Dossier

Likeability of 6

"Reizen is een collectieve dwangneurose"

Dwangneuroten die doen aan modern kolonialisme? ©Unsplash, Rawpixel

Foto van 'Jelmer Visser'

27 JAN 2018

De een gaat 'op vakantie en de ander gaat 'op reis'; de een is 'een toerist', de ander is een 'reiziger'. De toerist is een lomp kuddedier die aan het zwembad geniet van een all inclusive hotel en in de rij staat voor toeristische attracties; de reiziger is een uniek individu die zijn leven verrijkt en goede vrienden wordt met 'de locals'. Wat maakt iemand een toerist en wat maakt iemand een reiziger? En klopt dit onderscheid wel? Deze week in Metro's Dossier: de schaduwzijden van het reizen.

Volgens bijzonder hoogleraar filosofie Ruud Welten bestaat het onderscheid tussen reiziger en toerist helemaal niet. Hij meent dat vermeende onderscheid een gevolg is van onze eigen individualistische maatschappij waarin iedereen uniek 'moet zijn'. En hij gaat nog verder. Zo stelt hij dat onze maatschappij aan een collectieve dwangneurose lijdt als het om reizen gaat en dat het hedendaagse toerisme een moderne vorm van kolonialisme is.

'Jezelf niet als toerist zien is juist een symptoom van toerisme" - Ruud Welten ©Ruud Welten

Reiziger of toerist? 

„Een vliegreis naar een verre bestemming is in de afgelopen decennia vele malen makkelijker geworden. Tegenwoordig kan je voor een paar honderd euro naar de meest afgelegen uithoeken van onze planeet vliegen. Een 'reiziger' is in feite iemand die iets unieks wil meemaken. Iemand wil iets heeft gezien wat niemand anders heeft gezien. De tragiek van de moderne toerist is dat de wereld al volledig ontdekt is. Toch willen we graag op plekjes komen waar nooit iemand anders was. Zo voelen we ons uniek. Tegenwoordig is er niemand meer onder de indruk van een weekendje Londen. Om iets authentieks te kunnen vertellen of te delen moet je je buiten de gebaande paden begeven en het liefst in een arm land waar zo min mogelijk toeristen komen. Dat leidt ertoe dat we massaal claimen ‘off the road’ te gaan."

Welten stelt dat reizigers menen recht te hebben op een unieke en authentieke ervaring tijdens hun tripje. „Iemand die zich profileert als reiziger kijkt neer op toeristen. Toeristen zijn dom en lopen met de massa mee. 'De toeristen, dat zijn de anderen, ik ben niet zo.' Maar de paradox in dit verhaal is dat vrijwel niemand zichzelf als 'toerist' bestempelt; iedereen is 'anders', wat feitelijk elke reiziger weer een toerist maakt. 'Jezelf niet als toerist zien', is juist een kenmerk van een toerist zijn."

Wat onderscheidt de zelfbenoemd reiziger dan precies van de toerist? „De reiziger komt op plekken waar toeristen niet komen, dit zijn bijzondere - vaak afgelegen - plekken in ontwikkelingslanden. De reiziger eist authenticiteit en kennismaking met andere culturen. En dit is precies hoe nagenoeg elke toerist over zichzelf praat. Hij is op plekjes geweest waar ‘geen toeristen komen'."

Cambodjaanse kinderen ©Igor Ovsannykov

Modern kolonialisme

„Wat niet veel mensen beseffen is dat toerisme de grootste branche ter wereld is." vertelt de hoogleraar. „Een gevolg van deze grote omvang is dat er een enorme hoeveelheid geld in omgaat. Toerisme is een onmisbaar verdienmodel geworden voor veel mensen en zelfs voor hele landen. Ik noem toerisme soms wel een nieuwe vorm van kolonialisme. Een goed voorbeeld hiervan is de reis waarin mensen welzijnswerk gaan doen in een weeshuis in Cambodja. Rondtoeren in de binnenlanden is fout. We willen mensen helpen en ons ‘onderscheiden’ van anderen. Reizen is gemoraliseerd. Hier zit echter een kwalijke industrie achter met vele misstanden. De kinderen zijn vaak niet eens wees en de weeshuizen zijn puur ingericht om westerse toeristen het idee te geven dat zij iets goeds doen voor de wereld."

Ook bij het argument dat jouw financiële bijdrage goed is voor de plaatselijke economie zet Welten vraagtekens. „Vooral de touroperators profiteren hiervan. In de landen zelf profiteert vooral een rijke bovenlaag. Landen als Cambodja zijn echter arm met een beperkte economie. Het massale toerisme van 'reizigers' op zoek naar authenticiteit drijft de bevolking uit elkaar en maakt de verschillen tussen rijk en arm eerder groter dan kleiner."

Volgens Welten lijden we aan een collectieve dwangneurose in onze zoektocht naar unieke ervaringen. „Vanuit jouw referentiekader als individuele westere toerist zul je niet snel te maken krijgen met het echte leven van de mensen daar. Onbewust zijn we - heel oneerbiedig gezegd - aapjes aan het kijken. Dit gebeurt precies op de momenten dat we claimen 'in echt contact te zijn met de locals'. Het woord 'locals' alleen al. Zo noem je je vrienden thuis toch ook niet?"

Statussymbool

„We doen alsof reizen over grote ervaringen gaat, maar in werkelijkheid heeft het daar niets mee te maken. Het gaat erom dat we er geweest zijn, dat we indruk maken op anderen, dat we iemand zijn.” aldus Welten. „De reisverhalen en de perceptie van anderen vormen jouw identiteit, niet de ervaringen op zich."

