Likeability of 6

#14: Blijf van mijn huisgenoot af, dom paard!

Zo zag het er een heel klein beetje uit: Sam die de Heimlich-greep bij mij deed... / Isabela Kronemberger op Unsplash.com

Foto van 'Maud'

Terugblik: Maud ging met een paar meisjes uit haar jaarclub naar Amsterdam Dance Event. Terwijl de rest vol aan de pillen ging, hield Maud het bij haar Russische vriend (Wodka). Ze werden uitgenodigd door een groepje jongens om te afteren in hun dispuutshuis ergens op de grachten. Terwijl twee meisjes meteen de slaapkamer indoken, bleef Maud alleen achter met Sjoerd die al snel met witte lijnen op de proppen kwam. Hij bood haar de spiegel aan, maar Maud sloeg het aanbod af en moest ineens heel erg aan iemand denken. Haar huisgenoot Sam.

Waarom luister ik niet wat vaker naar dat verstandige stemmetje in mijn hoofd? Het stemmetje dat zegt: twee drankjes is genoeg, stop nou eindelijk eens met roken, eet die familieverpakking Milka niet in een keer op, ga eens wat vaker naar college, duik eens een keer op tijd je bed in, app je huisgenoot Sam niet wanneer je in toch nog behoorlijk beschonken toestand aan hem denkt op een after in Amsterdam, Maud!

Maar nee, ik ben blijkbaar Oost-Indisch doof voor dat engelenstemmetje en zoek liever dat duiveltje in mij op dat me tien drankjes laat drinken -of meer, maar dan ben ik de tel al lang kwijt-, me door laat paffen als een professionele rookmachine, het familiepak in een keer laat verorberen, me elke ochtend weer eindeloos laat snoozen en die me ’s avonds op laat blijven. En het stemmetje dat me het appje liet sturen aan Sam. ‘Zeg Sam, ik moest ineens heel erg aan je denken... Jij ook aan mij?’ Dikke vette oops. Niet alleen kreeg ik geen appje terug, maar daar bovenop kwam ook nog eens de aanblik van Sam die middag dat ik thuiskwam.

Ik had niet geslapen, was heel erg gaar en brak en leek wel een lijk en daar lag mijn megaknappe huisgenoot op de bank. Met Bella. En Bella is niet een van onze huisgenoten, maar Bella is een superknappe tweedejaars die in dezelfde medische commissie als Sam zit. Het zag ernaar uit dat ze al uitgebreid doktertje hadden gespeeld samen, met hun seksblos op de wangen en een samenzweerderige glimlach die mensen delen die net stomende seks met elkaar hebben gehad.

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

Bella is alleen echt niet leuk en dat zeg ik echt niet omdat ze net het zaad van Sam in zich heeft ontvangen, maar omdat het gewoon een domme geit is. Met een raspaard, blijkbaar. Terwijl ik in de keuken een flinke tosti aan het bouwen was, ving ik een gesprek op over haar paard dat zich niet lekker in zijn vachtje voelde in de stal waar hij nu zat, waarop Sam heel hard moest lachen en zoiets zei als ‘nou, als dat het enige is’. Met een pruillipje -dat kon ik gewoon horen- zei ze toen: ,,Maar Sam, luxeproblemen zijn ook problemen...”

Een beetje als verdoofd ga ik erbij zitten en neem een hap van mijn tosti. Hoe klote ik me ook voel, de smaak van gesmolten kaas met bieslook en sambal (echt een topcombi, geleerd van tostimaster Sam) doet me even goed.

Hé Maudje, zegt Sam ineens. ,,Ik zie nu pas dat je me vanochtend nog een berichtje hebt gestuurd, had ik nog helemaal niet gezien!” Hij kijkt me blij aan, ,,Even openen, hoor...” Bella legt haar hand op zijn schouder en buigt over de telefoon om mee te lezen. In een fractie van een seconde bedenk ik iets waardoor alle ogen op mij gericht zijn, in plaats van op de woorden die ik uren daarvoor aan Sam had gestuurd.

Ik begin te hoesten en proesten en doe net of ik stik in de hap tosti die ik net heb genomen. Plotsklaps komen alle lessen van mijn toneelklasje van tig jaar geleden naar boven en vol drama en met compleet inlevingsvermogen en tranen die uit mijn ogen plengen, lijkt het net alsof ik op het punt sta voor eeuwig in mijn tosti te blijven hangen.

Sam gooit zijn telefoon op de grond (fjieuww...) springt op en snelt naar me toe. Hij slaat zijn armen om mijn lichaam en de allerknapste geneeskundestudent van de hele wereld oefent de Heimlichgreep met volle overgave op mij uit.

Ik kan er niets aan doen, maar ik krijg kippenvel van onder tot boven van Sams armen die zich over mijn lichaam bewegen en met alle kracht die ik in mij heb, spuug ik de week geworden hap tosti -met bieslook en sambal- uit over de tafel. En over Bella. Dikke vette oops... Ik snak naar adem en Sam kijkt me bezorgd aan. Gaat het wel Maudje?

Ik pak hem stevig vast en zie door mijn wimpers heen de boze blik van Bella die de stukjes kaas en ham en bieslook uit haar paardenstaart haalt. Ja, fluister ik, ,,het gaat wel weer.”

VOLGENDE AFLEVERING > > >

< < < VORIGE AFLEVERING

WIE IS MAUD?

