Rotterdam

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat.

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat. / Foto: David Rozing

Foto van 'Ilja Post'

27 NOV 2019

De Zegenstraat in Oud-Charlois in Rotterdam kende de afgelopen jaren veel ellende. Huisjesmelkers en schimmige buren trokken het ooit zo sociale straatje langzaam in een neerwaartse spiraal. Van goed buurschap was geen sprake meer. Tot de gemeente een blok van 10 verwaarloosde panden opkocht. In afwachting van een grootschalige renovatie werden de sleutels tijdelijk overhandigd aan twee kunstenaars. Zij begonnen vervolgens het sociaal kunstproject 'Huis zkt'. 

Een half jaar later organiseren de bewoners, die voorheen zo snel mogelijk de voordeur achter zich dichtsloegen, leuke buurtactiviteiten. De deur staat wagenwijd open. In een wijk als Oud-Charlois is dat doorgaans vragen om problemen. Maar op nummer 18A worden lokale ‘insluipers’ juist verwelkomd. Hoe meer, hoe beter. Sterker, zonder hen had deze deur niet eens opengestaan, aldus Bieke Versloot. „Dan was-ie waarschijnlijk potdicht gebleven, net als de twee jaar daarvoor.” Samen met collega Lieke van Pruijssen staat zij aan het roer van Huis zkt. Een sociaal kunstproject, waarbij zij samen met de buurt tijdelijk invulling geven aan een blok leegstaande panden waar voorheen drugsoverlast, criminaliteit en prostitutie welig tierden. De openstaande deur is voor de buurtbewoners het bewijs dat het eindelijk een beetje beter gaat.

Krakkemikkig

Mócht er iemand binnenstappen om iets te gappen: veel valt er niet te halen. Er is zelfs geen stroom, zo blijkt wanneer Bieke en Lieke tevoorschijn komen uit de achterkamer. De koffie moet van een paar deuren verder komen. Stromend water is er nog wel. Voor nu dan, want halverwege het interview staat bij toeval een man van Evides op de stoep, die de dames erop wijst dat de waterrekening voor zowel dit als de negen omringende panden al enige tijd niet meer betaald is. Een foutje van de gemeente, die deze panden enige tijd geleden opkocht van huurbazen. Het plan is om de woningen casco op te knappen en weer door te verkopen. Dat vergt echter tijd, want de woningen zijn zo goed als onbewoonbaar. De fundering is zo krakkemikkig dat zelfs tijdelijke bewoning niet wenselijk wordt geacht.

Stadsontwikkeling Rotterdam, de dienst die verantwoordelijk is voor dit stuk stadsvernieuwing, moest echter iets doen om het imago van de straat op te krikken. Want na jaren van ellende hadden zelfs de langstzittende bewoners het wel gehad met hun ooit zo sociale en dorpse straatje. Om weer een stukje buurschap terug te brengen wordt besloten om het leegstaande blok tijdelijk te transformeren in een pop-up buurthuis. Aan Bieke en Lieke de taak om daar invulling aan te geven.

Complimenten aan de gemeente

Dat de keuze op hen viel, is niet zo gek: Oud-Charlois is voor de dames bekend terrein. Even verderop, in de Gouwstraat startten ze 10 jaar geleden hun bureau Veldwerk, van waaruit ze allerlei sociaal-maatschappelijke (kunst)projecten initiëren. Bieke woonde tot voor kort om de hoek, aan het Boergoensevliet. Bieke en Lieke zoeken in hun projecten altijd de verbinding door mensen uit te dagen om met elkaar in gesprek te gaan. Zo kwam in 2013 onder andere hun verhalenproject You win some, you lose some rondom de Pauluskerk tot stand: een rondreizende gokkast die bij winst geen geld of tokens uitkeert, maar levensverhalen van dak- en thuislozen.