In tijden waarin we ons hele leven op sociale media delen, doen beelden van een verre reis het altijd goed. Borneo is fotogenieker dan Almelo. Een selfie vanaf een tropisch strand levert in de regel meer waardering op dan een selfie vanuit de binnenstad van Almelo. Wanneer iemand iets op sociale media plaatst en deze erkenning krijgt in de vorm van likes en reacties dan komt er dopamine vrij. Dopamine is een stofje waardoor we ons lekker gaan voelen. Het voelt als een beloning. En bij reisverhalen is dit niet anders.

„Een concreet voorbeeld hiervan is een bezoek aan de Toren van Pisa", licht Welten toe. „Iedereen haalt exact hetzelfde grapje uit. Door de geportretteerde in een bepaalde hoek te fotograferen, lijkt het net alsof diegene de scheve toren weerhoudt van een val. Dit wordt letterlijk duizenden keren per dag gedaan. Het is eerder een soort van ritueel om anderen te tonen dat jij het naar je zin hebt. Hiermee verschaf je jezelf het symbool dat blijkbaar hoort bij 'een fijne tijd hebben in Pisa'. Je kan beter daadwerkelijk een fijne tijd ervaren en vanuit die gedachte gekke spontane capriolen uithalen.”

Auschwitz als toeristische attractie ©Unsplash Albert Laurence

Individualistische verwachtingen

De hoogleraar ziet twee voornaamste oorzaken van deze problematiek: doorgeschoten individualisme met een obsessieve zoektocht naar authenticiteit gecombineerd met hoge verwachtingen. „Niemand zal zeggen dat zijn 14 maanden durende rondreis door Zuid-Amerika eigenlijk maar een matige ervaring was. Reizen kost een hoop geld. En kan het geld dus maar beter waard zijn. Hoe? In de vorm van authentieke verhalen en beelden. We praten, denken, verwachten en eisen een onvergetelijke gewaarwording.”

In onze zoektocht naar bijzondere belevingen gaan we steeds verder volgens Ruud Welten. „Nog niet eens heel lang geleden, in de jaren ’70, was een tripje naar Parijs en de Eiffeltoren al avontuurlijk zat. Die tijd is voorbij. We moeten met bloedende voeten arriveren in Santiago de Compostella of ternauwernood ontsnapt zijn aan inboorlingen om nog tevreden te zijn. Dus gaan we op zoek naar nieuwe ‘niet toeristische’ plekken. Zo is de sloppenwijkselfie aan een opmars bezig en reizen mensen zelfs naar oorlogsgebieden in het Midden-Oosten omdat ze zichzelf willen ‘onderscheiden’ van anderen."

Een zeer wrang voorbeeld hiervan vindt Welten de populariteit van Auschwitz. „Het voormalige concentratiekamp in Polen is een van de snelst groeiende toeristische attracties in Europa. Als je dit een paar decennia terug zou zeggen dan werd je voor gek verklaard en zou dit als smakeloos gezien worden. Toch is dit wel aan de hand.”

Fijn op reis

Op de vraag of toerisme per definitie slecht is, antwoordt Welten ontkennend. „Nee hoor, ik ga zelf ook graag op reis maar er is wel veel te zeggen over de houding die mensen aannemen als ze een ander land bezoeken. Hoewel we denken allemaal uniek te zijn, is er feitelijk helemaal niet zo veel verschil tussen ons. Al van kinds af aan wordt ons verteld dat we bijzonder zijn en dat we ons moeten onderscheiden van de rest. Dit geeft ons allemaal het gevoel dat we bijzonder zijn. Het jaagt ons op. In praktijk zijn we echter in grote lijnen gelijk en gaan we, als we op reis gaan, naar een plek die niks met jou heeft en vice versa.

Denk je nu nooit meer zonder schuldgevoelens op vakantie of op reis te kunnen? Maak je geen zorgen. Welten pleit ervoor om drie dingen in je achterhoofd mee te nemen zodat je toch nog kan genieten van een zorgeloze en fijne vakantie. „Ouderwets toerisme, zoals het in de 20ste eeuw was, ging veel minder over unieke zaken meemaken. Bovendien gingen we toen veel minder op vakantie. Acht keer per jaar op en neer vliegen is ongelofelijk slecht voor het milieu. Besef daarnaast dat andere mensen geen ‘dingen’ zijn. Wees eerlijk; een foto met een ‘local’ is toch gewoon stupide en vernederend? En tot slot; denk niet dat jij zo enorm anders bent als de rest. Elk mens is een groepsdier met vele overeenkomsten. Hier is ook helemaal niks mis mee.”

Ruud Welten (1962) is werkzaam als bijzonder hoogleraar bij Faculteit der Wijsbegeerte aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en als universitair hoofddocent filosofie aan Tilburg University. Hij publiceerde onder meer 'Het ware leven is elders. Filosofie van het Toerisme’ (2013), en ‘Onder vreemden. De ander in de reisliteratuur’ (2014) en ‘Towards an hermeneutic approach of the tourist’ (2014). Dinsdag 30 januari geeft hij in Utrecht bij het Instituto Cervantes een openbaar college met de titel 'Reizen we onze aarde kapot?'

