Likeability of 5

#21 'Is dit wat ze noemen high on love?'

Elrow was echt het leukste feest waar ik ooit ben geweest: een en al liefde.

Foto van 'Maud'

‘Maud is so(a) stout’, het stond er echt. Op een poster bij de bar. Cadeautje van Cath, de vriendin van Mark. Sindsdien heeft Maud zich niet meer op de vereniging durven te vertonen. Samen met Jessie is ze een weekje naar Barcelona 'gevlucht'. In de Spaanse hoofdstad hebben ze de tijd van hun leven. Ook het contact met Sam verloopt beter, want hij blijft maar appen. Tijdens Elrow (een heel vet feest) ontmoeten ze een groepje Amsterdamse jongens en waar Maud eerst nog nee zei tegen drugs, is ze nu toch wel erg nieuwsgierig naar dat liefdevolle goedje. 

Pas toen de lichten aan gingen en de muziek stopte, had ik door dat het feest was afgelopen. Wat een avond! Het is lang geleden dat ik mij zo goed heb gevoeld. Dit is nou wat ze noemen in extase zijn. Enige nadeel? De tijd is voorbijgevlogen.

Als ik buiten kom, staan Jessie en Dylan al te wachten. Het is inmiddels licht geworden en Barcelona begint langzaam weer te ontwaken. Ik zie Dylan ook ineens in een heel ander 'daglicht'. Hij is een stuk knapper dan ik dacht. Terwijl we buiten staan, pakt hij mijn hand vast en zegt dat ik zo goed kon dansen. Is hij nou met mij aan het flirten of is dit wat ze noemen high on love? Jes komt iets dichterbij staan en voegt eraan toe dat ze mij sinds lange tijd niet zo heeft zien stralen. Ze lijkt het allemaal niet zo erg te vinden en vraagt of ik het echt niet vervelend vind dat Dylan meegaat.

Vervelend? Ha, op dit moment vind ik niets vervelend. Prima als hij blijft slapen. Al ben ik nog niet echt in de mood voor club bed. We zijn eigenlijk nog wel in voor een kleine afterparty, maar alles is al dicht. Ik blijk energie voor tien te hebben. Normaal ben ik rond 07.00 uur echt wel klaar. Het is inmiddels 08.30 uur, maar ik ben allesbehalve moe. We lopen nog wat door de straten van Barcelona en stranden uiteindelijk bij Flax and Kale. Echt honger heb ik niet, maar ik kan wel wat energie gebruiken. Dylan snoept wel vaker van ’gelukspoeder en energiebommetjes’ zoals hij het noemt en trakteert ons op een verse smoothie. Volgens onze nieuwe vriend hebben we wat vitaminen nodig.

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

Als we eenmaal zitten, voel ik pas hoe moe mijn benen zijn. Jessie en Dylan hebben precies hetzelfde en we besluiten een Uber te bestellen. Juan zou ons binnen drie minuten komen ophalen in een donkerblauwe Toyota. Stipt op tijd staat er een blauwe Toyota om de hoek bij Flax and Kale. En poeh, ik weet niet of het de Spaanse zon, een na-effect van de MDMA is of dat het de looks van de Spaanse Jan zijn, maar ik krijg het ineens heel heet. Juan spreekt vloeiend Engels en studeert politicologie. Hij lijkt zijn lolbroek aan te hebben, want ik ga continu stuk om zijn grapjes.

Jessie is inmiddels al in slaap gevallen als we aankomen bij ons Airbnb. Dylan tilt haar voorzichtig uit de Uber en ik geef hem de sleutel zodat hij vast met haar naar binnen kan gaan.

Ik blijf nog even in de Uber zitten, want er blijkt iets mis te zijn met mijn creditcard, waardoor de betaling niet helemaal lukt. Ik ben toch iets minder scherp dan ik dacht, want ik blijk gewoon telkens de verkeerde code van mijn telefoon te hebben ingevoerd. Het was Juan zijn laatste ritje, hij gaat zo slapen en daarna studeren. Hij vertelt dat zijn oom een heel goed Spaans tapasrestaurant heeft. Mochten we zin hebben in wat Spaanse hapjes, dan zijn we van harte welkom. Hij schrijft zijn nummer op een briefje en zegt erbij dat ik me vooral niet opgelaten moet voelen, maar dat hij mij graag nog een keer terug zou willen zien. Bij het uitstappen geef ik hem een kus op zijn wang. Ik kan wel lachen om deze heerlijk foute versiertruc van Juan.

Als ik voor de deur van onze Airbnb sta, hoor ik luid gesnurk. Dylan en Jessie liggen dus al te pitten. Als ik Jessie was, had ik toch iets anders met Dylan gedaan, maar Jessie kijkt graag de kat uit te boom.

Na drie keer kloppen doet Jessie eindelijk de deur open. Ik poets mijn tanden, trek een shirtje aan en kruip op de bank. Dat ga ik vaker doen, want de bank ligt een stuk beter dan dat bed van houten latjes. Ik veeg de laatste glitters van mijn gezicht en denk nog even terug aan deze fantastische avond. Alles was zo mooi! De muziek was beter dan ooit, iedereen was aardig en ik heb echt goed gedanst. Ik bekijk de foto’s terug op mijn telefoon en tot mijn verbazing zie ik dat ik eerder die nacht een appje heb gehad van Sam. „Maid, ik ven op de borrel. STom. Ik nis je, wanneer kom j terug?” „Ik nis je.” Het staat er echt. Ik ken Sam langer dan vandaag; als hij gedronken heeft is hij niet zo’n ster met typen. Maar ‘Ik nis je’, kan maar één ding betekenen: ik mis je. Ik weet even niet goed wat ik moet antwoorden. Ik leg mijn telefoon weg. Morgen weer een dag. Of nou ja morgen, over een paar uur.

Rond 16.00 uur schrik ik wakker van het geluid van de douche. Jessie is al wakker en Dylan is net weg. Hij had met zijn vrienden nog een tour geboekt voor die middag. Opstaan gaat moeilijk. Het is lange tijd geleden dat ik zo’n spierpijn heb gehad in mijn benen. Ook voelt mijn keel als een schoorsteen. Ik was eigenlijk gestopt met roken, maar gister heb ik toch weer iets te veel sigaretjes gerookt. Volgens Jessie krijg je door de drugs meer zin in een sigaret en die spierpijn komt ook een beetje door het gelukspoeder van gisteravond.