Tegelijk zijn ze geen types die met vastomlijnde plannen op de proppen komen. Lieke: „We tasten graag af, doen dingen op gevoel en zijn van de ad hoc beslissingen. Met zogenoemde ‘deliverables’, die opdrachtgevers informeren over vorm en inhoud van een bepaalde dienst of product, hebben we weinig op. Sterker, ook wij weten op voorhand vaak niet hoe een sociaal-maatschappelijk project als deze er precies uit komt te zien. Complimenten dus aan de gemeente dat zij alsnog ons uitkozen voor dit culturele experiment. Ze hadden de leegstand bijvoorbeeld ook kunnen opvullen met wat pop-up stores. Maar dergelijke top-down gestuurde beslissingen leiden zelden tot meer buurschap. Om dat voor elkaar te krijgen moet je bewoners actief betrekken bij je plannen op een manier die hen ook uitnodigt om eigenaarschap te nemen voor hetgeen je hoopt te bereiken. Een proces dat begint bij de vraag: wat willen jullie nu zelf?”

Kort na de sleuteloverdracht belegde het Veldwerk-duo dan ook als eerste een bijeenkomst in de nabijgelegen Bethelkerk. De uitkomst daarvan was helder, herinnert Bieke zich nog goed. „Prioriteit nummer 1 was om de muizen- en rattenoverlast aan te pakken. Want die hadden de dichtgespijkerde panden massaal ontdekt om er ongestoord te wonen en zich voort te planten. Daarna mocht ook het exterieur wel wat worden verfraaid. Wat er daarna met de woningen zou gebeuren, interesseerde hen weinig. Zolang de junks maar niet terugkwamen. Op de vraag of bewoners misschien zelf nog een actieve rol voor zichzelf zagen weggelegd in het verfraaien van hun straat, reageerden de meesten vrij gelaten: eerst zien, dan geloven.”

Spanningen

Bieke en Lieke starten met de aanpak van de gevels. Ze worden onder meer geholpen door wijkmanager Marieke Smit en profiteren van haar korte lijntjes met de gemeente. Eerst gaan de golfplaten van deuren en ramen. Daarna worden de panden leeggehaald en schoongemaakt. Al sjouwend en onkruid wiedend winnen ze het vertrouwen van de straat. De échte verhalen komen los, waaronder die van Koosje, de buurvrouw van een paar deuren verderop, die het project heeft omarmd. Als er iemand de geschiedenis van de Zegenstraat kent, is zij het wel. Haar vriend woont er sinds 1993, zijzelf sinds 2003. Ook haar visueel beperkte tienerdochter Femke is een kenner; zij woont haar hele leven hier. Waar haar moeder de buurt achteruit zag gaan, rook Femke vooral het verval. Ze voelde spanningen die er voorheen niet waren.

Niet aanspreekbaar

Vóór 2003 was de Zegenstraat een normale plek. Een beetje saai zelfs, vanwege de vele ouderen die er woonden. De problemen ontstonden toen zij vertrokken en hun plek werd ingenomen door minder aangename types die hun woning kregen van speculanten die de inmiddels vrijgegeven huurwoningen als een mooi beleggingsobject zagen. De oude bewoners, toen nog in de meerderheid, lieten zich niet van de wijs brengen. Het jaarlijkse Opzoomer-evenement werd in ere gehouden. De organisatoren daarvan waren steevast dezelfde mensen. Maar toen sommigen daarvan wegvielen, door verhuizing of overlijden, kwamen er geen nieuwe voor terug. Sterker, wat ervoor terugkwam, was vaak niet aanspreekbaar. Zelfs een simpele begroeting of een opgestoken hand was vaak al te veel, aldus Koosje.

Naakt in de tuin

Een deel van de straat werd geleidelijk overgenomen door verslaafden, prostituees en hun klanten, die veel overlast veroorzaakten. Er woonde ook enige tijd een vrouw die om acht uur ’s ochtends al lallend over straat ging. En er was een psychotische man die ooit naakt en verward in de tuin van een buurman stond. De rechtschapen burgers uit de Zegenstraat zaten dan ook vaak rechtop in bed. Die eerste jaren meldden zij de overlast bij politie en gemeente. Maar tot structurele verbeteringen leidde dat nooit, waardoor ze uiteindelijk ontmoedigd raakten.