OVER METRO'S DOSSIERS

Elke zaterdag vind je bij Metro verhalen over spraakmakende zaken. We kennen het, doordeweeks moet alles vlug, maar gelukkig is er in het weekend tijd om lekker lang te lezen over opzienbarende onderwerpen. Boeiend? Absoluut! Schokkend? Soms. Confronterend? Misschien. Interessant, met een knipoog en vanuit meerdere perspectieven belicht? Altijd!


love
user_0831f4203a78b9be701392166f2d6812d3ca57e3_avataruser_20afbd9672dd2a1fff6fe2030416b6d9dad19453_avatar

Views

1k+

Sneakerfans Ginney en Caroll tippen festivaloutfits
Likeability of 5

Sneakerfans Ginney en Caroll tippen festivaloutfits

Caroll (b) en Ginney (o) Foto: Femmy Weijs

Foto van 'Sofie Smulders'

25 MEI 2018

Content creator Ginney Noa en designer Caroll Lynn zijn naast sneakerlovers ook fanatieke festivalgangers. Wij klopten aan bij de dames voor wat outfit-advies. Wat trekken zij aan naar een festival?

„Luchtige kleren”, klinkt het in koor.
Ginney: „Ik raad altijd een bodysuit aan. Als het lekker weer is, wordt je rug ook bruin en het is makkelijk.” 
Caroll: „Maar let wel even op dat áls je een bodysuit aantrekt, het er eentje is die je van onder kunt openmaken. Anders zit je naakt op de pot! Dat is echt heel belangrijk, want als je die Dixi in gaat en hij kan niet los, heb je een probleem.”
Ginney: „En ik vind zo’n track jogging altijd heel nice. Ook als je op het gras wil zitten. Een spijkerbroek zit altijd zo strak en dit zit lekker los.”
Caroll: „Ik ben meer van de rokjes. Ook handig voor het wc-verhaal. Maar weer niet als je op het gras zit, want dan moet je je benen steeds bij elkaar houden.”

Wat nu als het regent?

Caroll: „Een poncho of een dun jasje dat je in je tas kan stoppen of om je heen kan wikkelen. Ik heb altijd mijn Stone Island-pulloverjasje bij me.”
Ginney: „Geen zware spijkerjas in ieder geval, dat is veel te warm.”
Caroll: „Maar het ligt ook echt aan het weer. Dat moet je sowieso van tevoren checken.”
Ginney: „Oh en natuurlijk: heuptasjes.”

En aan de voeten?

Caroll: „Altijd sneakers!”
Ginney: „Ik draag eigenlijk altijd zwarte sneakers. Bijvoorbeeld op Solar Festival, dan heeft het een half uur geregend en is heel het terrein zeiknat. Ik ga meestal voor Vans, die kunnen in de wasmachine.”
Caroll: „Ik heb liever Air Maxjes of Air Forces. Ze moeten namelijk echt lekker zitten, je moet er wel minstens acht uur op kunnen springen.”


lol
user_04af0f5807548e07ebb4030760fb48c375d3473f_avatar

Views

1k+

Sanne Poeze wil meer Kicks voor Girls

Sanne Poeze wil meer Kicks voor Girls

Sanne Poeze Foto: Femmy Weijs

Foto van 'Sofie Smulders'

25 MEI 2018

Ze heeft meer dan 38 duizend volgers op Instagram, 200 paar sneakers in de kast en tonnen ambitie. ‘Girl on Kicks’ en online creative Sanne Poeze deelt op haar blog de nieuwste trends op sneakergebied en laat zien hoe je ze kunt combineren. Maar daarnaast heeft ze nog een missie: „Ik wil opstaan als de vrouwelijke stem in de sneakerwereld.”

Dat is namelijk hard nodig, vindt Sanne, die zichzelf geen feminist noemt. „Ik pleit meer voor gelijkheid dan voor feminisme. Er wordt nu zoveel over ‘girlpower’ gepraat, in plaats daarvan moeten we het juist op gelijkheid gooien.” De hashtag #GirlOnKicks, inmiddels 53 duizend keer gebruikt, is inmiddels uitgegroeid tot een kleine community.

Girl on Kicks

De 29-jarige Sanne begon drieënhalf jaar geleden met Girl on Kicks. „Op veel fashion blogs die ik volgde zag ik te weinig sneakers en streetwear voor vrouwen. Wat er wel was, vond ik veel te girly. Zelf ben ik dat niet en heel veel andere meiden zijn dat ook niet.” Daar wilde Sanne, die destijds een fulltime baan in de retail had, verandering in brengen. „In mijn baan miste ik creativiteit en ik ben opgeleid als grafisch vormgever, dus wilde ik kijken of ik van mijn passie voor sneakers en streetwear mijn beroep kon maken. Op Instagram begon ik steeds meer te delen en ik merkte al best snel dat mensen het leuk vonden. Zo is het een beetje begonnen.”

Inmiddels is Girl on Kicks uitgegroeid tot een succesvolle blog met dito social media kanalen. „Ik wil heel graag de Girl on Kicks-saus over andere merken gieten en meer opstaan als ‘the female voice’ in sneakers.” De markt voor sneakers voor vrouwen is momenteel heel erg groeiende. Steeds meer merken releasen hun sneakers ook in kleinere damesmaten. Maar vrouwen met schoenmaat 36 vangen nog te vaak bot. Sanne: „Dat kan in deze tijd echt niet meer.”