,,Hoi, ik ben Maud (19). Waar de een postzegels of Efteling-laven verzamelt, spaar ik spannende ervaringen en houd in mijn dagboek - of beter: nachtboek - mijn laatste avonturen én veroveringen bij. Elke week geeft Metro een kijkje in mijn turbulente (studenten)leven.”


likelove
user_ba8bc6c1bec8f83b1bb25031eb8d525ddeec4ac5_avataruser_20afbd9672dd2a1fff6fe2030416b6d9dad19453_avatar

Views

1k+

#26 Ik smeet mijn cappuccino vol in zijn gezicht

Lekker bakkie koffie hè? Zo'n kopje belandde dus even later in het gezicht van een zeker persoon. / Unsplash

Foto van 'Maud'

Maud en Sam beginnen echt iets serieus te krijgen. Bij hun etentje in hun favoriete pizzeria stelde Sam haar dan ook een superschattige vraag en eenmaal thuis beland, kreeg Maud eindelijk waar ze al een hele tijd naar verlangde: een superhete nacht met haar nieuwe liefde. Maar toen ze wakker werd kreeg ze naast een heerlijk ontbijtje van Sam, ook iets waar ze iets minder blij van werd: een berichtje van Fredje, met de boodschap dat hij haar iets wilde zeggen.

De zenuwen gieren door mijn lijf. Ken je dat gevoel dat het lijkt alsof je binnen nu en een kwartier een spreekbeurt moet houden voor een compleet gevuld voetbalstadion? En dan waarschijnlijk ook nog een spreekbeurt over iets waar je geen reet van af weet, zoals de oorsprong van plastic bestek of het chemische proces dat plaatsvindt bij het bakken van pannenkoeken ofzo. Kotsmisselijk dus.

Fred en ik hebben afgesproken in Cafe Leidse Lente. Het is een plek die ik normaal heel prettig vind, maar vandaag voelt het hippe café aan als de wachtkamer van de soa-poli. Ik bestel een cappuccino, waarvan ik de helft over het randje kieper als ik het kopje naar mijn mond beweeg. Zo erg trillen mijn handen dus. En die lulhannes is nog eens tien minuten te laat ook!

Dan zie ik hem binnen komen lopen. Hoewel ik in het verleden nog wel iets aantrekkelijks zag in Fredje, zie ik nu vooral een echte koorbal met een iets te dikke plofkop van alle drank die het afgelopen half jaar naar binnen is gegoten. En als hij mij aankijkt voorspelt zijn blik niet veel goeds. Dat kusje op het einde in zijn sms was waarschijnlijk een manier om mij naar het café te lokken, want de arrogantie spatte er vanaf. Met een luide zucht plofte hij op de stoel tegenover mij.

„Nou Maudje, waar ik je dus eigenlijk even over wilde spreken is de rekening die ik kreeg van mijn zorgverzekering”, viel Fredje met de deur in huis. Ik frons mijn wenkbrauwen en kijk Fred niet-begrijpend aan. „De rekening van je zorgverzekering?” vraag ik, terwijl in mij een wisseling van de wacht plaatsvindt tussen het nerveuze meisje die een spreekbeurt moet geven, naar het meisje dat zo kookt van woede, dat je haar het best kunt vergelijken met die vulkaan Agung op Bali.

„Ja, nou via via vernam ik dus dat jij een soa’tje onder de leden hebt”, vervolgt Fredje. „En gezien het feit dat wij nog niet zo lang geleden een keer een neukpartijtje hebben gehad, ben ik dus maar even naar de huisarts geweest voor een onderzoekje. Maar bij de huisarts kost zo’n onderzoekkie blijkbaar best een aardige duit als je je eigen risico nog niet hebt opgemaakt, dus ik wilde eigenlijk even bespreken hoeveel jij daarvan betaalt.”

Mijn mond valt open van verbazing. Hoe durft die gore lapszwans! Hij is nota bene degene die mij die soa gegeven heeft! Die ervoor gezorgd heeft dat ik mij nu niet meer op de vereniging durf te vertonen, dat ik mij zó rot voel dat ik wil verhuizen naar een andere stad en die niet alleen mij, maar in ieder geval ook nog één ander besmet heeft. Die het bovendien allemaal zó weinig interesseert, dat hij zich niet heeft ingelezen en weet dat je als je onder de 25 bent gewoon een gratis onderzoek kunt krijgen bij de GGD. En deze persoon vraagt MIJ om geld voor dat rotonderzoek?

„Je krijgt geen cent van mij idioot!”, roep ik woedend en voordat ik het weet heb ik de rest van mijn inmiddels lauwe cappuccino vol in zijn gezicht gesmeten. Ik grijp mijn tas en ren naar buiten, waarna ik in één ruk naar huis fiets terwijl de tranen van woede over mijn wangen stromen. Thuis smijt ik de deur dicht en stamp ik de trap op. Achter me hoor ik een deur open gaan. Zonder dat ik hem zie, voel ik dat Sam achter me aan loopt mijn kamer in als ik op bed plof.

Een half uur later ben ik gekalmeerd. Sam heeft naast magische vingers blijkbaar ook magische krachten om mij rustig te krijgen, want de tranenkraan is dichtgedraaid en met een of andere suffe grap wist hij me zelfs weer aan het lachen te krijgen. „En Maudje, vanaf volgende week ben ik toch nog het enige dat jou met Leiden verbindt, dus trek het je niet zo aan”, zegt hij met een glimlach.

Hij heeft ook gelijk, probeer ik mezelf te bedenken. Maar toch voelt het niet goed dat iedereen – en in het speciaal Fredje – hier zonder kleerscheuren vanaf lijkt te komen, behalve ik. En dan besluit ik dat het ook totaal niet eerlijk is. In één seconde weet ik het honderd procent zeker:

Nog voor ik volgende week naar Amsterdam vertrek, ga ik wraak nemen.