En dan waren er nog problemen als illegale wietplantages en overbewoning. Op een gegeven moment telde Koosje 12 Chinezen in één appartement. En die kookten op hun eigen gaspitje. Koosje: „Levensgevaarlijk, vooral wanneer je daar direct naast woont. Ik ben met die mensen gaan praten, zo van, jongens, met zovelen in één huis, dat kán toch niet!? Maar algauw werd duidelijk dat ook zij hier niet voor hun lol woonden. Ze waren daar neergezet door een louche huisjesmelker die twee keer per maand de huur liet ophalen door jonge gastjes in veel te dure auto’s.”

Recht op een leegstaande woning

Na de onteigening van de panden ging er een golf van opluchting door de straat. Maar helemaal overtuigd van een goede afloop waren de bewoners niet. Koosje: „We waren bang dat de woningen, eenmaal gerenoveerd, opnieuw in handen zouden komen van nietsontziende beleggers. En al die dichtgespijkerde panden leveren ook weer problemen op. Zo stond er op een dag een groepje Bulgaren aan een van de deuren te morrelen. Die vonden dat ze recht hadden op een woning en besloten de boel dan maar te kraken. Ik moest praten als Brugman om ze daarvan te weerhouden.”

Slijptol

Zwerffietsen, achtergelaten door verdwenen huurders, waren eveneens een probleem. Koosje belde een jaar lang met de gemeente om ze te laten wegknippen. Maar omdat deze fietsen net tegen of in de geveltuintjes stonden, durfden ze dat niet aan. Bieke en Lieke daarentegen regelden direct een slijptol om de oude brikken alsnog weg te halen. Ook zorgden ze ervoor dat een al weken kapotte tikker voor blinden en slechtzienden bij een oversteekplaats gerepareerd werd.

Met deze acties wonnen de dames snel het vertrouwen van bewoners. Dus toen ze een oproep deden voor tweedehands huisraad en andere spullen om een buurthuiskamer in te richten, gaf de straat gul. Ook het daaropvolgende Wapperende Handen straatfeest, waarop gezamenlijk de geveltuintjes werden ingezaaid en ramen werden beschilderd, werd goed bezocht. Net zoals de buitenbios en een workshop appelcider en sap maken.

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat.

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat. / David Rozing

Nieuwe energie en positiviteit

In de paar maanden dat Bieke en Lieke actief zijn in de Zegenstraat, is er een hechte gemeenschap ontstaan. Een knappe prestatie, al gaan de credits daarvoor vooral naar de bewoners zelf. Of zoals Bieke zegt: „Wij hebben alleen wat nieuwe energie en positiviteit in de straat gepompt. Het creëren van een saamhorigheidsgevoel hebben de buren toch echt zelf gedaan.”

Grote vraag is of dit buurschap beklijft wanneer het project straks ten einde komt. „Op termijn zullen deze boven- en benedenwoningen worden samengevoegd om daarna als kluspand te worden verkocht. Grote kans dat ook hier mensen met geld komen te wonen”, aldus Lieke. Kortom, het bekende gentrificatie-effect, waar Bieke en Lieke persoonlijk vrij kritisch op zijn. De bewoners staan er anders in. Zij kunnen niet wachten tot ook hun buurt verandert in een wijk met koopwoningen, hippe cafés, galeries en bio-winkels. Alles beter dan hoe het was. Bovendien krikt zo’n nieuwe impuls de waarde van hun woningen op. Dat is voor een straat waar veel huizen lange tijd onder water stonden, een prettige bijvangst.

Al moet Koosje er nu niet aan denken om haar huis te koop te zetten: „Dat was in de slechte tijd al geen optie, laat staan nu. Voor het eerst in ruim 10 jaar voelt het alsof ik mijn oude straat weer terug heb. Met buren die je helpen in plaats van je het leven zuur maken. Een compliment aan Bieke en Lieke dus, die deze ooit zo verdeelde straat opnieuw bijeen hebben gebracht.”

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat.

Goed buurschap gedijt in verpieterde straat. / David Rozing


Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Spectaculaire Pink Floyd-show tijdens Pink Project 2019. / Pink Project

Foto van 'Jaap van Rijn'

27 FEB 2020

Precies 50 jaar na het Holland Festival in Rotterdam een ode aan pop en rock organiseren is een goed idee. Popfestival ODE presenteert een indrukwekkend programma, dat zich uiteraard in Ahoy gaat afspelen. Immers, hier gaven talloze grootse artiesten legendarische concerten.