We nemen een Uber richting het strand. Ook al is het begin december, in Barcelona kun je gewoon nog met een leren jasje op het terras zitten. Jes en ik bespreken de avond en we komen tot de conclusie dat we alleen maar hoogtepunten hebben beleefd. De zon gaat onder en we beginnen het koud te krijgen, maar net op dat moment krijgt Jessie een appje van Dylan, of we zin hebben om met zijn vrienden wat te gaan eten.

Als we aankomen bij Cerveceria Catalana, het restaurant van de oom van Juan, zitten Dylan en zijn vier vrienden al aan tafel. De vrienden van Dylan zijn van die typisch Amsterdamse gasten. Ze praten graag over zichzelf, maar verder zijn ze wel echt supergrappig! Dylan is trouwens een schatje en ik denk dat Jessie hem wel ziet zitten. Hij is heel geïnteresseerd en wil veel weten over ons leven in Leiden. Op de een of andere manier vertrouw ik hem wel en ik vertel hem over het voorval met Fredje, Mark en Cath en ik leg uit dat de hele vereniging weet dat ik een soa heb gehad.

Jessie en ik hebben het er eerder nog niet over gehad. Ik kapte het onderwerp steeds af, want in Barcelona wilde ik vooral plezier hebben. Maar mijn beste vriendin stelt graag vragen en als ze vraagt of ik nog wel bij de vereniging wil blijven, schrik ik van mijn eigen antwoord. „Nee, ik ga weg natuurlijk!”

Het floepte eruit. Erg lang heb ik niet om uitleg te geven, want de deur van het restaurant zwaait open en Juan komt binnenlopen: Hola, guapa’s! Como esta?”

VOLGENDE AFLEVERING > > >

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier teruglezen: #20 MDMA neem je niet voor culinair genot

WIE IS MAUD?

„Hoi, ik ben Maud (19). Waar de een postzegels of Efteling-laven verzamelt, spaar ik spannende ervaringen en houd in mijn dagboek - of beter: nachtboek - mijn laatste avonturen én veroveringen bij. Elke week geeft Metro een kijkje in mijn turbulente (studenten)leven.”


lol
user_bc9a9659c9637a1b7ea30c263e662deb7feeb312_avatar

Views

1k+

#25: Mijn stoutste droom kwam uit

,,Dit was nu al de beste nacht van 2018. Sam zijn voeten zijn trouwens wel een stukje schoner". Foto: Colourbox

Foto van 'Maud'

Maud is met haar hoofd in de wolken sinds ze met Sam heeft gezoend. Ze gaat verhuizen naar Amsterdam en voelt zich beter dan ooit. Op 1 januari eet ze samen met Sam in hun favoriete pizzeria in Leiden, zoals ze wel vaker doen. Toch werd deze avond heel anders, toen Sam ineens zei: Maud, mag ik je wat vragen?”

Ik nam snel een extra grote hap van mijn Quattro Formaggi, zodat ik mijn mond vol had en zogenaamd niet kon praten. Het gaf mij mooi een paar seconde extra om na te denken. Wat wilde Sam mij vragen? Of ik verliefd was? Wat ik van de avond vond? Of ik nog met andere jongens afsprak? Of misschien wilde hij gewoon peper en zout hebben?

Net voordat ik antwoord wilde geven, stelde Sam zijn vraag. Ik wilde zijn blik ontwijken, maar zijn knalblauwe ogen bleven mij aanstaren. „Nou ja, wat ik je dus wilde vragen... eh kijk, als jij straks naar Amsterdam gaat verhuizen, zien wij elkaar dan nog wel?”

Van de zenuwen begon ik te lachen. Die onschuldige blik kon ik niet weerstaan. Ik boog voorover (stootte nog net niet onze glazen cola omver) en gaf hem een kus op zijn mond. „Tuurlijk Sam, wij gaan elkaar nog heel vaak zien!”

Een treinritje van Leiden Centraal naar Amsterdam Centraal duurt 35 minuutjes. Nu zijn onze bedden slechts 15 seconden van elkaar verwijderd, maar mochten Sam en ik nou een relatie krijgen, dan zou het misschien alleen maar beter zijn als we niet samen onder hetzelfde dak zouden leven. Verder wil ik niet op de zaken vooruit lopen, hoor.

De ober kwam naar onze tafel en vroeg of we nog een dessert wilden hebben. We vroegen om twee bakjes tiramisu to go. Die zouden we opeten tijdens Peaky Blinders (ja, we zijn aan een nieuwe serie begonnen). Maar ik kan je een ding vertellen: die tiramisu staat nu nog te wachten in de koelkast. Zodra we een voet binnen hadden gezet in ons studentenhuis, begon Sam mij al te zoenen. Onze andere huisgenoten waren nog bij hun ouders, dus we hadden het huis voor onszelf. En dat was maar goed ook.

In de gang schopten we onze schoenen en jassen uit. Toen we in de keuken kwamen, zette Sam heel snel het Italiaanse dessert in de koelkast. Sam had duidelijk zin in een ander toetje en ik wist dat er in Sam zijn broekje een veel lekkerder hapje zou zitten. In het maanlicht leek Sam nog knapper dan normaal. Terwijl we aan het zoenen waren, tilde Sam mij uit het niets op. Sam had gespierde armen, maar dat hij zo sterk was, had ik niet verwacht. Hij droeg mij naar zijn kamer en vanaf dat moment leken mijn stoutste dromen werkelijkheid te worden.

Kijk, je hebt zoiets als liefde en lust. Bij mijn ex vond ik vooral veel liefde en ach, ook wel wat lust. Maar met de jongens die ik daarna heb gehad, was het meeste eigenlijk vooral gebaseerd op lust. Sam vond ik al vanaf het eerste moment woest aantrekkelijk, maar bij hem was het anders. Ik wilde het niet verkloten. Sam maakt mij rustig en vrolijk. Hij laat me lachen, maar ik kan ook bij hem huilen. Hij is lief en stoer tegelijk en het lijkt wel alsof hij mij beter begrijpt dan dat ik zelf doe. En dat is best knap.

