Rotterdam

Ode aan 50 jaar metro Rotterdam
Likeability of 5

Camera videoOde aan 50 jaar metro Rotterdam

Foto van 'Dagblad Metro'

9 FEB 2018

Je hoort er Pools, Senegalees, Frans, Turks en Italiaans: iedereen komt van overal. De Rotterdamse metro bestaat vandaag vijftig jaar. Metro vroeg de Rotterdamse schrijver Raoul de Jong om een persoonlijke lofzang op de metro.

Op 9 februari 1968, vandaag precies vijftig jaar geleden, werd de eerste Nederlandse metro geopend, in Rotterdam, na een bouwtijd van zeven jaar. Het was de eerste metrolijn in de Benelux, maar, voor we daar te hard om juichen, op dat moment ook de kortste metrolijn ter wereld. Slechts 5,9 kilometer lang. Tijdens de feestelijke opening kocht het prinselijk echtpaar prinses Beatrix en prins Claus een kaartje in de ‘plaatskaartenautomaat’ op Rotterdam Centraal en samen met de burgemeester maakten ze het allereerste Nederlandse metroritje. Van Rotterdam Centraal langs metrostations Stadhuis, Beurs, Leuvehaven en toen, wonder o wonder, onder de Maas door, en over een bovengronds spoor verder naar Zuidplein. Het was 1968, het ging goed met de wereld en alles zou alleen maar beter gaan. Deze metro was een bewijs.

Ik werd geboren in 1984, in een huis op tien minuten loopafstand van metrostation Coolhaven, één van de Rotterdamse metrohaltes die er in de volgende achttien jaar nog waren bijgekomen. Voor mij was de metro nooit iets speciaals, die was er gewoon. Net als snelwegen, treinsporen, trambanen, supermarkten en Linda de Mol. Mijn eerste herinneringen aan de metro stammen pas uit mijn puberteit. Mijn moeder en ik waren inmiddels naar Schiedam verhuisd, mijn middelbare school lag in het centrum van Rotterdam, naast station Dijkzicht. Mijn moeder vond dat kinderen gewoon naar scholen moesten fietsen en weigerde om me een strippenkaart te geven, maar in de tweede klas ontdekte ik dat je ook zónder strippenkaart in de metro kon. Vanaf dat moment fietste ik vijf dagen per week over de Schiedamse Dijk naar Station Marconiplein, waar ik mijn fiets op slot zette en in de metro stapte.

Van die ritjes herinner ik me vooral de ongemakkelijkheid. Niet omdat ik gecontroleerd kon worden (na mijn eerste controle bedacht ik een vernuftig systeem om controleurs te ontwijken), maar omdat de metro vol zat met mensen en mensen vond ik eng. Anders dan in de tram kon je in de metro niet uit het raam kijken om hun blikken te ontwijken, want daar viel niets te zien, behalve de reflectie van je medepassagiers. Er waren nog geen smartphones en Metro en Sp!ts bestonden nog niet. Meestal keek ik strak naar de grond of bestudeerde ik de plattegrond naast de ingang.

De metro was een manier om van A naar B te komen. Sneller en droger dan de fiets. Meer niet. Dat veranderde toen ik in 2015 een aantal maanden op avontuur ging in de Rotterdamse metro, voor een wekelijkse rubriek in een krant. Elke week stapte ik in de metro en reisde naar de laatste haltes van Rotterdamse metrolijnen. Meestal was het pisweer, meestal was het koud en ik vertrok altijd met tegenzin. De truc was om mezelf te forceren om te geloven dat er ergens onderweg op de een of andere manier een wonder zou gebeuren. De grap was: dat gebeurde altijd.

