Rotterdam

Ode aan 50 jaar metro Rotterdam
Likeability of 5

Camera videoOde aan 50 jaar metro Rotterdam

Foto van 'Dagblad Metro'

9 FEB 2018

Je hoort er Pools, Senegalees, Frans, Turks en Italiaans: iedereen komt van overal. De Rotterdamse metro bestaat vandaag vijftig jaar. Metro vroeg de Rotterdamse schrijver Raoul de Jong om een persoonlijke lofzang op de metro.

Op 9 februari 1968, vandaag precies vijftig jaar geleden, werd de eerste Nederlandse metro geopend, in Rotterdam, na een bouwtijd van zeven jaar. Het was de eerste metrolijn in de Benelux, maar, voor we daar te hard om juichen, op dat moment ook de kortste metrolijn ter wereld. Slechts 5,9 kilometer lang. Tijdens de feestelijke opening kocht het prinselijk echtpaar prinses Beatrix en prins Claus een kaartje in de ‘plaatskaartenautomaat’ op Rotterdam Centraal en samen met de burgemeester maakten ze het allereerste Nederlandse metroritje. Van Rotterdam Centraal langs metrostations Stadhuis, Beurs, Leuvehaven en toen, wonder o wonder, onder de Maas door, en over een bovengronds spoor verder naar Zuidplein. Het was 1968, het ging goed met de wereld en alles zou alleen maar beter gaan. Deze metro was een bewijs.

Ik werd geboren in 1984, in een huis op tien minuten loopafstand van metrostation Coolhaven, één van de Rotterdamse metrohaltes die er in de volgende achttien jaar nog waren bijgekomen. Voor mij was de metro nooit iets speciaals, die was er gewoon. Net als snelwegen, treinsporen, trambanen, supermarkten en Linda de Mol. Mijn eerste herinneringen aan de metro stammen pas uit mijn puberteit. Mijn moeder en ik waren inmiddels naar Schiedam verhuisd, mijn middelbare school lag in het centrum van Rotterdam, naast station Dijkzicht. Mijn moeder vond dat kinderen gewoon naar scholen moesten fietsen en weigerde om me een strippenkaart te geven, maar in de tweede klas ontdekte ik dat je ook zónder strippenkaart in de metro kon. Vanaf dat moment fietste ik vijf dagen per week over de Schiedamse Dijk naar Station Marconiplein, waar ik mijn fiets op slot zette en in de metro stapte.

Van die ritjes herinner ik me vooral de ongemakkelijkheid. Niet omdat ik gecontroleerd kon worden (na mijn eerste controle bedacht ik een vernuftig systeem om controleurs te ontwijken), maar omdat de metro vol zat met mensen en mensen vond ik eng. Anders dan in de tram kon je in de metro niet uit het raam kijken om hun blikken te ontwijken, want daar viel niets te zien, behalve de reflectie van je medepassagiers. Er waren nog geen smartphones en Metro en Sp!ts bestonden nog niet. Meestal keek ik strak naar de grond of bestudeerde ik de plattegrond naast de ingang.

De metro was een manier om van A naar B te komen. Sneller en droger dan de fiets. Meer niet. Dat veranderde toen ik in 2015 een aantal maanden op avontuur ging in de Rotterdamse metro, voor een wekelijkse rubriek in een krant. Elke week stapte ik in de metro en reisde naar de laatste haltes van Rotterdamse metrolijnen. Meestal was het pisweer, meestal was het koud en ik vertrok altijd met tegenzin. De truc was om mezelf te forceren om te geloven dat er ergens onderweg op de een of andere manier een wonder zou gebeuren. De grap was: dat gebeurde altijd.

