publiek moet haar nog leren kennen, maar dat kan niet lang meer duren. 

Al meerdere keren stroomde het podium van Islemunda in IJsselmonde vol met swingende mensen. Ze zijn afkomstig van de r&b-zangschool van Nanda Akkerman. Het plezier van haar zangleerlingen spat tijdens het zingen van het podium. Minstens even aanstekelijk: de geweldige sfeer die het 30-koppige swingende gospelkoor BlackGospel Experience uitstraalt. Ze staan in Theater Zuidplein in de vorm van een halve maan om zangeres Nanda Akkerman heen. Daartussen zitten een achtergrondzangeres, een ritmekunstenaar en een gitarist. Voor het koor staat dirigent en artistiek leider Clifton Grep. Hij vroeg Nanda Akkerman om met hem samen te werken.

Voor de spiegel


Gezellig kerstswoppen, kerstswappen & kerstsjoppen

Gezellig kerstswoppen, kerstswappen & kerstsjoppen

Foto: Cindy Mirande

Foto van 'Metrorotterdam.nl'

10 DEC 2019

Een groeiende groep Rotterdammers en diverse initiatieven dragen bij aan een meer duurzame toekomst. Deze passen prima bij de kerstgedachte. Want zijn we deze maand niet extra lief voor elkaar en ook voor de wereld?

Tekst & beeld: Cindy Mirande

Wie nu denkt dat je tijdens de feestdagen op een houtje moet bijten, zal zich verbazen over de mogelijkheden. Zo zijn er zat manieren om verantwoorde spullen bij elkaar te swoppen, swappen en sjoppen in Rotterdam. De Nieuwspeper presenteert adressen die bijdragen aan een gezellige circulaire kerst. En daarna kun je ook altijd nog met een inmiddels schoon geweten losgaan in de Bijenkorf.


Wouter schreef aan Arcade: 'Duncan vond mij de boeman'

Wouter Hardy

Foto van 'Helmut de Hoogh'

27 NOV 2019

Diep verstopt in de Maassilo bevindt zich de van daglicht verstoken studio van Wouter Hardy (28). Tweeënhalf jaar sleutelde Wouter hier aan Arcade, de song waarmee Duncan Laurence (25) dit jaar het Eurovisie Songfestival won. Toch werken de producer en de zanger niet meer samen. Hoe zit dat?

Heel verrassend is het niet om producer Wouter Hardy tegen te komen in de volle concertzaal. Zo’n 1700 bezoekers van alle leeftijden zijn afgekomen op het concert van Duncan Laurence op 11 oktober in de Maassilo. Natuurlijk staat Hardy in de buurt van de mengtafel, waar het geluid het allerbeste is. Lang voor zijn zege op het Eurovisie Songfestival in Tel Aviv was Duncan Laurence reeds geboekt voor dit optreden. Voor de gelukkigen met een kaartje is dit intieme concert een buitenkans. Wie Duncan Laurence nu nog live wil zien, moet de komende weken afreizen naar steden als Londen, Berlijn of Oslo. Eind maart 2020 treedt hij op in Ziggo Dome in Amsterdam en uiteraard zingt hij op 16 mei in Ahoy zijn winnende lied Arcade tijdens de finale van het Eurovisie Songfestival.

IJle momenten en bombastische climaxen


Goed buurschap gedijt in verpieterde straat.

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat. / Foto: David Rozing

Foto van 'Ilja Post'

27 NOV 2019

De Zegenstraat in Oud-Charlois in Rotterdam kende de afgelopen jaren veel ellende. Huisjesmelkers en schimmige buren trokken het ooit zo sociale straatje langzaam in een neerwaartse spiraal. Van goed buurschap was geen sprake meer. Tot de gemeente een blok van 10 verwaarloosde panden opkocht. In afwachting van een grootschalige renovatie werden de sleutels tijdelijk overhandigd aan twee kunstenaars. Zij begonnen vervolgens het sociaal kunstproject 'Huis zkt'. 

Een half jaar later organiseren de bewoners, die voorheen zo snel mogelijk de voordeur achter zich dichtsloegen, leuke buurtactiviteiten. De deur staat wagenwijd open. In een wijk als Oud-Charlois is dat doorgaans vragen om problemen. Maar op nummer 18A worden lokale ‘insluipers’ juist verwelkomd. Hoe meer, hoe beter. Sterker, zonder hen had deze deur niet eens opengestaan, aldus Bieke Versloot. „Dan was-ie waarschijnlijk potdicht gebleven, net als de twee jaar daarvoor.” Samen met collega Lieke van Pruijssen staat zij aan het roer van Huis zkt. Een sociaal kunstproject, waarbij zij samen met de buurt tijdelijk invulling geven aan een blok leegstaande panden waar voorheen drugsoverlast, criminaliteit en prostitutie welig tierden. De openstaande deur is voor de buurtbewoners het bewijs dat het eindelijk een beetje beter gaat.

Krakkemikkig


Robin van Persie en Sander de Kramer winnen de Gouden Mossel.