Sam kroop op het bed en toen hij zo boven mij hing, wist ik het zeker. Ik wilde Sam. Ik had lang genoeg gewacht. Ik was opnieuw high on love, maar dit keer zonder drugs. De afgelopen dagen hadden we vooral veel gezoend, geknuffeld, gevoeld en een beetje van elkaar geproefd. En wat ik had geproefd smaakte zeker naar meer.

Kledingstukken lagen overal. Er was geen stoppen meer aan „Maud, ik wil absoluut niets overhaasten, wat wil jij?”
Overhaasten?! Ik hoopte al op dit moment sinds de dag dat ik dit huis binnenstapte!

Ik wilde alles en dat kreeg ik ook. Sam wist precies wat hij moest doen en hoe hij dat moest doen. Holy moly, Sam wist mij meerdere malen naar grote hoogtes te brengen. Het jaar is nog maar net begonnen, maar dit was tot nu toe de beste nacht van 2018! En mocht je het je afvragen; we hebben het natuurlijk veilig gedaan.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd, stond Sam wederom al in de keuken om een ontbijtje te maken. 'Smoothiekoning Sam' noem ik hem nu. Ik pakte mijn telefoon om snel een foto te maken en naar Jessie te sturen. Maar net toen ik mijn camera wilde openen, kwam er een berichtje binnen. „Maud, ik moet je iets zeggen, heb je zin om binnenkort koffie te drinken? x Fredje

>>> VOLGENDE AFLEVERING

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier lezen: #Maud, mag ik je iets vragen?


Views

900+

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'
Likeability of 5

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

De feestgangers van 'Qhotel in de sneeuw'. / Foto's: Heidi Rijsdijk

Foto van 'Lisa Vermeij'

(In samenwerking met Qmusic)

Oostenrijkse bergen, sneeuw maar ook veel zon, après-ski, schnitzels, glühwein en liveoptredens van OG3NE, Jax Jones en Gavin James. Klinkt als muziek in de oren, toch?

Het Oostenrijkse Zell Am See was de afgelopen dagen het decor voor het Q-hotel in de sneeuw. Radiostation Qmusic organiseerde het festijn tot en met dinsdag voor de dertiende keer. Zelfs als je nog nooit op de latten hebt gestaan, was er genoeg te doen. Zangtrio OG3NE, singer-songwriter Gavin James en dj Jax Jones waren ingevlogen om er voor de live aanwezige luisteraars, Qmusic-dj’s en zakenrelaties van het station een muzikaal festijn van te maken. Dj Jax Jones kwam zelfs eerder van zijn huwelijksreis terug om bij het sneeuwtripje aanwezig te zijn.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

Après-ski: 'Het is vanaf de eerste minuut al een en al gezelligheid.'

Keileuke reis gewonnen

Luisteraars konden in de maand december een winterse reis winnen door een bijzonder kerstverhaal in te sturen. Lieke (25) uit Nijmegen was een van de gelukkigen. „Vorig jaar lag er op kerstavond een rat in mijn bed, doodeng! Maar wel een goed verhaal. En ik heb er nu wel een keileuke reis mee gewonnen. Het is vanaf de eerste minuut al een en al gezelligheid.” Voor luisteraars Alenka (39) en Ilona (40) was het helemaal een bijzondere trip. Ilona heeft afgelopen jaar voor het eerst kerst gevierd. Eerder kon dat nooit, omdat ze altijd Jehovagetuige was. ,,Er gaat een hele nieuwe wereld voor ons open, omdat we altijd heel streng hebben geleefd.”

Natuurtalentjes op de latten

Naast alle optredens en gezellige activiteiten zoals rodelen, een winterbarbecue en hilarische lunchquizzen, wordt er nog echt wel wat geskied. Een team van Nederlandse leraren stond elke ochtend weer te springen om Metro en alle Q-hotelgangers van de blauwe, rode of zelfs zwarte piste te begeleiden. Dennis (34) draait al heel wat jaren mee en kijkt er elk jaar weer naar uit om de Qmusic-dj’s en luisteraars les te geven. Soms zitten er echte natuurtalenten tussen. Zoals YouTuber Nanne Meijer die nog nooit eerder op ski’s had gestaan, maar na twee uurtjes als een volleerd wintersporter van de berg zoefde. Ondergetekende had er iets meer moeite mee en hield er na een stukje snowboarden op de rode piste welgeteld zestien blauwe plekken aan over. Mooi souvenir, zullen we maar zeggen.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

De zusjes OG3NE genoten met volle teugen.

Teterreteterre

s’ Avonds werd het Q-hotel omgetoverd tot een concertzaal, waar de dj’s van Q-music het publiek op heerlijke foute après-skinummertjes trakteerden. ,,Er is zo veel gezelligheid, je vergeet dan eigenlijk dat je staat te hossen op muziek die je normaal nooit luistert. En ook al sta je in zo’n warme hut te zweten in je dikke coltrui, dat maakt op dat moment allemaal niets uit. Ik vind het enig!”, aldus YouTuber Nienke Plas. En net op het moment dat je dacht ‘ik kan geen ‘teterreteterre’ meer horen’, kwam er een artiest met een spetterend optreden. De meiden van OG3NE zorgden ondanks de warme skikleding door hun prachtige performance meerdere keren voor kippenvelmomentjes. De zusjes vermaakte zich de rest van de avond trouwens prima en dansten vrolijk mee op après-skihits als Schatje Mag Ik Je Foto en Vrouwke.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

Skiën en snowboarden maakt dorstig.

Jägerbombs en water

De dansvloer is de plek waar artiesten samen staan te dansen met de luisteraars, waar Jägerbombs worden afgewisseld met water (er moet ook nog een beetje gewerkt worden). En de plek waar ‘je dansjes doet die je eigenlijk niet op je werk zou moeten doen’, aldus een luisteraar.

Het zijn Qmusic-feestdagen waar je muzikale hoogtepunten beleeft, nieuwe vrienden maakt en waar je nog jaren op kunt teren. Wanneer mogen we weer?

Binnenkort zie je op deze site een video van de reis.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

DJ Joep Roelofsen met Marieke Elsinga, die verslag deed voor RTL Boulevard.

