Rotterdam

'Livemuziek kan een stad letterlijk veranderen'

'Livemuziek kan een stad letterlijk veranderen'

Foto: Jaap van Rijn.

Foto van 'Metro'

15 JUL 2019

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En – wat hebben we daar als gewone mens aan? Ga er even rustig voor zitten en denk eens mee met de onderzoeker. Deze aflevering: mediawetenschapper Arno van der Hoeven, die de rol van media en cultuur onderzoekt.

TEKST: NATALIE HANSSEN

Waarom ben je wetenschapper geworden?
Ik denk graag na over maatschappelijke onderwerpen. Dat kan goed in onderzoek. Daarnaast breng je het als wetenschapper ook weer naar buiten door er les over te geven. En door met studenten erover te praten leer ik weer van hen over de maatschappij.

Wat wil je weten?
Wat de rol van cultuur is in de ontwikkeling van steden: hoe cultuur en media onze steden mooier en prettiger maken om te leven. Ik kijk vooral naar de impact van livemuziek: wat is de waarde voor steden en hoe draagt dat bij aan verandering van de steden?

Waarom vermoed je dat livemuziek steden verandert?
Ik doe al vrij lang onderzoek naar de impact van muziek op mensen. Daarbij weet ik uit eigen ervaring hoe groot de rol van muziek is in mijn leven. Hoe het onderdeel is van mijn herinneringen en van hoe ik steden ervaar.

Hoe ervaar je een stad door muziek?
Wat karakteristiek is aan een stad, is sterk verbonden met de muziek van die stad. Denk aan Liverpool en The Beatles, Rotterdam en gabber, Seattle en grunch, Volendam en palingpop. De muziekgeschiedenis is verbonden met die steden en dat dorp, dat trekt bijvoorbeeld toerisme en heeft dus een economische waarde. Muziek heeft ook een belangrijke sociale rol. Door het muzikale erfgoed voelen mensen zich verbonden met de stad en met elkaar – het is iets wat ze delen. Muziek is ook sterk gekoppeld aan herinneringen, ook op stadsniveau.

Hoe bedoel je?
Muziek is verbonden an specifieke plekken. Waar je een concert zag, waar je iemand ontmoette tijdens een optreden. Die herinneringen worden onderdeel van hoe je de stad ziet en beleeft. Concreet: neem Nighttown, een concertzaal die er niet meer is. Voor veel Rotterdammers is Nighttown nog steeds onderdeel van hun leven. Een plek waar ze uitgingen, vrienden maakten, waar hun muzieksmaak zich ontwikkelde. In Museum Rotterdam is nu zelfs een tentoonstelling waarin Nighttown een rol speelt.

De herinnering wordt deel van de stad.
Ja. Ondanks dat het podium is verdwenen, leeft de herinnering nog steeds voort in de ervaring van de stad die mensen hebben. Wie langs het gebouw loopt, werpt er een blik op en denkt aan wat daar gebeurd is, wie hij of zij ontmoette, welk optreden veel indruk maakte. Dat is ook interessant aan livemuziek: het is op een bepaalde plek en tijd. Het houdt dus op, maar de impact blijft doorgaan. Het is ook iets wat een generatie deelt en kan zo invloed hebben op de stedelijke omgeving.

Hoe heeft het invloed op de stedelijke ontwikkeling?
Livemuziek wordt vaak gebruikt om bepaalde plekken te activeren, te veranderen of levendiger te maken. Het festival Nacht van de Kaap is bijvoorbeeld onderdeel van de strategie om Katendrecht een beter imago te geven. Muziek kan worden ingezet om mensen de kwaliteiten van een bepaalde plek te laten zien. Of ze samen te brengen en iets te laten beleven.

Maar muziek is meer dan dat.
Muziek heeft een intrinsieke culturele waarde. Het is ook een communicatiemiddel, iets wat gevoel oproept en je kan raken. Livemuziek betekent zowel iets economisch, sociaals als cultureels. Die elementen samen maken de muziek waardevol voor de stad en haar inwoners.