Tijdens mijn allereerste tripje richting De Akkers, kwam er een man naast me zitten. Wat ik normaal nooit deed, deed ik nu: ik vroeg hem wie hij was en waarnaar hij op weg was. Hij zei: ‘Naar het eind.’ Voor het eerst sinds vier jaar was hij terug in de stad waarin hij werd geboren, vertelde hij. Tien jaar geleden had hij in Rotterdam Noord een Marokkaanse vrouw ontmoet, de mooiste vrouw die hij ooit had gezien. Ze was hier illegaal. Samen vluchtten ze uit Europa, via Brussel, met hulp van een vriend op het consulaat. Ze vonden een prachtig paleisje in Casablanca, ze trouwden en ze kregen een dochter, maar drie maanden geleden kreeg hij te horen dat hij kanker had. Na een aantal onderzoeken in Marokkaanse privéklinieken, keerde hij vorige week terug naar Rotterdam. Hij kwam zojuist van de dokter, die hem verteld had dat hij in het beste geval nog 5 tot 10 jaar te leven had. Hij lachte: ‘Het is vreemd om je plotseling zo bewust te zijn van hoe mooi het leven is.’ Het eerste wat ik zag bij metrohalte De Akkers was een lachende oma, met wijdopen armen onderaan de roltrap. Daarachter waren de poortjes, en daarachter was een viskraam. Een vrouw met blozende wangen bakte een lekkerbek voor een man die vertelde over zijn vakantie in New York. Ik durfde er eigenlijk niet op af te stappen, want alles wat ik wist over De Akkers wist ik uit de krant: de Akkers is het getto en in het getto denken alle witte mensen (zij) dat bruine mensen (ik) boeven zijn. Maar ik moest een stukje schrijven, dus bestelde ik een haring. ‘De haring is op vandaag,’ lachte de vrouw. Makreel hadden ze wel.

Inderdaad, vertelde ze, acht jaar geleden stroomde dit plein elke avond vol met hangjongeren. Dáár werd iemand neergestoken, dáár was een schietpartij. Maar zij had zelf nooit problemen gehad. ‘Nee hoor,’ zei ze, ‘die jongens zijn gewoon maar jongens als je met ze praat, heel vriendelijk vaak, achter hun uiterlijke vertoon, helemaal niet zo griezelig als veel mensen ze zagen’. Iedereen is aardig, zei ze, als je mensen aardig benadert.

Ik mocht niet betalen voor mijn broodje. En ik kreeg er nog een drankje bij. Met een rietje. Voor in de metro terug naar huis. Want vandaag was het precies vier jaar geleden dat ze met deze viskraam was begonnen. Het stond heel groot op een poster naast mijn hoofd. Ik had hem nog niet gezien.

In 2017 bestaat het Rotterdamse metronetwerk uit vijf lijnen en vervoert zo’n 300.000 passagiers per dag. In koffiezaakjes komen hipsters, in alcoholistencafés komen alcoholisten, Jumbo-mensen gaan naar de Jumbo, Aldi-mensen gaan naar de Aldi, maar de metro is voor iedereen. Vanochtend zat ik er nog in, van Maashaven naar Beurs, over het oudste stukje Nederlandse metrospoor. Ik keek om heen en zag: een roodharig meisje met een over bite. Een blonde oma in een tijgerlegging en een bontjas. Twee zwarte jongens in enorme bubble coats met enorme gouden gympen. Een Aziatische teenager met Kim Kardashianhaar. Een meisje met een hoofddoek met een hamburger van de Smullers. Een Surinaamse oma -het grootste gedeelte van haar gezicht verstopt achter een sjaal. Ik hoorde Pools, Senegalees, Frans, Turks en Italiaans. Niemand lachte, niemand leek door te hebben hoe bijzonder dit was en dat was juist het leuke: in de oudste metro van ons land zijn al deze wonderlijke mensen samen in één ruimte heel normaal.


love
user_b36acf7bf3fa2ba42fb5109419e560b1944b8c10_avatar

Views

400+

Op zoek naar De Nieuwspeper?

Foto van 'Metro'

14 MRT 2018

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


Views

4k+

Rotterdam Foodsquare: place for foodlovers

Foto: Jan Kok

Foto van ''

GISTEREN

Wethouder Said Kasmi opende afgelopen dinsdag officieel Rotterdam Foodsquare. Het bruisende horecagebied grenst aan de Witte de Withstraat en bestaat uit negen horecagelegenheden met ieder een eigen foodbeleving en charme.

