‘Een slechte dag clean, is beter dan een dag stoned’

17 maart 2017 om 14:00 door Anne-Fleur Pel
‘Een slechte dag clean, is beter dan een dag stoned’
Ter illustratie. Foto: ANP

Verslavingsdeskundigen maken zich zorgen dat de nieuwe wietwet blowen normaliseert en dat meer jongeren gaan gebruiken. Bart (30) weet niet of dat zo is, maar weet wel hoe het is om verslaafd te zijn. „Je gaat helemaal naar de klote, omdat je niet wilt voelen. Het is een vluchtmechanisme.”

Bart is nu anderhalf jaar ’abstinent’ zoals hij dat noemt, zonder drugs. Hij zit momenteel in het terugvaltraject van de verslavingskliniek waar hij zelf heeft aangeklopt. Hij heeft altijd een „problematische omgang” met verslavende middelen gehad. Voor hem zijn dat eten en wiet. „Ik heb niet zo’n leuke jeugd gehad”, zegt Bart. „Omdat ik hier nooit aan heb willen toegeven, zocht ik een manier om te overleven. Dat deed ik door een personage op te bouwen die ver buiten mijzelf stond. Ik verloor mezelf en ging gebruiken om dat gevoel te verdoven. Eerst met eten. En toen ik 26 jaar was door te blowen. Dat begon onschuldig met mensen uit mijn omgeving. Maar dat goede gevoel dat dit gaf, daar wilde ik steeds meer van. Uiteindelijk ging ik helemaal naar de klote, om maar niet meer te hoeven voelen.”

Gelegenheden zoeken

Hij zei tegen zichzelf: Ik blow alleen als ik bij vrienden ben, nooit alleen. „Daarom zat ik vijf avonden per week bij iemand op de bank. Ik ging gelegenheden creëren. Op een gegeven moment veranderde dat in mezelf vereenzamen. En dan wordt het blowen dagelijks. Eerst wilde ik niet toegeven dat ik een probleem had. Zelfs niet toen mijn studie mislukte. Het besef kwam pas toen ik dingen ging doen die niet bij mij pasten. Ik ging liegen tegen mijn enige echte vriend. Hij heeft mij mijn hele jeugd gesteund en is er altijd voor mij. Hij is de enige persoon die ik vertrouw. Maar om te kunnen blowen begon ik tegen hem te liegen. Dat voelde zo oncomfortabel. Het is maar één keer gebeurd, maar dat was het omslagpunt. Dit gaat niet goed, dacht ik. Ik heb toen zelf geprobeerd om te stoppen, maar dat ging niet. Vervolgens ben ik naar mijn vriend gestapt en heb ik het hem verteld. Pas in de kliniek kreeg ik inzicht in mijn problematiek. Ik verweet mezelf heel veel. Met het drugsgebruik ben ik meteen opgehouden, maar stoppen met eten is lastiger. Je moet toch eten.”

De verslavingskliniek zit bij hem in de straat, net als de coffeeshop waar Bart altijd ‘helemaal naar de klote’ weer uit kwam. „Als ik uit mijn raam kijk, zie ik hem op 100 meter afstand liggen. Maar het houdt me scherp. Het herinnert me er iedere dag aan hoe ik eraan toe was. Er zijn nog steeds wel momenten in de week dat ik denk: wat zou het fijn zijn om nu te blowen. Maar als ik die plek zie, me inbeeld hoe ik totaal geruïneerd van de avond ervoor naar binnenwandelde en een uur later weer naar buitenkwam, dan weet ik: Zo wil ik nooit meer worden. Mijn leven heeft een positieve wending genomen. Het was heel zwaar, maar ik heb geen moment spijt gehad. Als ik nu een slechte dag heb, is die nog altijd beter dan een dag stoned zijn.”

‘Buckler-wiet’ schijnoplossing

Bart ziet twee gevolgen met de komst van de gereguleerde en lichtere ’Buckler-wietteelt’ in het kader van de wietwet. „Of ze gaan meer blowen om hetzelfde effect te krijgen of ze zoeken het in het criminele circuit. Je bouwt er namelijk een weerstand voor op. Het is net als met carnaval. De eerste avond drink je tien bier, de volgende twaalf en de laatste avond twintig. Je lichaam went eraan. En je komt eenvoudig aan het zwaardere spul. Als je tegenwoordig een gram coke en een pizza bestelt, is de coke er eerder. Met een slap aftreksel op de markt komen van datgene wat men al jaren gebruikt, is dus een schijnoplossing en schiet zijn doel voorbij.”

De behandelaar

Dick Trubendorffer, directeur van verslavingskliniek Trubendorffer, vreest dat door de nieuwe wietwet jongeren sneller naar een joint gaan grijpen. Volgens hem werkt regulering van wietteelt drempelverlagend, omdat wiet het stempel dan van de overheid draagt. „Met deze gereguleerde, lichte ‘Buckler-wiet’ creëert de overheid juist een nieuwe afzetmarkt: de jongeren”, zegt Trubendorffer.

Hij verwacht een recordaantal wietverslaafden en torenhoge maatschappelijke kosten. „Het reguleren van wietteelt is een illusie waarmee de overheid haar knieval voor de criminaliteit bedekt en de staatskas spekt. Hiermee maakt zij haar pedagogische taakstelling ondergeschikt aan haar politieke doelstelling.”

‘Criminelen zijn spekkoper’

Volgens Trubendorffer ontbreekt het de overheid aan politieke moed en voert zij de strijd tegen drugs op een verkeerde manier. „Regulering is een schijnoplossing voor het drugsprobleem in Nederland. De productie van wiet zal toenemen en de export van wiet vanuit Nederland zal floreren. Bovendien halen veelgebruikers van wiet hun neus op voor de ‘Buckler-wiet’. Zij weten nog steeds de weg te vinden naar de sterkere wiet in het criminele circuit. Zo wordt de gezondheid van de gebruikers nog steeds niet gespaard en zijn criminelen alsnog spekkoper. In plaats van de strijd aan te gaan met het criminele circuit, normaliseert de overheid met de wietwet gedrag dat geen ouder voor zijn eigen kind wenst.”

Trubendorffer luidt dan ook de noodklok. „Overzie de schade van het gedoogbeleid. Creëer beleid dat niet langer accepteert dat de jeugd laagdrempelig met wiet in aanraking komt: schaf coffeeshops af en verbiedt wietteelt en -gebruik. Alleen dan wordt de dagelijkse groei van wietverslaafden een halt toegeroepen.”

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!