Omgekeerd betekent de stad ook iets voor de muziek.
Livemuziek heeft een plek nodig in de stad. Muziek moet zich kunnen ontwikkelen. Dat betekent dat je verschillende podia in een stad nodig hebt, van verschillende grootte. Nieuwe artiesten moeten kunnen experimenteren op een klein podium om vandaar uit te groeien naar grotere podia. Daarmee steunt de stad de muziek.

Terwijl de stad steeds minder plekken heeft voor livemuziek.
Het is voor veel steden een uitdaging om te zorgen voor voldoende podia. Er is een tekort aan woningen, de stad verdicht. Iedereen wil dicht bij al die mooie sociale en culturele voorzieningen wonen. Maar de ironie is dat dit juist de druk op die plekken opvoert. Voor veel podia vormen klachten van geluidsoverlast door nieuwe bewoners een probleem. Ook geld speelt een rol. In Londen zijn veel kleinere podia met soms een hele lange geschiedenis verdwenen door stijgende huurprijzen. Er is ook druk op parken, die niet beschikbaar zijn als er een concert is.

Hoe doen we het in Rotterdam?
Dat Nighttown/Watt wegviel, was een klap voor de stad. Daarmee verdween een aansprekend groot podium uit het stadsbeeld. Je ziet nu dat muziekorganisatoren steeds meer samenwerken en in de stad gaan programmeren: de stad als geheel wordt een podium. Maar ook in Rotterdam is het de uitdaging om voldoende aandacht voor de onderkant van de markt te hebben, met plekken voor talentontwikkeling. Door de wegvallende cultuursubsidies staat die rol van de podia onder druk. Je moet voor talentontwikkeling risicovol programmeren, want je weet niet of je genoeg publiek krijgt.

Hoeveel podia hebben we eigenlijk in Rotterdam?
Dat hangt er vanaf wat je meeneemt. Er zijn ook cafés met een podium waar geprogrammeerd wordt. Er is wel veel, van Podium Grounds tot Vessel 11, Roodkapje, Baroeg, Rotown en Annabel. Als je alles meeneemt, kom je wel op tientallen podia. Maar Rotterdam is ook sterk als festivalstad. We hebben nu een ander model, zonder één duidelijk podium, zoals Tivoli in Utrecht of Paradiso in Amsterdam. De stad als podium en de samenwerking tussen de verschillende muziekorganisatoren die op andere plekken programmeren, bijvoorbeeld in theaters of zelfs op oude haven- en industrieterreinen.

Maar is er genoeg?
Het is een kwetsbaar evenwicht. We zitten op een kantelpunt, denk ik. Ook in Rotterdam wordt steeds meer gebouwd. Poppodium Annabel staat bijvoorbeeld in een gebied dat weer verder ontwikkeld gaat worden. Veel is tijdelijk, maar je wilt het bestendigen. Muziek en cultuur komen namelijk niet vanzelf naar een stad toe. Je moet zorgen voor ruimte voor experimenten, zodat nieuwe genres zich kunnen ontwikkelen. De grote artiesten van de toekomst moeten ook hier kunnen beginnen.

En als het dan levendig is geworden, wordt er op die plek gebouwd.
Precies. De paradox is dat muziek helpt om een stad te ontwikkelen. Maar als een buurt dan ontwikkeld is, verdwijnt de muziek vaak weer. De muzikanten kunnen het zich niet meer permitteren om er een ruimte te huren. In de muziek zie je dan ook dezelfde ongelijkheid als in de samenleving: 1% van de artiesten zorgt voor 60% van de inkomsten van concertkaartjes.

Is muziek noodzakelijk voor een stad?
Die vraag is niet aan de orde. Er zijn geen steden zonder muziek. Mensen zullen zich altijd uitdrukken in muziek en willen ook in steden wonen waar voldoende aanbod is. Je ziet het in Rotterdam. Als er een podium wegvalt, zoeken we naar manieren om toch ruimte te bieden aan die muziek.