Foutje gezien? Mail ons, we zijn je dankbaar


likelovedislike
user_7773621565689246c2f6d156935675e7e4bf47d1_avataruser_897b6947eed5a5c9f795673f14eb1c721f9b8737_avataruser_8cc99793708d42dfc8e8251235ad93e8def9c702_avatar

Views

100+

Likeability of 6

#24 'Maud, mag ik je iets vragen?'

Ik ben zo benieuwd wat het nieuwe jaar gaat brengen? In ieder geval een verhuizing naar Amsterdam. Foto: Pexels

Foto van 'Maud'

Maud is in de zevende hemel nadat Sam haar heeft opgehaald van Schiphol. Hun eerste zoen was magisch en ze voelt zich beter dan ooit. Toch had ze tijdens de kerst even een lastig moment, toen ze haar ouders moest vertellen dat ze naar Amsterdam gaat verhuizen. Wat zal het nieuwe jaar haar gaan brengen?

Ik wilde niet huilen, maar de tranen rolden over mijn wangen en het leek wel alsof ik niet meer kon stoppen met huilen. Normaal ben ik best een 'though cookie', maar op een of andere manier brak ik nu. Misschien heeft het iets te maken met kerst? Dan ben ik sowieso altijd een stukje sentimenteler.

Ik voelde mij toch een beetje een mislukking omdat ik ging stoppen met mijn studie en naar een andere stad wilde verhuizen. Gelukkig waren mijn ouders heel lief en ontzettend nuchter. ,,Maud, je moet nooit dingen tegen je zin in doen,” zei mijn moeder. Ze was wel een klein beetje geïrriteerd dat ik haar niet eerder iets had verteld en hoopte wel dat ik door ging met studeren. Mijn vader zei dat ik vooral moest doen waar ik gelukkig van werd. ,,Maar in het nieuwe jaar kan ik je dus weer helpen met verhuizen? Ik heb er nu al zin in.” Grapte hij. Ik kon er gelukkig wel om lachen en was ontzettend opgelucht dat mijn ouders zo reageerden.

Na de kerst ging het eigenlijk allemaal heel snel. In het huis van Dylan komt vanaf januari een kamer vrij. Hij woont samen met nog een jongen en twee meiden vlakbij de Ten Katemarkt, echt vijf minuten fietsen van Leidseplein. Een van die chicks gaat in januari voor een jaar op reis. Dus ik zou sowieso een jaar in haar kamer mogen. Kamers in Amsterdam zijn wel een stuk duurder zeg. Voor de kamer van 12 vierkante meter zou ik 450 euro moeten betalen. Erg lang had ik niet om na te denken, want er waren meerdere kapers op de kust. Dat wordt gewoon een middagje extra werken, want ik heb natuurlijk ja gezegd! Ik ga echt verhuizen naar Amsterdam!

Oud en nieuw heb ik ook gelijk gevierd in mijn nieuwe woonplaats. Normaal heb ik altijd een hekel aan oud en nieuw, maar dit jaar was het echt onwijs gezellig! We hadden afgesproken bij een vriend van Dylan thuis. Die woont in een supermooi, veel te groot grachtenpand aan de Singel. Jessie was er ook bij, ik denk dat zij en Dylan toch wel echt verliefd aan het worden zijn. Iedereen had een fles champagne meegenomen dus er werd goed gedronken. Sam was later ook gekomen met een vriend. Hij kon het trouwens heel goed vinden met Dylan.

Net voor 'het twaalf uur moment' zijn we met de hele groep naar Awakenings gegaan in de Westergastfabriek. Wauw, ik ben het nieuwe jaar nog nooit zo goed begonnen! Om 12 uur zoende Sam mij en de rest van de nacht hebben we met zijn allen keihard gedanst. Ik ging echt lekker op de muziek en de lichtshow van Awakenings was fantastisch. Een paar vrienden van Dylan hadden weer ‘gelukspoeder’ bij zich, maar ik heb dit keer even overgeslagen. Ik had het ook helemaal niet nodig, die vlinders in mijn buik zorgden al voor genoeg adrenaline en endorfine. Sam was volgens mij wel nieuwsgierig, maar ook hij heeft het aan zich voorbij laten gaan.

We hebben tot vroeg in de morgen door gefeest. Jessie bleef voor het eerst bij Dylan slapen. Sam en ik hebben de trein gepakt naar Leiden (ja, die reden gewoon alweer). Blijft toch een beetje awkward als je met je uitgaanskleding, verlopen make-up en wilde haren om 08.00 uur in de trein stapt. Gelukkig was het niet zo druk. Zodra de trein begon te rijden ben ik in slaap gevallen.

Nieuwjaarsdag hebben Sam en ik de hele dag geslapen, geknuffeld en gezoend. Op een gegeven moment werd ik wakker met knallende koppijn. Ik wilde een glaasje water gaan halen, maar Sam hield mij zo stevig vast dat het moeilijk was om uit bed te stappen. Zo schattig eigenlijk. Ik denk dat ik echt heel erg verliefd op hem ben.

Buiten werd er nog best veel vuurwerk afgestoken, maar van vuurwerk in bed is er nog steeds geen sprake geweest. Ik had misschien wel meer willen doen dan knuffelen en zoenen, maar aan de andere kant wil ik dat de eerste keer seks met Sam ook een beetje speciaal is. Ik heb het gevoel dat Sam dat ook wil, het lijkt wel alsof we allebei nog niet durven. Bizar he?

s’Avonds vroeg hij of ik zin had om samen met hem iets te eten. We gingen naar onze favoriete pizzeria om de hoek. We kwamen hier een paar keer per maand, maar op de een of andere manier voelt het nu toch meer als een date. En net toen ik een hap wilde nemen van mijn Quattro Formaggi (perfecte katerpizza) kwam Sam met een serieuze vraag uit de hoek. ,,Maud, mag ik je iets vragen?”

>>> VOLGENDE AFLEVERING

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier lezen: #Het lijkt wel alsof ik non-stop aan de MDMA zit


likelove
user_bc9a9659c9637a1b7ea30c263e662deb7feeb312_avataruser_0b94bc7790ae54891a8de597b995d287b11b0605_avatar

Views

900+

Likeability of 6

Verdienen met het lezen van Metro-artikelen!

