Rotterdam

De thee gaat steeds vaker los in de kop

De thee gaat steeds vaker los in de kop

De populariteit van thee groeit mee met de aandacht voor een gezonde leefstijl. /Beeld: Jaap van Rijn

Foto van 'Metro'

18 NOV 2019

Wellicht voor een eyeopener: Rotterdam huisvest de grootste en belangrijkste collectie Japanse thee van Europa. En bovendien aardig wat echte theekenners. Die vertellen over witte thee als een reinigende lotion voor het gezicht. Of over marineren met Lapsang Souchong. En het eten van Japanse groene Gyokuro als salade, met sesam en soja. Tijd om deze specialisten aan het woord te laten.

Tekst: Natalie Hansen

Dit is het tweede deel van de thee-serie. Rotterdam stat niet echt bekend om thee. Toch spelen Rotterdamse handelaren tot op de dag van vandaag een prominente rol in deze drank. De Nieuwspeper presenteert drie theepioniers.

Gegroeide interesse in thee

Als je Rotterdamse pioniers in thee zoekt, kom je al snel uit bij Nancy en Bartho van Theemaas. Zij begonnen in 1999 hun winkel aan de Karel Doormanstraat. Het werd een speciaalzaak met een eeuwenoud product dat altijd actueel bleef. Echte thee, dus geen theezakjes met gruis, maar de blaadjes. En dan voornamelijk single origins: thee die van één bepaalde plek komt.

Ze verkopen om precies te zijn twee melanges, de rest van de thee komt van één land, één plaats of zelfs één plantage, zoals je tegenwoordig ook steeds meer ziet bij koffie. „20 jaar geleden was de interesse in thee nog niet zo groot als nu”, aldus Nancy. „Mensen kochten hun thee vooral in de supermarkt. Maar thee past goed in de gezondheidstrend van de laatste jaren, als een alternatief voor alcohol of frisdrank. Bovendien krijgt het idee dat thee vooral in een theezakje zit, liefst met een smaakje, steeds minder navolging.”

Ook Rotterdammers kopen hun thee steeds vaker los, zo leren we van Nancy. Het concept van een pure thee of single origin wordt gewoner – al worden die spaarzaam aangeboden. Theemaas heeft dan ook nog altijd een uniek assortiment: 200 soorten thee, bijna alles single origin. Hun echte concurrenten zitten vooral in het buitenland. Met dank aan de hechte band met hun leveranciers. Nancy: „Die komen langs met iets bijzonders: ‘Ik heb vijf kilo hiervan gevonden, is dat misschien interessant?’ Dat zijn bijzondere soorten waar grote afnemers vaak minder interesse in hebben. We nemen zelf ook een kijkje. Twee jaar geleden bezochten we twee plantages in China en hebben we mee geplukt. Dat levert nieuwe inzichten op.”

Rauwe, verse thee

Liefhebbers van exclusieve Japanse thee komen uit heel Europa naar Rotterdam voor de collectie van Theemaas. De meest bijzondere is een Goishicha van 200 euro per 100 gram. Behalve met de ‘gewonere’ sencha en bancha staat de speciale klimaatkast vol met matcha’s: Japanse poederthee, shin cha (eerste pluk), of bijvoorbeeld aracha, een rauwe, verse thee die onbewerkt rechtstreeks van de plantage komt en moet worden gekoeld. Nancy: „Die kun je dus niet lang bewaren. Nou ja, het kán natuurlijk wel, dat kan met alle thee, maar de smaak wordt minder. En het gaat uiteindelijk om de smaak.”

Werden deze theesoorten aanvankelijk vooral gekocht door Aziaten, tegenwoordig is de klant van Theemaas net zo multiculti als Rotterdam zelf en kopen ze ook ‘door de hele collectie heen’. „Hypes komen en gaan”, weet Nancy. „Matcha is een hype, maar we verkopen het al 20 jaar. Dat zag je ook met groene en witte thee. Kombucha zien we ook nog steeds – meer mensen en horecagelegenheden maken het zelf en verwerken het in cocktails of mocktails. Het hoort bij de fermentatie-trend.”