Borrel


Views

300+

De 'KROON'ers' maken oud gebouw weer tof

Foto van 'Ilja Post'

GISTEREN

Het pand lág altijd in de middle of nowhere. Geen enkele reden om die kant op te waaien dus. Voor je vertier had je er niets te zoeken. Behalve misschien wanneer je, struinend langs de kades van de Nieuwe Maas, nog iets van het oude Rotterdam op wilde snuiven.

Fruithavens


Views

300+

Dance Parade officieel ‘Beste Rotterdamse festival’

Foto van ''

17 SEP 2018

De kogel is door de kerk. Na het tellen van alle stemmen mag de Dance Parade zich vanaf nu dan officieel het ‘Beste Rotterdamse Festival Aller Tijden’ noemen.

Pompende house


Views

300+

RET zoekt jonge mensen die Rotterdam mooier maken

Foto van ''

14 SEP 2018

Heb je een geweldig idee voor Rotterdam? En wil je dit idee echt realiseren? Dan kun je meedingen naar de Aardig Onderweg Award, de AOA. Met dit initiatief wil de RET jongeren uit de regio Rotterdam van 18 - 35 jaar bereiken. De RET zoekt mensen die met innovatieve, technische en duurzame creatieve oplossingen komen die de regio Rotterdam mooier, slimmer en duurzamer maken. De deelnemers krijgen deskundige begeleiding tijdens het uitwerken van de oplossing. De winnaar van de AOA 2018 wint tijdens de finale op 9 november 25.000 euro en mag op een vaste plek van Tedx Rotterdam maart 2019 rekenen.

Je kunt meedoen met de Aardig Onderweg Award door je uiterlijk 7 oktober a.s. aan te melden via www.aardigonderweg.nl.


Views

500+

‘Lockchain’ als oplossing voor deelfietsen-probleem

Foto: Olivier Huisman

Foto van 'Ilja Post'

13 SEP 2018

Ze claimen dé oplossing te hebben voor het grootstedelijke deelfietsen-probleem. Nick Kiran van het Rotterdamse ingenieursbureau TWTG en Alexander Enthoven van het Amsterdamse Kryha; 010 en 020 verenigd in een gezamenlijke strijd: om de wildgroei aan deel- en huurfietsen een halt toe te roepen.

Hele of halve wrakken


Views

700+

Natuur met een knipoog op Het Laatste Eiland

Natuur met een knipoog op Het Laatste Eiland. Foto: Ruben Hamelink

Foto van 'Tara Lewis'

11 SEP 2018

De eerste editie van festival Het Laatste Eiland is zaterdag 15 september op het eiland Tiengemeten.

Het Laatste Eiland is voor iedereen die nieuwsgierig en in aanraking wil komen met de natuur. Tiengemeten is zaterdag 15 september het decor voor een uniek en nieuw festival waar flora en fauna, diersoorten, allerlei kunstvormen en de nieuwste muziekacts de hoofdrol spelen. Rosa Schol is projectleider van het festival. ,,Het Laatste Eiland is ontstaan toen een beheerder van het eiland van Natuurmonumenten vijf jaar geleden contact zocht met de organisatie van The Great Wide Open, om te kijken of zij interesse hadden in de locatie Tiengemeten. Omdat zij Vlieland al hadden besloot een van de oprichters van dat festival, Ron Euser, de mogelijkheden van een nieuw evenement te verkennen.”

Bob Ross workshop


Views

800+

Amelandseplein #7: Uitgestelde koffie

Amelandseplein #7: Uitgestelde koffie Foto: Vincent van Dordrecht

Nieuwspeper

7 SEP 2018

Ellen Mannens woont sinds kort in de Amelandsestraat in ‘probleemwijk’ Carnisse. Ze gaat op zoek naar de ware aard van haar buurt.

“Er is zeker ook veel armoede en werkloosheid?”, vroeg iemand laatst, toen ik vertelde over mijn nieuwe buurt.

“Euhmmm…”, was mijn antwoord.