Tijdens mijn allereerste tripje richting De Akkers, kwam er een man naast me zitten. Wat ik normaal nooit deed, deed ik nu: ik vroeg hem wie hij was en waarnaar hij op weg was. Hij zei: ‘Naar het eind.’ Voor het eerst sinds vier jaar was hij terug in de stad waarin hij werd geboren, vertelde hij. Tien jaar geleden had hij in Rotterdam Noord een Marokkaanse vrouw ontmoet, de mooiste vrouw die hij ooit had gezien. Ze was hier illegaal. Samen vluchtten ze uit Europa, via Brussel, met hulp van een vriend op het consulaat. Ze vonden een prachtig paleisje in Casablanca, ze trouwden en ze kregen een dochter, maar drie maanden geleden kreeg hij te horen dat hij kanker had. Na een aantal onderzoeken in Marokkaanse privéklinieken, keerde hij vorige week terug naar Rotterdam. Hij kwam zojuist van de dokter, die hem verteld had dat hij in het beste geval nog 5 tot 10 jaar te leven had. Hij lachte: ‘Het is vreemd om je plotseling zo bewust te zijn van hoe mooi het leven is.’ Het eerste wat ik zag bij metrohalte De Akkers was een lachende oma, met wijdopen armen onderaan de roltrap. Daarachter waren de poortjes, en daarachter was een viskraam. Een vrouw met blozende wangen bakte een lekkerbek voor een man die vertelde over zijn vakantie in New York. Ik durfde er eigenlijk niet op af te stappen, want alles wat ik wist over De Akkers wist ik uit de krant: de Akkers is het getto en in het getto denken alle witte mensen (zij) dat bruine mensen (ik) boeven zijn. Maar ik moest een stukje schrijven, dus bestelde ik een haring. ‘De haring is op vandaag,’ lachte de vrouw. Makreel hadden ze wel.

Inderdaad, vertelde ze, acht jaar geleden stroomde dit plein elke avond vol met hangjongeren. Dáár werd iemand neergestoken, dáár was een schietpartij. Maar zij had zelf nooit problemen gehad. ‘Nee hoor,’ zei ze, ‘die jongens zijn gewoon maar jongens als je met ze praat, heel vriendelijk vaak, achter hun uiterlijke vertoon, helemaal niet zo griezelig als veel mensen ze zagen’. Iedereen is aardig, zei ze, als je mensen aardig benadert.

Ik mocht niet betalen voor mijn broodje. En ik kreeg er nog een drankje bij. Met een rietje. Voor in de metro terug naar huis. Want vandaag was het precies vier jaar geleden dat ze met deze viskraam was begonnen. Het stond heel groot op een poster naast mijn hoofd. Ik had hem nog niet gezien.

In 2017 bestaat het Rotterdamse metronetwerk uit vijf lijnen en vervoert zo’n 300.000 passagiers per dag. In koffiezaakjes komen hipsters, in alcoholistencafés komen alcoholisten, Jumbo-mensen gaan naar de Jumbo, Aldi-mensen gaan naar de Aldi, maar de metro is voor iedereen. Vanochtend zat ik er nog in, van Maashaven naar Beurs, over het oudste stukje Nederlandse metrospoor. Ik keek om heen en zag: een roodharig meisje met een over bite. Een blonde oma in een tijgerlegging en een bontjas. Twee zwarte jongens in enorme bubble coats met enorme gouden gympen. Een Aziatische teenager met Kim Kardashianhaar. Een meisje met een hoofddoek met een hamburger van de Smullers. Een Surinaamse oma -het grootste gedeelte van haar gezicht verstopt achter een sjaal. Ik hoorde Pools, Senegalees, Frans, Turks en Italiaans. Niemand lachte, niemand leek door te hebben hoe bijzonder dit was en dat was juist het leuke: in de oudste metro van ons land zijn al deze wonderlijke mensen samen in één ruimte heel normaal.


love
user_b36acf7bf3fa2ba42fb5109419e560b1944b8c10_avatar

Views

47

Pittig nieuws uit Rotterdam

Foto van 'Metro'

14 MRT 2018

Op zoek naar De Nieuwspeper? Hier vind je de laatste editie van de krant, met pittig en inspirerend nieuws voor en door Rotterdammers. Positief waar het kan, kritisch waar het moet. De Nieuwspeper helpt Rotterdammers door het beste uit hun stad te halen door het brengen van nieuws en achtergrondverhalen. Klik snel door!


Views

300+

Vijf dagen feest voor jubilerend Sijf

Vijf dagen feest voor jubilerend Sijf

Foto van 'metronieuws'

24 MEI 2018

Ouder dan Café Timmer of Melief Bender, beide al dik over de 100, is Sijf – net aan de ándere kant van de Oude Binnenweg gelegen - nog lang niet. Maar wie jarig is, viert feest. Ook als je ‘slechts’ 20 bent geworden.