Voor wie het gemist heeft: kombucha is een soort zwam die je op thee kweekt. Theemaas is er niet voor de trends, maar voor de kwaliteit. Nancy: „Ik heb een eigen richting, want ik weet inmiddels wat mijn klanten willen: een goede kwaliteit tegen een goede prijs en een uitgebreide collectie.”

Thee of champagne?

De populariteit van thee groeit mee met de aandacht voor een gezonde leefstijl. Want het zijn pure producten en ze spelen in op de behoefte aan verantwoorde producten met een verhaal. Bij restaurants begint een voorzichtige interesse voor thee bij de maaltijd te ontstaan, al zal de echte theesommelier wellicht nog even op zich laten wachten. Maar niet te lang, denkt SiYun Chang, eigenaar van InfiniTea in de Markthal. Net als haar partner Than Nguyen, met wie ze InfiniTea runt, is ze opgeleid als theesommelier.

SiYun wordt veel gevraagd om proeverijen te doen, bijvoorbeeld door Simon Lévelt. Ze geeft door het hele land lezingen over thee en de toepassingen ervan. SiYun: „Je ziet thee in Michelinrestaurants opkomen, het wordt aangeboden als een alternatief voor champagne. Je kunt het koud trekken en er koolzuur aan toevoegen. Deze thee is goed te combineren met gerechten. Dat geldt overigens ook voor warme thee. Ik ben nog niet zo lang geleden benaderd door restaurant Umami in Rotterdam. Of ik ze wil helpen met het combineren van gerechten met thee. Het komt er dus aan!”

De thee gaat steeds vaker los in de kop

Rotterdam huisvest de grootste en belangrijkste collectie Japanse thee van Europa. /Beeld: Jaap van Rijn

Symbool voor zuiverheid

De kennis van thee hebben SiYun en Thanh Nguyen niet alleen opgedaan tijdens een opleiding tot theesommelier. Ook hun traditionele Aziatische opvoeding heeft hen verrijkt. Thee zorgt in deze cultuur voor rustmomenten en speelt een rol bij rituelen tijdens belangrijke gebeurtenissen.

SiYun: „Tijdens een Aziatisch huwelijk vormt de theeceremonie een belangrijk onderdeel. Het staat symbool voor zuiverheid, stabiliteit en vruchtbaarheid. Nadat de bruidegom ’s ochtends de bruid heeft opgehaald bij haar ouderlijk huis, schenk je voor je ouders en toekomstige ouders thee in en biedt deze aan als teken van respect. Ook de Gong Fu-theeceremonie is een belangrijk ritueel in China, waarbij de thee uit kleine kleipotjes geschonken wordt.”

Veel betere kwaliteit

Thee is voor Chinezen een kostbaar product om te geven en te krijgen, het wordt vaak gebruikt als relatiegeschenk. De van oorsprong thee die wij drinken, kost al snel een paar honderd euro per kilo. SiYun: „De gemiddelde Chinees drinkt thee van veel betere kwaliteit dan hier – ook omdat de beste thee binnen het land blijft. Chinezen zijn immers bereid meer te betalen voor hun thee. Het idee van InfiniTea was vijf jaar geleden om pure thee te verkopen. Maar dat liep eigenlijk niet zoals verwacht. We hebben het assortiment aangepast aan de vraag en bieden nu ook smaakjes zoals groene thee met bosvruchten, zwarte thee met sinaasappel, Earl Grey. Meer melanges dus, maar wel helemaal biologisch en natuurlijk gearomatiseerd. Je ziet de ingrediënten echt in de thee zitten.”

SiYun spant zich wel in om mensen naar de klassieke thee te leiden: „Want dat is ons ideaal. We nemen van onze reizen naar Azië altijd een paar kilo lokale thee mee van plantages die we bezoeken. Jasmijn-parels uit China, Lotusthee uit Vietnam en thee uit Korea. We verkopen ze als limited edition. Dat zijn de pure, klassieke theeën.”

Daverend succes

Nederland is misschien een vooruitstrevend land, maar dat geldt niet voor het theegebruik. Lisa Emanuelson, eigenaar van Tea Village, verbaast zich over het feit dat in Nederland thee nog steeds niet echt meetelt. „Toen ik vijf jaar geleden begon, zag je overal in het buitenland theebars oppoppen. Zelfs Starbucks nam een theebedrijf over en opende verschillende theecafés. Nederland had dus wel theezaken, maar geen theebar", vertelt Emanuelson.

