Liefde is.. preventief in relatietherapie gaan?

Foto van 'Lisa Vermeij'

10 FEB 2018

Met Valentijnsdag voor de deur is het voor veel mensen toch wel het moment om hun geliefde in het zonnetje te zetten. Maar het is misschien ook tijd om even stil te staan bij je relatie. Want liggen jullie nog steeds op één lijn? Hebben jullie nog dezelfde wensen en hetzelfde toekomstperspectief? Tijd om te checken hoe je relatie ervoor staat!

We willen het allemaal een gelukkige en liefdevolle relatie, zonder al te veel ruzie. Maar zeg eens eerlijk: hoe investeer jij eigenlijk in een goede relatie? Een carrière, vrienden en familie, sporten en dan moet je ook nog aan je relatie werken. Werken? Ja je staat er misschien niet bij stil, maar een goede relatie is niet vanzelfsprekend. Grote kans dat je wel jaarlijks naar de tandarts gaat, je auto laat keuren en wat uurtjes in de sportschool doorbrengt, maar wat doe je om je relatie in topvorm te houden?

Opmars jonge stellen

Als het even niet lekker loopt in je relatie denk je misschien niet gelijk aan therapie. ,,Want dat is toch iets wat alleen stellen doen die al twintig jaar getrouwd zijn?” Nou, niet dus. Verschillende relatietherapeuten zien de laatste jaren steeds meer jonge stellen in hun praktijk. Psycholoog en relatietherapeut Erwin Smidt heeft zijn eigen praktijk in Amersfoort en heeft de laatste jaren twee duidelijke trends gezien. ,,Wat ik de laatste tijd steeds vaker zie is dat er meer mannen zijn die contact opnemen. Een andere trend is dat ik behoorlijk veel jonge mensen zie, geen veertigers maar mensen tussen de 25-30 jaar,” zegt Erwin Smidt aan Metro. ,,Mannen nemen steeds vaker het initiatief en willen bewust aan hun relatie werken.”

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

De lat ligt te hoog

Volgens Erwin Smidt hebben jongeren van deze tijd, hogere verwachtingen. ,,Alles moet perfect zijn. Als het even niet perfect is, dan maken ze zich zorgen. De lat ligt vaak heel erg hoog en dan komen er discussies, vaak over de kleinste dingen. Maar op den duur kunnen die irritaties wel tot een groter probleem leiden, en dat kan voor teleurstellingen en problemen binnen je relatie zorgen.” Ook social media kan van invloed zijn. ,,Op social media lijkt het allemaal perfect. Als je dat gaat vergelijken met je eigen leven, dan raak je gegarandeerd teleurgesteld.”

Terugkerende conflicten?

De redenen dat mensen bij een relatietherapeut aankloppen zijn heel verschillend. Terugkerende conflicten en problemen als vreemdgaan, sleur, komst van een kind, carrière switch, ziekte, heftige gebeurtenis, problemen met intimiteit, uiteenlopende dromen en verwachtingen, het kunnen allemaal aanleidingen zijn waardoor een relatie onder spanning komt te staan. En je uiteindelijk steeds verder van je partner verwijderd raakt. Gevaarlijk, want volgens relatiecounselor Joke van Buro Nij zijn verbinding en veiligheid ‘the keys’ voor een goede relatie.

Niet met elkaar en niet zonder elkaar

Het kan net zo goed zijn dat er niet een duidelijk probleem is te benoemen, maar dat er wel veel frictie ontstaat in een relatie. Misschien ken je wel een stel in je omgeving: ze kunnen niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar. Ze hebben vaak ruzie, maar er is nooit een duidelijke aanleiding te vinden.

Joke legt uit dat het elke relatie bepaalde patronen heeft, maar soms is het goed om stil te staan bij hoe alles gaat. Achter de meeste handelingen zit ook een bepaalde behoefte. ,,Stel, je hebt altijd kritiek op hoe je partner het huishouden doet. Dan kun je blijven mopperen, maar beter is om uit te zoeken wat er achter zit en waar je onvrede vandaan komt. Het gaat niet om de dagelijkse ‘gedoetjes’, maar om de laag die eronder zit.”

Lig jij wel eens wakker van je relatieproblemen? Foto ter illustratie: pexels

Discussies zijn juist gezond!

Wat moet je doen voor een gelukkige relatie? Het is de vraag die Joke dagelijks krijgt. ,,Veel stellen vinden wel dat er iets moet gebeuren, maar ze weten niet hoe of ze willen geen therapie.” Vroeger hing er rond het woord therapie ook een beetje een stigma, je ging in therapie als er ‘iets niet goed was’. Maar tegenwoordig wordt het gelukkig steeds normaler om in therapie te gaan. Joke vertelt dat er zelfs gemeentes zijn die relatieondersteuning vergoeden.

Beide relatietherapeuten leggen uit dat zelfs bij een perfecte relatie ook discussies horen. ,,Af en toe heb je gewoon strijd, maar de kunst is om daar goed mee om te gaan. Op het moment dat er sprake is van een situatie dat elke keer weer aanleiding is voor dezelfde soort ruzies, dan kan het even vastlopen in je relatie. ,,Dit kun je vaak herkennen als je buitenproportioneel emotioneel reageert en je merkt ‘daar gaan we weer’” zegt Joke.

‘Mijn hart was verbrijzeld’

Bij Sandra (26) en haar vriend Erik (32) liep het een tijdje geleden vast, of beter gezegd de relatie liep helemaal stuk. Zo’n drie jaar geleden, net na de geboorte van hun eerste kindje kwam Sandra er achter dat haar man al een jaar lang vreemdging met een collega. ,,Mijn hart was verbrijzeld, ik was niet meer voor rede vatbaar en ik zette hem de deur uit.” Erik had heel erg veel spijt van zijn acties en wilde er alles aan doen om het goed te maken. Zijn noodkreet was relatietherapie en dat bleek uiteindelijk de redding van hun huwelijk. ,,Je leert jezelf beter als persoon kennen, maar ook elkaar. Je begrijpt beter waar dingen vandaan komen en waarom iemand op een bepaalde manier reageert. Ook is het heel fijn om te praten met iemand van buitenaf. De relatietherapeut stelt open vragen en kijkt naar beide verhalen.”