Robin van Persie en Sander de Kramer winnen de Gouden Mossel

Robin van Persie en Sander de Kramer winnen de Gouden Mossel. / ANP

Foto van 'Metro'

20 NOV 2019

Rotterdammers Robin van Persie en Sander de Kramer namen woensdag op de Spido in Rotterdam de Gouden Mossel in ontvangst. De voetballer en televisiepresentator werden in het zonnetje gezet vanwege hun inzet voor het goede doel.

De Gouden Mossel wordt ieder jaar aan een Rotterdammer uitgereikt die veel voor de stad heeft betekend. Ook dit jaar boog de jury zich maanden over een lijst vol in het oog springende Rotterdammers die kans maakten op de onderscheiding.

Eer


Jules Deelder: Zalig zijn de digibeten

Jules Deelder: Zalig zijn de digibeten

„Wat heb je aan normale mensen?”. /Beeld: Karel Sanders

Foto van 'Helmut de Hoogh'

18 NOV 2019

Op zijn 75ste verjaardag wacht Jules Deelder een overdonderend eerbetoon. Artistieke vrienden en bewonderaars gaan hem dan trakteren op een persoonlijke ode. Dat brengt Jules vooralsnog niet van zijn stuk. Op een dinsdag in oktober is hij in een zachtmoedige bui, al vraagt hij zich wel af: „Wat heb je aan normale mensen?”

Er is maar één plek waar Jules Deelder afspreekt voor een interview: Café & Restaurant Ari. Voor de ingang staat zijn silhouet in dik plaatstaal, in de vorm van een foto die de Rotterdamse fotograaf Lenny Oosterwijk maakte. Een bijzondere vorm, volgens Deelder: „Het lijkt net alsof mijn achterkant is gefotografeerd. Maar het is juist de voorkant.”

Legendarische hoogtepunten


De thee gaat steeds vaker los in de kop

De thee gaat steeds vaker los in de kop

De populariteit van thee groeit mee met de aandacht voor een gezonde leefstijl. /Beeld: Jaap van Rijn

Foto van 'Metro'

18 NOV 2019

Wellicht voor een eyeopener: Rotterdam huisvest de grootste en belangrijkste collectie Japanse thee van Europa. En bovendien aardig wat echte theekenners. Die vertellen over witte thee als een reinigende lotion voor het gezicht. Of over marineren met Lapsang Souchong. En het eten van Japanse groene Gyokuro als salade, met sesam en soja. Tijd om deze specialisten aan het woord te laten.

Tekst: Natalie Hansen

Dit is het tweede deel van de thee-serie. Rotterdam stat niet echt bekend om thee. Toch spelen Rotterdamse handelaren tot op de dag van vandaag een prominente rol in deze drank. De Nieuwspeper presenteert drie theepioniers.


Weelde, de laatste vrijstaat van Rotterdam

Weelde, de laatste vrijstaat van Rotterdam

‘Hier is Weelde, de rijkdom van Rotterdam West.’/Foto: Jeroen Roest

Foto van 'Ilja Post'

18 NOV 2019

Kim Pieters en Kelly Vincent hebben het zichtbaar naar hun zin. Te begrijpen, want beiden zijn 28 jaar oud en nu al grootgrondbezitters. Begin dit jaar kregen ze de sleutel van Uit Je Eigen Stad, de failliet verklaarde stadsboerderij. Toen ze de vergunningen binnen hadden, plantten ze een vlag in een van de laatste stukjes niemandsland van Rotterdam: ‘Hier is Weelde, de rijkdom van Rotterdam West.’

Voor de twee vriendinnen, die elkaar al kennen vanaf hun 13e, kwam met Weelde een langgekoesterde wens uit. „Na vijf jaar als nomaden door de stad te hebben gereisd met De Geheime Tuin, waarmee we verborgen pareltjes van de stad blootlegden, ontstond de behoefte aan een vaste plek", vertelt Kim Pieters „Een creatieve vrijplaats, vol performances, exposities, muziek en fijne mensen. En dan niet alleen voor een paar weekenden per jaar, op steeds wisselende locaties, maar permanent. We hoeven nu niet meer succesvolle concepten of decors steeds maar weer op- en af te bouwen.”

Nieuw leven inblazen


Maaskade gekleurd voor Rotterdam Pride

Maaskade gekleurd voor Rotterdam Pride

Foto: Ooms Makelaars

Foto van 'Metro'

27 SEP 2019

House of Colours is tot en met zondag 29 september het thema voor de Rotterdam Pride 2019 en staat symbool voor een kleurrijke en diverse stad. Dat is te zien...

Ooms Makelaars is al meer dan 90 jaar onderdeel van Rotterdam en ziet het dan ook als een belangrijke taak om maatschappelijke initiatieven in deze stad te ondersteunen.

Iedereen is welkom


Betaalbaar wonen in Rotterdam, het kan nog steeds

Betaalbaar wonen in Rotterdam, het kan nog steeds

Steeds meer jonge gezinnen en ouderen verlaten Rotterdam. Foto: Jaap van Rijn.