Veel jongeren, jongere ouderen en oudere jongeren voelen zich anno 2020 aangesproken door classic rock & pop. De presentator van het festival en muziekliefhebber Eric Corton stelt dat “Popfestival ODE een bijzonder popfestival moet worden met bekende nummers van de crème de la crème uit de recente muziekgeschiedenis. Muziek van grote legendes die niet of nauwelijks meer live te zien zijn.”

Geslaagde cover- en tributebands kunnen met hun show en spelniveau de bezoekers veel bieden. Ze komen dicht bij het origineel. Wie de festivallijst doorneemt en de bands op YouTube checkt, kan niet anders dan concluderen dat ODE een sterk en goed gevarieerd programma biedt van onder meer hardrock, new wave, disco, funk, reggae, pop en coun-tryrock. Neem bijvoorbeeld de Britse Ultimate Eagles en The Cavern Beatles. Deze bands laten met muzikaal vakmanschap vergeten dat je niet naar de originele acts kijkt. Dj Chris Evans van BBC 2 beoordeelde een optreden van de Ultimate Eagles dan ook als “the best Eagles show in the world”. Ook Nederlandse acts spelen op hoog niveau het repertoire van hun helden. Zoals Pink Project, dat een spectaculaire Pink Floyd-show brengt. Daarnaast maken de Vipers met Queen indruk met hun optredens. Bekende Nederlandse artiesten als Charly Luske en Bo Saris brengen een smaakvol eerbetoon aan respectievelijk George Michael en Michael Jackson. Met zulke bands en artiesten is een muziekfeest gegarandeerd.


Likeability of6

Op zoek naar De Nieuwspeper?

Foto van 'Metro'

15 APR 2019

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


like
user_5af32877d2d80c27b0516d4183b0065549bd2dc7_avataruser_338cfda49564b023f573ae21526b7587cfe2066a_avatar

Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Elrie Bakker-Derks besloot de Ambachtsacademie op te richten. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Door de vergrijzing en een groeiend tekort aan rechterhanden verdwijnt vakmanschap. Omdat de samenleving de komende jaren in toenemende mate een beroep op ambachtslieden zal doen, besloot Elrie Bakker-Derks de Ambachtsacademie op te richten.

Zij wist waar zij aan begon, want ze was eerder voorzitter van het Hoofdbedrijfschap Ambachten. Dat had als taak de sociaaleconomische ontwikkelingen in de aangesloten branches te bevorderen. In 2015 hief de overheid alle bedrijfschappen op, de markt moest zijn werk doen.

Instroom van ambachtsmensen


Leermeester bij de Ambachtsacademie: Het moet dus wel klikken

Ondernemen in Rotterdam:'Het moet dus wel klikken'

Ronald Schaeffer en zijn vader Johan hebben met De KlusBij een goedlopend klusbedrijf in Rotterdam Noord. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Het viel vakman Ronald Schaeffer van De KlusBij bij een bijeenkomst weer eens op: veel van zijn collega’s vergrijzen. Die vergrijzing zet ook door in andere gespecialiseerde beroepen.

Al deze grijze koppies beschikken echter over een schat aan vakkennis. Het zou eeuwig zonde zijn als deze kennis na hun pensionering niet meer beschikbaar is. Dat vind Ronald Schaeffer ook. Daarom meldde hij zich aan als leermeester bij de Ambachtsacademie.

De KlusBij


Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Hoezeer Rotterdam de laatste 20 jaar veranderde, kun je niet alleen op straat zien. Want genoeg typisch Rotterdamse zaken onttrekken zich aan het oog.

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B, inderdaad vernoemd naar het huisnummer, maakten in opdracht voor Rotterdam Culturele hoofdstad 2001 een poster en een wapen vol Rotterdamse symbolen. Die actie is een herhaling waard.

Logo's ontwerpen


De onstuitbare opmars van de tattoo

Henri Beunders.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Steeds meer mensen in het Westen laten een tattoo zetten. Waar komt die behoefte vandaan? En wat zegt deze rage over onze samenleving? Het fenomeen tattoo kreeg Henri Beunders in zijn greep. Met als uiteindelijk resultaat het boek Optocht der tattoos.