Wat was het bijzonderste wat je ontdekte tijdens je onderzoek?
Ik was in New Orleans voor een congres en die stad ademde letterlijk muziek. Op elke straathoek hoorde je muziek, zag je mensen dansen, zich ontspannen, elkaar ontmoeten. De muziek was helemaal verbonden met de identiteit van de bewoners, ze waren er trots op. Ze maakte mensen zichtbaar gelukkig. De waarde van muziek voor een stad werd me toen nog duidelijker.

Waar zouden we eens wat meer over na moeten denken?
Dat je als stad een goede afweging moet maken tussen verschillende functies zoals wonen, werken en cultuur. De leefbaarheid van de stad moet centraal staan. En om die te behouden moet niet het grote geld regeren, maar de belangen van de inwoners. Er moeten voldoende plekken zijn voor ontmoeting en ontwikkeling. Kleine plekken als buurthuizen en bibliotheken zijn essentieel voor de sociale en culturele infrastructuur van steden. De keuze van nu heeft ook invloed op hoe de stad er de komende 10 jaar uitziet.

Waar gaat het heen?
Je ziet dat het bewustzijn begint toe te nemen. Ook in Rotterdam zijn steeds meer protesten tegen het verdwijnen van podia en clubs en voor het belang van het nachtleven – overigens ook een belangrijk onderdeel van de aantrekkingskracht van een stad, met ook economische waarde. Je ziet echt wel dat er nu iets leeft en dat we ons ervan bewust zijn dat eraan gewerkt moet worden om te zorgen dat er een ‘humuslaag’ voor de culturele sector is. Ik denk dat we op een kantelpunt zitten. Ik ben uiteindelijk wel positief gestemd. Met de juiste visie en beslissingen kunnen we de leefbaarheid vasthouden. Maar daarvoor is het belangrijk de stad niet uit te leveren aan investeerders. We moeten vanuit de inwoners blijven denken, en niet vanuit de toeristen.

Wat kan ik zelf doen?
Bedenken dat cultuur en media-inhoud niet gratis zijn. We zijn gewend aan veel gratis dingen op internet, maar kunst, cultuur, media en journalistiek kosten geld. En ze zijn van essentieel belang voor de stad en samenleving. Dus koop dat concertkaartje, ga eens naar een beginnende band kijken. Kwalitatief goede kunst en cultuur zijn niet vanzelfsprekend, daar moeten we met z’n allen in investeren. Dat kun je zelf in het klein doen. Mijn stelling: ga niet alleen naar een jaren-60-coverband, maar ook naar nieuwe muziek en betaal daarvoor. Dat is hoe je de toekomst van de muziek veiligstelt.

Arno van der Hoeven is universitair docent bij de afdeling Media & Communicatie van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij geeft onderwijs over de impact van de media-industrie en culturele globalisering. Hij doet onderzoek naar de rol van livemuziek in de stedelijke ontwikkeling als onderdeel van het Rotterdamse POPLIVE-project.


Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Het ambacht: met de handen én het hoofd werken

Elrie Bakker-Derks besloot de Ambachtsacademie op te richten. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Door de vergrijzing en een groeiend tekort aan rechterhanden verdwijnt vakmanschap. Omdat de samenleving de komende jaren in toenemende mate een beroep op ambachtslieden zal doen, besloot Elrie Bakker-Derks de Ambachtsacademie op te richten.

Zij wist waar zij aan begon, want ze was eerder voorzitter van het Hoofdbedrijfschap Ambachten. Dat had als taak de sociaaleconomische ontwikkelingen in de aangesloten branches te bevorderen. In 2015 hief de overheid alle bedrijfschappen op, de markt moest zijn werk doen.

Instroom van ambachtsmensen


Likeability of6

Op zoek naar De Nieuwspeper?

Foto van 'Metro'

15 APR 2019

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


like
user_5af32877d2d80c27b0516d4183b0065549bd2dc7_avataruser_338cfda49564b023f573ae21526b7587cfe2066a_avatar

Leermeester bij de Ambachtsacademie: Het moet dus wel klikken

Ondernemen in Rotterdam:'Het moet dus wel klikken'

Ronald Schaeffer en zijn vader Johan hebben met De KlusBij een goedlopend klusbedrijf in Rotterdam Noord. /Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

22 FEB 2020

Het viel vakman Ronald Schaeffer van De KlusBij bij een bijeenkomst weer eens op: veel van zijn collega’s vergrijzen. Die vergrijzing zet ook door in andere gespecialiseerde beroepen.