Vrouwen in de spotlights

Welke merken het wel begrepen hebben? “Degene die daar echt mee begon is toch wel Puma. Door Rihanna aan de haak te slaan, zijn ze zich heel erg gaan focussen op de vrouwenmarkt. Ik heb zelfs het idee dat ze zich daar meer op richten dan op de herenmarkt. Adidas heeft natuurlijk al jaren een goedlopende samenwerking met Stella McCartney en ook Nike is lekker bezig. Niet alleen met het uitbreiden van de maten. Zo hebben ze een team van veertien vrouwelijke designers aangesteld voor het creëren van 'The 1 reimagined' collectie.

De vrouwen die belangrijk zijn in de sneakerwereld moeten meer in de spotlights gezet worden. Sanne: „Google je op de top 10 footwear-designers, dan zie je daar geen vrouwen tussen staan. Terwijl er echt wel dames zijn die hun stempel hebben gedrukt op bepaalde sneakers. Wist je bijvoorbeeld dat het brein achter de zelfstrikkende sneakers Nike MAG en HyperAdapt een vrouw is? Tiffany Beers. Ik vind dat dat soort dingen echt meer gepusht mogen worden.”

Rolmodellen

Voorbeelden heeft Sanne niet echt, ze doet het liefst haar eigen ding. „Mensen vragen mij weleens wie ik als mijn concurrenten beschouw, maar zo zie ik dat niet. Ik denk dat je samen sowieso veel meer voor elkaar kunt boksen. In je eentje ben je creatief, maar met zijn tweeën kom je nog veel verder.” En als ze toch iemand moet noemen? „Aleali May. Ik vind haar heel tof, niet alleen om haar amazing stijl, maar ook omdat zij een eigen Jordan 1 heeft ontworpen die in zowel dames- als herenmaten is uitgekomen. En dat is best uniek.”

Sanne is met een paar honderd sneakers in de kast absoluut een verzamelaar te noemen, maar ze koopt alleen schoenen die ze daadwerkelijk kan dragen. „Op mijn wishlist staan veel oude Air Max-collabs, maar die moeten dan ook nog wel draagbaar zijn.” En wat is de favoriete sneaker in haar collectie? „Ik heb altijd een paar tijdelijke toppers die ik non-stop draag, maar de Jordan 1 en de Air Max 1 zijn wel mijn all-time favorites.”


Views

900+

Ben jij net zo grappig als de vier Gabbers?

Win! Ben jij net zo grappig als de vier Gabbers?

De vier Gabbers met vlnr Ali B, Najib Amhali, Martijn Koning en Roué Verveer. / Vincent van Dordrecht

In samenwerking met Gabbers

24 MEI 2018

We dagen je uit: probeer net zo grappig te zijn als Gabbers. Of grappiger!

Roué Verveer, Martijn Koning, Najib Amhali en Ali B zullen op 29 en 30 juni de ene na de andere grap de Ziggo Dome in slingeren. Zij doen dat in een nieuwe formatie tijdens de derde Gabbereditie. Koop je kaarten met 20 euro korting via Metro.

koop gabber tickets

Maar… zijn Metrolezers misschien wel net zo grappig of zelfs grappiger dan deze vier comedians? Wij twijfelen daar uiteraard niet aan, maar we dagen de lezer wel uit. Vorige week kondigden we het in een interview met het kwartet heren al aan: er komt een wedstrijd ‘Ben jij net zo grappig als Gabbers?’

Stel, Gabbers voor je neus

„Geef de lezers een opdracht mee, dat werkt het beste. Donald Trump bijvoorbeeld”, zegt Martijn Koning. En met een lach: „Of Gabbers zelf natuurlijk. Pak ons maar hard aan.” De opdracht daarom deze keer: stel, de vier Gabbers staan voor je neus. Welke grap óver hen (of over een van de vier) zou je vertellen?

Inzenders van een onvervalste Gabbersgrap maken kans op 5x2 vrijkaarten voor een van de Ziggo Dome-shows. Maar, misschien nog wel belangrijker, bij plaatsing van je grap in Metro of op Metronieuws.nl verdien je uiteraard eeuwige roem!

Meedoen? Mail dan je grap naar marketing@metronieuws.nl.

Kaarten met korting

Metrolezers kunnen naast de prijsvraag profiteren van een speciale kortingsactie van deze krant en Gabbers. Kaarten voor de shows op 29 en 30 juni in Ziggo Dome bestel je via www.gabbers.nl. Metrolezers krijgen 20 euro korting voor elke rang! Dit door de vouchercode metro (met kleine letters) in te voeren.

koop gabber tickets

Lucky hour

Elke Gabber-donderdag wordt tussen 12.00 en 13.00 uur bovendien het Gabbers Lucky Hour gehouden. Wie vandaag tijdens dat uur kaarten met de metrocode bestelt, maakt kans op een gratis fastlane bij Ziggo Dome.

BEKIJK OOK


Views

2k+

Klaarstomen voor de zomer? Wat is dat?

credit: Vincent van Dordrecht.

Foto van 'Jeroen Haverkort'

25 MEI 2018

Jezelf klaarstomen voor de zomer? Dat gevoel kent Suzanne Brummel niet: „Als je vaste gewoontes inpast in je dagelijkse leven zit je lekkerder in je vel en hoef je echt niet alle zeilen bij te zetten als de zomer er weer aankomt.”

Klaarstomen?

