Traangas of niet, deze violist blijft doorspelen

18 mei 2017 om 16:00 door Metro World News
Traangas of niet, deze violist blijft doorspelen
Foto: Wuilly Areaga

Het is al weken lang onrustig in Venezuela. Er gaat geen dag voorbij of er wordt weer geprotesteerd tegen het voorstel van president Nicolas Maduro om de grondwet te herschrijven. Eén beeld van de demonstraties ging vorige week de wereld over: die van een man die tussen alle ontploffingen en traangas door dapper viool bleef spelen.

We schrijven maandag 8 mei in Chacaíto, een wijk in de Venezolaanse hoofdstad Caracas. De 23-jarige muzikant Wuilly Areaga had repetitie van zijn muziekgezelschap, toen hij buiten mensen hoorde protesteren. Hij liep, gewapend met zijn viool, de deur uit en zag hoe er met rookbommen werd gegooid en de nationale garde de demonstranten in het gareel probeerde te houden. „Het zinde me niet. Ik besloot te spelen. Want muziek is een directere expressie dan taal. Ik heb vijf uur lang voor de neus van de nationale garde gespeeld.”

Op een gegeven moment speelde Areaga het volkslied van Venezuela. „Ik was niet bang. Het traangas vloog door de lucht en ik bleef doorspelen. Ik moest doorspelen. Ik wil vrede. Ik wil geen moorden meer. Ik wil geen pijn meer zien en voelen.” De violist zag dat hij omstanders ontroerde, dat gaf hem kracht om door te gaan. 

Hoe heb je jezelf weten te beschermen?
De solidariteit die dag was groot. Omstanders gaven me water en deelden flesjes antacida-oplossing uit, om me te beschermen tegen het gas. Ik werd beschermd met hun schilden en op een gegeven moment gaf een onbekende me een helm. 

Was je bang?
Nee, wij zijn constante angst inmiddels gewend. In Venezuela worden mensen op straat doodgeschoten voor een paar schoenen. We zijn gewend om met angst te leven, maar moeten die angst nu opzijzetten en vechten voor een betere toekomst.

Wat gebeurde er toen je actie werd opgepikt door de media?
Veel. Ik raakte mijn parttimebaan kwijt bij een hotel dat gelinkt is aan de regering. Ik speelde daar piano. Een collega vertelde me dat ik niet meer hoefde terug te komen. Dat ik mijn baan kwijt ben, maakt het leven zwaar. Zeker als je een muzikant bent, er zijn niet zoveel banen. Daarnaast word ik bedreigd. Of ik Venezuela zou willen verlaten? Dat nooit. Ik hou van mijn land.

Wat zegt je familie?
Ze zijn erg ongerust. Maar ze weten ook dat als ik het doe, dat ik het doe met mijn hart. Ik wil dat er wat gebeurt in mijn land, ik wil dat de kansen terugkomen. Ik wil vrede.

Zou je nog een keer viool spelen tijdens een demonstratie?
Als het nodig is, zeker. Ik zou alles eraan doen om hoop te herwinnen. Ik zit nu wel in een lastige positie: ik wil mijn integriteit als muzikant waarborgen en tegelijkertijd een boodschap de wereld insturen. Ik hoop dat Venezuela op een niet-gewelddadige manier op kan krabbelen. En dat de wereld zal zien dat wij Venezolanen geen gewelddadige mensen zijn, we willen niets liever dan vrede.

 

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!

d