VOLGENDE AFLEVERING > > >

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar

< < < VORIGE AFLEVERING


Views

100+

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'
Likeability of 5

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

De feestgangers van 'Qhotel in de sneeuw'. / Foto's: Heidi Rijsdijk

Foto van 'Lisa Vermeij'

(In samenwerking met Qmusic)

Oostenrijkse bergen, sneeuw maar ook veel zon, après-ski, schnitzels, glühwein en liveoptredens van OG3NE, Jax Jones en Gavin James. Klinkt als muziek in de oren, toch?

Het Oostenrijkse Zell Am See was de afgelopen dagen het decor voor het Q-hotel in de sneeuw. Radiostation Qmusic organiseerde het festijn tot en met dinsdag voor de dertiende keer. Zelfs als je nog nooit op de latten hebt gestaan, was er genoeg te doen. Zangtrio OG3NE, singer-songwriter Gavin James en dj Jax Jones waren ingevlogen om er voor de live aanwezige luisteraars, Qmusic-dj’s en zakenrelaties van het station een muzikaal festijn van te maken. Dj Jax Jones kwam zelfs eerder van zijn huwelijksreis terug om bij het sneeuwtripje aanwezig te zijn.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

Après-ski: 'Het is vanaf de eerste minuut al een en al gezelligheid.'

Keileuke reis gewonnen

Luisteraars konden in de maand december een winterse reis winnen door een bijzonder kerstverhaal in te sturen. Lieke (25) uit Nijmegen was een van de gelukkigen. „Vorig jaar lag er op kerstavond een rat in mijn bed, doodeng! Maar wel een goed verhaal. En ik heb er nu wel een keileuke reis mee gewonnen. Het is vanaf de eerste minuut al een en al gezelligheid.” Voor luisteraars Alenka (39) en Ilona (40) was het helemaal een bijzondere trip. Ilona heeft afgelopen jaar voor het eerst kerst gevierd. Eerder kon dat nooit, omdat ze altijd Jehovagetuige was. ,,Er gaat een hele nieuwe wereld voor ons open, omdat we altijd heel streng hebben geleefd.”

Natuurtalentjes op de latten

Naast alle optredens en gezellige activiteiten zoals rodelen, een winterbarbecue en hilarische lunchquizzen, wordt er nog echt wel wat geskied. Een team van Nederlandse leraren stond elke ochtend weer te springen om Metro en alle Q-hotelgangers van de blauwe, rode of zelfs zwarte piste te begeleiden. Dennis (34) draait al heel wat jaren mee en kijkt er elk jaar weer naar uit om de Qmusic-dj’s en luisteraars les te geven. Soms zitten er echte natuurtalenten tussen. Zoals YouTuber Nanne Meijer die nog nooit eerder op ski’s had gestaan, maar na twee uurtjes als een volleerd wintersporter van de berg zoefde. Ondergetekende had er iets meer moeite mee en hield er na een stukje snowboarden op de rode piste welgeteld zestien blauwe plekken aan over. Mooi souvenir, zullen we maar zeggen.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

De zusjes OG3NE genoten met volle teugen.

Teterreteterre

s’ Avonds werd het Q-hotel omgetoverd tot een concertzaal, waar de dj’s van Q-music het publiek op heerlijke foute après-skinummertjes trakteerden. ,,Er is zo veel gezelligheid, je vergeet dan eigenlijk dat je staat te hossen op muziek die je normaal nooit luistert. En ook al sta je in zo’n warme hut te zweten in je dikke coltrui, dat maakt op dat moment allemaal niets uit. Ik vind het enig!”, aldus YouTuber Nienke Plas. En net op het moment dat je dacht ‘ik kan geen ‘teterreteterre’ meer horen’, kwam er een artiest met een spetterend optreden. De meiden van OG3NE zorgden ondanks de warme skikleding door hun prachtige performance meerdere keren voor kippenvelmomentjes. De zusjes vermaakte zich de rest van de avond trouwens prima en dansten vrolijk mee op après-skihits als Schatje Mag Ik Je Foto en Vrouwke.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

Skiën en snowboarden maakt dorstig.

Jägerbombs en water

De dansvloer is de plek waar artiesten samen staan te dansen met de luisteraars, waar Jägerbombs worden afgewisseld met water (er moet ook nog een beetje gewerkt worden). En de plek waar ‘je dansjes doet die je eigenlijk niet op je werk zou moeten doen’, aldus een luisteraar.

Het zijn Qmusic-feestdagen waar je muzikale hoogtepunten beleeft, nieuwe vrienden maakt en waar je nog jaren op kunt teren. Wanneer mogen we weer?

Binnenkort zie je op deze site een video van de reis.

'Van een rat in m'n bed tot Q-hotel in de sneeuw'

DJ Joep Roelofsen met Marieke Elsinga, die verslag deed voor RTL Boulevard.

Foutje gezien? Mail ons, we zijn je dankbaar


likelovedislike
user_7773621565689246c2f6d156935675e7e4bf47d1_avataruser_897b6947eed5a5c9f795673f14eb1c721f9b8737_avataruser_8cc99793708d42dfc8e8251235ad93e8def9c702_avatar

Views

300+

#25: Mijn stoutste droom kwam uit

,,Dit was nu al de beste nacht van 2018. Sam zijn voeten zijn trouwens wel een stukje schoner". Foto: Colourbox

Foto van 'Maud'

Maud is met haar hoofd in de wolken sinds ze met Sam heeft gezoend. Ze gaat verhuizen naar Amsterdam en voelt zich beter dan ooit. Op 1 januari eet ze samen met Sam in hun favoriete pizzeria in Leiden, zoals ze wel vaker doen. Toch werd deze avond heel anders, toen Sam ineens zei: Maud, mag ik je wat vragen?”