„De crowdfunding die ik begon om een theebar in Rotterdam op te zetten, werd een daverend succes. Toen werd het me duidelijk dat de behoefte aan thee groeit. Mensen denken steeds meer na over wat ze binnenkrijgen. Bovendien willen ze meer besteden aan iets wat lekker en gezond is. Thee hoort daarbij, ik word er bovendien heel blij van. Losse thee was echt een ontdekking, zakjes, daar moet ik inmiddels niet meer aan denken.”

Signature tea

Inmiddels richt Lisa zich meer op de zakelijke markt dan op particulieren, hoewel iedereen nog altijd thee in haar webwinkel kan kopen. Ze geeft ook workshops. „Ik richt me vooral op melanges, dus wat meer laagdrempelige theesoorten en ook smaakjes. Als iemand single origins zoekt, stuur ik ze door naar mijn collega’s van Theemaas. Dat gebeurt andersom misschien ook. Ik stel de melanges zelf samen, sommige ondernemingen willen hun eigen signature tea. Daarnaast vind ik dat mijn thee een belevenis moet zijn. Bij zaken die mijn thee gaan verkopen, geef ik het personeel een training met mijn verhaal erbij. Naast de horeca hoop ik ook meer thee binnen bedrijven te brengen, als goed alternatief voor water.”

De laatste hype: cheese tea

De belangstelling voor thee groeit dus, ook in Rotterdam, al zou het volgens de kenners wel wat sneller mogen. „Theedrinkers zijn conservatief, ook in de horeca”, vindt Lisa. „Het gaat langzaam, maar gestaag", stelt SiYun van InfiniTea. „Zo hebben sommige lunchrooms, kappers en nailsalons een melange van ons op de kaart die met hun eigen product samengaat. We willen ook trends uit Azië hiernaartoe brengen, zoals cheese tea: een klassieke thee met een kaas-foamlaagje en binnenkort bij ons te koop.”

Naast de hippe toepassingen blijft er ruimte voor pure thee zonder poespas en van hoge kwaliteit. Nancy van Theemaas: „Ik denk dat mensen steeds meer voor kwaliteit gaan. Dan kom je uit bij thee uit bepaalde landen of van bepaalde plantages. Er zijn nog zoveel mensen die denken ‘Ik neem wel een theezakje’: er is voor ons nog genoeg te doen!”


De reservebank van Feijenoord in Oost-Berlijn, derde van links Coen Moulijn. Na het zien van het onbespeelbare veld meldde hij zich vrijwillig aan als reserve.

Door het oog van de naald

Foto: Archief FSV de Feijenoorder/Piet Bouts

Foto van 'Metro'

23 MRT 2020

‘Daar kan ik toch niet op voetballen?’, denkt Coen Moulijn als hij in maart 1970 het veld van tegenstander Vorwärts Berlin ziet. De ‘grasmat’ is een ijsbaan waarop Oost-Berlijnse soldaten met man en macht zand hebben gegooid, dit om de stijf bevroren ondergrond nog enigszins bespeelbaar te maken. Scheidsrechter Jones keurt het veld als bespeelbaar. Feijenoord speelt vervolgens misschien wel de lelijkste wedstrijd op weg naar de Europa Cup.

Tekst: Ellen Mannens

Drie maanden eerder gooide het elftal met Willem van Hanegem en Wim Jansen nog hoge ogen door als onbekende Nederlandse club regerend Europees en wereldkampioen AC Milan uit te schakelen. Maar tijdens de ontmoeting met de relatief onbekende club Vorwärts Berlin hangt de Europa Cup-winst ineens aan een zijden draadje. Vorwärts is in niets een standaardclub, waardoor de wedstrijd in geen enkel opzicht een gewone klus zou worden. De inwoners van Oost-Berlijn blijken weinig op te hebben met Vorwärts, want dat is een legerclub die van Leipzig naar Oost-Berlijn was verplaatst en dus geen enkele binding met de stad heeft. De tribune is gevuld met soldaten die hun maatjes komen aanmoedigen.


Likeability of6

Op zoek naar De Nieuwspeper?

