Knuffels en cupcakes in Rotterdams eerste kattencafé

24 september 2016 om 10:04 door Ilja Post
Knuffels en cupcakes in Rotterdams eerste kattencafé
Eigenaresse Freddy. / Vincent van Dordrecht

Nee, zomaar de deur open zwiepen zoals in een normaal café is er niet bij. ‘Ze’ zouden maar eens de benen kunnen nemen. Pixel bijvoorbeeld, de spierwitte kater die zich bijna expres boven de verlengde entree lijkt te hebben gepositioneerd. Zijn dikke, witte haren als een levende rollade tussen de houten openingen geperst; de teaser. En dan, net nadat je de eerste deur hebt gesloten en je opmaakt de tweede te openen, klinkt er een gebiedend: ‘eerst handen wassen!’

Freddy Haumann, eigenaresse van Pebbles Kitty Cat Café aan de Hooghstraat, de stads eerste en het grootste kattencafé van het land, bewaakt haar schatjes goed. „Aaien is prima, maar dan wel hygiënisch. Eén vervelend kattenvirus en dit café is direct een grote ziekenboeg. Dat wil ik de poesjes niet aandoen. Zij wonen hier, de bezoekers zijn ‘slechts’ te gast.”

Ergens geen vreemde gedachte. Want de acht katten die er momenteel vertoeven, gaan de komende tijd heel wat graaiende en aaiende handen tegemoet. Een kattencafé bezoek je immers niet om alleen naar die beestjes te kijken. Je wilt ze ook aaien, met ze spelen en knuffelen, je hoofd in hun vacht begraven. Misschien een beetje liefde afdwingen…?

Katten de baas

Dat laatste vooral niet, aldus Freddy. „Zomaar een kat op schoot zetten mag niet. Je moet wachten tot ze zelf zin hebben in een kroelpartij. Want ja, het blijven wel katten, hè?” Mensen die verwachten even aan te schieten om wat knuffeltijd te scoren, komen dan ook wellicht bedrogen uit. En om nu een kwartier lang een kattenspeeltje in het gezicht van Tyson, Pixel, Giny of Roffa te bungelen… „dat is misschien ook niet zo rustgevend.”

Daarom kun je in het kattencafé ook gewoon terecht voor de ‘normale’ café-dingen: een bakje koffie, een zoete hap, het lezen van een magazine of wat werken op de laptop. „Maar dan dus wel in een fijne huiskamersetting, omringd door katten”, aldus Freddy.

En door dingen die katten of hun baasjes of bazinnen zelf fijn vinden: krabpalen, zichzelf vullende waterbakjes en die ene kalender – ‘Mooie mannen met asielkatten’; porna bedoeld om meer bewustzijn te creëren voor katten die minder geluk hadden dan de poezenbeesten die Freddy heeft rondlopen.

Zwerfkatten

Freddy: „Want dat is misschien nog wel de grootste reden dat ik Pebbles Kitty Cat Café ben gestart: bewustwording creëren voor zwerf- en asielkatten. Een groot deel is afkomstig van Stichting Dierenasiel Sliedrecht. De katten die het café nu bevolken, blijven. Hopelijk voorgoed. Maar tegen bezoekers die nog geen kat hebben, en na een bezoek aan ons daar wel aan denken, zou ik willen zeggen: haal er één uit het asiel. En kom bij ons kijken hoe leuk en uniek katten zijn.”

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!