Suzanne Brummel (24) sport al haar hele leven. „Poeh, het is moeilijk om mij te vragen hoe je je lijf klaarstoomt voor de zomer”, lacht de oud Nederlandse zwemkampioene open water. „Ik sport omdat ik er ontspannen van word en energie van krijg. Ik sport voor mezelf, niet om er een bepaald lichaam van te krijgen. Klaarstomen voor de zomer… Wat is dat? Moet je dan ineens een paar kilo lichter zijn? Er strakker uitzien? Ik kan me daar niet echt een voorstelling bij maken. Iedereen moet doen wat hij of zij prettig vindt. Ik vind het prettig om te sporten. Vroeger toen ik nog professioneel zwom trainde ik vier uur per dag, nu twee uur.”

Keihard

Toen Brummel het niet lukte om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro, koos ze ervoor te stoppen met professioneel zwemmen. „Topsport is keihard”, glimlacht ze. „Als het aan mij had gelegen was ik doorgegaan tot Tokio, maar over twee jaar ben ik al 26 jaar. Als je rond je 20e nog niet het niveau hebt bereikt om mee te kunnen naar de Spelen dan houdt het eigenlijk op. Er staat alweer een nieuwe generatie met talenten klaar die langer mee kunnen en meer progressie kunnen maken. Stel dat ik de richttijden uiteindelijk wel zou hebben gehaald voor Tokio dan was ik waarschijnlijk te oud geweest. Wanneer de bond had kunnen kiezen tussen mij of een jong aanstormend talent van 20 dan is de keuze snel gemaakt.”

Eerlijk

Nu is ze een fulltime blogger. Brummel wordt door tienduizenden mensen gevolgd op haar social mediakanalen, zoals @suzannebrummel op Instagram. Haar posts waarin ze vertelt over haar sportieve leventje worden graag gelezen. „Ik ben een sportieve motivator op social media. Mijn volgers en de merken die mij benaderen waarderen mijn eerlijkheid. Vroeger voelde ik me nog weleens bezwaard als ik een mindere review schreef. Je krijgt toch leuke dingen opgestuurd die je mag houden. Past het dan wel om kritiek te hebben? Ik vond dat moeilijk. Ik laat de labels er dan ook altijd opzitten en stuur het product terug als het me niet bevalt. Veel merken waarderen dat wel en zijn blij met de feedback. ‘Post het maar gewoon’ krijg ik dan te horen.”

Eerste paar

In haar blogs steekt ze ook haar voorliefde voor sneakers niet onder stoelen of banken. „Ik ben een echt sneakermeisje. Ik heb nog steeds mijn eerste paar sneakers die ik op mijn dertiende van mijn eigen geld heb gekocht: paarse Converse Chucky’s. Het zijn de enige hoge sneakers die ik heb, haha.”

Want als het op sneakers aankomt heeft Brummel een paar regels. „Ik ben maar 1.60 meter. Als ik dan hoge sneakers aantrek die mijn enkels bedekken, lijken mijn benen korter. Ik hou dan ook voor sneakers met met plateauzolen. Hierdoor lijk ik wat langer. Verder moeten sneakers sportief zijn. Jij denkt dat ze dat allemaal zijn? Nee joh, sommigen zien er echt truttig uit. Je zult er versteld van staan hoeveel sneakers er zijn met lusjes, strikjes, borduurseltjes en kleuren die ik persoonlijk niet zo mooi vind.”

Wit

Brummel heeft een voorliefde voor witte sneakers. „Ik weet niet hoeveel sneakers ik precies in totaal heb, ik schat 60, maar van mijn witte weet ik het wel. Ik heb er precies 25”, lacht ze. „Toevallig weet ik dat exact, omdat ik onlangs thuiskwam met weer een wit paar. Tot groot onbegrip van mijn vriend. ‘Oh my god, alwéér witte sneakers?!’, riep hij. „Toen ik zei dat dit wel meeviel heb ik ze geteld en hem uitgelegd wat de verschillen waren. De ene heeft een grove zool en is van stof, de ander is van leer. Dan heb je nog bepaalde stiksels, een bolle of puntige uitloop. Kortom, er zit best wel verschil in.”

Sneakers moeten naast sportief en laag ook basic zijn vindt Brummel. „Met laag bedoel ik dus dat ze niet over mijn enkels moeten komen, maar ze moeten wel hoog zijn qua zool. De meeste sneakers die ik heb zijn wit, de rest is zwart, grijs, beige of marineblauw. De verdeling tussen casual en sneakers die ik gebruik voor sporten is fiftyfifty. Ik ben niet van een speciaal merk, alleen met hardlopen. Dat gaat het beste op Asics of Saucony.”

Beweeg

Iedere ochtend gaat Brummel zwemmen, hardlopen of duikt ze de sportschool in. „Ik wil niemand iets opdringen” zegt ze als we weer op het ‘klaarstomen op de zomer’ uitkomen. „Je moet doen waar je je prettig bij voelt. Veel mensen gaan bijvoorbeeld hardlopen, omdat ze dat veel om zich heen zien. Maar als jij je daar niet prettig bij voelt, dan ga je toch niet hardlopen? Dan zoek je iets anders. Zet de wekker een uurtje vroeger en ga naar de sportschool, trek een baantje of stap op de fiets. En als je geen tijd hebt om een leuke sport te zoeken? Dan kun je het bewegen makkelijk inpassen in je dagelijkse leven. Waarom moet je op de bank bijkletsen met vrienden? Dat kan toch ook tijdens een wandeling? Eens in de zoveel tijd denk ik ‘goh, die en die heb ik al een tijdje niet meer gesproken’. Dan neem ik mijn telefoon mee, ga de deur uit en maak een wandeling tijdens het bellen. Of ga eens met je fiets naar het werk. Als je dit soort vaste gewoontes inpast in je dagelijkse leven zit je lekkerder in je vel en hoef je echt niet alle zeilen bij te zetten als de zomer er weer aankomt.”