Foto van 'Metro'

15 APR 2019

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


like
user_5af32877d2d80c27b0516d4183b0065549bd2dc7_avataruser_338cfda49564b023f573ae21526b7587cfe2066a_avatar

Hamit Karakus had mede invloed op het succes van Katendrecht

Jezelf blijven ontwikkelen

Foto van 'Jaap van Rijn'

23 MRT 2020

Dat Hamit Karakus ooit veel invloed in Rotterdam zou krijgen, was nauwelijks voorstelbaar toen hij in 1965 het levenslicht zag op het platteland van Centraal-Anatolië in Turkije. Hij heeft dan ook een lange weg te gaan voordat hij geïnstalleerd wordt als Rotterdamse wethouder en locoburgemeester in woelige tijden.

Het hobbelige levenspad van Hamit Karakus levert een interessante biografie op. Achter de sombere boekcover gaat een door hem verteld opvallend inspirerend verhaal schuil. Hamit Karakus leert als peuter wat leven is in een diverse samenleving. De inwoners van de van oorsprong nomadendorpen hebben allemaal zo hun eigen kenmerken, denk aan een dorp met lichtgekleurde mensen, blond haar en blauwe ogen, een dorp met voornamelijk lange mensen en een dorp met inwoners die uiterlijk sterke Aziatische trekjes hebben. Gehuwd wordt er vooral in familieverband. In de gemeenschappen speelt geld nauwelijks een rol, ze functioneren als ruileconomietjes. Dat verandert als veel mannen naar Europa trekken voor werk. Ook Hamits vader volgt dit spoor en komt via Duitsland in Steenwijk terecht. De gezinshereniging vindt plaats als Karakus 8 jaar oud is. Deze hereniging is geen succes, zijn ouders zijn uit elkaar gegroeid. Na een paar jaar keert Hamit met zijn moeder terug naar Turkije, om vervolgens in 1978 zonder zijn moeder terug te keren in Steenwijk.


Ook het werk van Jacques Schoufour: de tot op vandaag durende schaalvergroting van de Rotterdamse haven.

Bouwers van Rotterdam

Foto van 'Jaap van Rijn'

23 MRT 2020

De afgelopen maanden verschenen er aardig wat biografieën van Rotterdammers die mede de stad en haven vormgaven. De Nieuwspeper pikt er twee uit die wat minder aandacht kregen, maar meer verdienen: die van havenman Jacques Schoufour en die van ex-wethouder Hamit Karakus. Schoufour bepaalde vanaf de oorlog mede het gezicht van de haven, en Hamit Karakus dat van de stad. Zonder hen zou Rotterdam er waarschijnlijk anders hebben uitgezien. Jacques Schoufour en Hamit Karakus werkten beiden mee aan hun biografie.

Het duurt even voordat Jacques Schoufour (1927-2014) op stoom komt. Zijn schoolcarrière is mede door de Tweede Wereldoorlog geen doorslaand succes. Daarom stuurt zijn vader hem direct na de oorlog naar Londen. Daar mag hij in de haven, naar eigen zeggen onder erbarmelijke omstandigheden, sjouwen, kolen scheppen en stinkende beenderen lossen. Na deze harde leerschool keert hij terug naar Rotterdam, waar hij de spectaculaire schaalvergroting van de haven mede gaat vormgeven. Deze inspanningen maken Rotterdam in 1962 tot de grootste haven ter wereld.


Ondergronds uitwijken

Ondergronds uitwijken

Ondergronds uitwijken | Foto: Gijs de Roy.

Foto van 'Metro'

23 MRT 2020

Onderduiken in een atoombunker? Het kan nog steeds: virtueel of in levende lijve. Verscholen in de Westzeedijk, vlak naast de Kunsthal, zit een stukje geschiedenis verborgen onder de grond. Dankzij Stichting Cultureel Erfgoed Koude Oorlog en de augmented reality-app* van Must See is deze parel uit de vergetelheid gehaald. Een videocrew van RET Uitwijkers neemt polshoogte en wordt teruggeworpen in het tijdperk van de Koude Oorlog.