De vaderlandse oppertatoeëerder Henk Schiffmacher zal in het volgelopen debatcentrum Arminius het eerste boek van Henri Beunders in ontvangst nemen. Maar voor het zover is, vertelt Beunders waarom hij de tattoo wilde onderzoeken. Hij was tot eind 2019 hoogleraar Maatschappij, Media en Cultuur aan de Erasmus Universiteit en beschreef vele culturele verschijnselen, zoals onder meer Big Brother. Voor de tattoo blijkt hij een blinde vlek te hebben. Zijn ogen gaan pas open als familieleden hem met hun tattoos confronteren. Dat hij de opmars van de tattoo door alle rangen en standen negeerde, motiveert hem om de schade in te halen door zo’n beetje elk aspect van dit fenomeen vanaf de jaren 60 in het boek te bespreken.

De tattoo van prins Bernhard


Pleasen en schuren volgens Flip Noorman

Foto: Lindy Balduk

Foto van 'Helmut de Hoogh'

4 FEB 2020

Hij trekt dit seizoen volle zalen, vooral als hij zijn Leonard Cohen-liedjes vertolkt. Met eigenzinnige arrangementen en Nederlandstalige teksten geeft Flip Noorman (31) aan dat oeuvre zijn eigen draai. Tussendoor werkt de Rotterdamse zanger met zijn band De Noormannen aan twee gloednieuwe shows.

Voor relaxte loungebanken is in zijn bovenwoning in de wijk Blijdorp geen plaats. En een tv-toestel wil hij niet. Maar muziek geeft Flip Noorman alle ruimte. Een keyboard staat klaar om te bespelen en aan de muur hangen zes gitaren voor het grijpen. Het toilet is voorzien van een ukelele, want je weet maar nooit wanneer je wordt overvallen door muzikale invallen.

Hanenkam


Bieren met de Burgemeester

Bieren met de Burgemeester

Foto van 'Metro'

4 FEB 2020

Kwaliteit bieden in een informele sfeer: het is een trend in de luxe horeca. Dat laat ook de nieuwe Michelin-gids zien. Deze horeca kiest vaker voor een meer ongedwongen sfeer. En menig café dat sowieso laagdrempelig is, maakt met kwaliteit steeds vaker het verschil. Dat is ook de ambitie van Anne Satter en Merijn Roon van De Burgemeester.

Inmiddels draait hun proeflokaal De Burgemeester op de hoek van de Burgemeester Meineszlaan en de Vierambachtsstraat alweer een jaar. De loop zit er zichtbaar in, het uitzicht op de Heemraadssingel mag er zijn. Wonen er in deze buurt voldoende mensen die mooie bieren, wijnen en de sfeer van een proeflokaal waarderen? Blijkbaar wel. Een indicatie is de titel Favoriete Nieuwkomer 2019 die De Buik organiseert. De Burgemeester pakte de vijfde plaats. Weet: de stemmers zijn mensen die fan zijn van een bepaald adres. Dat is best een prestatie, want er is keuze zat: verleden jaar openden meer dan 50 zaken de deuren, het kan niet op in Rotterdam. Hoe verklaren Anne Satter en Merijn Roon de aanloop?

Avondcafé


De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

Dora Hammerl, biomedicus. / Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

4 FEB 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En, wat hebben we daar als gewone mensen aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: Dora Hammerl, biomedicus.

Wat wilde je worden toen je klein was?

Kapster.


Ervaar de geheimen van het atelier

Ervaar de geheimen van het atelier

Ervaar de geheimen van het atelier

Foto van 'Jaap van Rijn'

27 JAN 2020

Menig kunstwerk ontstaat in het atelier, een ruimte waar maar weinig mensen komen. Het is dan ook een goed idee om dat atelier voor het publiek open te stellen. Boijmans en Museum Rotterdam laten het niet bij een idee. Ze sloegen de handen ineen en presenteren met Ateliergeheimen van Rotterdam een intieme ervaring.