Sandra kwam niet alleen dichter tot zichzelf, ze kwam langzaam ook weer dichter bij Erik. Langzaam leerde ze elkaar weer vertrouwen. Inmiddels zijn ze getrouwd en hebben ze er een tweede dochter bij. ,, We voelen elkaar nu beter aan. Ik kan weer van zijn knuffels en seks genieten en heb het gevoel dat we nu weer een team zijn.” Of het nu altijd goed gaat? ,,We hebben nog steeds wel af en toe ruzie hoor, maar we weten nu wel veel beter hoe we met elkaar om moeten gaan. We communiceren heel anders en begrijpen elkaar beter.”

Sandra en Erik zijn inmiddels getrouwd. Foto ter illustratie: Pexels

Relatie-APK

Relatietherapie heeft lange tijd het stigma gehad van iets negatiefs, want als je in therapie bent, dan zou er wel iets niet kloppen. Joke ziet relatietherapie juist als iets positiefs. ,,Vaak gaan mensen pas actie ondernemen, als er echt iets aan de hand is, maar dan is het eigenlijk al best laat.” Juist als je relatie goed gaat, wil je dat het goed blijft gaan. ,,Waarom zou je dan niet wat handvaten aangrijpen om je relatie nog sterker te maken? Zie het als een soort APK voor je relatie!”

‘Ik voelde me weer helemaal verliefd’

Mandy (27) en haar vriend  (30) zijn bijna 4,5 jaar samen en verwachten in het voorjaar hun eerste kindje. Het ouderschap heeft grote gevolgen voor een relatie en zowel Mandy als haar vriend hadden allebei bepaalde onzekerheden waar ze door alleen samen te praten niet uit kwamen. Ze wilden elkaar niet kwetsen, maar liepen allebei op hun tenen. De aanstaande ouders besloten om eens met een relatietherapeut te praten en vooral de eerste keer was best spannend voor Mandy. ,,Op de een of andere manier was ik bang om van haar te horen te krijgen dat we beter uit elkaar konden gaan.” Gelukkig bleek het tegendeel waar. ,,De eerste sessie was heel heftig, maar we waren juist veel dichter bij elkaar gekomen. Ik voelde me zelfs weer helemaal verliefd, omdat ik mijn partner nog beter had leren kennen.”

De komst van een kindje kan heel wat onzekerheden en spanningen mee brengen. Foto ter illustratie: Pexels

De therapeut stelde niet alleen maar vragen, maar liet het stel ook oefeningen doen. ,,Tijdens een van de oefeningen moest mijn vriend heel hard schreeuwen. Dat klinkt heel makkelijk, maar hij hield zich steeds in. De therapeute moest hem echt boos maken. Toen dat gebeurde kwam er echt een oergevoel naar boven en dat maakte heel veel los. Dat was heel bijzonder om te zien.”

Alleen in relatietherapie? Dat kan ook!

En mocht jij nou graag naar een relatietherapeut willen, maar kun je partner maar niet mee krijgen? Ga dan gewoon lekker alleen! Zowel Joke en Erwin zien in hun praktijk steeds vaker dat mensen alleen komen. Als de ene partner de stap heeft gezet om daadwerkelijk te gaan, is dat voor de ander vaak toch een teken dat ze niet achter kunnen blijven. ,,Ga vooral niet teveel dwingen, ze komen dan meestal wel vanzelf!”


Views

300+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

Hoe ga je als reality-ster om met roem?

Foto van 'Jeroen Haverkort'

17 FEB 2018

‘De tv-zender en de productiemaatschappij hebben mijn leven laten ontsporen. Ik voelde me net een pop. Wilden ze op tv een hysterische Barbie dan maakten ze me zo overstuur dat ik vanzelf door het lint ging. En als ze een vrolijke Barbie wilden, beloofden ze mij hemel en aarde. Ik had jaren geleden al met ze moeten kappen.’

Was getekend, realitysoapster Samantha de Jong (28), beter bekend als Barbie, in een interview met Story. Niet lang daarna deed ze een mislukte zelfmoordpoging en werd ze met spoed naar het ziekenhuis gebracht.

Het geval Barbie staat niet alleen. De voorbeelden zijn talloos: van jonge voetballers met een gokverslaving tot artiesten die kampen met een drugsprobleem. „Mensen zoals Barbie die lang op tv te zien zijn, hebben een continue druk om te presteren en om goed voor de dag te komen”, zegt mental coach Wouter Klijn. „Steeds die camera’s in je nek, al die meningen over jou die niet altijd even leuk zijn; je moet sterk in je schoenen staan om daar goed mee om te gaan.”

Mental coach

Klijn raadt mensen die met reality-programma’s willen meedoen aan om vanaf het begin in zee te gaan met een mental coach. „Waarom wil je meedoen aan zo’n programma als bijvoorbeeld Tempation Island, wat is je drijfveer? Je weet dat je relatie onder druk komt te staan. Wat gebeurt er met je als datgene waarop je hoopt niet uitkomt? Of als het allemaal te veel wordt? Wat wil je ermee bereiken? Aandacht? Roem? Heb je daar alles voor over? In het algemeen zijn het mensen met weinig gêne, maar het scheelt nogal wat of er een stuk of tien mensen een mening over je hebben of miljoenen mensen, die naar het programma kijken en hun mening over je klaar hebben. Je gaat dingen meemaken die anderen niet snel zullen meemaken. Praat hierover met een mental coach om inzicht te krijgen. Je leert jezelf kennen, kunt van leren van praktijkvoorbeelden. Dat is natuurlijk ontzettend nuttig.”

Volgens Klijn is het voor Barbie van belang om erachter te komen wat haar in al die meningen raakt. „Vindt ze het erg om te lezen of te horen dat ze dom is? Of lelijk? Maar welk waarde-oordeel zit daar voor haar onder? Daarmee kun je vervolgens aan de slag en zorgen dat dit waarde-oordeel minder impact heeft.”

Schade

Barbie staat bijna al ruim acht jaar in de schijnwerpers. Eerst met Oh Oh Cherso en later met haar eigen reality-serie. „Ze zegt dat ze er genoeg van heeft, maar vervolgens geeft ze nog allerlei interviews”, zegt Klijn. „Ze moet rust nemen. Het is niet goed om zo lang in de aandacht te staan. Op een gegeven moment raak je jezelf kwijt en barst de ‘bubbel’. Helaas is de schade dan al opgelopen.”

Maar hoe gaat Klijn te werk als die bubbel eenmaal gebarsten is? „Barbie geeft aan dat ze die aandacht niet meer wil, maar aan de andere kant is ze die aandacht ook gewend. Ze moet erop worden voorbereid dat ze een hype is en dat daar niks ergs aan is, maar juist goed. Hypes gaan liggen, over een tijdje is iedereen dit weer vergeten. Wie heeft het nu nog bijvoorbeeld over Big Brother Bart of Terror Jaap? Haar leven is nog niet voorbij, dat moet ze zich realiseren. Wat in zo’n geval belangrijk is, zijn familie en vrienden die je ondersteunen. Maar ook zakelijk; je manager moet geen andere belangen hebben dan jij. Maar dat moet je wel inzien en dat is een heel traject.”