Al deze grijze koppies beschikken echter over een schat aan vakkennis. Het zou eeuwig zonde zijn als deze kennis na hun pensionering niet meer beschikbaar is. Dat vind Ronald Schaeffer ook. Daarom meldde hij zich aan als leermeester bij de Ambachtsacademie.

De KlusBij


Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

Wandtapijt vat Rotterdam krachtig samen

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Hoezeer Rotterdam de laatste 20 jaar veranderde, kun je niet alleen op straat zien. Want genoeg typisch Rotterdamse zaken onttrekken zich aan het oog.

De ontwerpers Rens Muis en Pieter Vos van het grafisch atelier 75B, inderdaad vernoemd naar het huisnummer, maakten in opdracht voor Rotterdam Culturele hoofdstad 2001 een poster en een wapen vol Rotterdamse symbolen. Die actie is een herhaling waard.

Logo's ontwerpen


De onstuitbare opmars van de tattoo

Henri Beunders.

Foto van 'Metro'

22 FEB 2020

Steeds meer mensen in het Westen laten een tattoo zetten. Waar komt die behoefte vandaan? En wat zegt deze rage over onze samenleving? Het fenomeen tattoo kreeg Henri Beunders in zijn greep. Met als uiteindelijk resultaat het boek Optocht der tattoos.

De vaderlandse oppertatoeëerder Henk Schiffmacher zal in het volgelopen debatcentrum Arminius het eerste boek van Henri Beunders in ontvangst nemen. Maar voor het zover is, vertelt Beunders waarom hij de tattoo wilde onderzoeken. Hij was tot eind 2019 hoogleraar Maatschappij, Media en Cultuur aan de Erasmus Universiteit en beschreef vele culturele verschijnselen, zoals onder meer Big Brother. Voor de tattoo blijkt hij een blinde vlek te hebben. Zijn ogen gaan pas open als familieleden hem met hun tattoos confronteren. Dat hij de opmars van de tattoo door alle rangen en standen negeerde, motiveert hem om de schade in te halen door zo’n beetje elk aspect van dit fenomeen vanaf de jaren 60 in het boek te bespreken.

De tattoo van prins Bernhard


Pleasen en schuren volgens Flip Noorman

Foto: Lindy Balduk

Foto van 'Helmut de Hoogh'

4 FEB 2020

Hij trekt dit seizoen volle zalen, vooral als hij zijn Leonard Cohen-liedjes vertolkt. Met eigenzinnige arrangementen en Nederlandstalige teksten geeft Flip Noorman (31) aan dat oeuvre zijn eigen draai. Tussendoor werkt de Rotterdamse zanger met zijn band De Noormannen aan twee gloednieuwe shows.

Voor relaxte loungebanken is in zijn bovenwoning in de wijk Blijdorp geen plaats. En een tv-toestel wil hij niet. Maar muziek geeft Flip Noorman alle ruimte. Een keyboard staat klaar om te bespelen en aan de muur hangen zes gitaren voor het grijpen. Het toilet is voorzien van een ukelele, want je weet maar nooit wanneer je wordt overvallen door muzikale invallen.

Hanenkam


Bieren met de Burgemeester

Bieren met de Burgemeester

Foto van 'Metro'

4 FEB 2020

Kwaliteit bieden in een informele sfeer: het is een trend in de luxe horeca. Dat laat ook de nieuwe Michelin-gids zien. Deze horeca kiest vaker voor een meer ongedwongen sfeer. En menig café dat sowieso laagdrempelig is, maakt met kwaliteit steeds vaker het verschil. Dat is ook de ambitie van Anne Satter en Merijn Roon van De Burgemeester.

