Geen rode kring na tekenbeet, Marika bleek wel ziek

11 april 2016 om 16:35 door Bianca Brasser
Geen rode kring na tekenbeet, Marika bleek wel ziek

Spierpijn, nekpijn, darmproblemen, continu griepverschijnselen, zomaar dingen laten vallen en een niet overheen te komen vermoeidheid. Het is een greep uit de waslijst aan klachten waar de nu 21-jarige Marika Bazelmans al vanaf haar jonge tienerjaren mee te kampen heeft. Verschillende keren per jaar zat ze bij haar huisarts, maar jarenlang waren het onverklaarbare symptomen.

Tekenbeet

Totdat een kleine drie jaar geleden de moeder van Marika een interview op de radio hoorde met een Belgische arts, gespecialiseerd in de ziekte van Lyme. Ja, Marika was op 7-jarige leeftijd door een teek gebeten, maar nee: er was nooit een rode kring rond de beet ontstaan. Zorgen over de ziekte van Lyme, die door teken wordt overgebracht, waren er daarom nooit geweest.

Een misverstand, zo weet Marika nu. Ze bleek wel degelijk geïnfecteerd en jarenlang kon de ziekte in haar lichaam sluimeren.

Onwetendheid

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is de huiduitslag veroorzaakt door de ziekte van Lyme namelijk niet altijd een karakteristieke 'rode ring'. Bij een op de drie mensen ontstaat een egaal gekleurde vlek, zo concludeert het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) in een maandag verschenen onderzoek. En in sommige gevallen is er zelfs helemaal geen verkleuring te zien na infectie.

En dat is zorgelijk, want de ziekte is te bestrijden door direct een antibioticabehandeling te starten. Maar zonder rode ring wordt de ziekte vaak niet opgemerkt. En net als bij Marika gebeurde, kan de ziekte zich dan verder en verder uitbreiden in het lichaam.

Rolstoel

„Mijn centraal zenuwstelsel kan zomaar uitvallen. Alles gaat dan traag en ik heb geen controle meer over mijn lichaam. Praten gaat dan nauwelijks. Het lijkt op dat moment alsof ik ladderzat ben”, vertelt Marika. „Op mijn dieptepunt, twee jaar geleden, zat ik in een rolstoel. Te moe om nog te kunnen lopen.”

Op dat moment was bij haar door bloedonderzoek door de Belgische gespecialiseerde arts de ziekte van Lyme al wel geconstateerd. Ze werd alsnog behandeld met verschillende soorten antibiotica en ging aan een infuus, maar omdat de ziekte zich al zo ver had ontwikkeld, gaat de genezing moeizaam. Nu, twee en een half jaar na de diagnose, slikt ze nog steeds medicijnen en reist ze elke twee maanden naar Brussel om zich opnieuw te laten onderzoeken. „Het gaat heel langzaam, maar sinds een paar maanden heb ik het gevoel dat ik vooruitga”, zegt Marika. „Het uitvallen van mijn centraal zenuwstelsel gebeurt minder vaak. En ik krijg beetje bij beetje meer energie.”

Sociaal

Vooral haar sociale leven heeft zwaar te verduren door de ziekte van Lyme, vertelt Marika. „De middelbare school was heel zwaar. Feestjes, uitgaan, alcohol drinken, ik kon niet meedoen. Dat was toen extra frustrerend, omdat ik niet wist wat ik had, en niemand begreep waarom ik niet gewoon meeging. Soms zeiden artsen: ‘aanstelleritis’ of adviseerden ze mij maar eens vroeg naar bed te gaan.”

Ook nu Marika studeert, doet ze het rustig aan. „Voor veel vakken vraag ik uitstel. Bij feestjes of andere sociale dingen kan ik nog steeds niet aanwezig zijn. Eén keer, aan het einde van het schooljaar, ga ik naar een schoolfeest. Daarna lig ik twee weken in bed.” Toch ziet Marika de toekomst positief in. „Ik weet dat mijn bloedwaardes er steeds beter uitzien. Ik voel me langzaam opgewekter worden. Dat geeft hoop.”

 

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!