OVER METRO DOSSIER

Elke zaterdag vind je bij Metro verhalen over spraakmakende zaken. We kennen het, doordeweeks moet alles vlug, maar gelukkig is er in het weekend tijd om lekker lang te lezen over opzienbarende onderwerpen. Boeiend? Absoluut! Schokkend? Soms. Confronterend? Misschien. Interessant, met een knipoog en vanuit meerdere perspectieven belicht? Altijd!

Ditmaal: Waarom kijken we zo graag naar realityprogramma's? En wat voor effect heeft roem eigenlijk? 


Views

400+

Likeability of 5

Ex-chef Big Brother: Barbie slachtoffer makers soap

Samantha de Jong alias Barbie./ANP

Foto van 'Mario Wisse'

17 FEB 2018

Chef van eerste realitysoap op Nederlandse tv Hummie van der Tonnekreek over de ondergang van Barbie.

Realityster Barbie nam een paar weken geleden een overdosis drugs. De politie en haar moeder troffen Samantha de Jong, zoals ze echt heet, bewusteloos aan en brachten haar naar een ziekenhuis. Het was een zelfmoordpoging, zo verklaarde De Jong nadat ze weer was bijgekomen. ‘Overal las ik dat ik een slechte moeder ben en de hoer speel. Ik kon daar niet meer mee omgaan’.

De 28-jarige Scheveningse werd in 2010 landelijk bekend door haar zonnebankbruine verschijning in Oh Oh Cherso, een realityreeks waarin acht jongeren uit Den Haag en omgeving een aantal weken in een luxe villa in het Griekse feestoord Chersonissos werden gezet met een hoop gezuip en geseks als gevolg. Het was een van de best bekeken RTL5-programma’s ooit. Later verscheen Barbie ook in spin-off Oh Oh Tirol en in het tweede seizoen van Oh Oh Cherso, waarna ze haar eigen realityserie kreeg.

Slikken

Het negende seizoen van die serie, Samantha en Michael scheiden ermee uit, werd afgelopen jaar uitgezonden en is wat Barbie betreft het laatste. In Story ging ze vorig jaar los op RTL: ’Ik heb zóveel moeten slikken. Jarenlang hebben ze me voor de 25.000 euro die ik kreeg als een hoer behandeld. Ik voelde me net een pop. Wilden ze op tv een hysterische Barbie, dan maakten ze me zo overstuur dat ik vanzelf door het lint ging. En als ze een vrolijke Barbie wilden, beloofden ze mij hemel en aarde.’

Hartstikke fout

Hummie van der Tonnekreek, in 1999 hoofdredacteur van Big Brother, het eerste realityprogramma op de Nederlandse televisie, ziet de ondergang van Barbie met lede ogen aan. „Programmamakers willen dat er wat gebeurt in een realitysoap. Ze verkennen hun grenzen en gaan daar vervolgens overheen. Hartstikke fout. Op die manier vallen er slachtoffers.”

Hummie van der Tonnekreek.

Natuurlijk staan de makers onder druk, weet ze. „Als het niet beweegt, raakt iedereen in paniek, zo werkt dat bij tv. Maar de meeste makers weten niet hoe je dingen die leuk of grappig zijn op een andere manier voor elkaar moet krijgen dan met drank of door mensen over de rooie te jagen. Ze hebben ook niet het geduld om af te wachten tot er vanzelf wat gebeurt.”

De finalisten van Big Brother begin 2000 met (vlnr) uiteindelijke winnaar Bart, Ruud en Willem.

Psycholoog

„Ik weet niet hoe dat bij de programma’s van tegenwoordig is, maar aan Big Brother was een psycholoog verbonden. Tegen haar zei ik: ‘je houdt niet alleen die bewoners maar ook mij in de gaten, hè? Als ik gek ga doen moet je het meteen aangeven’. Want het is hartstikke verleidelijk om mensen gekke dingen te laten doen. Maar dan moet je op de vingers worden getikt. John de Mol en producent Paul Römer wilden die gekkigheid ook helemaal niet, die zeiden: ‘die kandidaten moeten gezond het huis in en er ook gezond er weer uit’.

Sperziebonen

Naar de soaps met Barbie kan ze nauwelijks kijken. „Het is een gekkenhuis: trouwen, kinderen, nieuwe borsten, scheiden... Als je acteert kun je op een gegeven moment naar huis om de sperziebonen op te zetten, maar dit is haar echte leven! Haar echte leven dat door de makers gescript wordt en op den duur dus eigenlijk niet meer bestaat. Dan raak je dus de weg kwijt. Op enig moment kun je bovendien absoluut niet meer zeggen dat iemand alles nog uit vrije wil doet en weet waar ze mee bezig is. ‘Ze wil het toch zelf?’, hoor ik dan. Onzin, dat stadium is ze allang voorbij.”

OVER METRO DOSSIER

Elke zaterdag vind je bij Metro verhalen over spraakmakende zaken. We kennen het, doordeweeks moet alles vlug, maar gelukkig is er in het weekend tijd om lekker lang te lezen over opzienbarende onderwerpen. Boeiend? Absoluut! Schokkend? Soms. Confronterend? Misschien. Interessant, met een knipoog en vanuit meerdere perspectieven belicht? Altijd!

Ditmaal: Waarom kijken we zo graag naar realityprogramma's? En wat voor effect heeft roem eigenlijk? 

Foutje gezien? Mail ons, we zijn je dankbaar


like
user_dcacd241a517f45b7d3519574ef3f8bb174467f4_avatar

Views

2k+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

Waarom we zo graag naar reality-tv kijken

Foto van 'Jelmer Visser'

17 FEB 2018

Twee echtparen met een zwaar accent die een knallende ruzie over een heg uitvechten bij meester Frank Visser, een stel met vier linkerhanden dat met steenkolenfrans een bed and breakfast in Frankrijk wil beginnen, meekijken met een stel zuipende feestbeesten op vakantie in een tropisch oord of een hyperactieve vloggende 24-jarige met een petje die met tranen in de ogen zijn relatie beëindigt. Allemaal reality-tv. De programmering op televisie puilt uit van dit soort programma’s. En dit geldt niet alleen voor de ouderwetse lineaire beeldbuis, ook de best bekeken filmpjes op YouTube vallen in deze categorie. Waarom kijken we met zijn allen zo graag naar realityprogramma’s?