Tekst: Cindy Mirande

Drie mannen in een uniform van de Bescherming Bevolking (BB) onderwerpen de crew aan een beveiligingsprotocol waar je u tegen zegt. Zelfs de geigerteller komt eraan te pas. Schuilen voor een atoomaanval doe je niet even. Je zit twee dagen opgesloten in een kleine ruimte. Het proviand: droge biscuits. Je doet je behoefte op een emmer. Ook moet je voortdurend aan een ventilatiewiel draaien voor zuurstoftoevoer.


Een pleidooi voor kleur in Nederlandse films

Een pleidooi voor kleur in Nederlandse films

Leyla de Muynck.

Foto van 'Helmut de Hoogh'

19 MRT 2020

Het blauw in De Esch, het rood aan de Binnenrotte en het groen van het Lage Bergse Bos: in Drama Girl vangt filmregisseur Vincent Boy Kars (29) de kleuren van Rotterdam. Tegelijk verwerkt hij het verdriet over de vroegtijdige dood van zijn vader.

„Rotterdam is de eerste plek waar ik me echt thuis voel”, zo trapt filmregisseur Vincent Boy Kars het gesprek af. In 2009, hij is dan 18 jaar, heeft hij zijn vwo-diploma op zak en verhuist hij van het Overijsselse dorp IJsselmuiden naar zijn nieuwe, grootstedelijke thuishaven. „Ik kende Rotterdam vanuit de hiphopcultuur, van videoclips.” Zo’n 10 jaar later vindt hij al fietsend drie Rotterdamse plekken die zijn meest recente film Drama Girl meer kleur geven.

„Rotterdam is nog zo onderbelicht, er zijn zoveel onontdekte plekken die nog nooit in een film voorbij zijn gekomen. Ik hou van kleur en vind het jammer dat die in de Nederlandse film niet echt meer een rol spelen. Ik wilde een film maken met veel primaire kleuren. Het blauw en wit van het voormalige waterfiltergebouw in De Esch vind ik prachtig. Aan de Binnenrotte ontdekte ik een flat met een prachtige rode zijkant. In het knalgroene Bergse Bos zie je een meisje in een knalgeel jurkje huilen bij een rode auto. Misère in een kleurrijke wereld.”


Initiatief Theater Rotterdam maakt Schouwburgplein klimaatneutraal

Initiatief Theater Rotterdam maakt Schouwburgplein klimaatneutraal

Het verduurzaamde Schouwburgplein moet een voorbeeld voor de hele wereld worden. / 7 Square Endeavour

Foto van 'Helmut de Hoogh'

18 MRT 2020

Vijf jaar wordt er nu gewerkt aan 7 Square Endeavour, het initiatief van Theater Rotterdam om het Schouwburgplein klimaatneutraal te maken. Procesmanager Jeroen de Leeuw: “Hier kunnen we een verschil maken.”

“Het begon met de droom om de groenste Schouwburg van Nederland te worden”, zo vertelt procesmanager Jeroen de Leeuw. “Je kunt veel klimaatvriendelijks doen aan het gebouw, maar al snel kom je erachter dat veel maatregelen van daarbuiten moeten komen. Zo is 7 Square Endeavour ontstaan.” Al snel sluiten de Doelen en de Vereniging Verenigd Schouwburgplein zich aan bij het initiatief van Theater Rotterdam. Op 28 april 2015 worden de eerste handtekeningen gezet van de publiek-private alliantie. Het doel is om het Schouwburgplein in 2030 met tal van maatregelen volledig klimaatneutraal te maken. De kans van slagen is groot, “want”, zo vertelt De Leeuw, “we zijn een interessant testgebied. Het werkt omdat we samenwerken en allemaal hetzelfde willen.”

7 internationale cultuurpleinen


De buurt staat achter je!

De buurt staat achter je!

De buurt staat achter je! / Unsplash

Foto van 'Metro'

18 MRT 2020

De impact van het coronavirus op onze samenleving is groot. Er zijn grote zorgen maar het maakt ook veel positieve energie los. Initiatieven om hulp te bieden vinden elkaar. De welzijnsaanbieders in Rotterdam, verenigd in Win010 (Welzijn in Rotterdam), werken intensief samen. Dit doen we met de gemeente en veel actieve mensen en andere organisaties in de stad. We zien dat veel Rotterdammers zich nu extra in willen zetten en iets willen betekenen voor buurtgenoten die hulp nodig hebben.