De samenwerking tussen de twee musea kent een voorgeschiedenis die ver teruggaat in de tijd. Tot 1935 deelden de musea het Schielandhuis. Het heeft dus 85 jaar geduurd voordat zij elkaar weer onder één dak ontmoeten. Daar moest wel de verbouwing van Boijmans aan te pas komen. Het ontheemde kunstinstituut trekt nu tijdelijk in bij de ‘buren’.

De musea presenteren met Ateliergeheimen niet alleen de werkplekken en attributen zoals een werkjasje, kookspullen, een verfkist en meubels van historische en levende Rotterdamse kunstenaars. Ook de sfeer van het atelier is overgenomen. Zo springen bij binnenkomst direct de verfspatten op de vloer in het oog. De tentoonstelling schenkt onder meer aandacht aan het leven en werk van de niet meer in levende zijnde Rotterdammers Hendrick Sorgh, Pieter de Hooch, Nicolaes Muys, George Breitner, Kees van Dongen en Dolf Henkes. Er valt in het museumatelier genoeg te zien, maar verwacht geen action painting of Turks Fruit-achtige uitspattingen (check YouTube). Een anekdote van de Rotterdamse schrijver Hans Sleutelaar geeft een idee van het atelier van Dolf Henkes in een van de oude koopmanshuizen aan het Haringvliet.


Van arm naar warm

Van arm naar warm

De Erasmusbrug in Rotterdam. / ANP

Foto van 'Ilja Post'

27 JAN 2020

De feestdagen zijn bij uitstek de periode van cadeautjes krijgen en lekker eten. Maar deze maand biedt ook mogelijkheden om extra naar anderen om te kijken. De Stichting Warm Rotterdam kijkt het hele jaar naar mensen die het moeilijk hebben. Haar missie is ook de arme Rotterdammer meer aandacht geven en een uitweg bieden uit een sappelend bestaan.

Of ik niet zelf eens een vergadering van Warm Rotterdam wilde bijwonen. Want na een eerdere ontmoeting met programmaleider Annemarieke van Egeraat voelde zij zich wat ongemakkelijk. De reden: “Je kunt praten over armoede wat je wilt. Maar je voelt pas écht wat dit met mensen doet als je het zelf ervaart. En ook wanneer je spreekt met ervaringsdeskundigen.” Zelf wist Annemarieke aanvankelijk ook niet goed hoe zwaar het is om te moeten leven onder de armoedegrens, een bittere realiteit voor ruim 80.000 Rotterdammers. Ze had wel vermoedens, Annemarieke kent de doelgroep goed. Zij het tot voor kort vanaf de ándere kant van de balie, onder andere in eerdere functies als coördinator en programmaleider bij landelijke organisaties en de gemeente Rotterdam.

Zelf naar gemaakt


Ch’un-chieh vieren met een veranderende stad als decor

Foto van 'Metro'

24 JAN 2020

De RotterTram biedt inmiddels 1,5 jaar culinair amusement. Suzanne Knegt, de vrouw die het lef had om haar schouders onder dit project te zetten, raakte blijkbaar met haar historische tram een gevoelige snaar. Het Jaar van de Shu biedt een aangewezen moment om een tramtochtje met haar te maken.

Eind januari viert de Rotterdams Chinese gemeenschap haar nieuwe jaar, dat deze keer in het teken van de shu staat. Shu? Dat is Chinees voor de muis. Of rat. Xing Zhu, de frêle gastkok van de tijdelijk tot Peking Express gedoopte RotterTram, legt uit dat Chinezen rat en muis met hetzelfde woord aanduiden. Het nieuwjaarsfeest staat garant voor veel spektakel. Iedereen die nieuwsgierig is naar hoe je een sloopvrij feestje met vuurwerk viert, doet hier inspiratie op. De Chinese gemeenschap is al meer dan een eeuw in Rotterdam aanwezig, Katendrecht was de eerste Chinatown van Europa. Het Chinees nieuwjaar, Ch’un-chieh, lentefeest, is een mooie aanleiding om kennis te maken met Chinese Rotterdammers.