Views

800+

Smikkel mee met eetscènes uit je favoriete film

Smikkel mee met eetscènes uit je favoriete film. Foto: Daria Scagliola

Foto van 'Ilja Post'

7 SEP 2018

Psychologisch econoom en marketing expert Harold Smits houdt wel van een filmpje. En van lekker eten. Dat hij op een dag besloot beide geneugten te combineren, is dus zo gek nog niet.

Zijn concept: Cinema Culinair, waarbij je een film kijkt en op hetzelfde moment eet wat er op het witte doek gegeten wordt. Dus zet iemand in de film net zijn tanden in een sappige burger, dan krijg jij die ook geserveerd. Slurpen ze even later een oester naar binnen, dan – nou ja, je snapt het idee.

Experiment


Views

1k+

“Er is moed voor nodig om naar elkaar te luisteren"

Rutger Wolfson: “Er is moed voor nodig om naar elkaar te luisteren" Foto: Jaap van Rijn

Foto van 'Tara Lewis'

7 SEP 2018

Een half jaar geleden werd Rutger Wolfson (1969) directeur van debatcentrum Arminius. Rotterdammers zullen hem kennen als de vorige directeur van filmfestival IFFR, waar hij van 2007 tot 2015 aan het roer stond. In de tuin van de statige kerk, vernoemd naar de grondlegger van de remonstranten, vertelt Wolfson over zijn plannen voor Arminius.

Waarom wilde je directeur van Arminius worden?

,,Ik vind dit een bijzondere plek. Maar ik zie ook dat er nog meer uit te halen valt en ik vind het mooi om daaraan te mogen werken. Hiervoor heb ik in de kunstwereld gewerkt en in de filmindustrie. De rode draad in mijn werk is dat ik me altijd heb beziggehouden met de samenleving en de vraag hoe kunst en film de wereld kunnen verbeteren. Binnen die disciplines gebeurt dat altijd op een indirecte manier, terwijl we hier in Arminius op een veel directere manier met elkaar kunnen praten over bijvoorbeeld de toekomst van de stad. Daar gaat een urgentie van uit die bij mij past.”


Views

1k+

Drie dagen kampvuur voor scheepswerf Koningspoort

Drie dagen kampvuur voor scheepswerf Koningspoort

Foto van 'Ilja Post'

6 SEP 2018

Tess van Wijnen zei het al bij de start van Kampvuur Charlois, het door de wijk verzamelde en opgeporde vuurtje dat begin juni negen dagen brandde in de keerlus van tramlijn 2: dit is nog maar het begin. ,,Iedere wijk verdient immers een eigen vuur.”

Daarom zet initiatiefnemer Tess van Wijnen nu de tweede stap. Op 27, 28 en 29 september gaat de vlam in het tweede door haar georganiseerde ‘wijk-kampvuur’.  Dit keer in hartje centrum, de historische scheepswerf Koningspoort in de Oude Haven.

Hulp vanuit de buurt


Views

600+

Olifanten helpen met de verkoop van hun poep

Olifanten helpen met de verkoop van hun poep

Foto van 'Ilja Post'

6 SEP 2018

Elf jaar oud moet ze zijn geweest toen ze een tv-programma zag over vrijwilligerswerk met olifanten in Sri Lanka. De kleine Esmay Verschuren was direct verkocht. Vanaf dat moment wist ze: dit wil ik ook!

Een kinderwens zou je misschien denken. Maar gedurende de jaren werd het gevoel alleen maar sterker. Esmay moest en zou tenminste eens in haar leven olifanten verzorgen. Afgelopen februari was het dan eindelijk zo ver. Esmay vertrok naar Sri Lanka om haar langgekoesterde droom uit te laten komen. Als vrijwilliger verzorgde zij olifanten bij een opvang, waar ze tegen de harde realiteit aan liep. En niet alleen omdat het romantische beeld dat ze als meisje had van olifanten verzorgen in werkelijkheid vooral bestond uit poep scheppen.