Foto van 'Metro'

In samenwerking met: Pabbl

Artikelen lezen op onze telefoons, dat doen we maar al te graag. De Pabbl-app plaatst, gebaseerd op jouw verkeuren, artikelen op je vergrendelscherm, en beloont je ervoor!

Eind vorig jaar bereikte Pabbl de mijlpaal van 75.000 installs. 75.000 gebruikers die kunnen verdienen aan het ontvangen van relevante advertenties op hun vergrendelscherm. Sinds kort is er ook een feature uitgerold waarmee je in plaats van advertenties, vooral artikelen ontvangt en hier ook gewoon mee kan verdienen!

Artikelen en verdienen – hoe werkt dat?
Je ontvangt een mix van content op je vergrendelscherm, het scherm waar je ongemerkt 150 keer per dag langs swiped. Nu ontvang je op dat scherm feilloos artikelen, gesponsorde wallpapers en normale wallpapers. Elke keer dat je je telefoon ontgrendelt je punten. Deze punten kun je inruilen voor leuke cadeaus in de Pabbl shop. Sinds deze feature kortgeleden is uitgerold, sluiten steeds meer nieuwssites aan voor nog betere toegespitste content, waaronder ook content van Metro dus.

Gebruikers waren sceptisch
Natuurlijk ben je sceptisch over een app waar je door het simpelweg gebruiken van je telefoon, makkelijk kunt verdienen. Maar bezoek de pagina van Pabbl in de Playstore en je ziet dat de app 50.000-100.000 installs en 4,6 sterren uit meer dan 10.000+ reviews heeft; blijkbaar doet Pabbl echt wel wat goed. Pabbl is een vergrendelscherm app, die elke keer als je je telefoon aandoet, mooie en relevante content zoals artikelen en wallpapers toont. Omdat een boel van deze content ‘gesponsord’ is, geeft Pabbl punten in ruil voor bijna elke keer dat je je telefoon ontgrendelt. Alleen bij artikelen en gesponsorde content ontvang je punten en er zitten limieten op zodat er geen bots aan worden gehangen die het scherm 24/7 wegswipen.

Installeren die hap
Het ziet er dus allemaal legit uit, installeren dan maar. Je belandt op de landingspagina en vult wat basisgegevens in en je interesses. Hierdoor wordt de content die je krijgt afgestemd op jouw persoonlijke voorkeuren. Het vergrendelscherm verschijnt, die je ontgrendelt met een soepele swipe. Vervolgens word je geleid naar de Pabbl-app waarin wordt uitgelegd wat je met je punten kan doen. Het aanbod is vrij divers: Een boel kortingen (soms tot wel 100%!!) op eten & drinken, kleding, elektronica en nog veel meer!

Lege voorraden
Kijkend naar de reviews blijkt dat je niet alles kan aanschaffen wanneer je dat wilt. De voorraden zijn vaak op. Dat komt doordat de app erg hard groeit en mensen sneller punten bij elkaar sparen dan dat ze aan producten kunnen weggeven. Het verkopen van advertenties blijkt lastiger voor Pabbl dan verwacht waardoor het lastig is om producten te financieren en komt het af en toe zelfs uit eigen zak. Maar dat kan niet voor altijd doorgaan natuurlijk. Pabbl moet nog minimaal 2x zo hard groeien willen ze de grote vraag en gespaarde punten kunnen bijbenen met nieuw aanbod.

Feiten over Pabbl:

- Pabbl is te installeren in de Playstore

- De app is Android exclusive.


like
user_5a58c6cc654b4931505d8ae3dd819f4ca6fb90ce_avataruser_384fadd091eec9bdd937419d5996ce3c53ee436a_avatar

Views

48

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow
Likeability of 5

#23 Het lijkt wel alsof ik non-stop aan de MDMA zit

Zo lagen Sam en ik er ook bij. Foto: Pexels

Foto van 'Maud'

Maud was samen met haar vriendin Jessie een weekje naar Barcelona. Op het feestje Elrow gebruikt ze voor het eerst MDMA. Tijdens haar vakantie kreeg ze een een appje van Sam waarin stond dat hij haar miste. En dat terwijl Maud net heeft besloten weg te gaan bij de vereniging. Na een helse vlucht komt Maud nogal chagrijnig aan op Schiphol. Gelukkig stond Sam daar als verrassing om Maud en Jessie naar huis te brengen. Maar Sam lijkt nog veel meer verrassingen in petto te hebben..

Wauw en nog eens wauw. Holy Moly. Je zou bijna denken dat ik non-stop aan de MDMA zit, want ik ervaar bijna hetzelfde als wat ik had in die Spaanse club in Barcelona. Ik had een paar weken terug niet gedacht dat ik me nu zo goed zou voelen. Het lijkt wel alsof mijn verjaardag, kerst en oud en nieuw op een dag vallen, want sinds dat Sam mij heeft opgehaald voelt elke dag als dubbele feestdag.

Ken je dat? Als je iemand leuk vindt en dan fantaseert over hoe het zo zijn als jullie eindelijk zouden zoenen? Nou, dat zoenscenario heb ik de afgelopen maanden heel vaak laten afspelen in mijn hoofd. Met Sam in de hoofdrol. Meestal valt het dan in het echt heel erg tegen, maar Sam heeft nu al een Oscar gewonnen. Zijn zoen was magisch.

Vanaf het moment dat zijn lippen de mijne raakten, voelde het alsof een hele vlindertuin de wave deed in mijn buik. Hij kuste mij heel zachtjes, opende zijn ogen en er verscheen een brutaal lachje op zijn gezicht. Sam tilde mij in een keer op en legde me op bed neer. Ik wist wel dat hij sterk was, maar de manier waarop hij dat deed zorgde er echt voor dat ik me een prinsesje voelde. Volgens mij hebben we daarna een uur lang non-stop gezoend. Nu heb ik best wat mannen (zeg maar gerust drie elftallen) op mijn zoenlijstje staan, maar Sam verbrak alle records. Het was sensueel, verrassend, liefdevol en vooral heel lekker. Soms stopte hij en gaf hij mij over mijn hele gezicht kusjes, waarna hij weer verder ging met the real kiss.