Door Ilja Post

Horecatycoon Herman Hell, die tevens Café van Zanten en NRC bestiert, zet zijn jubilerende ‘kindje’ deze maand in ieder geval vol in de spotlights. Kosten noch moeite zijn gespaard om deze heuglijke gebeurtenis te vieren. Een beetje zoals een Amerikaanse miljonair zijn zoon of dochter zou trakteren op een over-the-top ‘sweet sixteen party’.

Eigen biertje

Tot en met zondag 27 mei is het karakteristieke café het terrein van talloze festiviteiten. Een jubileumfeest dat afgelopen woensdag werd afgetrapt met de lancering van een eigen Sijf speciaalbiertje. ,,Het is een fris witbier geworden. Ter inspiratie hebben we gekeken naar wat 20 jaar geleden een populair biertje was en dat vertaald naar nu”, aldus ‘pappa’ Hell, die stelt dat Sijf qua aantal liters het grootste speciaalbierencafé van Rotterdam is.

Verrassingsact

Maar dat biertje, wellicht een blijvertje op de tap, is nog maar het begin. Donderdagavond worden de stoelen en tafels aan de kant geschoven en komt André Dadi disco- en funkplaatjes draaien. Vrijdag gaat Sijf vreemd en maakt de Engelstalige muziek voor één keer plaats voor een Hollandse avond, met meezingklassiekers en een verrassingsact.

Silent disco

Deze avond worden ook alle oud-medewerkers – tijdens de speciaal voor hen georganiseerde exendag – het zonnetje gezet. Op zaterdag worden de ramen en deuren opengezet en kan iedereen met een koptelefoon dansen met de silent disco.

Bewonersontbijt

Op zondag zijn de omwonenden aan de beurt en worden ze getrakteerd op een uitgebreid bewonersontbijt. Daarna kunnen alle bezoekers relaxen tijdens een speciale editie van ‘Behind the Curtains’, waar een singer-songwriter op het kleinste podium van Rotterdam live zal optreden.

Adoptiepappa

Met de leus, ‘al 20 jaar onbekend’, verwijst Hell naar de voor velen onbekende geschiedenis van het café. Nog maar weinig Rotterdammers weten dat deze zijn naam dankt aan timmerman Sijf van Zuilen. Hij voorzag de kroeg eind jaren ‘90 van een opvallend art-deco interieur, dat Hell er tien jaar geleden toe bewoog de zaak over te nemen. ,,Ik ben dus niet de biologische vader van het café. Al is de liefde er niet minder om.”


Views

600+

Foodtrucks met een vegan twist

Foodtrucks met een vegan twist

Foto van 'metronieuws'

23 MEI 2018

Doei broodje pulled pork, hallo vegetarische roti. Het Vegan Food & Drink Festival toont je allerlei smakelijke dier- en milieuvriendelijke alternatieven voor dat eeuwige vlees schransen.

Door Ilja Post

Nee, zelf is hij geen veganist, geeft organisator Kristian de Leeuw, bekend van BAR en Sjatzi, meteen maar toe. Een stukje vlees gaat er op z’n tijd nog best in. Maar, benadrukt hij tegelijk, dat gebeurt de laatste jaren steeds minder en minder. En áls hij dan eens zondigt, dan liefst zo biologisch en lokaal mogelijk.

Twist

Bij vrienden bespeurde hij dezelfde trend. ,,Vrijwel iedereen schrapt tegenwoordig één of meerdere dagen per week vlees of zuivel van het menu. In plaats daarvan gaan ze op zoek naar alternatieven, vaak gerechten met een vegan twist.”

Voor de gein

Om te kijken hoe populair die vegan leefstijl nu werkelijk is, besloot hij ‘voor de gein’ een event aan te maken op Facebook. Resultaat: na twee weken stond de teller al op 16.000 ‘geïnteresseerd’ of ‘gaat’. ,,Genoeg animo dus om dat Vegan Food & Drink Festival ook daadwerkelijk te gaan organiseren”, aldus De Leeuw.