Views

800+

Liever leren sneakers in verband met koeienstront

credit: Femmy Weijs.

Foto van 'Jeroen Haverkort'

25 MEI 2018

Montell en Ritse van HNTM mochten een outfit voor elkaar uitzoeken. De jongens hadden hierbij de grootste lol.

Stukgaan

‘Check die lijn!’ Montell gaat helemaal stuk om de opmerking van zijn maatje Ritse die zijn strakke buik een complimentje geeft. De jongens van Holland Next Top Model 2017 gieren het uit in het pashokje. Zojuist hebben ze een outfit uitgekozen wat ze leuk zouden vinden staan bij meisjes. Beiden lopen wel warm voor een crop top en trekken het vervolgens ook aan.

Sinds de opnames van het populaire tv-programma zijn winnaar Montell en runner-up Ritse dikke vrienden. „Op de eerste dag hadden we allebei een skateboard bij ons”, blikt Ritse terug. „Terwijl de anderen het vooral over school hadden, praatten wij over skaten. We hadden meteen een klik.”

Nakken

Ondertussen pakt Ritse een topje van Ellesse. „Je gaat me niet ‘nakken’ hè”, lacht Montell. „Ik pak je terug.” De jongens besluiten aardig voor elkaar te zijn en houden het beschaafd bij het uitkiezen van het meisjesoutfit. Alles komt immers wel in de krant.

Na deze ‘geinronde’, zoeken de heren iets voor elkaar uit. Beiden vinden een rode trainingsbroek van Champion erg vet. Vertwijfeld staan ze beiden met het kledingstuk in hun handen. „We mogen zeker niet hetzelfde aan op de foto?”, vraagt Montell terwijl hij het antwoord eigenlijk al weet. „Wat nu?” Ritse hakt de knoop door voor zijn vriend. „Doe jij hem maar aan.”

Betere benen

Maar er is meer moois in de JD Store te vinden. De jongens kunnen ook wel een zomeroutfitje gebruiken en kiezen vol enthousiasme shirts, korte shorts, een cap en een fanny pack voor elkaar uit. Dat ze elkaar goed kennen blijkt wel uit de uiteindelijke keuze, want beiden reageren enthousiast op het uiteindelijke resultaat. „Wat sick dat je dit voor me hebt gekozen!”, roept Montell uit. Ook Ritse is dik tevreden met wat Montell voor hem er heeft uitgepikt. „Deze short zit echt lekker”, zegt hij terwijl hij de stof tussen zijn vingers laat glijden. „Montell heeft trouwens wel betere benen dan ik. Die van mij zijn dunner en zitten onder de blauwe plekken van het skaten.”

„Ritse heeft een sportieve stijl”, weet Montell. „Als hij gaat skaten heeft hij het liefst iets wijds aan. Voor mij mag het wel wat krapper, ik heb er geen problemen mee om op mijn board te staan met skinny jeans. Ik denk er wel echt over na hoe ik mij kleed, maar het is niet zo dat ik ’s ochtends twintig minuten voor de spiegel sta.”

Beetje gek

„Nou, dit shoppen met jou kost anders aardig wat tijd”, lacht Ritse. De twee hebben de grootste lol, ze lachen veel en stoten elkaar telkens aan. „Het is niet zo dat we alleen maar geinen”, zegt Ritse. „We hebben ook goede gesprekken. Toen Holland Next Top Models begon moesten we allemaal onze telefoon inleveren voor een maand. Hierdoor werden er veel spelletjes gespeeld en ook veel gepraat. Doordat er geen telefoons waren, werd er echt ‘gebond’. Dat was wel mooi. Met Montell klikt het gewoon goed. We zijn allebei een beetje gek, maar kunnen ook heel serieus zijn. Over veel dingen denken we hetzelfde, we zitten vaak op een lijn. Het scheelt wel als je iemand hebt waaraan je je kunt optrekken.”

Koeienstront

Nu nog een mooie sneaker bij het outfit zoeken en dan zijn de jongens klaar. Beiden hebben ongeveer tien paar sneakers in de kast liggen. „Het maakt mij niet uit of de schoen hoog of laag is”, zegt Ritse. „Stof vind ik lekkerder zitten, maar die zijn moeilijker schoon te maken.”

Ritse houdt ook van cleane schoenen en kiest vaak voor leer. „Ik woon in Friesland, voor je het weet stap je in de koeienstront”, lacht hij. „Dat krijg je er makkelijker af bij leren schoenen.”


Views

1k+

De sneaker als pronkstuk in je interieur

Schoenen in je woonkamer, de nieuwste interieurtrend. Foto Ikea

Foto van 'Kyrie Stuij'

25 MEI 2018

Koop je de nieuwste sneakers, belanden ze in een stoffige hoek onder de kapstok. Zonde toch? Maak je nieuwe schoenen multifunctioneel en gebruik ze als interieuritem.

,,Waarom zou je veel geld betalen voor een paar schoenen om deze vervolgens te verstoppen in je kledingkast?’’ Met deze visie begon de Amerikaanse modeontwerper Chris Stamp (van het merk ‘Stampd’) aan zijn eerste collectie voor Ikea: De SPÄNST-lijn, een limited edition die begin deze maand uitkwam.