Opgenomen verhalen


Rotterdam laat zich zien op IFFR

Logo van het IFFR / Beeld door Joke Schut

Foto van 'Helmut de Hoogh'

24 JAN 2020

Honderden films uit de hele wereld worden de komende weken vertoond op de 49e editie van het International Film Festival Rotterdam (IFFR). Ook voor liefhebbers van Rotterdam is er veel te genieten. Van biertjes zuipen op Zuid tot ruzie in het Bergse Bos of nagenieten van Feyenoords Europacup.

Een beetje onwennig maar trots staan twee twintigers in de foyer van de Rotterdamse bioscoop KINO. Zojuist is op de persdag van het IFFR de film Drama Girl vertoond. Rotterdammer Vincent Boy Kars is de maker en Leyla de Muynck de Amsterdamse actrice met wie hij een bijzonder experiment is aangegaan. In de film bespreekt Leyla met de regisseur dat ze samen haar levensverhaal gaan verfilmen. Vervolgens leidt de regisseur haar naar een woning die haar ouderlijk huis moet voorstellen. Leyla schrikt als ze binnen topacteurs Pierre Bokma en Elsie de Brauw op de bank ziet zitten. Zij zullen haar ouders spelen. Zo ontspint zich een sterk dramatisch verhaal waarin Leyla en de kijker zich voortdurend afvragen wat er geacteerd is en wat echt.

De regisseur vraagt nogal wat van zijn hoofdrolspeelster. Aanzitten bij het dode lichaam van haar opgebaarde vader valt haar zwaar. En onder de douche vrijen met een acteur die je ex speelt, is ook niet eenvoudig. Achteraf vertelt Boy Kars dat hij de film met Leyla wilde maken, omdat haar levensverhaal zoveel overeenkomsten heeft met zijn eigen geschiedenis. Ook hij verloor een ouder en merkte dat daardoor zijn relatie onder druk kwam te staan.


Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R. /Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

6 JAN 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En – wat hebben we daar als gewone mens aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R.

Wat houdt jou bezig?

Het meest interessante vind ik de vraag waarom mensen zich op een bepaalde manier gedragen. Dat gedrag verandert in verschillende omgevingen. Precies die interactie vind ik boeiend: wat doet de plek waar we ons bevinden, met ons? De stad is nu anders ingericht dan 100 jaar terug. We hebben liften en roltrappen en daardoor gaan we bijvoorbeeld minder traplopen. Aan de andere kant hebben we ook goede en veilige fietspaden – daardoor fietsen we weer meer. De omgeving heeft dus invloed op onze gezondheid.


Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. /Aviodrome Lelystad

Foto van 'Jaap van Rijn'

6 JAN 2020

Nog steeds verkopen huizenontwikkelaars Katendrecht als een ruig, ruw & rauw oord, alsof je in Vak S van Stadion Feijenoord komt wonen. Terwijl het schiereiland na oplevering van weer een prijzig appartementengebouw steeds meer schurende trekken kwijtraakt en verandert in een eretribune. Het ongepolijste karakter krijgt klappen, de sfeer van een residentieel woonmilieu rukt op. De nieuwe, kapitaalkrachtige bewoners kunnen ongetwijfeld deze Kaap aan. Om toch het maritieme verleden zichtbaar te houden, verrijzen op de Pols van Katendrecht en aan de Veerlaan woongebouwen in de stijl van de oude haven- en industriearchitectuur.

Alhoewel de Rotterdamse Kunststichting al in 1982 de tentoonstelling Havenarchitectuur en een gelijknamig boek presenteerde, is deze architectuur voor woongebouwen nog niet zo lang in zwang. De inzet destijds: deze architectuur herwaarderen omdat zij van belang is voor de Rotterdamse identiteit. In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. De rest is geschiedenis: de Erasmusbrug werd de grote stadsdelenverbinder.

Nieuw leven


De schadevrije jaren van Tim Hartog

De schadevrije jaren van Tim Hartog

In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek. /Foto: Megin Zondervan

Foto van 'Helmut de Hoogh'

6 JAN 2020

Het was een mokerslag voor Tim Hartog. Maandenlang was hij uit het veld geslagen. De vrouw met wie hij wilde trouwen, was vreemdgegaan. Maar de geboren en getogen Rotterdammer van Zuid komt sterk terug. In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek.

