Robbert Blokland
Robbert Blokland Opinie 15 sep 2015

Filmcolumn: Helden interviewen

Wie langere tijd in dit vak meedraait, komt onvermijdelijk tegenover een hoop grote filmsterren te zitten. Angelina Jolie, Bruce Willis, Robert Pattinson, Woody Allen – allemaal mocht ik ze meerdere malen aan de tand voelen en was hun aanwezigheid maar één handdruk verwijderd van u, de lezer.

Echt ‘star struck’ ben ik zelden meer. Maar er zijn uiteraard uitzonderingen. En het gebeurt al helemaal niet vaak dat ik tweemaal binnen één week met knikkende knietjes aan tafel mag kruipen met iconen die in mijn jeugd mijn liefde voor film en televisie hebben gevormd.

Verlegen De Niro

Ook dan echter blijken de grootste iconen eigenlijk heel normale mensen te zijn. Je zou wellicht verwachten dat iemand als Robert de Niro met zijn status en succesvolle carrière verwend of verwaand zou zijn. Maar niets van dat alles: de 72-jarige held bleek een ontzettend lieve, bijna verlegen man die eigenlijk ook niets kan met alle loftuitingen die hem doorlopend ten deel vallen.

Lees ook de column: Rellen over Stonewall.

„Dat is iets dat je zelf totaal niet in de hand hebt: ik ben nooit acteur geworden om aanbeden te worden. Ik heb gewoon hard gewerkt, mijn best gedaan. Ik heb successen gekend en mindere films gemaakt. En als ik van betekenis kan zijn voor jongere collega’s: kom maar op, wat kan ik voor je doen? Hoe kan ik helpen?”

Charmante senioren

Eenzelfde vrolijk stemmende ervaring was het lange, opvallend openhartige gesprek dat ik maandag met twee Nederlandse jeugdidolen mocht hebben. Ook Bassie en Adriaan – binnenkort te zien in hun eerste speelfilm – bleken twee uiterst charmante senioren die met liefde terugkijken op hun succes van weleer. „Onze laatste serie was in 1994 en toch krijgen we nog elke dag fanmail”, glimlachte Aad van Toor. „We waren blijkbaar meer dan zomaar een programmaatje.”

Lees ook: Allememachies, weer een prijs voor Bassie en Adriaan.

Sowieso zijn oude sterren vaak leuker om te interviewen dan jonge talenten. Ze hebben alles in hun leven meegemaakt, kenden pieken en dalen en lopen niet meer op eieren uit angst dat eventueel ondoordachte uitspraken een negatief effect kunnen hebben op hun imago. Bovendien zeggen bejaarde iconen vaak heel mooie en relativerende dingen over het leven. „Oud worden is niet erg”, vertrouwde Aad me toe. „Niet oud worden, dát is pas erg. Die angst had ik twaalf jaar geleden, toen ik voor kanker moest worden behandeld. En dat wens je niemand toe.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Wekelijks het beste van Metro in je mailbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang twee keer per week een selectie van onze mooiste verhalen.

Reageer op artikel:
Filmcolumn: Helden interviewen
Sluiten