Ik kon het niet laten: zijn shirt moest uit. Ik knipperde met mijn ogen zodat mijn lenzen goed zaten, want ik wilde dit prachtige lichaam van top tot teen goed kunnen bewonderen. Sam heeft de afgelopen weken veel tijd in de sportschool doorgebracht. Halleluja! Er hing een ware god boven mij.

Ook mijn shirtje ging uit. Sam was onder de indruk van mijn roze kanten bh (souvenirtje uit Barca). Zijn handen zijn overal geweest, maar dat roze gevalletje bleef dus wel heel netjes aan. Net zoals mijn onderbroekje trouwens. Ik stond versteld van mezelf. Sam vroeg heel netjes wat ik wilde doen. De duivel op mijn schouder wilde niets liever dan de kleding van zijn lijf scheuren. Ik wilde bovenop hem springen en er nooit meer vanaf gaan. Maar het engeltje op mijn schouder zei: Maud gedraag je, verpest het niet. Uiteindelijk zijn we knuffelend in slaap gevallen.

De volgende ochtend werd ik wakker in Sam zijn shirt. Ik was zo blij als een 8-jarig kind dat een puppy krijgt. Door het dolle heen. De plek waar Sam lag was trouwens leeg. Hij zal vast naar de wc zijn dacht ik. Maar na tien minuten kwam hij binnenlopen met verse mangosap (mijn lievelings) en twee bakjes havermout met extra veel honing en banaan. Ik had natuurlijk nog geen boodschappen gedaan maar Sam heeft de afgelopen maanden kennelijk goed opgelet. Die lieve schat had mijn lievelingsontbijtje gehaald. Smelt!

De rest van de dag hebben we in bed gelegen en hebben we de laatste afleveringen van Stranger Things gekeken, eigenlijk net zoals het was voordat ik naar Barcelona ging. Enige verschil is dat we tussendoor heel veel hebben gezoend. Sam is s ‘avonds nog naar de wekelijkse borrel gegaan, maar ik ben thuisgebleven en heb met Jessie een film gekeken en wijntjes gedronken. Of nouja; ze was eigenlijk meer met Dylan aan het appen. Na de kerst gaan ze weer afspreken. Jessie gaat hem opzoeken in Amsterdam.

Sam bleef na de borrel bij een vriend slapen. De volgende dag kwam hij alleen even snel naar huis om zijn koffertje te pakken. Hij ging een paar dagen terug naar zijn ouders om kerst te vieren. Het liefst had ik natuurlijk met hem meegegaan. Ik zag mezelf al naast zijn zus zitten tijdens het kerstontbijt! Maar ík mag dan wel hoteldebotel zijn, ik weet nog steeds niet wat Sam voor mij voelt. Tranquilo Maud...

Kerst was mega gezellig. Sam belde mij heel lief wakker op kerstochtend om me een fijne kerst te wensen. Ik heb tijdens kerstmis geen hap door mijn keel gekregen. Zonde, want mijn moeders kookkunsten zijn zeg maar Jamie Olivier-waardig. De verliefdheid zorgde ervoor dat ik amper trek had. En oké... Ik moet eerlijk toegeven: het was niet alleen de verliefdheid.

Op kerstavond wilde mijn hele familie weten hoe mijn studentenleven eruitzag. Of ik leuke huisgenoten had? Hoe het op de vereniging was? En mijn oudere neven en nichten waren vooral benieuwd naar de wekelijkse borrels. En of ik al een vriendje had? Ik heb geprobeerd om de schijn op te houden, maar Tweede Kerstdag barstte ik.

Ik stond samen met mijn moeder in de keuken. Ze zei dat ze zo blij voor mij was dat ik het naar mijn zin had op de vereniging. De dochter van haar sportmaatje had het namelijk helemaal niet naar haar zin. Ik verstijfde en begon te stotteren. ,,Mam, ik moet je iets vertellen,” zei ik. ,,Ik ga weg bij de vereniging, ik ga weg uit Leiden. Ik stop met mijn studie en ik ga in Amsterdam wonen.”  Natuurlijk kwam net op dat moment mijn vader binnenlopen.


like
user_3eeed7c5e8bf4630b00626155fc8624dacef84fa_avatar

Views

1k+

Likeability of 5

#22 Een wonder dat ik niet ben opgepakt voor moord

Mooi he, die sneeuw van vorige week? Daarom zat ik dus 3,5 uur met Sam in de auto en dat heeft heel wat gevolgen... / Brigitte Tohm, Unsplash

Foto van 'Metro'

Maud ging afgelopen week los in Barcelona met haar vriendin Jessie om haar catastrofe in Nederland te vergeten. Op het feestje Elrow gebruikt ze voor het eerst MDMA. Jessie neemt de Amsterdamse Dylan mee naar haar hotel, terwijl Maud de Uber-chauffeur vrolijk heeft afgewimpeld. In haar hotelkamer leest ze opeens een appje van Sam dat ze die avond over het hoofd had gezien. En hoewel hij stomdronken was, leek dat appje maar één ding te betekenen: Sam miste Maud. En dat terwijl Maud net heeft besloten weg te gaan bij de vereniging…

Het was retegezellig die laatste avond bij het restaurant van de oom van Juan (de Uberman). Met de groep Amsterdammers van Dylan, Jessie, Juan en twee vrienden van Juan zijn er geloof ik wel zeven kannen sangria doorheen gegaan, om over de ‘cerveza’s’ nog maar te zwijgen. Dylan vertelde dat er in Amsterdam in hun huis een kamer vrij komt en dat, als ik daadwerkelijk besluit om weg te gaan uit Leiden, ik van harte welkom ben om bij hun in te trekken.

Met een bonkend hoofd pak ik de volgende ochtend mijn koffer in. Jessie en ik zijn alleen: Jessie wilde Dylan eerst nog een paar keer in nuchtere toestand zien in Amsterdam voordat ze met hem het bed in dook. Ze vindt hem wel ‘boyfriend material’ en wil dat letterlijk niet ‘verneuken’.