Olifanten in nood


Views

1k+

Bar 3 viert jubileum met foto-expositie

Bar 3 viert jubileum met foto-expositie

Foto van 'Tara Lewis'

6 SEP 2018

Bar 3 bestaat deze maand zes jaar en viert dat jubileum met de opening van een permanente foto-expositie van concertfotograaf Martijn Berlage.

Dick Pakkert, eigenaar van Bar 3, vond het tijd om de grote wand bij de entree te vernieuwen. ,,Voorheen was het de Rotterdamse kunstwand met werk van lokale kunstenaars. Dat was mooi, maar het paste niet zo bij Bar 3.” In het etablissement op de Nieuwe Binnenweg (naast Rotown) wordt stevige gitaarmuziek gedraaid en treden regelmatig bands op. Concertfotograaf Martijn Berlage fotografeerde bijna elk concert in Bar 3, zo’n veertig tot nu toe. Gemiddeld fotografeert hij twee avonden in de week, naast zijn fulltime baan in de IT.

Hypotheek


Views

600+

Haute Cuisine Voor Maximaal Tien: Koek & Pan

Tara Lewis gaat op stap met Rotterdammers naar hun favoriete maaltijd onder de 10 euro

Nieuwspeper

5 SEP 2018

Om thuis niet te hoeven schoonmaken eet Okkie Vijfvinkel graag Engelse pies bij Koek & Pan op de Zwaanshals.

Door Tara Lewis

Sommige Rotterdammers zullen Okkie Vijfvinkel al snel herkennen als DJ Okkie, die al zo’n 25 jaar platen draait in deze stad. Als hij niet aan het draaien is werkt hij thuis. “Ik woon in heliport of kabouterdorp zoals de meeste mensen het noemen.” Uiteraard heeft hij meteen een leuk muziekweetje paraat. “Vroeger is dit een helikopterlandingsbaan geweest, maar ook Ahoy heeft hier gestaan. Daar heeft Jimi Hendrix destijds zijn enige Nederlandse optreden gegeven.”


Views

900+

Haute Cuisine Voor Maximaal Tien: Historische Haring

Tara Lewis gaat op stap met Rotterdammers naar hun favoriete maaltijd onder de 10 euro

Nieuwspeper

30 AUG 2018

Sommige mensen kijken uit naar de komst van de seizoenen, of dat nu zomer, winter, lente of herfst is. Marianne Klerk daarentegen kijkt uit naar de beperkte periodes waarin haar favoriete voedsel op het menu staat: asperges, mosselen én: haring!

Door Tara Lewis

,,Van jongs af aan at ik haring”, vertelt Marianne Klerk (33). ,,Het is bij mij met de paplepel ingegoten. Ik kom uit Middelburg en herinner me nog goed hoe feestelijk het was als eens per jaar de hele stad ineens vol haringkarren stond. De Mosselfeesten zijn in Zeeland misschien groter, maar de komst van de Nieuwe Haring is een goede tweede.” Lachend: ,,Vraag me trouwens alsjeblieft niet om tussen die twee te kiezen!”


Views

500+

Amelandseplein #6: De regels in Brooklyn aan de Maas

Amelandseplein #6: De regels in Brooklyn aan de Maas. Foto: Vincent van Dordrecht

Foto van 'metronieuws'

30 AUG 2018

Ellen Mannens woont sinds kort in de Amelandsestraat in ‘probleemwijk’ Carnisse. Ze gaat op zoek naar de ware aard van haar buurt.

Ik heb even onderzoek gedaan en weet inmiddels zeker dat bij ons in Carnisse andere verkeersregels gelden. Ik dacht, ik deel het even, handig om te weten als je, nieuwsgierig geworden door deze columns, een bezoek aan het Amelandseplein hebt ingepland.