Proeven

Samen met vijf andere, gelijkgestemde Rotterdamse ondernemers timmerde hij zo een smakelijk programma in elkaar. Met meer dan 35 stands, van vegetarische roti en falafel tot vegan ijs en een nieuw ‘plant based fastfood concept’, valt er in ieder geval genoeg te proeven.

Vegan wijn

Ook bijzonder: zelfs de bieren, frisdranken en wijnen die er geschonken worden, zijn veganistisch. De Leeuw: “Wist je bijvoorbeeld dat de meeste reguliere wijnen dierlijke producten bevatten? Ik aanvankelijk dus niet. Maar ook daarvan zijn natuurlijke alternatieven.

Lokaal

Het festival toont daarmee de ‘rijkheid en variatie in de veganistische keuken op een speelse, niet dwingende wijze’, zo stelt hij. ,,We werken vooral samen met kleine cateraars en foodtrucks, met een extra focus op lokaal. Zo staan er ook enkele kraampjes die direct uit de wijk komen, waaronder een Kaapverdiaanse en Surinaamse cateraar.”

Speeddaten

Naast eten en drinken zijn er een aantal stands met vegan producten, zoals kleding en huidverzorging. Ook is er een muziekprogramma, theater en vegan speeddaten. 24 Kitchen komt filmen voor hun kookprogramma, waarin BN’ers vegan gaan koken en strijden om het lekkerste menu. Rapper Lange Frans komt hiervoor speciaal naar Rotterdam.

Entree

Ook aanwezig op het event: een afvaardiging van dierenrechtenorganisatie Animal Rights. Zij ontvangen een deel van de 3 euro entreeprijs die gevraagd wordt voor het event dat op zaterdag 26 en zondag 27 mei plaatsvindt in het Wijkpark Oude Westen. Honger gekregen? Check voor meer informatie: www.veganfestivalrotterdam.nl

BEKIJK OOK


Views

1k+

De IJssalon verkoopt speciaal ramadanijs

De IJssalon verkoopt speciaal ramadanijs

Foto van 'Tara Lewis'

22 MEI 2018

De IJssalon in Rotterdam verkoopt tijdelijk speciale smaken voor de ramadan, zoals pistache met doloma koekjes, yoghurt met vijgen, honing en dadels en baklava. De smaken zijn verkrijgbaar op donderdag, vrijdag en zaterdag, tijdens de uitgebreidere openingstijden. De ramadan, de islamitische vastenperiode is dit jaar van 16 mei tot en met 14 juni.

Doorscheppen

Het is het tweede jaar dat de ijszaak speciaal voor de ramadan langer open blijft en extra smaken heeft, vertelt Dalia Landsmark, mede-eigenaar van De IJssalon. ,,Mijn schoonzus, die eigenaar is van De IJssalon op de West-Kruiskade, is eigenlijk begonnen met langer openblijven. Vorig jaar was het een groot succes, er waren dagen dat we tot half drie door bleven scheppen. Eigenlijk is er 's nachts in de stad niet veel te doen voor mensen die meedoen aan de ramadan."

Langer open

Van donderdag tot en met zondag is De IJssalon aan de Meent tot twee uur 's nachts geopend. De vestiging aan de West-Kruiskade is die dagen tot één uur open. Beide zaken zijn op de andere dagen tot 12 uur geopend, zoals gewoonlijk.


Views

3k+

Kunstenaars vullen etalage Demonfuzz met Vinyl Art

Kunstenaars vullen etalage Demonfuzz met Vinyl Art Foto: Jan Kok

Foto van 'Tara Lewis'

22 MEI 2018

In de etalage van platenzaak Demonfuzz hangt sinds zaterdag een expositie van Vinyl Art. Zeven Rotterdamse kunstenaars bewerkten in totaal zesendertig platenhoezen tot een uniek ontwerp.

De Vinyl Art expositie is een initiatief van Erwin Zimmerman, eigenaar van Demonfuzz. Zimmerman: ,,Het idee is ontstaan omdat we vaak platen tegenkomen bij grote partijen platen die we inkopen waarbij de vorige eigenaar de hoes heeft bewerkt. Een snorretje op het hoofd van Prince, of een bril bij Diana Ross. Zo ontstond het idee om hoezen expres te bewerken, maar dan door kunstenaars.”