De Spaanse worst van Juan heb ik ook maar afgeslagen. Juan bleek bij daglicht en zonder MDMA toch een stukje minder aantrekkelijk dan ik voor ogen had en buiten dat heb ik de afgelopen 48 uur alleen maar aan dat appje van Sam gedacht. ‘Hey zuiplap! Ik mis jou ook. Ben morgenavond terug in NL’, appte ik uiteindelijk terug. Terwijl ik op verzenden druk lijkt het alsof heel smurfenland zich in mijn buik nestelt en het startsein geeft voor de aftrap van het WK touwtjespringen. Met een zucht plof ik op mijn koffer om hem dicht te krijgen. Ik hoor het plastic kraken en zie één van de sluitingen wegschieten onder de houten pallets van het bed. Great!

Het is duidelijk niet mijn geluksdag: vanwege een fout in de reservering worden Jessie en ik niet naast elkaar geplaatst in het vliegtuig. Zij heeft het geluk om tussen twee oude dames in te belanden die de hele trip naar huis niets anders doen dan slapen (links) en een tijdschrift over breien doorbladeren (rechts). Ik daarentegen zit aan het gangpad, met naast mij een peuter die niets anders doet dan krijsen (ik wil hem slaan) en zijn moeder aan het raam die tijdens de vlucht 281 keer bij haar koffer in het bagagerek moet voor spullen om dat kind te laten stoppen met krijsen. Als ik haar vriendelijk – maar waarschijnlijk met een kop als een oorwurm – vraag om te wisselen van stoel, zegt ze liefjes dat ze graag van het uitzicht wil genieten.

Als ik het vliegtuig verlaat, geef ik mezelf een schouderklopje. Mijn geduld is deze vlucht dusdanig op de proef gesteld, dat het een godswonder genoemd mag worden dat ik straks niet door de marechaussee wordt opgewacht en opgepakt voor moord (of poging tot). Met Jessie wacht ik bij de bagageband op mijn spullen. Het duurt een eeuwigheid. Jessie heeft haar koffer al geruime tijd, maar ik heb nog steeds geen glimp opgevangen van mijn lichtblauwe exemplaar. Totdat ik opeens een teenslipper de band op zie sliden. Die wordt gevolgd door een stijltang, een glittertop die mij akelig bekend voorkomt en daarna een heel arsenaal aan ondergoed, inclusief gedragen exemplaren. Dit zijn mijn spullen!

Overal om mij heen hoor ik gegiechel en ‘ohhhh’s’ en ‘jeetjes’. Met een rood hoofd pak ik mijn gehavende koffer, die achter een drietal gekleurde bh’s aangesmeten is. De helft van de inhoud ligt op de bagageband. Blijkbaar waren ducktape en het touw dat we gebruikt hebben om mijn koffer uiteindelijk dicht te krijgen toch niet voldoende.

Dik een uur later, na allerlei declaratieformulieren te hebben ingevuld, kan ik eindelijk de aankomsthal betreden. Ik ben zó chagrijnig dat zelfs Maarten van Rossum nog vrolijk af zou steken als hij naast me zou lopen. Verbeten kijk ik naar de vloer, met in mijn achterhoofd het gegeven dat ik met die kapotte klotekoffer vol spullen ook nog helemaal met de trein naar Leiden moet.

„Maud!” hoor ik opeens vanaf de linkerkant. Als ik op kijk zie ik tot mijn grote verbazing Sam staan, met in zijn linkerhand een heliumballon van een lachende bloem en in zijn rechterhand een bagagekar. „Wat doe jij nou hier?” vraag ik lachend als ik naar hem toe loop, met Jessie in mijn kielzog. Mijn chagrijnige gevoel is als sneeuw voor de zon verdwenen als ik hem een knuffel geef. „Ik dacht ik kom je ophalen. Met die sneeuw reizen met de trein wordt vast niks.”

Ook de auto bleek niet echt een daverend idee. Dat is de conclusie als we na 3,5 uur eindelijk terug in Leiden zijn. Toch was de lange rit alles behalve vervelend. Sam zette Jessie af op een handige plek en daarna hebben we uren foute hitjes geluisterd, bij een tankstation koffie en chocola gehaald en ontzettend gelachen om mijn kapotte koffer-incident en MDMA-avontuur.

„Zo, die kun je wel weggooien als hij straks uitgepakt is”, zegt Sam terwijl hij het blauwe gevaarte op mijn bed tilt. Als er aan de zijkant een toilettas naar buiten piept, schiet ik langs hem heen om het op te vangen, voordat mijn favoriete make-upjes allemaal op de grond te pletter vallen. Terwijl ik omhoog kom, stoot ik met mijn hoofd tegen de Sam’s kin.

„Omg, sorry!” piep ik, terwijl ik de toilettas op bed gooi, waarna ik met beiden handen zijn hoofd vasthoud. Maar het lijkt Sam weinig te deren. Lachend kijkt hij mij recht in mijn ogen aan, terwijl hij gevaarlijk dichtbij komt.

Ik kan niet meer nadenken. De smurfen in mijn buik zijn veranderd van locatie. In plaats van het WK-touwtjespringen bevinden ze zich nu op de afterparty: een hardcore gabberfeestje. Ik sluit mijn ogen en weet wat er gaat gebeuren: Sam gaat mij zoenen.

>>> Volgende aflevering

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier lezen: #21 Is dit wat ze noemen high on love?


love
user_bc9a9659c9637a1b7ea30c263e662deb7feeb312_avatar

Views

1k+

#20 MDMA neem je niet voor culinair genot

Heel hard feesten tussen allemaal mensen die mij niet kennen... Ik geniet! / Trinity Kubassek, Pexels

Foto van 'Maud'

Maud dacht dat ze met een antibioticakuurtje en een anoniem sms’je naar Mark voor de rest van haar leven van haar chlamydia af was, maar niets is minder waar. Toen ze haar stamkroeg betrad met Sam, stond er in koeienletters ‘Maud is so(a) stout’ op een poster bij de bar. Cadeautje van Catherina, de vriendin van Mark. Maud maakte rechtsomkeert en heeft zich sindsdien niet meer op de vereniging durven te vertonen. En hoewel ze weet dat vluchten niet werkt, heeft ze samen met Jessie toch een ticket naar Barcelona geboekt…

Ik hijs me voor vanavond met moeite in mijn netgewassen zwarte high waist skinny jeans, met daar bovenop een crop top met pailletten. Mijn haar laat ik los. Lachend besmeur ik Jessie met glitters. We maken ons klaar voor Elrow, een van de bekendste en leukste feestjes van Barcelona. Het is één groot rariteitenkabinet van dansers, confetti, opblaasbeesten en verkleedpartijen. Ik ben er nog nooit geweest, maar heb er zin in. Eindelijk een keer los op een plek waar niemand ons kent.