Inmiddels draait hun proeflokaal De Burgemeester op de hoek van de Burgemeester Meineszlaan en de Vierambachtsstraat alweer een jaar. De loop zit er zichtbaar in, het uitzicht op de Heemraadssingel mag er zijn. Wonen er in deze buurt voldoende mensen die mooie bieren, wijnen en de sfeer van een proeflokaal waarderen? Blijkbaar wel. Een indicatie is de titel Favoriete Nieuwkomer 2019 die De Buik organiseert. De Burgemeester pakte de vijfde plaats. Weet: de stemmers zijn mensen die fan zijn van een bepaald adres. Dat is best een prestatie, want er is keuze zat: verleden jaar openden meer dan 50 zaken de deuren, het kan niet op in Rotterdam. Hoe verklaren Anne Satter en Merijn Roon de aanloop?

Avondcafé


De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

De tumor ontmaskerd en opgeruimd door het immuunsysteem

Dora Hammerl, biomedicus. / Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

4 FEB 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En, wat hebben we daar als gewone mensen aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: Dora Hammerl, biomedicus.

Wat wilde je worden toen je klein was?

Kapster.


Ervaar de geheimen van het atelier

Ervaar de geheimen van het atelier

Ervaar de geheimen van het atelier

Foto van 'Jaap van Rijn'

27 JAN 2020

Menig kunstwerk ontstaat in het atelier, een ruimte waar maar weinig mensen komen. Het is dan ook een goed idee om dat atelier voor het publiek open te stellen. Boijmans en Museum Rotterdam laten het niet bij een idee. Ze sloegen de handen ineen en presenteren met Ateliergeheimen van Rotterdam een intieme ervaring.

De samenwerking tussen de twee musea kent een voorgeschiedenis die ver teruggaat in de tijd. Tot 1935 deelden de musea het Schielandhuis. Het heeft dus 85 jaar geduurd voordat zij elkaar weer onder één dak ontmoeten. Daar moest wel de verbouwing van Boijmans aan te pas komen. Het ontheemde kunstinstituut trekt nu tijdelijk in bij de ‘buren’.

De musea presenteren met Ateliergeheimen niet alleen de werkplekken en attributen zoals een werkjasje, kookspullen, een verfkist en meubels van historische en levende Rotterdamse kunstenaars. Ook de sfeer van het atelier is overgenomen. Zo springen bij binnenkomst direct de verfspatten op de vloer in het oog. De tentoonstelling schenkt onder meer aandacht aan het leven en werk van de niet meer in levende zijnde Rotterdammers Hendrick Sorgh, Pieter de Hooch, Nicolaes Muys, George Breitner, Kees van Dongen en Dolf Henkes. Er valt in het museumatelier genoeg te zien, maar verwacht geen action painting of Turks Fruit-achtige uitspattingen (check YouTube). Een anekdote van de Rotterdamse schrijver Hans Sleutelaar geeft een idee van het atelier van Dolf Henkes in een van de oude koopmanshuizen aan het Haringvliet.


Van arm naar warm

Van arm naar warm

De Erasmusbrug in Rotterdam. / ANP

Foto van 'Ilja Post'

27 JAN 2020

De feestdagen zijn bij uitstek de periode van cadeautjes krijgen en lekker eten. Maar deze maand biedt ook mogelijkheden om extra naar anderen om te kijken. De Stichting Warm Rotterdam kijkt het hele jaar naar mensen die het moeilijk hebben. Haar missie is ook de arme Rotterdammer meer aandacht geven en een uitweg bieden uit een sappelend bestaan.

Of ik niet zelf eens een vergadering van Warm Rotterdam wilde bijwonen. Want na een eerdere ontmoeting met programmaleider Annemarieke van Egeraat voelde zij zich wat ongemakkelijk. De reden: “Je kunt praten over armoede wat je wilt. Maar je voelt pas écht wat dit met mensen doet als je het zelf ervaart. En ook wanneer je spreekt met ervaringsdeskundigen.” Zelf wist Annemarieke aanvankelijk ook niet goed hoe zwaar het is om te moeten leven onder de armoedegrens, een bittere realiteit voor ruim 80.000 Rotterdammers. Ze had wel vermoedens, Annemarieke kent de doelgroep goed. Zij het tot voor kort vanaf de ándere kant van de balie, onder andere in eerdere functies als coördinator en programmaleider bij landelijke organisaties en de gemeente Rotterdam.