In alle Rotterdamse gebieden hebben de welzijnsorganisaties een belteam. Daar kan iedereen terecht die praktisch hulp nodig heeft of gewoon een praatje wil maken en een luisterend oor nodig heeft. Rotterdammers die iets willen doen voor een buurtgenoot kunnen zich bij het belteam in hun gebied melden. Onder aan dit bericht staan voor alle gebieden de nummers die hiervoor bereikbaar zijn. De belteams zoeken ook actief contact met buurtbewoners die de weg naar ons minder makkelijk weten te vinden. De gemeente biedt informatie en hulp via het nummer 14010. Met hen hebben we een directe verbinding gerealiseerd met de bellijnen.

We kennen in de gebieden en in de stad veel grote en kleine ondernemers die klaar staan om te helpen bij personenvervoer zoals Trevvel en bedrijven die willen helpen door dagelijkse levensbehoeften, zoals levensmiddelen en hygiëne-artikelen ter beschikking te stellen. Met hen zijn we volop in gesprek om zo snel mogelijk iets te regelen voor elke buurt.


'Eigenlijk vind ik Rotterdammers vriendelijk, maar dat hoor je zelden'

'Eigenlijk vind ik Rotterdammers vriendelijk, maar dat hoor je zelden'

Art Collart.

Foto van 'Metro'

3 MRT 2020

644.618 Rotterdammers maken Rotterdam tot een gemeenschap met een Rotterdamse identiteit. Art Collart (37), Rotterdammer 580.761, woont sinds 2005 in de stad. Hij ontwikkelde de educatie voor Villa Zebra en doet dit sinds kort bij het Chabot Museum. Art werkt daarnaast als grafisch ontwerper van boeken voor kunstenaars en kunstinstellingen. En hij is vader van twee kleuters.

Hoe kom je in Rotterdam terecht? 

Ik kom uit Eindhoven, en hoewel ik naar de Rotterdamse kunstacademie ging, wilde ik gewoon in Eindhoven blijven wonen. Ik had niks met Rotterdam. Maar na een halfjaar wist ik: Rotterdam gaat het worden. Waarom is lastig te zeggen. Ik voelde me er thuis. Op mijn gemak.


De scherpe blik van Theo verjaart niet

De scherpe blik van Theo verjaart niet

Theo Gootjes. / Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

3 MRT 2020

Het was nog nooit zo druk geweest in de sfeervolle kapel, zo trapte directeur Deirdre Carasso van Stedelijk Museum Schiedam de zaterdagmiddag af. De aanleiding: de opening van de exposities Realisme nu en Zwart-Wit met werk van de in Rotterdam geboren en getogen Schiedammer Theo Gootjes. 

Zo populair is dus tekenaar Theo Gootjes: na afloop van de officiële opening wilde de halve zaal hem feliciteren. Of was het de fantastische realistische kunst van jonge kunstenaars die zoveel mensen op de been bracht? Wellicht. Maar, gezien de ontvangst en de reacties op zijn toespraak, had ook gastspreker Maarten van Rossem de hand in de hoge opkomst. Zijn fans werden op maat bediend, want Van Rossem hield een eigenzinnig, hilarisch betoog.

Terwijl een zaal verderop de wachttijd om werk van de modernist Mark Rothko te kunnen zien opliep tot vijftig minuten, maakte de historicus de Amerikaanse schilder uit voor oplichter en gaf vervolgens de naar Amerika uitgeweken schilder Willem de Kooning onderuit de zak. Van Rossem is dan ook geen liefhebber van abstracte kunst dat volgens hem “het schilderij reduceert tot niet meer dan een verfhuid op het doek”. De kunst raakte door deze stroming in de greep van een avantgardistische obsessie. Van Rossem kun je meer een plezier doen met de realistische weergaven van 19e eeuwse schilders die naam maakten onder de noemer ‘Haagse School’.


Erwin Mahroug wil van Rotterdam het wereldcentrum breakdance maken

Erwin Mahroug wil van Rotterdam het wereldcentrum breakdance maken

Erwin Mahroug. / Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Helmut de Hoogh'

3 MRT 2020

Sterren als Beyoncé, Justin Bieber en Madonna maakten dankbaar gebruik van zijn All Stars Team. Met zijn website BBoy World zet Erwin Mahroug (39) de wereldstandaard voor breakdance. Van zijn eigen stad Rotterdam wil hij nu een internationaal podium voor b-boys maken. Zeker nu de dans olympisch wordt.