Twee dagen eerder zijn we aangekomen in de bruisende Spaanse wereldstad. Onze Airbnb zit in de wijk Gracia. Het stikt er van de leuke eettentjes en gezellige Spanjaarden. Omdat het geen hoogseizoen meer is, zijn er weinig toeristen op straat, maar dat maakt het des te leuker om rond te lopen. We hebben die eerste dagen dan ook allerlei bezienswaardigheden bekeken, waaronder natuurlijk het prachtige Parc Güell en de Sagrada Família.

Ondertussen app ik al een aantal dagen met Sam. Eerst negeerde ik zijn lieve appjes, omdat ik bang was dat hij me in de maling nam. Hij wist dat ik chlamydia had, maar was de enige die zei dat het toch geen drol uitmaakte en dat het iedereen had kunnen overkomen. Hij probeerde me telkens op te vrolijken. Gaandeweg de gesprekken bleek het écht niet belangrijk voor hem. Sam was daadwerkelijk geïnteresseerd in hoe het met mij ging, in plaats van met mijn (soa)-puni. Een paar keer per dag vroeg hij wat ik allemaal aan het doen was en vertelde hij over het leven in Leiden. De naam Bella was al die tijd niet meer gevallen…

Het appartement valt eerlijk gezegd wel een beetje tegen. Hoewel de ligging prima is, moet je eerst acht trappen op om vervolgens hijgend als een oud paard een ‘huis’ binnen te treden dat op de foto heel ruim leek, maar in reallife categorie ‘veel te kleine studentenkamer in Amsterdam’ blijkt. De inrichting is hip en simpel (daar gingen we natuurlijk op af), maar waar een bed gemaakt van houten pallets er op de foto heel tof uit ziet, blijkt het te liggen als eh… een bed gemaakt van houten pallets. Kut dus.

Ach, het is alleen om te slapen, dus echt een groot probleem maken Jes en ik er niet van. De eerste dagen banjerden we door de stad. Barça voelt alsof ik er thuishoor. Het leven draait hier om drie belangrijke s’jes: sangria, siësta en salami. Het zijn drie dingen waar ik aardig mee uit te voeten kan. We proppen ons iedere avond vol met Spaanse worstjes – alleen de vleesvariant en niet de menselijke variant – en spoelen het weg met een litertje sangria. Heerlak!

Dit wordt de eerste avond uit en Jes en ik zijn allebei behoorlijk exited. Eenmaal binnen bij Elrow worden we direct meegezogen in de techhouse beats. De mensen op het feest zijn uitgelaten, hebben kleurige kleding aan en sommigen lopen met gekke hoedjes of borden te zwaaien. We zijn niet de enigen die onszelf beglitterd hebben: zo’n beetje ieder meisje in de zaal lijkt uit de discodip gesnoept te hebben.

En dat niet alleen; de meeste mensen in de zaal lijken ook niet vies van ander snoepgoed. Ik zie veel meiden met grote pupillen die enthousiast meedeinen op de beukende tracks, maar ik moet eerlijk bekennen dat het de sfeer alleen maar ten goede komt. Iedereen is vrolijk en danst. Na een uurtje ontmoeten we een groep Nederlanders waar we de rest van de avond bij aanhaken.

„Ook een likje M?”, vraagt een van de jongens die bij de groep hoort. Waar ik een paar weken geleden nog vastberaden nee zei tegen drugs, voel ik nu dat ik toch wel nieuwsgierig ben naar dat liefdevolle goedje. Ik kijk Jessie vragend aan en als zij knikt, lik ik mijn vinger, prop ik hem in het zakje waar de jongen al de hele avond lekker op gaat en steek hem daarna in mijn mond.

Gad-ver-damme. MDMA neem je in ieder geval niet voor het culinaire genot, want wat ik vervolgens proef is het smerigste dat ik ooit in mijn mond heb gehad. En dan tel ik die keer met J’s ongewassen piemel na vier dagen Lowlands mee. Lacherig neemt Jessie ook een lik, om vervolgens mijn glas sinas uit mijn hand te rukken en hem in één teug leeg te drinken om de gore smaak weg te spoelen. Ook Jes was duidelijk geen fan van die smaak. Na een uurtje slaat het spul echter in en word ik van top tot teen helemaal warm.

De muziek, de mensen, mijn vriendschap met Jessie… alles voelt zó ontzettend fijn en leuk. Ik heb de volledige avond een glimlach op mijn gezicht en kan niet stoppen met dansen. Aan praten of flirten heb ik geen behoefte. Als een Engelse gast met de naam Macaulay mij aanspreekt, schiet ik alleen maar in de lach omdat ik aan die aan drugsverslaafde acteur van Home Alone moet denken, waarna ik hem – hoewel hij best cute is – wegwuif. Dansen wil ik. De hele avond!

Jessie daarentegen staat al anderhalf uur te tongen met een van die gasten van het Amsterdamse groepje. Met een glimlach kijk ik af en toe haar kant uit om te kijken of alles goed gaat. Als uiteindelijk de lichten in de zaal aan gaan, kijkt ze mij met grote ogen aan en trekt me naar haar toe.

„Vind je het erg als ik Dylan mee naar huis neem?”, fluistert ze in mijn oor.

VOLGENDE AFLEVERING > > >

Die kun je hier lezen: #21 Is dit wat ze noemen high on love?

< < < VORIGE AFLEVERING

WIE IS MAUD?

„Hoi, ik ben Maud (19). Waar de een postzegels of Efteling-laven verzamelt, spaar ik spannende ervaringen en houd in mijn dagboek - of beter: nachtboek - mijn laatste avonturen én veroveringen bij. Elke week geeft Metro een kijkje in mijn turbulente (studenten)leven.”


Views

1k+