Hoe zit het met die regels? Rechts gaat hier niet voor. Ik herhaal: rechts gaat hier NIET voor. Ik was er ook even verbaasd over, maar ik ben uiteindelijk overtuigd door bus 44. Buschauffeurs zijn ervaren bestuurders, ze kennen de regels. Dus als zij iets doen, zal dat volgens de geldende regels zijn. Bus 44 komt overdag iedere acht minuten langs. Trekt op bij halte Markerstraat om 180 meter verderop te remmen bij halte Amelandseplein. De drie zijstraten van rechts die daartussen liggen, worden dan voor het gemak even genegeerd. Dit rijgedrag bracht mij tot de conclusie dat hier de verkeersregel geldt: hoe harder je rijdt en hoe groter je vervoermiddel, hoe groter de kans dat je niemand voorrang hoeft te geven.


Views

400+

Likeability of 6

Amelandseplein #5: “Zóveel!!?”

Amelandseplein #5: “Zóveel!!?” Foto: Vincent van Dordrecht

Foto van 'metronieuws'

30 AUG 2018

Ellen Mannens woont sinds kort in de Amelandsestraat in ‘probleemwijk’ Carnisse. Ze gaat op zoek naar de ware aard van haar buurt.

Mijn buren lachen me uit. En nog om iets heel persoonlijks ook. Tenminste, ik dacht altijd dat de prijs die je betaalt voor je huis een privéaangelegenheid is. Informatie die je niet met een ander deelt, laat staan dat iemand ernaar durft te vragen. Maar dat werkt anders in Carnisse.

“Jij hebt echt te veel betaald”, zegt mijn buurvrouw als we samen een bakkie van haar stevige Servische koffie doen. “Niet helemaal opdrinken hè”, waarschuwt ze me er meteen achteraan. “Onderop zit drap, dat is niet lekker.”


like
user_8c6ab0da9d1a3b43c853d957110b45555fbaf12a_avataruser_0468704a141e030c7a92e92d50dc2737f2f351fd_avataruser_84e90699d69ad19fbd5de535f2d6eb195f68585a_avatar

Views

900+

Likeability of 5

Amelandseplein #4: AllesisopZuid

Amelandseplein #4: AllesisopZuid. Foto: Vincent van Dordrecht

Foto van 'metronieuws'

30 AUG 2018

Ellen Mannens woont sinds kort in de Amelandsestraat in ‘probleemwijk’ Carnisse. Ze gaat op zoek naar de ware aard van haar buurt.

Alles is op Zuid roepen gele letters vanaf de stoepen rond het Zuidplein. Mee eens, wil ik eronder zetten. Maar ik heb geen stoepkrijt bij me. De straatgraffiti staat niet op zichzelf. Er hoort een website bij waar campagnebedenkers hun liefde voor mijn buurt Carnisse betuigen. Ze zijn dol op Zuid vanwege Rotterdam Ahoy, het enige 50-meterbad van Rotterdam, Theater Zuidplein, winkelcentrum Zuidplein, buurttuin Van Swietenhof en het Zuiderpark, Nederlands grootste stadspark. Saillant detail: het campagnebureau is gevestigd in Kralingen. Zoals dat wel vaker gaat: er wordt geld verdiend aan Zuid in plaats van op Zuid.

Kraakt en kreunt


like
user_0468704a141e030c7a92e92d50dc2737f2f351fd_avatar

Views

500+

Op de bres voor gebutste wortels en toffe peren

Foto van 'Ilja Post'

30 AUG 2018

‘Toffe Peren’ Annette Behrens en Carina Hesper zoeken crowdfunding voor de productie van hun memory spel met foto’s van onder andere gekke en gebutste wortels, aubergines of komkommers. Zo willen ze de verspilling van groenten en fruit vanwege hun looks tegen gaan.

Te kleine peren of pruimen. Een wortel met twee benen. Of een komkommer die meer krom dan recht is. Annette en Carina, beiden ‘visual artist’ en fotograaf van beroep, zijn er dol op. Voor hen geldt: hoe gekker, hoe beter. Want wat uit de natuur komt, kan nooit lelijk zijn. Toch staan ze redelijk alleen in die opvatting, zeggen ze. ,,Supermarkten moeten er bijvoorbeeld weinig van hebben. Die willen alleen producten zonder plekjes of beschadiging en allemaal gelijk van maat, vorm en kleur.”

Uiterlijk identiek


Views

1k+