Ik nam snel een extra grote hap van mijn Quattro Formaggi, zodat ik mijn mond vol had en zogenaamd niet kon praten. Het gaf mij mooi een paar seconde extra om na te denken. Wat wilde Sam mij vragen? Of ik verliefd was? Wat ik van de avond vond? Of ik nog met andere jongens afsprak? Of misschien wilde hij gewoon peper en zout hebben?

Net voordat ik antwoord wilde geven, stelde Sam zijn vraag. Ik wilde zijn blik ontwijken, maar zijn knalblauwe ogen bleven mij aanstaren. „Nou ja, wat ik je dus wilde vragen... eh kijk, als jij straks naar Amsterdam gaat verhuizen, zien wij elkaar dan nog wel?”

Van de zenuwen begon ik te lachen. Die onschuldige blik kon ik niet weerstaan. Ik boog voorover (stootte nog net niet onze glazen cola omver) en gaf hem een kus op zijn mond. „Tuurlijk Sam, wij gaan elkaar nog heel vaak zien!”

Een treinritje van Leiden Centraal naar Amsterdam Centraal duurt 35 minuutjes. Nu zijn onze bedden slechts 15 seconden van elkaar verwijderd, maar mochten Sam en ik nou een relatie krijgen, dan zou het misschien alleen maar beter zijn als we niet samen onder hetzelfde dak zouden leven. Verder wil ik niet op de zaken vooruit lopen, hoor.

De ober kwam naar onze tafel en vroeg of we nog een dessert wilden hebben. We vroegen om twee bakjes tiramisu to go. Die zouden we opeten tijdens Peaky Blinders (ja, we zijn aan een nieuwe serie begonnen). Maar ik kan je een ding vertellen: die tiramisu staat nu nog te wachten in de koelkast. Zodra we een voet binnen hadden gezet in ons studentenhuis, begon Sam mij al te zoenen. Onze andere huisgenoten waren nog bij hun ouders, dus we hadden het huis voor onszelf. En dat was maar goed ook.

In de gang schopten we onze schoenen en jassen uit. Toen we in de keuken kwamen, zette Sam heel snel het Italiaanse dessert in de koelkast. Sam had duidelijk zin in een ander toetje en ik wist dat er in Sam zijn broekje een veel lekkerder hapje zou zitten. In het maanlicht leek Sam nog knapper dan normaal. Terwijl we aan het zoenen waren, tilde Sam mij uit het niets op. Sam had gespierde armen, maar dat hij zo sterk was, had ik niet verwacht. Hij droeg mij naar zijn kamer en vanaf dat moment leken mijn stoutste dromen werkelijkheid te worden.

Kijk, je hebt zoiets als liefde en lust. Bij mijn ex vond ik vooral veel liefde en ach, ook wel wat lust. Maar met de jongens die ik daarna heb gehad, was het meeste eigenlijk vooral gebaseerd op lust. Sam vond ik al vanaf het eerste moment woest aantrekkelijk, maar bij hem was het anders. Ik wilde het niet verkloten. Sam maakt mij rustig en vrolijk. Hij laat me lachen, maar ik kan ook bij hem huilen. Hij is lief en stoer tegelijk en het lijkt wel alsof hij mij beter begrijpt dan dat ik zelf doe. En dat is best knap.

Sam kroop op het bed en toen hij zo boven mij hing, wist ik het zeker. Ik wilde Sam. Ik had lang genoeg gewacht. Ik was opnieuw high on love, maar dit keer zonder drugs. De afgelopen dagen hadden we vooral veel gezoend, geknuffeld, gevoeld en een beetje van elkaar geproefd. En wat ik had geproefd smaakte zeker naar meer.

Kledingstukken lagen overal. Er was geen stoppen meer aan „Maud, ik wil absoluut niets overhaasten, wat wil jij?”
Overhaasten?! Ik hoopte al op dit moment sinds de dag dat ik dit huis binnenstapte!

Ik wilde alles en dat kreeg ik ook. Sam wist precies wat hij moest doen en hoe hij dat moest doen. Holy moly, Sam wist mij meerdere malen naar grote hoogtes te brengen. Het jaar is nog maar net begonnen, maar dit was tot nu toe de beste nacht van 2018! En mocht je het je afvragen; we hebben het natuurlijk veilig gedaan.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd, stond Sam wederom al in de keuken om een ontbijtje te maken. 'Smoothiekoning Sam' noem ik hem nu. Ik pakte mijn telefoon om snel een foto te maken en naar Jessie te sturen. Maar net toen ik mijn camera wilde openen, kwam er een berichtje binnen. „Maud, ik moet je iets zeggen, heb je zin om binnenkort koffie te drinken? x Fredje

>>> VOLGENDE AFLEVERING

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier lezen: #Maud, mag ik je iets vragen?


Views

1k+

Likeability of 6

Verdienen met het lezen van Metro-artikelen!

Foto van 'Metro'

In samenwerking met: Pabbl

Artikelen lezen op onze telefoons, dat doen we maar al te graag. De Pabbl-app plaatst, gebaseerd op jouw verkeuren, artikelen op je vergrendelscherm, en beloont je ervoor!

Eind vorig jaar bereikte Pabbl de mijlpaal van 75.000 installs. 75.000 gebruikers die kunnen verdienen aan het ontvangen van relevante advertenties op hun vergrendelscherm. Sinds kort is er ook een feature uitgerold waarmee je in plaats van advertenties, vooral artikelen ontvangt en hier ook gewoon mee kan verdienen!