„Kijk”, zegt Erwin Mahroug. „Veel mensen geloven het niet als ik over mijn werk vertel. Het is te groot om te bevatten.” Hij laat de nieuwste moves van een breakdancer op zijn iPad zien. „Vier dagen geleden gepost en nu al 15 miljoen views.” Het slungelige jochie van Zuid dat zich in de jaren 90 breakdancer Erwin123 noemde, is in twee decennia uitgegroeid tot een influencer met wereldwijde invloed.

Tv-monteur van Zuid


Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Tijd voor een ode aan 50 jaar pop- en rockmuziek

Spectaculaire Pink Floyd-show tijdens Pink Project 2019. / Pink Project

Foto van 'Jaap van Rijn'

27 FEB 2020

Precies 50 jaar na het Holland Festival in Rotterdam een ode aan pop en rock organiseren is een goed idee. Popfestival ODE presenteert een indrukwekkend programma, dat zich uiteraard in Ahoy gaat afspelen. Immers, hier gaven talloze grootse artiesten legendarische concerten.

Veel jongeren, jongere ouderen en oudere jongeren voelen zich anno 2020 aangesproken door classic rock & pop. De presentator van het festival en muziekliefhebber Eric Corton stelt dat “Popfestival ODE een bijzonder popfestival moet worden met bekende nummers van de crème de la crème uit de recente muziekgeschiedenis. Muziek van grote legendes die niet of nauwelijks meer live te zien zijn.”

Geslaagde cover- en tributebands kunnen met hun show en spelniveau de bezoekers veel bieden. Ze komen dicht bij het origineel. Wie de festivallijst doorneemt en de bands op YouTube checkt, kan niet anders dan concluderen dat ODE een sterk en goed gevarieerd programma biedt van onder meer hardrock, new wave, disco, funk, reggae, pop en coun-tryrock. Neem bijvoorbeeld de Britse Ultimate Eagles en The Cavern Beatles. Deze bands laten met muzikaal vakmanschap vergeten dat je niet naar de originele acts kijkt. Dj Chris Evans van BBC 2 beoordeelde een optreden van de Ultimate Eagles dan ook als “the best Eagles show in the world”. Ook Nederlandse acts spelen op hoog niveau het repertoire van hun helden. Zoals Pink Project, dat een spectaculaire Pink Floyd-show brengt. Daarnaast maken de Vipers met Queen indruk met hun optredens. Bekende Nederlandse artiesten als Charly Luske en Bo Saris brengen een smaakvol eerbetoon aan respectievelijk George Michael en Michael Jackson. Met zulke bands en artiesten is een muziekfeest gegarandeerd.


Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Elrie Bakker-Derks besloot de Ambachtsacademie op te richten. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Door de vergrijzing en een groeiend tekort aan rechterhanden verdwijnt vakmanschap. Omdat de samenleving de komende jaren in toenemende mate een beroep op ambachtslieden zal doen, besloot Elrie Bakker-Derks de Ambachtsacademie op te richten.

Zij wist waar zij aan begon, want ze was eerder voorzitter van het Hoofdbedrijfschap Ambachten. Dat had als taak de sociaaleconomische ontwikkelingen in de aangesloten branches te bevorderen. In 2015 hief de overheid alle bedrijfschappen op, de markt moest zijn werk doen.

Instroom van ambachtsmensen


Leermeester bij de Ambachtsacademie: Het moet dus wel klikken

Ondernemen in Rotterdam: 'Het moet dus wel klikken'

Ronald Schaeffer en zijn vader Johan hebben met De KlusBij een goedlopend klusbedrijf in Rotterdam Noord. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Het viel vakman Ronald Schaeffer van De KlusBij bij een bijeenkomst weer eens op: veel van zijn collega’s vergrijzen. Die vergrijzing zet ook door in andere gespecialiseerde beroepen.

Al deze grijze koppies beschikken echter over een schat aan vakkennis. Het zou eeuwig zonde zijn als deze kennis na hun pensionering niet meer beschikbaar is. Dat vind Ronald Schaeffer ook. Daarom meldde hij zich aan als leermeester bij de Ambachtsacademie.