Schoenenboxen

Daarin vind je benodigdheden om je favoriete kleding en accessoires tentoon te stellen. Denk aan grafische garderoberekken- en kasten én transparante schoenenboxen. Want een mooi paar sneakers kan tegenwoordig prima dienstdoen als designersitem in je interieur.

Een transparante schoenenbox is een van de manieren om te pronken met je sneakers. Foto:Ikea

,,Het past heel goed binnen de industriële look die je nu veel terugziet’’, vertelt interieurstyliste Danielle Puma –niet van het schoenenmerk- van Studio Binnen uit Utrecht. ,,Daarin zie je dat gebruiksvoorwerpen als eyecatcher worden ingezet, zoals een racefiets aan de muur.’’

Minimalistisch

Dat is ook te zien in de SPÄNST-collectie, waar sneakers echte blikvangers zijn door het interieur verder minimalistisch te houden. De sneakers zijn daarin hoofdverantwoordelijk voor de kleur in de ruimte. Toch hoef je geen klinisch witte ruimte te hebben om de stijl toe te passen.  ,,Je kunt het ook rustiger houden door je sneakers op kleur te sorteren’’, tipt Puma. ,,Net als mensen soms doen in hun boekenkast.’’

De nieuwe urban collectie van Ikea. Foto: Ikea

Als het aan de interieurstylist ligt zijn de hal en slaapkamer de beste plekken om sneakers tentoon te stellen. ,,Persoonlijk vind ik het mooi als zo’n creatieve uiting ook een functie heeft. Schoenen trek je toch sneller aan in de slaapkamer of in de hal, dan midden in de woonkamer.’’

Klustrap

Om dat te bereiken hoeft de portemonnee niet eens wagenwijd open. Op Pinterest zijn genoeg mogelijkheden te vinden om je schoenen tot blikvanger te maken. Denk aan een robuuste houten klustrap met op elke trede een paar schoenen. Of houten kratjes die aan de in verschillende kleuren aan de muur zijn bevestigd. Zelfs sneakers bungelend aan keukenhaakjes kom je tegen.

Als interieurstyliste merkt Puma dat schoenen steeds vaker een rol spelen in interieurfotografie. Zoals kinderlaarsjes in de hal of hippe sneakers in houten kratten. ,,Daarmee verlies je het ‘Funda-gehalte’ in interieurfotografie. Het zorgt voor meer levendigheid in de foto.’’

Surfcultuur

Chris Stamp ziet zelfs graag dat mode en interieur meer in elkaar verweven raakt. De modeontwerper die zich laat inspireren door de skate- en surfcultuur in Los Angeles noemt het meewerken aan deze combinatie een ‘eye opening designervaring’. ,,Mode en meubels zijn totaal verschillend, maar het creatieve proces is hetzelfde.”


Views

2k+

Likeability of 5

Rapper Winne: Ik zat in India huilend in de trein

Winne dropt binnenkort zijn nieuwe album 'Oprecht Door Zee'. Foto: Jan Kok

Foto van 'Johan van Boven'

25 MEI 2018

Het verlangen van de fans naar een tweede album was en is groot. Maar na ‘Winne Zonder Strijd’ bleef het maar liefst negen jaar stil. Nu is de rapper uit Rotterdam klaar voor een nieuwe plaat: ‘Oprecht Door Zee’. Een exacte releasedatum heeft hij nog niet. „Volgende maand komt de eerste video uit en dan werken we toe naar de release van het album”, zegt de 40-jarige Winston Bergwijn. „Het gaat dit jaar dus écht gebeuren.”

Werd je al die jaren niet gek van de vraag wanneer je eindelijk met een vers album komt?
Als je elke dag die vraag krijgt, went het. Sinds ik muziek maak vragen mensen wanneer ik met nieuwe dingen kom. Je zult zien dat na de nieuwe plaat mensen na een week al weer gaan vragen wanneer het derde album wordt uitgebracht. Maar ik snap dat mensen na al die jaren nieuwsgierig zijn naar wat ik ga doen.

Mensen vragen vast ook waarom het zo lang heeft geduurd.
Ook dagelijks. Mijn antwoord is simpel: life!

Leg uit.
Ik merk dat mensen vaak denken dat er iets negatiefs achter zit, maar ik heb juist geweldige jaren achter de rug en alleen maar leuke dingen gedaan. De intentie was er altijd om nieuwe muziek te maken, maar het kwam er gewoon niet van. Elke keer vanwege een andere reden. Vandaar dat ik zeg: life. Nu komt alles weer bij elkaar en voelt het goed om al mijn toffe muziek die ik heb liggen weer met de wereld te delen.

Wat is het mooiste wat je in de tussentijd hebt gedaan?
Reizen, heel veel reizen. Een van mijn beste vrienden is KLM-piloot, dus ik had de mogelijkheid om heel veel van de wereld te zien.

Wat was de indrukwekkendste reis?
Die van 2012 naar Dehli en Agra in India. Dat was heel inspirerend. In Nederland leven wij in luxe en dat zien wij als een vanzelfsprekend iets, terwijl je daar de armoede ruikt, proeft en voelt. Dat was een reality check die mensen in de westerse wereld nodig hebben. Tenminste, ík had hem nodig.