81e expositie

In de rechteretalage heeft de platenzaak altijd een themaexpositie van platenhoezen. ,,Daar ben ik altijd lang mee bezig, dit is inmiddels de eenentachtigste. Van hypnotiserende hoezen waar je wordt ingezogen, tot billen. Soms is het ook heel specifiek, zoals mensen die vóór een auto staan. Als we hoezen tegenkomen die nog goed zijn, maar de plaat ontbreekt, bewaren we deze altijd, zodat we slechte hoezen kunnen vervangen. Dat werden er op een gegeven moment honderden.”

Lastplak

Zo ontstond, inmiddels voor de tweede keer, de mogelijkheid om een expositie van bewerkte hoezen te maken. Via het collectief straatkunstenaars Lastplak werden zeven kunstenaars benaderd om mee te werken aan de expositie: Doodkonijn, Trompette de la Mort, Marcel Ruijters, Robert van der Kroft, Richard Cosh, Oxie Alien en Dace Satre Sietina. Zimmerman: ,, Het zijn allemaal Rotterdamse kunstenaars die je misschien wel kent van een tekening links of rechts in de stad. Robert van der Kroft had ik al een paar keer gesproken over een samenwerking, dus die deed ook mee. Hij is echt een jeugdheld van mij. Ik had niet kunnen voorstellen dat de tekenaar van Sjors en Sjimmie in mijn platenzaak tekeningen zou maken. Hij staat nu zelfs buiten te draaien. Terwijl dit vroeger een apotheek was waar ik snoepjes kwam halen.”

Sjors en Sjimmie

Twee maanden geleden verzamelden de kunstenaars in de platenzaak om hoezen uit te zoeken. Voor Robert van der Kroft was het een leuke variatie op zijn werk als striptekenaar (Sjors & Sjimmie, Claire). ,,Het is leuk om uitstapjes te maken zoals dit. Daarnaast zijn het allemaal vrienden van me, dus het is leuk om samen iets te kunnen doen.” Hij zocht in totaal vijftien hoezen uit. ,,Van tevoren was ik van plan om mee te nemen wat me inspireerde, maar dat was uiteindelijk wel bij iedere hoes.”

Overtrekvel

De technische kant was volgens Van der Kroft nog het lastigst. ,,De meeste platenhoezen zijn afgewerkt met een plastic laagje, daar blijft de verf niet meteen goed op plakken.” Richard Cosh gebruikte een combinatie van spuitbussen, acrylverf en stiften voor zijn ontwerp. ,,Maar eerst schetste ik op een overtrekvel of wat ik voor ogen had mogelijk was en goed uitkwam. Het is geen vel papier, dus het moet in één keer goed zijn.”

Grease

Wat betreft Michael Engelaan, mede-eigenaar van Demonfuzz is de hoes van Grease op dit moment zijn favoriet. ,,Maar dat kan per dag verschillen. Ik vind ze allemaal prachtig geworden.” Voor hem zijn de exposities, die hij samen met Zimmerman maakt, een creatieve uitlaatklep. ,,Het is een van de leuke bijkomstigheden van het handelen in platen en een rode draad geworden in het uitzoekwerk.”

Andy Warhol

De hoezen blijven zo’n twee maanden hangen. Zimmerman: ,,Daarna is het weer tijd voor iets nieuws. In de zomer verkleuren ze ook sneller.” Vanaf volgende week zijn de hoezen te koop. ,,Als Andy Warhol ooit een platenhoes had bewerkt geven ze daar nu een godsvermogen voor, puur omdat het een Warhol is. Door gerenommeerde artiesten te vragen een hoes te bewerken krijgen, stijgt hij dus in waarde.”

BEKIJK OOK


Views

800+

Plakactie met ‘pasfotokunst’

Ko de Kok met één van de bewuste ‘mysterieuze’ pasfotokunst-posters. Foto: Iris Bergman

Foto van 'metronieuws'

17 MEI 2018

Rotterdammer Ko de Kok tekent gevonden pasfoto's na met kleurpotlood op papier, inclusief beschadigingen. Nu is hij op zoek naar de mensen achter de foto.