De KlusBij


Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Hoezeer Rotterdam de laatste 20 jaar veranderde, kun je niet alleen op straat zien. Want genoeg typisch Rotterdamse zaken onttrekken zich aan het oog.

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B, inderdaad vernoemd naar het huisnummer, maakten in opdracht voor Rotterdam Culturele hoofdstad 2001 een poster en een wapen vol Rotterdamse symbolen. Die actie is een herhaling waard.

Logo's ontwerpen


De onstuitbare opmars van de tattoo

Henri Beunders.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Steeds meer mensen in het Westen laten een tattoo zetten. Waar komt die behoefte vandaan? En wat zegt deze rage over onze samenleving? Het fenomeen tattoo kreeg Henri Beunders in zijn greep. Met als uiteindelijk resultaat het boek Optocht der tattoos.

De vaderlandse oppertatoeëerder Henk Schiffmacher zal in het volgelopen debatcentrum Arminius het eerste boek van Henri Beunders in ontvangst nemen. Maar voor het zover is, vertelt Beunders waarom hij de tattoo wilde onderzoeken. Hij was tot eind 2019 hoogleraar Maatschappij, Media en Cultuur aan de Erasmus Universiteit en beschreef vele culturele verschijnselen, zoals onder meer Big Brother. Voor de tattoo blijkt hij een blinde vlek te hebben. Zijn ogen gaan pas open als familieleden hem met hun tattoos confronteren. Dat hij de opmars van de tattoo door alle rangen en standen negeerde, motiveert hem om de schade in te halen door zo’n beetje elk aspect van dit fenomeen vanaf de jaren 60 in het boek te bespreken.

De tattoo van prins Bernhard


Pleasen en schuren volgens Flip Noorman

Foto: Lindy Balduk

Foto van 'Helmut de Hoogh'

4 FEB 2020

Hij trekt dit seizoen volle zalen, vooral als hij zijn Leonard Cohen-liedjes vertolkt. Met eigenzinnige arrangementen en Nederlandstalige teksten geeft Flip Noorman (31) aan dat oeuvre zijn eigen draai. Tussendoor werkt de Rotterdamse zanger met zijn band De Noormannen aan twee gloednieuwe shows.

Voor relaxte loungebanken is in zijn bovenwoning in de wijk Blijdorp geen plaats. En een tv-toestel wil hij niet. Maar muziek geeft Flip Noorman alle ruimte. Een keyboard staat klaar om te bespelen en aan de muur hangen zes gitaren voor het grijpen. Het toilet is voorzien van een ukelele, want je weet maar nooit wanneer je wordt overvallen door muzikale invallen.

Hanenkam


Bieren met de Burgemeester

Bieren met de Burgemeester

Foto van 'Metro'

4 FEB 2020

Kwaliteit bieden in een informele sfeer: het is een trend in de luxe horeca. Dat laat ook de nieuwe Michelin-gids zien. Deze horeca kiest vaker voor een meer ongedwongen sfeer. En menig café dat sowieso laagdrempelig is, maakt met kwaliteit steeds vaker het verschil. Dat is ook de ambitie van Anne Satter en Merijn Roon van De Burgemeester.

Inmiddels draait hun proeflokaal De Burgemeester op de hoek van de Burgemeester Meineszlaan en de Vierambachtsstraat alweer een jaar. De loop zit er zichtbaar in, het uitzicht op de Heemraadssingel mag er zijn. Wonen er in deze buurt voldoende mensen die mooie bieren, wijnen en de sfeer van een proeflokaal waarderen? Blijkbaar wel. Een indicatie is de titel Favoriete Nieuwkomer 2019 die De Buik organiseert. De Burgemeester pakte de vijfde plaats. Weet: de stemmers zijn mensen die fan zijn van een bepaald adres. Dat is best een prestatie, want er is keuze zat: verleden jaar openden meer dan 50 zaken de deuren, het kan niet op in Rotterdam. Hoe verklaren Anne Satter en Merijn Roon de aanloop?

Avondcafé


De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

Dora Hammerl, biomedicus. / Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

4 FEB 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En, wat hebben we daar als gewone mensen aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: Dora Hammerl, biomedicus.

Wat wilde je worden toen je klein was?

Kapster.