Zelf naar gemaakt


Ch’un-chieh vieren met een veranderende stad als decor

Foto van 'Metro'

24 JAN 2020

De RotterTram biedt inmiddels 1,5 jaar culinair amusement. Suzanne Knegt, de vrouw die het lef had om haar schouders onder dit project te zetten, raakte blijkbaar met haar historische tram een gevoelige snaar. Het Jaar van de Shu biedt een aangewezen moment om een tramtochtje met haar te maken.

Eind januari viert de Rotterdams Chinese gemeenschap haar nieuwe jaar, dat deze keer in het teken van de shu staat. Shu? Dat is Chinees voor de muis. Of rat. Xing Zhu, de frêle gastkok van de tijdelijk tot Peking Express gedoopte RotterTram, legt uit dat Chinezen rat en muis met hetzelfde woord aanduiden. Het nieuwjaarsfeest staat garant voor veel spektakel. Iedereen die nieuwsgierig is naar hoe je een sloopvrij feestje met vuurwerk viert, doet hier inspiratie op. De Chinese gemeenschap is al meer dan een eeuw in Rotterdam aanwezig, Katendrecht was de eerste Chinatown van Europa. Het Chinees nieuwjaar, Ch’un-chieh, lentefeest, is een mooie aanleiding om kennis te maken met Chinese Rotterdammers.

Opgenomen verhalen


Rotterdam laat zich zien op IFFR

Logo van het IFFR / Beeld door Joke Schut

Foto van 'Helmut de Hoogh'

24 JAN 2020

Honderden films uit de hele wereld worden de komende weken vertoond op de 49e editie van het International Film Festival Rotterdam (IFFR). Ook voor liefhebbers van Rotterdam is er veel te genieten. Van biertjes zuipen op Zuid tot ruzie in het Bergse Bos of nagenieten van Feyenoords Europacup.

Een beetje onwennig maar trots staan twee twintigers in de foyer van de Rotterdamse bioscoop KINO. Zojuist is op de persdag van het IFFR de film Drama Girl vertoond. Rotterdammer Vincent Boy Kars is de maker en Leyla de Muynck de Amsterdamse actrice met wie hij een bijzonder experiment is aangegaan. In de film bespreekt Leyla met de regisseur dat ze samen haar levensverhaal gaan verfilmen. Vervolgens leidt de regisseur haar naar een woning die haar ouderlijk huis moet voorstellen. Leyla schrikt als ze binnen topacteurs Pierre Bokma en Elsie de Brauw op de bank ziet zitten. Zij zullen haar ouders spelen. Zo ontspint zich een sterk dramatisch verhaal waarin Leyla en de kijker zich voortdurend afvragen wat er geacteerd is en wat echt.

De regisseur vraagt nogal wat van zijn hoofdrolspeelster. Aanzitten bij het dode lichaam van haar opgebaarde vader valt haar zwaar. En onder de douche vrijen met een acteur die je ex speelt, is ook niet eenvoudig. Achteraf vertelt Boy Kars dat hij de film met Leyla wilde maken, omdat haar levensverhaal zoveel overeenkomsten heeft met zijn eigen geschiedenis. Ook hij verloor een ouder en merkte dat daardoor zijn relatie onder druk kwam te staan.


Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Semiha Denktaş bedenkt kleine duwtjes in de goede richting

Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R. /Jaap van Rijn

Foto van 'Natalie Hansen'

6 JAN 2020

Aan de Erasmus Universiteit zijn honderden wetenschappers dagelijks bezig met nadenken. Ze onderzoeken de kleine en grote vraagstukken van het leven. Welke vragen zijn dat eigenlijk? En – wat hebben we daar als gewone mens aan? Ga er even rustig voor zitten en denk mee met de onderzoeker. Deze aflevering: prof. dr. Semiha Denktaş, gedragswetenschapper en hoofd van Healthy’R.