Artikelen en verdienen – hoe werkt dat?
Je ontvangt een mix van content op je vergrendelscherm, het scherm waar je ongemerkt 150 keer per dag langs swiped. Nu ontvang je op dat scherm feilloos artikelen, gesponsorde wallpapers en normale wallpapers. Elke keer dat je je telefoon ontgrendelt je punten. Deze punten kun je inruilen voor leuke cadeaus in de Pabbl shop. Sinds deze feature kortgeleden is uitgerold, sluiten steeds meer nieuwssites aan voor nog betere toegespitste content, waaronder ook content van Metro dus.

Gebruikers waren sceptisch
Natuurlijk ben je sceptisch over een app waar je door het simpelweg gebruiken van je telefoon, makkelijk kunt verdienen. Maar bezoek de pagina van Pabbl in de Playstore en je ziet dat de app 50.000-100.000 installs en 4,6 sterren uit meer dan 10.000+ reviews heeft; blijkbaar doet Pabbl echt wel wat goed. Pabbl is een vergrendelscherm app, die elke keer als je je telefoon aandoet, mooie en relevante content zoals artikelen en wallpapers toont. Omdat een boel van deze content ‘gesponsord’ is, geeft Pabbl punten in ruil voor bijna elke keer dat je je telefoon ontgrendelt. Alleen bij artikelen en gesponsorde content ontvang je punten en er zitten limieten op zodat er geen bots aan worden gehangen die het scherm 24/7 wegswipen.

Installeren die hap
Het ziet er dus allemaal legit uit, installeren dan maar. Je belandt op de landingspagina en vult wat basisgegevens in en je interesses. Hierdoor wordt de content die je krijgt afgestemd op jouw persoonlijke voorkeuren. Het vergrendelscherm verschijnt, die je ontgrendelt met een soepele swipe. Vervolgens word je geleid naar de Pabbl-app waarin wordt uitgelegd wat je met je punten kan doen. Het aanbod is vrij divers: Een boel kortingen (soms tot wel 100%!!) op eten & drinken, kleding, elektronica en nog veel meer!

Lege voorraden
Kijkend naar de reviews blijkt dat je niet alles kan aanschaffen wanneer je dat wilt. De voorraden zijn vaak op. Dat komt doordat de app erg hard groeit en mensen sneller punten bij elkaar sparen dan dat ze aan producten kunnen weggeven. Het verkopen van advertenties blijkt lastiger voor Pabbl dan verwacht waardoor het lastig is om producten te financieren en komt het af en toe zelfs uit eigen zak. Maar dat kan niet voor altijd doorgaan natuurlijk. Pabbl moet nog minimaal 2x zo hard groeien willen ze de grote vraag en gespaarde punten kunnen bijbenen met nieuw aanbod.

Feiten over Pabbl:

- Pabbl is te installeren in de Playstore

- De app is Android exclusive.


like
user_5a58c6cc654b4931505d8ae3dd819f4ca6fb90ce_avataruser_384fadd091eec9bdd937419d5996ce3c53ee436a_avatar

Views

52

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow
Likeability of 6

#24 'Maud, mag ik je iets vragen?'

Ik ben zo benieuwd wat het nieuwe jaar gaat brengen? In ieder geval een verhuizing naar Amsterdam. Foto: Pexels

Foto van 'Maud'

Maud is in de zevende hemel nadat Sam haar heeft opgehaald van Schiphol. Hun eerste zoen was magisch en ze voelt zich beter dan ooit. Toch had ze tijdens de kerst even een lastig moment, toen ze haar ouders moest vertellen dat ze naar Amsterdam gaat verhuizen. Wat zal het nieuwe jaar haar gaan brengen?

Ik wilde niet huilen, maar de tranen rolden over mijn wangen en het leek wel alsof ik niet meer kon stoppen met huilen. Normaal ben ik best een 'though cookie', maar op een of andere manier brak ik nu. Misschien heeft het iets te maken met kerst? Dan ben ik sowieso altijd een stukje sentimenteler.

Ik voelde mij toch een beetje een mislukking omdat ik ging stoppen met mijn studie en naar een andere stad wilde verhuizen. Gelukkig waren mijn ouders heel lief en ontzettend nuchter. ,,Maud, je moet nooit dingen tegen je zin in doen,” zei mijn moeder. Ze was wel een klein beetje geïrriteerd dat ik haar niet eerder iets had verteld en hoopte wel dat ik door ging met studeren. Mijn vader zei dat ik vooral moest doen waar ik gelukkig van werd. ,,Maar in het nieuwe jaar kan ik je dus weer helpen met verhuizen? Ik heb er nu al zin in.” Grapte hij. Ik kon er gelukkig wel om lachen en was ontzettend opgelucht dat mijn ouders zo reageerden.

Na de kerst ging het eigenlijk allemaal heel snel. In het huis van Dylan komt vanaf januari een kamer vrij. Hij woont samen met nog een jongen en twee meiden vlakbij de Ten Katemarkt, echt vijf minuten fietsen van Leidseplein. Een van die chicks gaat in januari voor een jaar op reis. Dus ik zou sowieso een jaar in haar kamer mogen. Kamers in Amsterdam zijn wel een stuk duurder zeg. Voor de kamer van 12 vierkante meter zou ik 450 euro moeten betalen. Erg lang had ik niet om na te denken, want er waren meerdere kapers op de kust. Dat wordt gewoon een middagje extra werken, want ik heb natuurlijk ja gezegd! Ik ga echt verhuizen naar Amsterdam!

Oud en nieuw heb ik ook gelijk gevierd in mijn nieuwe woonplaats. Normaal heb ik altijd een hekel aan oud en nieuw, maar dit jaar was het echt onwijs gezellig! We hadden afgesproken bij een vriend van Dylan thuis. Die woont in een supermooi, veel te groot grachtenpand aan de Singel. Jessie was er ook bij, ik denk dat zij en Dylan toch wel echt verliefd aan het worden zijn. Iedereen had een fles champagne meegenomen dus er werd goed gedronken. Sam was later ook gekomen met een vriend. Hij kon het trouwens heel goed vinden met Dylan.