Foto van 'Metro'

20 AUG 2019

Nu Rotterdam hipper is dan ooit, is een radicaal andere aanpak nodig om het tekort aan betaalbare woningen voor middeninkomens tegen te gaan. Aldus de initiatiefnemers van het Rotterdams Woongenootschap. Zij willen bewoners warm maken voor een woongenootschap dat aantrekkelijke, betaalbare stadsappartementen bouwt, onderhoudt en verhuurt tegen kostprijs. Gegarandeerd succes, denken zij. Nu nog de politiek hiervan overtuigen.

Tekst: Ilja Post

Ze zijn gemiddeld tussen de 30 en 40 jaar, vaak zelfstandig ondernemer of werkzaam in de zorg en het onderwijs en op z’n best gezegend met twee keer een modaal inkomen. Oftewel: zomaar een paar bevriende singles en stellen van mij die de afgelopen twee jaar, meestal tevergeefs, op zoek gingen naar hun eerste koopwoning in Rotterdam. Hun liefde voor de stad zit diep. Ze zijn hier geboren. Of kwamen in de stad wonen toen Rotterdam vooral de negatieve lijstjes aanvoerde en zijn inmiddels toe aan een ruimere woning vanwege samenwoonplannen of gezinsuitbreiding. Maar de liefde voor Rotterdam voelt tijdens de zoektocht niet langer wederzijds.


Ellen ten Damme: Rauwheid van Rotterdam vind ik mooi

Ellen ten Damme: Rauwheid van Rotterdam vind ik mooi

Ellen ten Damme eerder in haar show Cirque Stiletto 2. / Robert Vos | ANP

Foto van 'Metro'

20 AUG 2019

Zangeres Ellen ten Damme liet op de Parade een voorproefje van haar grote show Casablanca zien. Op 1 september zal ze tijdens het Oude Haven Zomerfestival nog meer nieuwsgierigheid wekken naar haar optreden in het theater. Niet alleen voor een groot publiek op het Gelderseplein, maar ook intiem op het dak van het Witte Huis.

Tekst: Helmut de Hoog

Al jaren staat Ellen ten Damme (51) garant voor uitverkochte zalen. Met haar voorstelling Paris-Berlin trok ze twee jaar langs de theaters. Na een flinke periode try-outen gaat op 12 november haar nieuwe show in première, Casablanca. Met die show staat ze begin december op de planken van het oude Luxor Theater. Deze keer reist ze met haar achtkoppige band The Magpie Orchestra richting het exotische Casablanca. Maar of ze de reis daarnaartoe door de snikhete woestijn weet te voltooien, is nog de vraag.


'Ik ben supertrots op mijn naaktkat!'

'Ik ben supertrots op mijn naaktkat!'

Foto: Jaap van Rijn.

Foto van 'Metro'

19 AUG 2019

"Sinds een paar jaar heb ik mijn eigen stijl ontwikkeld, met dieren, bloemen en planten. Realistisch met een magische touch, een beetje sprookjesachtig en dromerig, soms misschien een beetje duister. Ik teken graag rare dieren, de niet zo knuffelbare."

Tekst: Suzanne Stam.

Aldus Nina Valkhoff (36 jaar), een Rotterdamse street artist (muralist), kunstenaar en illustrator. Ze tekent al sinds haar kindertijd. Ooit begon ze aan de illustratieopleiding van de Willem de Kooning Academie. Toen ze gevraagd werd om in opdracht een muurschildering te maken, verruilde ze de academie voor haar eigen toko. Al snel volgden er meer opdrachten. Nina neemt De Nieuwspeper naar plekken die voor haar belangrijk zijn.


Rotterdam met finale epicentrum van de roeiwereld

Foto: Merijn Soeters

Foto van 'Metro'

15 JUL 2019

In 2016 werd Rotterdam overspoeld door duizenden professionele roeiers, de ‘elite rowers’. Komend weekend zijn ze weer terug voor een paar spetterende dagen vol roeiwedstrijden. Het sportevenement op de Willem-Alexanderbaan heet World Cup III en is de finale van dit roei-jaar. Dit evenement biedt Nederlandse roeifans een grote kans om de wereldtop te zien, die zich klaarmaakt voor de Olympische Spelen van Tokio in 2020.

Door: Matthijs Goes

Rotterdam is niet alleen groot in voetbal, hockey en tennis, ook bij het roeien telt de stad mee. Even buiten de gemeentegrenzen, bij de Rottemeren, ligt de Willem-Alexanderbaan, een ruim twee kilometer lange bak met water. Het is de modernste roeibaan ter wereld, met een instelbaar waterniveau, een aparte oproeibaan en een enorm botenhuis. Deze locatie is zo fraai dat de internationale roeibond bepaalde dat de Amsterdamse roeibaan niet goed genoeg meer is voor grote internationale toernooien in Nederland. Rotterdam neemt nu haar plaats in.