Kirsten Hofman: "Het is eigenlijk schaamteloos meekijken in de keuken van een ander."

Blij van ellende

Drama. Dat is volgens Kirsten Hofman, docent mediapsychologie aan de Saxion Hogeschool Enschede, een van de redenen dat we vaak smullen van reality-tv. „Mensen voelen zich beter wanneer ze kijken naar programma’s waarin gepimpte plastic vrouwen te pas en te onpas vreemdgaan met minstens zo gebruinde gewaxte mannen of knallende burenruzies over recht van overpad. Dit soort extreme situaties betrek je onbewust op jezelf en je eigen leven. Je eigen leven, waarin je een stabielere relatie hebt met je partner of je buren, voelt hierdoor ineens zo slecht niet meer.”

„Mensen houden van drama. Drama heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Dit gebeurde al in de oudheid in de amfitheaters en het Colosseum. Feitelijk is er niks veranderd. Het is eigenlijk schaamteloos meekijken in de keuken van een ander. Heel kort door de bocht worden we eigenlijk blij van de ellende van anderen.”

Spiegelneuronen

Maar waarom voelt de ellende van anderen zo goed? Volgens de mediapsycholoog is de verklaring hiervoor eenvoudig. „Wanneer we kijken naar andere mensen worden onze spiegelneuronen actief. Deze neuronen zorgen ervoor dat we ons kunnen inleven in anderen. De gevoelens en gebeurtenissen van de mensen op televisie projecteren wij in een oogwenk op onszelf. We denken heel kort dat dit onszelf overkomt. Zodra je direct daarna beseft dat deze nare zaken jou bespaard blijven, voel je vanuit je onderbewustzijn een soort van opluchting. Deze opluchting voelt prettig.”

Het onderbewustzijn heeft een gigantische invloed op het bewustzijn. „Het effect van spiegelneuronen zie je ook bij Funniest Home Videos, wanneer iemand een harde smak maakt. Onze spiegelneuronen maken ons een fractie van een seconde wijs dat we echt vallen, daardoor vertrekt ons gezicht bij het aanschouwen van de val. Direct daarna komt het besef dat dit ons niet is overkomen en hierdoor raken we opgelucht. En dat uit zich vaak in gelach.”

De gouden formule

Een goede realityserie heeft een aantal vaste ingrediënten, legt Hofman uit. „Het eerste ingrediënt is herkenbaarheid. Nu is een serie met volstrekt normale mensen die volstrekt normale dingen beleven heel erg saai, dus het moet wel een stukje ’extremer’ zijn dan het normale dagelijkse leven.” Het tweede ingrediënt komt rechtstreeks uit de theater- en filmwereld: namelijk drama. „Er moet ’iets’ gebeuren, het liefst iets met conflicten of iets controversieels. Combineer dit drama met de herkenbaarheid en je hebt de gouden formule te pakken.”

Toch scoort het ene realityprogramma beter dan het andere, hoe zit dat dan? „Onderwerpen die het bijvoorbeeld altijd goed doen zijn (buren)ruzies, vreemdgaan of baanverlies. Door deze herkenbare situaties uit te vergroten, speel je in op de angst van de kijker en zullen zij sneller geneigd zijn om verder te kijken.”

Dit soort series volgt eigenlijk dezelfde verhaalstructuur als een roman of een film. Er moet een intro, kern en slot in zitten. Zonder plot, conflict en een goed verhaal zal er niemand naar kijken. Kijkers haken af omdat het veel te saai is. De beste shows focussen zich op ’dit wil ik hebben’ of ’ik ben blij dat dit mij niet overkomt’. „Ik Vertrek is eigenlijk een combinatie van beide: veel mensen fantaseren over emigreren en eigen baas worden. Maar als deze mensen vervolgens worden geconfronteerd met een taalbarrière, kapotte riolering en gigantische kostenposten dan is het gauw klaar met de droom om een bed and breakfast in Frankrijk te beginnen”, licht Hofman toe.

Maakt dit leedvermaak gelukkig? 

We kijken dus graag naar de ellende van anderen, maar worden we daar nu écht gelukkig van? Hofman: „Onderzoek wijst - ironisch genoeg - uit dat mensen die naar reality-tv en soaps kijken ongelukkiger zijn dan mensen die hier helemaal niet naar kijken.” Kijken mensen die ongelukkig zijn meer naar reality tv of veroorzaakt reality-tv voor ongelukkigere mensen? „Dat is een beetje een kip en het ei-verhaal; de zaken hebben met elkaar te maken maar het is niet helemaal duidelijk wat nou de oorzaak en het gevolg is, eigenlijk is het een soort vicieuze cirkel”, vertelt Hofman. „Het kijken naar veel reality-programma’s verandert je belevingswereld. Als jij vaak mensen ziet vreemdgaan, wordt dit steeds normaler voor je. Een gevolg hiervan is de kijkers zelf vaker vreemdgaan en vaker denken dat anderen vreemdgaan.”

Betekent dit dat we helemaal niet meer van dit soort programma’s mogen genieten? Kirsten Hofman reageert ontkennend. „Nee hoor, je kunt er best van blijven genieten. Het belangrijkste is alleen wel dat je realiseert dat er bij reality-tv heel erg veel gescript, geëdit en geframet is. Het klinkt als een open deur, maar als een real life-serie de naam ’real life’ draagt, heeft het niks met het gemiddelde leven te maken. Niet de deelnemers, maar de programmamakers bepalen hoe iemand wordt neergezet. Met montage kan je nét even dat ene genânte momentje gigantisch uitvergroten. Muziek, geluidseffecten of een voice-over kunnen deze richting nog sterker benadrukken. Kinderen tot een jaar of vier denken dat tekenfilms en sprookjes echt zijn en sommige volwassenen denken dat reality tv ’echt’ is. Natuurlijk probeert de serie jou te laten denken dat het echt is maar een realityserie komt net zo dicht bij de realiteit als een tekenfilm.”

OVER METRO DOSSIER

Elke zaterdag vind je bij Metro verhalen over spraakmakende zaken. We kennen het, doordeweeks moet alles vlug, maar gelukkig is er in het weekend tijd om lekker lang te lezen over opzienbarende onderwerpen. Boeiend? Absoluut! Schokkend? Soms. Confronterend? Misschien. Interessant, met een knipoog en vanuit meerdere perspectieven belicht? Altijd!