Net voor 'het twaalf uur moment' zijn we met de hele groep naar Awakenings gegaan in de Westergastfabriek. Wauw, ik ben het nieuwe jaar nog nooit zo goed begonnen! Om 12 uur zoende Sam mij en de rest van de nacht hebben we met zijn allen keihard gedanst. Ik ging echt lekker op de muziek en de lichtshow van Awakenings was fantastisch. Een paar vrienden van Dylan hadden weer ‘gelukspoeder’ bij zich, maar ik heb dit keer even overgeslagen. Ik had het ook helemaal niet nodig, die vlinders in mijn buik zorgden al voor genoeg adrenaline en endorfine. Sam was volgens mij wel nieuwsgierig, maar ook hij heeft het aan zich voorbij laten gaan.

We hebben tot vroeg in de morgen door gefeest. Jessie bleef voor het eerst bij Dylan slapen. Sam en ik hebben de trein gepakt naar Leiden (ja, die reden gewoon alweer). Blijft toch een beetje awkward als je met je uitgaanskleding, verlopen make-up en wilde haren om 08.00 uur in de trein stapt. Gelukkig was het niet zo druk. Zodra de trein begon te rijden ben ik in slaap gevallen.

Nieuwjaarsdag hebben Sam en ik de hele dag geslapen, geknuffeld en gezoend. Op een gegeven moment werd ik wakker met knallende koppijn. Ik wilde een glaasje water gaan halen, maar Sam hield mij zo stevig vast dat het moeilijk was om uit bed te stappen. Zo schattig eigenlijk. Ik denk dat ik echt heel erg verliefd op hem ben.

Buiten werd er nog best veel vuurwerk afgestoken, maar van vuurwerk in bed is er nog steeds geen sprake geweest. Ik had misschien wel meer willen doen dan knuffelen en zoenen, maar aan de andere kant wil ik dat de eerste keer seks met Sam ook een beetje speciaal is. Ik heb het gevoel dat Sam dat ook wil, het lijkt wel alsof we allebei nog niet durven. Bizar he?

s’Avonds vroeg hij of ik zin had om samen met hem iets te eten. We gingen naar onze favoriete pizzeria om de hoek. We kwamen hier een paar keer per maand, maar op de een of andere manier voelt het nu toch meer als een date. En net toen ik een hap wilde nemen van mijn Quattro Formaggi (perfecte katerpizza) kwam Sam met een serieuze vraag uit de hoek. ,,Maud, mag ik je iets vragen?”

>>> VOLGENDE AFLEVERING

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier lezen: #Het lijkt wel alsof ik non-stop aan de MDMA zit


likelove
user_bc9a9659c9637a1b7ea30c263e662deb7feeb312_avataruser_0b94bc7790ae54891a8de597b995d287b11b0605_avatar

Views

900+

Likeability of 5

#23 Het lijkt wel alsof ik non-stop aan de MDMA zit

Zo lagen Sam en ik er ook bij. Foto: Pexels

Foto van 'Maud'

Maud was samen met haar vriendin Jessie een weekje naar Barcelona. Op het feestje Elrow gebruikt ze voor het eerst MDMA. Tijdens haar vakantie kreeg ze een een appje van Sam waarin stond dat hij haar miste. En dat terwijl Maud net heeft besloten weg te gaan bij de vereniging. Na een helse vlucht komt Maud nogal chagrijnig aan op Schiphol. Gelukkig stond Sam daar als verrassing om Maud en Jessie naar huis te brengen. Maar Sam lijkt nog veel meer verrassingen in petto te hebben..

Wauw en nog eens wauw. Holy Moly. Je zou bijna denken dat ik non-stop aan de MDMA zit, want ik ervaar bijna hetzelfde als wat ik had in die Spaanse club in Barcelona. Ik had een paar weken terug niet gedacht dat ik me nu zo goed zou voelen. Het lijkt wel alsof mijn verjaardag, kerst en oud en nieuw op een dag vallen, want sinds dat Sam mij heeft opgehaald voelt elke dag als dubbele feestdag.

Ken je dat? Als je iemand leuk vindt en dan fantaseert over hoe het zo zijn als jullie eindelijk zouden zoenen? Nou, dat zoenscenario heb ik de afgelopen maanden heel vaak laten afspelen in mijn hoofd. Met Sam in de hoofdrol. Meestal valt het dan in het echt heel erg tegen, maar Sam heeft nu al een Oscar gewonnen. Zijn zoen was magisch.

Vanaf het moment dat zijn lippen de mijne raakten, voelde het alsof een hele vlindertuin de wave deed in mijn buik. Hij kuste mij heel zachtjes, opende zijn ogen en er verscheen een brutaal lachje op zijn gezicht. Sam tilde mij in een keer op en legde me op bed neer. Ik wist wel dat hij sterk was, maar de manier waarop hij dat deed zorgde er echt voor dat ik me een prinsesje voelde. Volgens mij hebben we daarna een uur lang non-stop gezoend. Nu heb ik best wat mannen (zeg maar gerust drie elftallen) op mijn zoenlijstje staan, maar Sam verbrak alle records. Het was sensueel, verrassend, liefdevol en vooral heel lekker. Soms stopte hij en gaf hij mij over mijn hele gezicht kusjes, waarna hij weer verder ging met the real kiss.

Ik kon het niet laten: zijn shirt moest uit. Ik knipperde met mijn ogen zodat mijn lenzen goed zaten, want ik wilde dit prachtige lichaam van top tot teen goed kunnen bewonderen. Sam heeft de afgelopen weken veel tijd in de sportschool doorgebracht. Halleluja! Er hing een ware god boven mij.