Wat houdt jou bezig?

Het meest interessante vind ik de vraag waarom mensen zich op een bepaalde manier gedragen. Dat gedrag verandert in verschillende omgevingen. Precies die interactie vind ik boeiend: wat doet de plek waar we ons bevinden, met ons? De stad is nu anders ingericht dan 100 jaar terug. We hebben liften en roltrappen en daardoor gaan we bijvoorbeeld minder traplopen. Aan de andere kant hebben we ook goede en veilige fietspaden – daardoor fietsen we weer meer. De omgeving heeft dus invloed op onze gezondheid.


Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

Exit ruig, ruw & rauw Katendrecht

In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. /Aviodrome Lelystad

Foto van 'Jaap van Rijn'

6 JAN 2020

Nog steeds verkopen huizenontwikkelaars Katendrecht als een ruig, ruw & rauw oord, alsof je in Vak S van Stadion Feijenoord komt wonen. Terwijl het schiereiland na oplevering van weer een prijzig appartementengebouw steeds meer schurende trekken kwijtraakt en verandert in een eretribune. Het ongepolijste karakter krijgt klappen, de sfeer van een residentieel woonmilieu rukt op. De nieuwe, kapitaalkrachtige bewoners kunnen ongetwijfeld deze Kaap aan. Om toch het maritieme verleden zichtbaar te houden, verrijzen op de Pols van Katendrecht en aan de Veerlaan woongebouwen in de stijl van de oude haven- en industriearchitectuur.

Alhoewel de Rotterdamse Kunststichting al in 1982 de tentoonstelling Havenarchitectuur en een gelijknamig boek presenteerde, is deze architectuur voor woongebouwen nog niet zo lang in zwang. De inzet destijds: deze architectuur herwaarderen omdat zij van belang is voor de Rotterdamse identiteit. In de jaren 80 werd ook besloten om een tweede brug naar Zuid te bouwen. De rest is geschiedenis: de Erasmusbrug werd de grote stadsdelenverbinder.

Nieuw leven


De schadevrije jaren van Tim Hartog

De schadevrije jaren van Tim Hartog

In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek. /Foto: Megin Zondervan

Foto van 'Helmut de Hoogh'

6 JAN 2020

Het was een mokerslag voor Tim Hartog. Maandenlang was hij uit het veld geslagen. De vrouw met wie hij wilde trouwen, was vreemdgegaan. Maar de geboren en getogen Rotterdammer van Zuid komt sterk terug. In zijn voorstelling Schadevrije jaren deelt hij zijn leed met het publiek.

De kras op zijn ziel zal Tim Hartog (33) nog lang met zich meedragen. Maar dat weerhoudt hem er niet van om losjes en ontspannen een try-out te geven op het podium van de Rotterdamse comedyclub Haug. Zo’n 70 mensen zijn afgekomen op zijn avondvullende comedyshow Schadevrije jaren. Clubeigenaar Marcel Haug ziet met genoegen hoe goed Tim zich vooral de afgelopen tijd heeft ontwikkeld.

Tim is alert, scherp, staat met zichtbaar plezier op het podium en weet precies hoe hij het publiek moet bespelen. Hij komt innemend en sympathiek over, maar kan het niet laten om af en toe om zich heen te slaan. Bij Tim is de eerste rij in de zaal dan ook niet altijd een veilige plek. Dollen hoort erbij. Een jas moet uit en mensen die zich ergens achterin veilig waanden, worden gesommeerd de voorste lege stoelen te bezetten. Breed lachend voegt hij daaraan toe: „Dat is wat ik doe: dingen ongemakkelijk maken.”


Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Het Nationale Vuurwerk met Drone, Augmented Reality en Eco-vuurwerk

Vuurwerk vanaf de Erasmusbrug. / Foto: Het Nationale Vuurwerk

Foto van 'Metro'

27 DEC 2019

In Rotterdam kun je dit jaar niet alleen op de Erasmusbrug kijken naar het Nationale Vuurwerk. Het feest breidt zich namelijk uit met twee locaties, maar zet ook nieuwe technologie in om nóg spectaculairder te worden. 