Ditmaal: Waarom kijken we zo graag naar realityprogramma's? En wat voor effect heeft roem eigenlijk? 

Foutje gezien? Mail ons, we zijn je dankbaar


Views

900+

Meer dan een kwart kent partner via internet

Foto: ANP

Foto van 'Metro'

10 FEB 2018

Meer dan een kwart van de Metro-lezers, die reageerden op onze Valentijns-enquête, leerde zijn partner online kennen. Met maar liefst 27 procent is dit bijna een verdubbeling vergeleken met vier jaar geleden. Toen bleek uit CBS-cijfers dat nog maar 13 procent zijn relatie online opduikelde. Als opduikelplekken nummer twee en drie werden ‘via vrienden’ en ‘bij het uitgaan’ genoemd.

Jong trouwen

Uit het onderzoek, dat werd ingevuld door 425 Metro-lezers, bleek ook dat onze lezers het liefst vrij jong trouwen. Meer dan de helft wil trouwen als ze (de vragenlijst werd vooral door vrouwen ingevuld) tussen de 25 en 30 jaar oud zijn. In werkelijkheid trouwen vrouwen op dit moment gemiddeld op hun 31ste en mannen als ze 34 jaar zijn.

Als het even minder goed loopt in de relatie, lossen de meeste van onze lezers dat op door er met hun partner over te praten. Relatietherapie is voor ruim één op de tien een serieuze optie, maar nog maar net twee procent is er ook echt aan begonnen. Uit de wordcloud van meest genoemde redenen voor de therapie komt één hoofdreden tevoorschijn…

Foutje gezien? Mail ons, we zijn je dankbaar


Views

400+

Likeability of 5

Relatiesleur? Slaap eens een keer naakt!

In de winter misschien een beetje koud, stellen die naakt slapen schijnen wel een stuk gelukkiger te zijn. Benieuwd naar andere relatieboosters? Lees snel verder. Foto; Colourbox

Foto van 'Lisa Vermeij'

10 FEB 2018

Mocht je roze wolk een beetje aan het weg ebben zijn en kan je relatie wel een boost gebruiken? Volgens Amerikaans onderzoek gaan de meeste mensen scheiden in augustus en maart. Tijdens deze grauwe wintermaanden kan je relatie misschien wel een boost gebruiken. Wij hebben de beste tips voor je op een rij gezet.

Positieve en negatieve interacties

Paulien Timmer is relatiedeskundige en interviewde voor haar boek ‘Lang en Gelukkig: Huwelijkswijsheden' zo’n honderd stellen die al veertig jaar gelukkig getrouwd zijn. Ook volgde ze bij relatiewetenschapper John Gottman in Amerika diverse opleidingen. De belangrijkste les die ze van hem heeft geleerd? ,,Sommige mensen denken dat je in een gelukkig huwelijk geen ruzie en onenigheden kunt hebben. Het gaat niet om de hoeveelheid onenigheden, maar om de verhouding tussen positieve en negatieve momenten. De ratio is twintig positieve interacties tegenover één negatieve. Stel je bent op een dag drie keer gemeen tegen elkaar, dan moeten daar eigenlijk zestig positieve interacties tegenover stellen. Dat hoeven echt geen grote dingen te zijn hoor. Een glimlach is ook al waardevol.”

Gouden tips voor een goede relatie

Kijk, het is eigenlijk misschien best logisch dat je – als je je relatie een beetje leuk wilt houden - tijd voor elkaar maakt, lief bent en regelmatig seks hebt. Maar Paulien legt uit waarom deze elementen zo belangrijk zijn en geeft je nog een paar extra tips!

  • Zoen iedere dag 6 seconden met elkaar.
    Zes seconden zijn precies lang genoeg om het knuffelhormoon op gang te brengen. Als je toch bezig bent? Probeer dan ook langer dan twintig seconden te knuffelen.
     
  • Quality time! Maak tijd voor elkaar.
    ,,Je hoeft echt niet gelijk een weekendje weg, maar zorg dat de basis goed is. Drink bijvoorbeeld elke dag een kopje koffie met elkaar. Probeer een dagelijks ritueel in te bouwen. Ik sprak een keer met een stel dat elke vrijdagavond samen ging dansen in de woonkamer! Juist die rituelen zijn belangrijk!”
     
  • Kies voor een gezamenlijke hobby.
    ,,Je kunt wel samen naar de sportschool gaan, maar dan ga je toch allebei een eigen weg. Beter is om een gezamenlijke passie te zoeken of iets te doen wat jullie altijd al hebben willen doen (kookcursus, leren surfen, salsa dansen). 
     
  • Zeg drie keer per dag dankje voor de dingen die je partner (voor jou) doet.
     ,,Het kunnen allemaal dingen zijn die vanzelfsprekend zijn, die hij of zij gewoon moet doen. Maar dankbaarheid heeft magische krachten, en wanneer je je dankbaarheid uitspreekt, verandert er iets in jullie relatie.” 
     
  • De ‘5 minuten verliefd vragen’.
    Spreek je verliefdheid naar elkaar uit. Het moment dat je net op elkaar verliefd bent is vaak het leukst omdat je dan continu aan elkaar denkt. Volgens Paulien is het belangrijk om die gedachten vast te houden, want ze bepalen je gevoel. En, vergeet niet: iedereen vindt het leuk om complimenten te krijgen. Paulien geeft het advies om de volgende vragen positief in te vullen: ‘Ik voelde me zo... toen hij…’, ‘Ik ben zo blij dat hij…’, ‘Ik vond het moment dat hij vandaag...’ ‘Ik hou ervan dat wij samen...’ 
     
  • Verstop 1 keer per week een briefje op een ongewone plek.
    ,,Hoewel het maar heel weinig tijd kost, kan briefjes verstoppen iets veel groters toevoegen aan je relatie: een gevoel van onvoorspelbaarheid. Je weet niet waar het volgende briefje is, wanneer je dat gaat vinden, en wat erop staat. Aangezien verveling leidt tot een groter gevoel van afstand tussen jullie, sla je met deze booster twee vliegen in één klap: je uit waardering en liefde in de briefjes, en je relatie gaat een stuk minder snel vervelen.”
     
  • Seks!
    ,,Je zou het bijna vergeten, maar seks is datgene wat jullie relatie tot een romantische relatie maakt, meer dan alleen vriendschap.” Het hoeft heus niet elke dag, maar probeer er ondanks een druk leven toch tijd voor te maken.
     