Ook mijn shirtje ging uit. Sam was onder de indruk van mijn roze kanten bh (souvenirtje uit Barca). Zijn handen zijn overal geweest, maar dat roze gevalletje bleef dus wel heel netjes aan. Net zoals mijn onderbroekje trouwens. Ik stond versteld van mezelf. Sam vroeg heel netjes wat ik wilde doen. De duivel op mijn schouder wilde niets liever dan de kleding van zijn lijf scheuren. Ik wilde bovenop hem springen en er nooit meer vanaf gaan. Maar het engeltje op mijn schouder zei: Maud gedraag je, verpest het niet. Uiteindelijk zijn we knuffelend in slaap gevallen.

De volgende ochtend werd ik wakker in Sam zijn shirt. Ik was zo blij als een 8-jarig kind dat een puppy krijgt. Door het dolle heen. De plek waar Sam lag was trouwens leeg. Hij zal vast naar de wc zijn dacht ik. Maar na tien minuten kwam hij binnenlopen met verse mangosap (mijn lievelings) en twee bakjes havermout met extra veel honing en banaan. Ik had natuurlijk nog geen boodschappen gedaan maar Sam heeft de afgelopen maanden kennelijk goed opgelet. Die lieve schat had mijn lievelingsontbijtje gehaald. Smelt!

De rest van de dag hebben we in bed gelegen en hebben we de laatste afleveringen van Stranger Things gekeken, eigenlijk net zoals het was voordat ik naar Barcelona ging. Enige verschil is dat we tussendoor heel veel hebben gezoend. Sam is s ‘avonds nog naar de wekelijkse borrel gegaan, maar ik ben thuisgebleven en heb met Jessie een film gekeken en wijntjes gedronken. Of nouja; ze was eigenlijk meer met Dylan aan het appen. Na de kerst gaan ze weer afspreken. Jessie gaat hem opzoeken in Amsterdam.

Sam bleef na de borrel bij een vriend slapen. De volgende dag kwam hij alleen even snel naar huis om zijn koffertje te pakken. Hij ging een paar dagen terug naar zijn ouders om kerst te vieren. Het liefst had ik natuurlijk met hem meegegaan. Ik zag mezelf al naast zijn zus zitten tijdens het kerstontbijt! Maar ík mag dan wel hoteldebotel zijn, ik weet nog steeds niet wat Sam voor mij voelt. Tranquilo Maud...

Kerst was mega gezellig. Sam belde mij heel lief wakker op kerstochtend om me een fijne kerst te wensen. Ik heb tijdens kerstmis geen hap door mijn keel gekregen. Zonde, want mijn moeders kookkunsten zijn zeg maar Jamie Olivier-waardig. De verliefdheid zorgde ervoor dat ik amper trek had. En oké... Ik moet eerlijk toegeven: het was niet alleen de verliefdheid.

Op kerstavond wilde mijn hele familie weten hoe mijn studentenleven eruitzag. Of ik leuke huisgenoten had? Hoe het op de vereniging was? En mijn oudere neven en nichten waren vooral benieuwd naar de wekelijkse borrels. En of ik al een vriendje had? Ik heb geprobeerd om de schijn op te houden, maar Tweede Kerstdag barstte ik.

Ik stond samen met mijn moeder in de keuken. Ze zei dat ze zo blij voor mij was dat ik het naar mijn zin had op de vereniging. De dochter van haar sportmaatje had het namelijk helemaal niet naar haar zin. Ik verstijfde en begon te stotteren. ,,Mam, ik moet je iets vertellen,” zei ik. ,,Ik ga weg bij de vereniging, ik ga weg uit Leiden. Ik stop met mijn studie en ik ga in Amsterdam wonen.”  Natuurlijk kwam net op dat moment mijn vader binnenlopen.


like
user_3eeed7c5e8bf4630b00626155fc8624dacef84fa_avatar

Views

1k+

Likeability of 5

#22 Een wonder dat ik niet ben opgepakt voor moord

Mooi he, die sneeuw van vorige week? Daarom zat ik dus 3,5 uur met Sam in de auto en dat heeft heel wat gevolgen... / Brigitte Tohm, Unsplash

Foto van 'Metro'

Maud ging afgelopen week los in Barcelona met haar vriendin Jessie om haar catastrofe in Nederland te vergeten. Op het feestje Elrow gebruikt ze voor het eerst MDMA. Jessie neemt de Amsterdamse Dylan mee naar haar hotel, terwijl Maud de Uber-chauffeur vrolijk heeft afgewimpeld. In haar hotelkamer leest ze opeens een appje van Sam dat ze die avond over het hoofd had gezien. En hoewel hij stomdronken was, leek dat appje maar één ding te betekenen: Sam miste Maud. En dat terwijl Maud net heeft besloten weg te gaan bij de vereniging…

Het was retegezellig die laatste avond bij het restaurant van de oom van Juan (de Uberman). Met de groep Amsterdammers van Dylan, Jessie, Juan en twee vrienden van Juan zijn er geloof ik wel zeven kannen sangria doorheen gegaan, om over de ‘cerveza’s’ nog maar te zwijgen. Dylan vertelde dat er in Amsterdam in hun huis een kamer vrij komt en dat, als ik daadwerkelijk besluit om weg te gaan uit Leiden, ik van harte welkom ben om bij hun in te trekken.

Met een bonkend hoofd pak ik de volgende ochtend mijn koffer in. Jessie en ik zijn alleen: Jessie wilde Dylan eerst nog een paar keer in nuchtere toestand zien in Amsterdam voordat ze met hem het bed in dook. Ze vindt hem wel ‘boyfriend material’ en wil dat letterlijk niet ‘verneuken’.