Waarom?
Een voorbeeldje: ik heb honderden sneakers. Maar die heb ik helemaal niet nodig. Dat weet ik natuurlijk wel, maar in India kreeg ik het nog eens extra in my face. De scheidslijn is daar heel duidelijk. Vanuit een 5-sterrenhotel stap je daar zo de goot in. Dat was erg confronterend. Toen ik in de trein zat van Dehli naar Agra om naar de Taj Mahal te gaan, heb ik zitten huilen. Langs het spoor zag ik tentjes, halve huisjes van karton, plastic of wat voor afval van dan ook. Ik zag mensen hun behoeften doen op de plek waar ze eten en slapen. Op dat moment voelde ik me heel erg ondankbaar voor de dingen die ik heb. Terwijl ik dacht dat ik juist een heel dankbaar mens was.

Winne word gelukkig van geven. 'Ik krijg er positieve energie voor terug.' Foto: Jan Kok

In je muziek komt ook vaak dankbaarheid naar voren, toch?
Ja, maar het kan altijd naar een hoger niveau. De reis naar India heeft dat bewustzijn vergroot. Ik ben met een nieuwe kijk op het leven teruggekomen. Geven, ik wil vooral geven. Ik was altijd al best vrijgevig, maar ook dat kan meer. Onze tijd op aarde is kort, we moeten er zo veel mogelijk van genieten. Maar hoe zorg je ervoor dat je met een doel geniet? Je kunt elke dag op een terrasje gaan zitten, omdat je nu eenmaal het geld ervoor hebt. En van bestemming naar bestemming vliegen of in een dikke bak rijden. Dat is alleen voor jezelf. Daarom wil ik nu meer delen. Ik word nu elke dag wakker met een missie: overal licht brengen waar ik kom. Dat klinkt misschien heel zweverig, maar ik wil anderen gewoon inspireren en motiveren. Dat deed ik al, maar het kan beter.

In hoeverre komt jouw nieuwe kijk op het leven terug op het nieuwe album?
Weet ik niet, eerlijk gezegd. Ik heb heel veel muziek liggen en we zijn nu druk bezig met de samenstelling van het album. Dat wisselt elke week. Misschien halen de tracks waarin mijn levensvisie naar voren komt het album helemaal niet, maar misschien ook wel.

Heb je wel een idee welke boodschap het album moet uitdragen?
We leven in een corrupte wereld, in welke laag van de samenleving dan ook. Het is heel gemakkelijk om te denken: die wereld is nu eenmaal zo, wie ben ik om dat te willen veranderen? Maar in die zee van waanzin moet je juist rechtdoor blijven varen. Eigen koers. Zo eerlijk mogelijk. Daarom heet de plaat ‘Oprecht Door Zee’.

Ben je zo opgevoed?
Ja, dat is de basis. Ik heb een heel strenge moeder en een heel lieve vader. Zij hebben mij bepaalde normen en waarden bijgebracht. Maar iedereen moet zichzelf afvragen waar hij gelukkig van wordt. Ik word gelukkig van geven. Ik wil een inspiratiebron zijn voor mensen.

Terwijl je makkelijk het verkeerde pad op had kunnen gaan.
Ik kom uit Rotterdam-West en dat is nu eenmaal een wijk met minder mogelijkheden. Het toekomstperspectief was niet zo goed voor veel van ons. Maar mij werd als klein jongetje al verteld dat ik speciaal was. Niet alleen door mijn ouders, maar ook door docenten op school. Als je dat vaak genoeg hoort, ga je er vanzelf in geloven en je ernaar gedragen. Alles begint met liefde. Kinderen moeten zich gewenst en gewaardeerd voelen.

Zeg je daarom vaak ja tegen evenementen met kinderen?
Ja, want ik krijg er namelijk veel voor terug: positieve energie. Geven is ontvangen en ontvangen is weer geven. Ik hou van mooie dingen en kan op dat gebied best hebberig zijn. Maar als ik iets heb terwijl ik het niet echt nodig heb en ik weet dat iemand anders er blij met zou zijn, dan geef ik het graag weg.

Zoals sneakers?
Ik heb er honderden. Het is een verslaving, hoewel het wel iets is afgenomen. Vroeger wilde ik alles weten over een nieuwe schoen, dat heb ik nu minder. Als klein jongetje voelde ik al snel dat ik dé man was als ik met de nieuwe Air Max het schoolplein op kwam. Ik was nog maar 8 jaar en wist dat het mij status gaf. Ik trok ze uit, hield ze in de lucht en liet iedereen die schoenen bewonderen. Dat was de power van sneakers. Daar denk ik altijd aan als ik weer nieuwe aantrek. Maar ik word nog steeds heel erg blij van verse sneakers. Dat verandert nooit. Ik had het laatst met een paar gasten over witte sneakers, dat ze altijd helemaal wit moeten zijn. Iemand zei dat hij ze slechts vijf of zes keer draagt, daarna niet meer. Dat slaat eigenlijk nergens op. Hij kan misschien nog wel drie jaar met die schoenen doen. Dan gaan mijn gedachten terug naar India en wij maken ons hier druk om vieze sneakers. Een heel raar contrast. Ik heb letterlijk en figuurlijk geen plek meer voor al die schoenen. Letterlijk omdat ze niet meer in mijn kast passen en figuurlijk omdat het niet meer bij mijn ‘spirit’ past. Ik moet niet alleen mijn kast, maar ook mijn leven gaan opruimen.


like
user_40f2189b758d1d5d4da21b21e14ad404f1d96af6_avatar

Views

1k+