Door Ilja Post

Die zoektocht duurt inmiddels al zo’n twee jaar. Eerder beplakte De Kok de stad al met allerlei kopieën van zijn fotorealistische potloodtekeningen op schilderijformaat. Ze hingen in Spangen, op Zuidplein, het Museumpark. Helaas zonder succes. Niemand meldde zich. Dus besloot De Kok onlangs een nieuwe plakactie te starten.

Geheimzinnig

Of hij dit keer meer succes heeft bij het vinden van zijn muzen valt echter te betwijfelen. Op de geheimzinnige posters staat enkel de beeltenis van de geportretteerde man, vrouw of kind in kwestie. Telefoonnummer of website ontbreken. Weinig kans dus om met de maker in contact te komen.

De reden om er niks bij te zetten, is echter geen foutje. De Kok heeft zijn gegevens bewust weggelaten. “Ik wil deze posters blijven plakken tot het begint op te vallen en mensen erover beginnen te praten. Het liefst creëer ik er een soort mythe omheen.”

Pasfoto-kunst

Een groot geheim dat hij de man achter de pasfotokunst is, is het echter ook weer niet. Sterker, via zijn website roept hij een ieder op mee te zoeken naar de mensen achter de foto’s die vrijwel allemaal gevonden zijn in of om Rotterdam.

“Bij de kassa, de incheckpoortjes van tram of metro of gewoon ergens random op straat”, aldus De Kok die inmiddels over de honderd van dergelijke pasfoto’s in zijn bezit heeft. “Vrienden weten nu dat ik ze spaar, dus de collectie groeit nog steeds.”

Expositie

Eenmaal gevonden hoopt hij de geportretteerden te verleiden nogmaals een pasfoto af te staan die hij dan weer kan natekenen. Of zelfs om een kleine bio te schrijven dat iets meer over hen prijsgeeft. Sowieso zijn er plannen voor een expositie. Alleen de titel heeft hij nog niet paraat.

“Het zou tof zijn als ik de expo ‘Found!’ kan noemen. Maar dat werkt alleen wanneer die mensen ook echt gevonden worden. Allemaal goed zoeken dus maar.”

Ben je of ken je één van de geportretteerden? Meld je dan op www.kodekok.nl.

BEKIJK OOK


Views

700+

Grootste schip ter wereld terug in Rotterdam

Grootste schip ter wereld terug in Rotterdam. Foto: Nadine Vos

Foto van 'Tara Lewis'

16 MEI 2018

Even na middernacht arriveert donderdagochtend de Pioneering Spirit – het grootste schip ter wereld – in de Prinses Alexiahaven. Daarmee krijgt FutureLand dit pinksterweekend er een extra attractie bij. Het informatiecentrum over de haven van Rotterdam is dan ook het hele weekend (inclusief maandag) open.

Megaklus

De Pioneering Spirit is vanaf 17 mei tijdelijk terug op haar ligplaats in de Prinses Alexiahaven, na een megaklus in de Zwarte Zee. Daarmee is het grootste schip ter wereld weer te bezichtigen vanaf de rondvaart met de FutureLand Ferry. Tijdens dit pinksterweekend gooit de rondvaartboot dagelijks de trossen los om 12.00, 14.00 en 15.30 uur. Reserveren van rondvaarten kan via futureland.nl. De offshore-gigant blijft tot 27 mei liggen.

Kunstje

De Pioneering Spirit kent een kunstje dat geen enkel ander vaartuig beheerst: complete boorplatforms in één keer uit zee tillen en meenemen. De catamaran beschikt daarvoor over 65 meter lange hefbalken die 48.000 ton kunnen liften. Daarmee is dit hefschip de sterkste en grootste krachtpatser ter wereld. Daarnaast beschikt het over een ‘lasfabriek’, waar 24 meter lange pijpstukken aan elkaar gesmeed worden. Op die manier kan het schip zes tot acht kilometer pijpleiding per dag op de zeebodem leggen, tot een diepte van wel 3500 meter. De Pioneering Spirit is 382 meter lang en 124 meter breed. Dat is vergelijkbaar met acht voetbalvelden naast elkaar.

FutureLand is 19, 20 en 21 mei geopend van 11.00 tot 17.00 uur.


Views

2k+