De Spaanse worst van Juan heb ik ook maar afgeslagen. Juan bleek bij daglicht en zonder MDMA toch een stukje minder aantrekkelijk dan ik voor ogen had en buiten dat heb ik de afgelopen 48 uur alleen maar aan dat appje van Sam gedacht. ‘Hey zuiplap! Ik mis jou ook. Ben morgenavond terug in NL’, appte ik uiteindelijk terug. Terwijl ik op verzenden druk lijkt het alsof heel smurfenland zich in mijn buik nestelt en het startsein geeft voor de aftrap van het WK touwtjespringen. Met een zucht plof ik op mijn koffer om hem dicht te krijgen. Ik hoor het plastic kraken en zie één van de sluitingen wegschieten onder de houten pallets van het bed. Great!

Het is duidelijk niet mijn geluksdag: vanwege een fout in de reservering worden Jessie en ik niet naast elkaar geplaatst in het vliegtuig. Zij heeft het geluk om tussen twee oude dames in te belanden die de hele trip naar huis niets anders doen dan slapen (links) en een tijdschrift over breien doorbladeren (rechts). Ik daarentegen zit aan het gangpad, met naast mij een peuter die niets anders doet dan krijsen (ik wil hem slaan) en zijn moeder aan het raam die tijdens de vlucht 281 keer bij haar koffer in het bagagerek moet voor spullen om dat kind te laten stoppen met krijsen. Als ik haar vriendelijk – maar waarschijnlijk met een kop als een oorwurm – vraag om te wisselen van stoel, zegt ze liefjes dat ze graag van het uitzicht wil genieten.

Als ik het vliegtuig verlaat, geef ik mezelf een schouderklopje. Mijn geduld is deze vlucht dusdanig op de proef gesteld, dat het een godswonder genoemd mag worden dat ik straks niet door de marechaussee wordt opgewacht en opgepakt voor moord (of poging tot). Met Jessie wacht ik bij de bagageband op mijn spullen. Het duurt een eeuwigheid. Jessie heeft haar koffer al geruime tijd, maar ik heb nog steeds geen glimp opgevangen van mijn lichtblauwe exemplaar. Totdat ik opeens een teenslipper de band op zie sliden. Die wordt gevolgd door een stijltang, een glittertop die mij akelig bekend voorkomt en daarna een heel arsenaal aan ondergoed, inclusief gedragen exemplaren. Dit zijn mijn spullen!

Overal om mij heen hoor ik gegiechel en ‘ohhhh’s’ en ‘jeetjes’. Met een rood hoofd pak ik mijn gehavende koffer, die achter een drietal gekleurde bh’s aangesmeten is. De helft van de inhoud ligt op de bagageband. Blijkbaar waren ducktape en het touw dat we gebruikt hebben om mijn koffer uiteindelijk dicht te krijgen toch niet voldoende.

Dik een uur later, na allerlei declaratieformulieren te hebben ingevuld, kan ik eindelijk de aankomsthal betreden. Ik ben zó chagrijnig dat zelfs Maarten van Rossum nog vrolijk af zou steken als hij naast me zou lopen. Verbeten kijk ik naar de vloer, met in mijn achterhoofd het gegeven dat ik met die kapotte klotekoffer vol spullen ook nog helemaal met de trein naar Leiden moet.

„Maud!” hoor ik opeens vanaf de linkerkant. Als ik op kijk zie ik tot mijn grote verbazing Sam staan, met in zijn linkerhand een heliumballon van een lachende bloem en in zijn rechterhand een bagagekar. „Wat doe jij nou hier?” vraag ik lachend als ik naar hem toe loop, met Jessie in mijn kielzog. Mijn chagrijnige gevoel is als sneeuw voor de zon verdwenen als ik hem een knuffel geef. „Ik dacht ik kom je ophalen. Met die sneeuw reizen met de trein wordt vast niks.”

Ook de auto bleek niet echt een daverend idee. Dat is de conclusie als we na 3,5 uur eindelijk terug in Leiden zijn. Toch was de lange rit alles behalve vervelend. Sam zette Jessie af op een handige plek en daarna hebben we uren foute hitjes geluisterd, bij een tankstation koffie en chocola gehaald en ontzettend gelachen om mijn kapotte koffer-incident en MDMA-avontuur.

„Zo, die kun je wel weggooien als hij straks uitgepakt is”, zegt Sam terwijl hij het blauwe gevaarte op mijn bed tilt. Als er aan de zijkant een toilettas naar buiten piept, schiet ik langs hem heen om het op te vangen, voordat mijn favoriete make-upjes allemaal op de grond te pletter vallen. Terwijl ik omhoog kom, stoot ik met mijn hoofd tegen de Sam’s kin.

„Omg, sorry!” piep ik, terwijl ik de toilettas op bed gooi, waarna ik met beiden handen zijn hoofd vasthoud. Maar het lijkt Sam weinig te deren. Lachend kijkt hij mij recht in mijn ogen aan, terwijl hij gevaarlijk dichtbij komt.

Ik kan niet meer nadenken. De smurfen in mijn buik zijn veranderd van locatie. In plaats van het WK-touwtjespringen bevinden ze zich nu op de afterparty: een hardcore gabberfeestje. Ik sluit mijn ogen en weet wat er gaat gebeuren: Sam gaat mij zoenen.

>>> Volgende aflevering

Staat volgende week vrijdag om 15.00 uur voor je klaar.

< < < VORIGE AFLEVERING

Die kun je hier lezen: #21 Is dit wat ze noemen high on love?


love
user_bc9a9659c9637a1b7ea30c263e662deb7feeb312_avatar

Views

1k+