  • Slaap eens een keer naakt!
    Uit een recent onderzoek in Groot-Brittannië kwam naar voren dat de stellen die naakt slapen, veel gelukkiger zijn in hun relatie dan de stellen die hun slaapshirt weer aan deden. Of dat nou een oversized Mickey Mouse t-shirt is of een zijden lingerie setje: naakt slapen is toch het beste. 

likelovedislike
user_a69f02fc932d096ea2d47cf33db12c6bf2b1b06f_avataruser_7b002375a4839201713b4b474632a09fe839457e_avataruser_54f61343802019326c2e13d62b835fcd432fc35e_avatar

Views

1k+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

Fijne tips van reisfanaten Chloë en Christiaan

Chloë Sterk (links) en Christiaan Triebert (rechts)

Foto van 'Jelmer Visser'

27 JAN 2018

Chloë Sterk (28) is de oprichtster van DailyNonsense en gaat het liefst alleen op reis. Ze is onder andere in Verenigde Staten, India, Zuid-Amerika en Zuid-Afrika geweest. Op haar platform wil zij haar lezers kennis laten maken met de echte culturen van landen die de meeste toeristen links laten liggen. Haar doel? Lokale initiatieven ondersteunen en de plekjes in de wereld laten zien die niet in de standaard reisgidsen staan.

De in Leeuwarden geboren Christiaan Triebert (26) reist al sinds zijn middelbareschooltijd naar alle uithoeken van de wereld. Dit doet hij bij voorkeur liftend. Hij is in ruim 85 landen geweest inclusief enkele niet erkende. Als onderzoeksjournalist bij het internationaal gerenommeerde Bellingcat geeft hij lezingen over de hele wereld over geo-locating. Dit is het traceren van (oorlogs)beelden aan de hand van visuele sporen en Google Maps.

Chloë Sterk in Varanasi, India ©Max Terwindt Photography

Alleen op pad

„Mijn liefde voor reizen is ontstaan toen ik alleen naar Kaapstad was.” vertelt Sterk. „Ik leefde toen een aantal weken aan het strand en leerde allemaal nieuwe mensen kennen. Dit was echt een verademing. Alleen reizen heeft heel veel voordelen. Je leert uit je schulp te kruipen, wordt er zelfstandiger van en je houdt altijd de controle. Ik kan het iedereen aanraden. Van nature ben ik best wel een einzelgänger en dit past dus perfect bij mij. Het is een misvatting dat elke reisfanaat altijd maar vaste reisgenoten moet hebben.” Sterk reist graag naar niet alledaagse plekken en heeft onlangs een rondreis gemaakt door de Indiase deelstaat Arunachal Pradesh. Daarnaast ging zij naar Tunesië nadat het Ministerie van Buitenlandse Zaken een negatief reisadvies gaf.

Liftend door Afrika ©Christiaan Triebert

Liftend de weg op

„Als het kan ben ik continu op pad.” licht Triebert toe. „Ik ben nu net terug uit Kirgizië en vertrek morgen naar Istanboel. Deze eigenschap heb ik altijd al gehad. Ook op de middelbare school toen ik weinig geld had deed ik dit al. Het liften is ooit begonnen uit noodzaak omdat we waren gestrand in Hongarije. Daarna ging ik ook liften zonder dat hier een financiële reden voor was. Liften geeft een unieke inkijk in andere landen. Je ontmoet een dwarsdoorsnede van de maatschappij; van drugsdealers in Marseille tot vrachtwagenchauffeurs in Soedan. Tijdens het liften ontmoet je mensen op een hele andere manier dan wanneer je een vliegtickets zou boeken. Ik kan het iedereen aanbevelen.”

Chloë op haar reis door Arunachal Pradesh, India ©eigen foto

Heimwee

De reis naar Arunachal Pradesh in India, gelegen nabij de grens met China, was voor Sterk niet altijd makkelijk, de andere cultuur, de groep onbekenden en de tijdsduur braken haar na een poosje wel op. „Ik heb niet snel last van heimwee maar had tijdens mijn reis naar India toch even een momentje. Je moet je beseffen, het is een compleet andere wereld, ik kende er niemand, ik was niet gewend om alleen maar rijstgerechten te eten en omdat er nauwelijks toereikend internet was, werd mijn wereld erg klein. Zelfs met geld op zak zijn je keuzes net zo 'beperkt' als die van iedereen op die plek."

„Op een gegeven moment zat ik er best wel doorheen. Ik wilde naar huis. Toen ik dit wilde aankaarten was ik bang dat mijn reisgenoten me een ‘verwend westers prinsesje zouden vinden dat zich aanstelde maar ik werd juist ongelofelijk door ze gesteund. Dit verbaasde me heel positief, heb ik ongelofelijk veel energie uit gehaald en daarna heb ik de reis ook afgemaakt. Ik word al blij als ik op het vliegveld ben, mensen merken dat ook echt aan mijn gemoedstoestand. Reizen maakt mij vrolijker en gezelliger.”

In de achterbak van een truck ©Christiaan Triebert

Improviseren

Triebert reisde in de schoolvakantie toen hij van vijf naar zes vwo ging met een interrailticket door Europa. Door wat onhandigheden was hij met zijn vrienden gestrand in Hongarije zonder geld. Het schooljaar begon echter weer snel en toen besloten de jongens te gaan liften. „Liften was de enige optie voor ons. Dit leek in het begin een hopeloze zaak, we hebben een dag in de berm gekampeerd. Na een paar dagen pikte een auto ons op. Zij namen ons mee naar Krakow, hier mochten we helemaal voor niets eten en slapen. Ook kreeg ik medische hulp omdat ik een infectie had opgelopen nadat we in Moldavië waren achtervolgd door honden."

„Ik was enorm dankbaar vroeg het vriendelijke Poolse stel toen: ‘Hoe kunnen we jullie ooit terugbetalen?’ De vrouw antwoordde: ‘Wij hebben in Turkije in dezelfde situatie gezeten als jij. Toen zijn wij ook geholpen. En ik stelde deze vriendelijke man dezelfde vraag als jij mij stelde. Zijn antwoord was als volgt: ‘Je hoeft me niet terug te betalen maar als je ooit mensen ziet die in dezelfde situatie zitten als jij zat, behandel ze dan net zoals ik jullie heb behandeld.’"

Kinderen in Gambia ©Chloe Sterk

Groene ogen in Eskashim, Afghanistan ©Christiaan Triebert

Wees niet bang

Op reis gaan is voor velen een drempel. Toch hebben onze doorgewinterde reizigers nog wel een aantal tips. „Het is een kwestie van niet te veel nadenken maar gewoon doen. Wat is het ergste wat er gebeuren kan? Je kan altijd nog terug mocht het allemaal toch tegenvallen. Alleen reizen heeft bovendien vele voordelen, hier heb ik ook over geschreven. Ik heb een Engels citaat die dit perfect uitdrukt: ‘Fears kill more dreams than failure ever will.” Reizen is echt minder 'gevaarlijk' dan je misschien denkt." aldus Sterk.

