Vera Guldemeester Relaties & seks Bijgewerkt: 25 apr 2025, 15:47

Leestijd: 4 minuten

Ex-treem gênant: ‘De kleding die ze verkocht was helemaal niet duurzaam, maar goedkope import uit China’

In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Joris (27) die vertelt over zijn ex Sandra en haar zogenaamde duurzame kledingwebshop. „Mijn mond viel open toen ik besefte wat ze aan het doen was.”

Joris (27): „Sandra had altijd grote plannen. Ze sprak met passie over haar bedrijf, haar ‘eigen’ kledingmerk en hoe ze de mode-industrie wilde veranderen. Ze vond duurzaamheid, ethische productie en het verminderen van afval erg belangrijk. Ik was trots op haar en ik vond het geweldig dat ze zo gepassioneerd was over wat ze deed.

Kledingstukken in minimalistische stijlen

Ze had alles tot in de puntjes geregeld: een mooie website, stijlvolle foto’s van haar kleding en zelfs een klein team van modellen. De kledingstukken die ze verkocht, waren van die minimalistische stijlen die je tegenwoordig veel ziet: simpele, tijdloze stukken in neutrale kleuren. Ze vertelde me dat haar leverancier alleen met gecertificeerde fabrieken werkte die volgens strikte milieu- en arbeidsnormen produceerden. ‘We willen echt het verschil maken’, zei ze steeds. ‘Deze kleding is niet alleen mooi, maar ook goed voor de planeet.’

In het begin vond ik het allemaal heel inspirerend, vooral toen ik haar kleding online in haar webshop zag. De prijzen waren best hoog, maar ze had altijd een goed verhaal om te verklaren waarom. ‘Het is niet alleen de kwaliteit, maar de ethiek die we verkopen’, zei ze dan.

Helpen met administratieve zaken

Het probleem begon pas toen ik haar op een dag ging helpen met wat administratieve zaken voor haar webshop. Ze zat in een drukke periode, dus ik bood aan om te helpen met de klantenservice en het checken van bestellingen. Terwijl ik in de administratie dook, viel mijn oog op iets vreemds: ik zag meerdere links naar Chinese webshops die exact dezelfde kledingstukken verkochten, maar dan voor een fractie van de prijs. Soms lagen de prijzen wel zes keer lager dan wat zij vroeg.

Ik ging op onderzoek uit en ontdekte al snel dat de kleding helemaal niet van de duurzame, ethisch verantwoorde leveranciers kwam die ze altijd noemde. Het ging om goedkope massaproductie uit fabrieken waar arbeidsomstandigheden en milieu geen prioriteit hadden. Dit was geen duurzaam merk. Sandra kocht de kleding bij een Chinese leverancier en werd vervolgens voor veel meer doorverkocht onder het mom van ‘duurzaam en ethisch’.

Opgelicht

Mijn mond viel open toen ik besefte wat ze aan het doen was. Ze had helemaal geen eigen productie of etiketten. Ze had simpelweg een set goedkope kledingstukken gekozen, er een mooi etiket opgeplakt, de prijs verhoogd en het verkocht als ‘duurzaam’. Ze had zelfs een verhaal verzonnen over hoe haar kleding op ecologische stoffen was gebaseerd, terwijl die stoffen natuurlijk helemaal niet zo groen waren als ze beweerde.

Ik voelde me opgelicht. Ze had niet alleen haar klanten, maar ook mij misleid. Alles wat ze me over haar bedrijf had verteld, was één grote leugen. Ze verkocht goedkope kleding en verdiende daar een enorm bedrag aan. Als ze haar klanten al zo gemakkelijk kon bedriegen, wat zei dat dan over haar als persoon?

De confrontatie

Toen ik haar er uiteindelijk mee confronteerde, reageerde ze bot en naar. ‘Wat is het probleem?’ vroeg ze. ‘Iedereen doet het tegenwoordig zo. De klanten willen toch kleding die er goed uitziet, en dat label maakt ze niks uit. Dit is business.’ Ze was duidelijk niet van plan haar werkwijze aan te passen, en de manier waarop ze het afdeed was verbazingwekkend.

Ik vertelde haar dat ik het niet langer kon ondersteunen. Als ze mensen met zulke leugens wilde misleiden, dan wilde ik daar geen deel van uitmaken. Dit was het moment waarop ik besefte dat ik haar niet kon vertrouwen. Niet als ondernemer, maar ook niet als persoon. Het idee dat ze zich geen seconde druk maakte over de impact van haar acties op anderen, was voor mij de druppel. Ik besloot de relatie te beëindigen. Ik was niet langer trots op haar ambitie, maar teleurgesteld in haar gebrek aan ethiek en oprechtheid.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Ex-treem gênant: ‘Hij gaf me een ketting voor mijn verjaardag, maar die bleek van zijn ex te zijn’

Ex-treem gênant: ‘Hij moest altijd precies naar de wc als de rekening kwam’

Reacties