Zo zal dit jaar gebruik worden gemaakt van augmented reality en wordt er gevlogen met een drone. Daarnaast wordt de vuurwerkshow dit jaar begeleid door de Nationale Soundtrack, een symfonisch muziekstuk met de grootste hits van het afgelopen jaar.

Aftelklok


'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?'

'Wat is fijner dan een Indonesische hap wegspoelen met een cocktail?' /Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Jaap van Rijn'

12 DEC 2019

Wat is er fijner dan op koude winterdagen stamppotten, stoofpotten en dikke soepen eten? Wellicht Indonesische dan wel Indische hapjes weghappen, die vergezeld gaan van cocktails die geuren naar specerijen. Het kan, bij Calaboose.

Jenever is al vele malen hip verklaard. Maar toch staat de drank spaarzaam op de hedendaagse cocktailkaarten. Over de teloorgang en de huidige bescheiden opkomst van jenever is op internet veel te vinden. Het komt erop neer dat tijdens prijzenoorlogen onder meer graanalcohol door suikerbietenalcohol werd vervangen.

Gelukkig waren er ook distillateurs die vasthielden aan kwaliteit. En die strategie betaalt zich inmiddels uit. Na jaren van lobbyen kunnen jeneverstokerijen dit jaar een mooi wapenfeit overleggen: het van kracht worden van wettelijke voorschriften voor de jeneverbereiding. Op het etiket moet ook een plaatsaanduiding staan voor jenevers uit Nederland, België, Duitsland en Frankrijk. Deze jenever moet in ieder geval jeneverbessen en moutwijn, het distillaat van graan, bevatten. Meer weten? De experts in het Schiedamse Jenevermuseum leggen het haarfijn uit.


Nanda Akkerman.

'Muziek maakt het leven lichter'

Nanda Akkerman. / Foto: Duane van der Geld

Foto van 'Helmut de Hoogh'

12 DEC 2019

Ze worden talrijker: de soul- en gospelexplosies op Rotterdam Zuid. Stralend middelpunt is Nanda Akkerman. Het grote publiek moet haar nog leren kennen, maar dat kan niet lang meer duren. 

Al meerdere keren stroomde het podium van Islemunda in IJsselmonde vol met swingende mensen. Ze zijn afkomstig van de r&b-zangschool van Nanda Akkerman. Het plezier van haar zangleerlingen spat tijdens het zingen van het podium. Minstens even aanstekelijk: de geweldige sfeer die het 30-koppige swingende gospelkoor BlackGospel Experience uitstraalt. Ze staan in Theater Zuidplein in de vorm van een halve maan om zangeres Nanda Akkerman heen. Daartussen zitten een achtergrondzangeres, een ritmekunstenaar en een gitarist. Voor het koor staat dirigent en artistiek leider Clifton Grep. Hij vroeg Nanda Akkerman om met hem samen te werken.

Voor de spiegel


Gezellig kerstswoppen, kerstswappen & kerstsjoppen

Gezellig kerstswoppen, kerstswappen & kerstsjoppen

Foto: Cindy Mirande

Foto van 'Metrorotterdam.nl'

10 DEC 2019

Een groeiende groep Rotterdammers en diverse initiatieven dragen bij aan een meer duurzame toekomst. Deze passen prima bij de kerstgedachte. Want zijn we deze maand niet extra lief voor elkaar en ook voor de wereld?

Tekst & beeld: Cindy Mirande

Wie nu denkt dat je tijdens de feestdagen op een houtje moet bijten, zal zich verbazen over de mogelijkheden. Zo zijn er zat manieren om verantwoorde spullen bij elkaar te swoppen, swappen en sjoppen in Rotterdam. De Nieuwspeper presenteert adressen die bijdragen aan een gezellige circulaire kerst. En daarna kun je ook altijd nog met een inmiddels schoon geweten losgaan in de Bijenkorf.