Volgens Triebert heb je geen gedetailleerd plan nodig. „Ik raad aan om gewoon op de bonnefooi te doen wat jij wil. De reden om op reis te gaan is voor iedereen anders. Dit kan het beleven van een full moon party in Thailand zijn. Of op de bonnefooi door Moldavië in de winter. Maar je kan ook dichter bij huis blijven. Ook in Nederland valt er genoeg te beleven. Wees nieuwsgierig en sta open voor andere mensen. Overal zijn boeiende verhalen. In Kirgizië, in Tanzania, in Thailand maar ook gewoon in Leeuwarden.”

Nog een laatste tip? Zowel Sterk als Triebert raden je aan een goede reisverzekering te nemen. Op deze manier worden nare verrassingen adequaat opgelost, hoe nijpend de situatie ook lijkt.

De dorre woestijn van Death Valley ©Chloë Sterk

Een winkeleigenaar in Iran ©Christiaan Triebert

OVER METRO'S DOSSIERS

Elke zaterdag vind je bij Metro verhalen over spraakmakende zaken. We kennen het, doordeweeks moet alles vlug, maar gelukkig is er in het weekend tijd om lekker lang te lezen over opzienbarende onderwerpen. Boeiend? Absoluut! Schokkend? Soms. Confronterend? Misschien. Interessant, met een knipoog en vanuit meerdere perspectieven belicht? Altijd!


Views

600+

Likeability of 6

"Reizen is een collectieve dwangneurose"

Dwangneuroten die doen aan modern kolonialisme? ©Unsplash, Rawpixel

Foto van 'Jelmer Visser'

27 JAN 2018

De een gaat 'op vakantie en de ander gaat 'op reis'; de een is 'een toerist', de ander is een 'reiziger'. De toerist is een lomp kuddedier die aan het zwembad geniet van een all inclusive hotel en in de rij staat voor toeristische attracties; de reiziger is een uniek individu die zijn leven verrijkt en goede vrienden wordt met 'de locals'. Wat maakt iemand een toerist en wat maakt iemand een reiziger? En klopt dit onderscheid wel? Deze week in Metro's Dossier: de schaduwzijden van het reizen.

Volgens bijzonder hoogleraar filosofie Ruud Welten bestaat het onderscheid tussen reiziger en toerist helemaal niet. Hij meent dat vermeende onderscheid een gevolg is van onze eigen individualistische maatschappij waarin iedereen uniek 'moet zijn'. En hij gaat nog verder. Zo stelt hij dat onze maatschappij aan een collectieve dwangneurose lijdt als het om reizen gaat en dat het hedendaagse toerisme een moderne vorm van kolonialisme is.

'Jezelf niet als toerist zien is juist een symptoom van toerisme" - Ruud Welten ©Ruud Welten

Reiziger of toerist? 

„Een vliegreis naar een verre bestemming is in de afgelopen decennia vele malen makkelijker geworden. Tegenwoordig kan je voor een paar honderd euro naar de meest afgelegen uithoeken van onze planeet vliegen. Een 'reiziger' is in feite iemand die iets unieks wil meemaken. Iemand wil iets heeft gezien wat niemand anders heeft gezien. De tragiek van de moderne toerist is dat de wereld al volledig ontdekt is. Toch willen we graag op plekjes komen waar nooit iemand anders was. Zo voelen we ons uniek. Tegenwoordig is er niemand meer onder de indruk van een weekendje Londen. Om iets authentieks te kunnen vertellen of te delen moet je je buiten de gebaande paden begeven en het liefst in een arm land waar zo min mogelijk toeristen komen. Dat leidt ertoe dat we massaal claimen ‘off the road’ te gaan."

Welten stelt dat reizigers menen recht te hebben op een unieke en authentieke ervaring tijdens hun tripje. „Iemand die zich profileert als reiziger kijkt neer op toeristen. Toeristen zijn dom en lopen met de massa mee. 'De toeristen, dat zijn de anderen, ik ben niet zo.' Maar de paradox in dit verhaal is dat vrijwel niemand zichzelf als 'toerist' bestempelt; iedereen is 'anders', wat feitelijk elke reiziger weer een toerist maakt. 'Jezelf niet als toerist zien', is juist een kenmerk van een toerist zijn."

Wat onderscheidt de zelfbenoemd reiziger dan precies van de toerist? „De reiziger komt op plekken waar toeristen niet komen, dit zijn bijzondere - vaak afgelegen - plekken in ontwikkelingslanden. De reiziger eist authenticiteit en kennismaking met andere culturen. En dit is precies hoe nagenoeg elke toerist over zichzelf praat. Hij is op plekjes geweest waar ‘geen toeristen komen'."

Cambodjaanse kinderen ©Igor Ovsannykov

Modern kolonialisme

„Wat niet veel mensen beseffen is dat toerisme de grootste branche ter wereld is." vertelt de hoogleraar. „Een gevolg van deze grote omvang is dat er een enorme hoeveelheid geld in omgaat. Toerisme is een onmisbaar verdienmodel geworden voor veel mensen en zelfs voor hele landen. Ik noem toerisme soms wel een nieuwe vorm van kolonialisme. Een goed voorbeeld hiervan is de reis waarin mensen welzijnswerk gaan doen in een weeshuis in Cambodja. Rondtoeren in de binnenlanden is fout. We willen mensen helpen en ons ‘onderscheiden’ van anderen. Reizen is gemoraliseerd. Hier zit echter een kwalijke industrie achter met vele misstanden. De kinderen zijn vaak niet eens wees en de weeshuizen zijn puur ingericht om westerse toeristen het idee te geven dat zij iets goeds doen voor de wereld."

Ook bij het argument dat jouw financiële bijdrage goed is voor de plaatselijke economie zet Welten vraagtekens. „Vooral de touroperators profiteren hiervan. In de landen zelf profiteert vooral een rijke bovenlaag. Landen als Cambodja zijn echter arm met een beperkte economie. Het massale toerisme van 'reizigers' op zoek naar authenticiteit drijft de bevolking uit elkaar en maakt de verschillen tussen rijk en arm eerder groter dan kleiner."