De kras op zijn ziel zal Tim Hartog (33) nog lang met zich meedragen. Maar dat weerhoudt hem er niet van om losjes en ontspannen een try-out te geven op het podium van de Rotterdamse comedyclub Haug. Zo’n 70 mensen zijn afgekomen op zijn avondvullende comedyshow Schadevrije jaren. Clubeigenaar Marcel Haug ziet met genoegen hoe goed Tim zich vooral de afgelopen tijd heeft ontwikkeld.

Tim is alert, scherp, staat met zichtbaar plezier op het podium en weet precies hoe hij het publiek moet bespelen. Hij komt innemend en sympathiek over, maar kan het niet laten om af en toe om zich heen te slaan. Bij Tim is de eerste rij in de zaal dan ook niet altijd een veilige plek. Dollen hoort erbij. Een jas moet uit en mensen die zich ergens achterin veilig waanden, worden gesommeerd de voorste lege stoelen te bezetten. Breed lachend voegt hij daaraan toe: „Dat is wat ik doe: dingen ongemakkelijk maken.”


Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Vuurwerk vanaf de Erasmusbrug. / Foto: Het Nationale Vuurwerk

Foto van 'Metro'

27 DEC 2019

In Rotterdam kun je dit jaar niet alleen op de Erasmusbrug kijken naar het Nationale Vuurwerk. Het feest breidt zich namelijk uit met twee locaties, maar zet ook nieuwe technologie in om nóg spectaculairder te worden. 

Zo zal dit jaar gebruik worden gemaakt van augmented reality en wordt er gevlogen met een drone. Daarnaast wordt de vuurwerkshow dit jaar begeleid door de Nationale Soundtrack, een symfonisch muziekstuk met de grootste hits van het afgelopen jaar.

Aftelklok


'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?' /Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

12 DEC 2019

Wat is er fijner dan op koude winterdagen stamppotten, stoofpotten en dikke soepen eten? Wellicht Indonesische dan wel Indische hapjes weghappen, die vergezeld gaan van cocktails die geuren naar specerijen. Het kan, bij Calaboose.

Jenever is al vele malen hip verklaard. Maar toch staat de drank spaarzaam op de hedendaagse cocktailkaarten. Over de teloorgang en de huidige bescheiden opkomst van jenever is op internet veel te vinden. Het komt erop neer dat tijdens prijzenoorlogen onder meer graanalcohol door suikerbietenalcohol werd vervangen.

Gelukkig waren er ook distillateurs die vasthielden aan kwaliteit. En die strategie betaalt zich inmiddels uit. Na jaren van lobbyen kunnen jeneverstokerijen dit jaar een mooi wapenfeit overleggen: het van kracht worden van wettelijke voorschriften voor de jeneverbereiding. Op het etiket moet ook een plaatsaanduiding staan voor jenevers uit Nederland, België, Duitsland en Frankrijk. Deze jenever moet in ieder geval jeneverbessen en moutwijn, het distillaat van graan, bevatten. Meer weten? De experts in het Schiedamse Jenevermuseum leggen het haarfijn uit.


Nanda Akkerman.

'Muziek maakt het leven lichter'

Nanda Akkerman. / Foto: Duane van der Geld

Foto van 'Helmut de Hoogh'

12 DEC 2019

Ze worden talrijker: de soul- en gospelexplosies op Rotterdam Zuid. Stralend middelpunt is Nanda Akkerman. Het grote publiek moet haar nog leren kennen, maar dat kan niet lang meer duren. 

Al meerdere keren stroomde het podium van Islemunda in IJsselmonde vol met swingende mensen. Ze zijn afkomstig van de r&b-zangschool van Nanda Akkerman. Het plezier van haar zangleerlingen spat tijdens het zingen van het podium. Minstens even aanstekelijk: de geweldige sfeer die het 30-koppige swingende gospelkoor BlackGospel Experience uitstraalt. Ze staan in Theater Zuidplein in de vorm van een halve maan om zangeres Nanda Akkerman heen. Daartussen zitten een achtergrondzangeres, een ritmekunstenaar en een gitarist. Voor het koor staat dirigent en artistiek leider Clifton Grep. Hij vroeg Nanda Akkerman om met hem samen te werken.

Voor de spiegel