Remco Visser
Remco Visser Tech 19 jan 2016

Hoera! Computervirus bestaat 30 jaar

Vandaag viert de digitale wereld een wrang jubileum. Precies dertig jaar geleden werden computergebruikers namelijk voor het eerst de dupe van een virus.

Waar in 1986 het zogenaamde BRAIN-virus nog verspreid werd via diskettes en het verwijderen van het schijfje voldoende was om het euvel op te lossen, zijn de schadelijke stukjes software in de afgelopen drie decennia behoorlijk geëvolueerd. Niet alleen gaat de verspreiding dankzij internet razendsnel, de virussen zelf zijn ook een stuk schadelijker en worden tegenwoordig vooral door criminelen gebruikt die uit zijn op geld.

Hoe het onschuldige BRAIN-virus zich de afgelopen 30 jaar heeft ontwikkeld tot extreem schadelijke varianten als Stuxnet, hebben we hieronder voor je op een rij gezet.

1986: BRAIN

Het BRAIN-virus werd in 1986 ontwikkeld door twee Pakistaanse broers. Het was eigenlijk een experiment om de veiligheid van systemen te testen. De naam is afkomstig van het bedrijf van de broers, Brain Telecommunications, dat in 1986 al bestond. De twee lieten ook hun adresgegevens en telefoonnummer in het virus achter. Naar eigen zeggen omdat het geen kwaadaardig, maar een ,,vriendelijk" virus was.

Het was ook het enige virus dat ze schreven. De Farooq broers zijn nooit voor het maken van het virus vervolgd of aangeklaagd.

1987: Jeruzalem-virus

Het Jerusalem virus, dat voor het eerst in Jeruzalem werd ontdekt, is een van de oudste virussen die we kennen en er zijn verschillende varianten van verschenen. Het virus kon zowel .EXE als .COM bestanden infecteren.

De eerste versie van Jerusalem bevatte een bug waardoor het .EXE bestanden steeds opnieuw bleef infecteren (met elke infectie werden er 1808 bytes aan het bestand toegevoegd), totdat het bestand te groot voor de computer werd. Jerusalem werd op elke vrijdag de 13e actief en verwijderde alle programma’s die op die dag gedraaid werden.

1988: Morris

Het Morris-virus ging in 1988 de boeken in als de eerste ,,worm". Robert Tappan Morris creëerde de software eigenlijk om de omvang van het internet te meten, maar dat liep een beetje uit de hand. Vanwege het ontwerp probeerde de worm veel meer pogingen om zich te verspreiden dan nodig was, waardoor geïnfecteerde computers extreem traag werden.

De worm zou uiteindelijk zesduizend machines besmet hebben en veroorzaakte volgens de Amerikaanse overheid een schade van tussen de 10 en 100 miljoen dollar.

2000: I Love You

Met de opkomst van internet en dan vooral email, werd de verspreiding van virussen makkelijker en dus grootschaliger. Dat toonde onder meer het LoveLetter-virus, ook bekend als Lovebug, I-Worm.LoveLetter en ILOVEYOU, op 4 maart 2000.

Het virus maakte vooral misbruik van de nieuwsgierigheid van mensen. Computergebruikers kregen een mailtje met daarin het tekstbestand LOVE-LETTER-FOR-YOU als bijlage. Nadat het bestandje geopend werd kopieerde het virus zich naar systeembestanden en begon vervolgens wachtwoorden terug naar de virusmaker te sturen. Daarnaast mailde het virus zichzelf ook nog naar 50 geadresseerden uit de maillijst van de besmette computer.

2003: Slammer

In 2003 wist een klein virusje vrijwel het hele internet plat te leggen. Het verspreidde zich snel, waarbij wereldwijd in de eerste tien minuten 75 000 computers werden besmet. Het veroorzaakte veel DoS-meldingen bij verschillende internethosts, waardoor het web drastisch vertraagd werd.

2010: Stuxnet

In 2010 werd door een antivirus-maker uit Wit-Rusland het bestaan van het zogenaamde Stuxnet-virus ontdekt. Het virus richtte zich onder meer op het nucleaire programma van Iran en ontregelde enkele uraniumverrijkingscentrifuges.

De Verenigde Staten wordt samen met Israël ervan beschuldigd het Stuxnet-virus te hebben ontwikkeld en verspreid.

2014: Heartbleed

In 2014 kwam een van de grootste veiligheidslekken op internet aan het licht. De bug zat in software die door een meerderheid van de websites op internet wordt gebruikt. Het lek maakte het mogelijk om van buitenaf het interne geheugen van een webserver uit te lezen en daardoor private keys en ontsleutelde data te zien zonder enig spoor achter te laten.

Met die informatie werd het bovendien mogelijk om nepsites te bouwen die niet van echt te onderscheiden zijn. Cybercriminelen konden op die manier nog veel meer wachtwoorden achterhalen dan met het gewone Heartbleed-lek.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief! 🌐

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang donderdag de beste leestips in je mailbox!

Reageer op artikel:
Hoera! Computervirus bestaat 30 jaar
Sluiten