Volgens Welten lijden we aan een collectieve dwangneurose in onze zoektocht naar unieke ervaringen. „Vanuit jouw referentiekader als individuele westere toerist zul je niet snel te maken krijgen met het echte leven van de mensen daar. Onbewust zijn we - heel oneerbiedig gezegd - aapjes aan het kijken. Dit gebeurt precies op de momenten dat we claimen 'in echt contact te zijn met de locals'. Het woord 'locals' alleen al. Zo noem je je vrienden thuis toch ook niet?"

Statussymbool

„We doen alsof reizen over grote ervaringen gaat, maar in werkelijkheid heeft het daar niets mee te maken. Het gaat erom dat we er geweest zijn, dat we indruk maken op anderen, dat we iemand zijn.” aldus Welten. „De reisverhalen en de perceptie van anderen vormen jouw identiteit, niet de ervaringen op zich."

In tijden waarin we ons hele leven op sociale media delen, doen beelden van een verre reis het altijd goed. Borneo is fotogenieker dan Almelo. Een selfie vanaf een tropisch strand levert in de regel meer waardering op dan een selfie vanuit de binnenstad van Almelo. Wanneer iemand iets op sociale media plaatst en deze erkenning krijgt in de vorm van likes en reacties dan komt er dopamine vrij. Dopamine is een stofje waardoor we ons lekker gaan voelen. Het voelt als een beloning. En bij reisverhalen is dit niet anders.

„Een concreet voorbeeld hiervan is een bezoek aan de Toren van Pisa", licht Welten toe. „Iedereen haalt exact hetzelfde grapje uit. Door de geportretteerde in een bepaalde hoek te fotograferen, lijkt het net alsof diegene de scheve toren weerhoudt van een val. Dit wordt letterlijk duizenden keren per dag gedaan. Het is eerder een soort van ritueel om anderen te tonen dat jij het naar je zin hebt. Hiermee verschaf je jezelf het symbool dat blijkbaar hoort bij 'een fijne tijd hebben in Pisa'. Je kan beter daadwerkelijk een fijne tijd ervaren en vanuit die gedachte gekke spontane capriolen uithalen.”

Auschwitz als toeristische attractie ©Unsplash Albert Laurence

Individualistische verwachtingen

De hoogleraar ziet twee voornaamste oorzaken van deze problematiek: doorgeschoten individualisme met een obsessieve zoektocht naar authenticiteit gecombineerd met hoge verwachtingen. „Niemand zal zeggen dat zijn 14 maanden durende rondreis door Zuid-Amerika eigenlijk maar een matige ervaring was. Reizen kost een hoop geld. En kan het geld dus maar beter waard zijn. Hoe? In de vorm van authentieke verhalen en beelden. We praten, denken, verwachten en eisen een onvergetelijke gewaarwording.”

In onze zoektocht naar bijzondere belevingen gaan we steeds verder volgens Ruud Welten. „Nog niet eens heel lang geleden, in de jaren ’70, was een tripje naar Parijs en de Eiffeltoren al avontuurlijk zat. Die tijd is voorbij. We moeten met bloedende voeten arriveren in Santiago de Compostella of ternauwernood ontsnapt zijn aan inboorlingen om nog tevreden te zijn. Dus gaan we op zoek naar nieuwe ‘niet toeristische’ plekken. Zo is de sloppenwijkselfie aan een opmars bezig en reizen mensen zelfs naar oorlogsgebieden in het Midden-Oosten omdat ze zichzelf willen ‘onderscheiden’ van anderen."

Een zeer wrang voorbeeld hiervan vindt Welten de populariteit van Auschwitz. „Het voormalige concentratiekamp in Polen is een van de snelst groeiende toeristische attracties in Europa. Als je dit een paar decennia terug zou zeggen dan werd je voor gek verklaard en zou dit als smakeloos gezien worden. Toch is dit wel aan de hand.”

Fijn op reis

Op de vraag of toerisme per definitie slecht is, antwoordt Welten ontkennend. „Nee hoor, ik ga zelf ook graag op reis maar er is wel veel te zeggen over de houding die mensen aannemen als ze een ander land bezoeken. Hoewel we denken allemaal uniek te zijn, is er feitelijk helemaal niet zo veel verschil tussen ons. Al van kinds af aan wordt ons verteld dat we bijzonder zijn en dat we ons moeten onderscheiden van de rest. Dit geeft ons allemaal het gevoel dat we bijzonder zijn. Het jaagt ons op. In praktijk zijn we echter in grote lijnen gelijk en gaan we, als we op reis gaan, naar een plek die niks met jou heeft en vice versa.

Denk je nu nooit meer zonder schuldgevoelens op vakantie of op reis te kunnen? Maak je geen zorgen. Welten pleit ervoor om drie dingen in je achterhoofd mee te nemen zodat je toch nog kan genieten van een zorgeloze en fijne vakantie. „Ouderwets toerisme, zoals het in de 20ste eeuw was, ging veel minder over unieke zaken meemaken. Bovendien gingen we toen veel minder op vakantie. Acht keer per jaar op en neer vliegen is ongelofelijk slecht voor het milieu. Besef daarnaast dat andere mensen geen ‘dingen’ zijn. Wees eerlijk; een foto met een ‘local’ is toch gewoon stupide en vernederend? En tot slot; denk niet dat jij zo enorm anders bent als de rest. Elk mens is een groepsdier met vele overeenkomsten. Hier is ook helemaal niks mis mee.”

Ruud Welten (1962) is werkzaam als bijzonder hoogleraar bij Faculteit der Wijsbegeerte aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en als universitair hoofddocent filosofie aan Tilburg University. Hij publiceerde onder meer 'Het ware leven is elders. Filosofie van het Toerisme’ (2013), en ‘Onder vreemden. De ander in de reisliteratuur’ (2014) en ‘Towards an hermeneutic approach of the tourist’ (2014). Dinsdag 30 januari geeft hij in Utrecht bij het Instituto Cervantes een openbaar college met de titel 'Reizen we onze aarde kapot?'

OVER METRO'S DOSSIERS

Elke zaterdag vind je bij Metro verhalen over spraakmakende zaken. We kennen het, doordeweeks moet alles vlug, maar gelukkig is er in het weekend tijd om lekker lang te lezen over opzienbarende onderwerpen. Boeiend? Absoluut! Schokkend? Soms. Confronterend? Misschien. Interessant, met een knipoog en vanuit meerdere perspectieven belicht? Altijd!


love
user_0831f4203a78b9be701392166f2d6812d3ca57e3_avataruser_20afbd9672dd2a1fff6fe2030416b6d9dad19453_avatar

Views

1k+