Sofie Vissers Opvoeding 20 aug 2026, 19:22

Leestijd: 3 minuten

Inger (41): ‘Ik stond deze week te huilen in de klas, maar mijn dochter (5) had nergens last van’

Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Tussen de bijzondere momenten door is er vaak een aaneenschakeling van twijfels en vragen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks een opvoeddilemma van lezers. Deze week de vraag van Inger (41): ‘Ik stond deze week te huilen in de klas, maar mijn dochter had nergens last van. Hoe beïnvloed ik mijn kind niet?’

Sofie schiet te hulp.

Opvoedvraag: ‘Ik stond deze week te huilen in de klas, hoe beïnvloed ik mijn kind niet?

Dag Sofie,

Deze week is mijn dochter (5) gestart in groep 3. Ik had al de hele zomervakantie buikpijn hierover. Groep 3 is echt een grote overgang van de kleuterklas; spelen is er bijna niet meer bij en ze moeten echt aan de bak met woordjes leren. Maar mijn dochter is klein van stuk en ze is een vroege leerling, dus een van de jongsten van de klas. Daarom stond ik afgelopen maandag, op de eerste schooldag, met betraande ogen in de klas. Ik kon nauwelijks andere ouders begroeten.

Ik weet dat mijn dochter klaar is voor groep 3 en zich prima redt. Ze heeft vriendinnen en ze toont interesse voor letters en cijfers. Dit is echt een stukje dat bij mezelf ligt; ik zal haar moeten loslaten. Toch vind ik dat lastig. Ze is mijn kleine meisje en ik gun haar nog een jaar spelen in de kleuterklas. Iedere ochtend als ik haar naar school breng, heb ik een brok in mijn keel. Mijn dochter zelf lijkt nergens last van te hebben; die huppelt zo de school binnen. Hoe zorg ik ervoor dat ik haar niet beïnvloed?

Liefs,

Inger

Het antwoord

Beste Inger,

Ach, je kleine meid die alweer naar groep 3 gaat. Ik snap je melancholische gevoelens heel goed. De stap naar groep 3 is niet alleen voor kinderen een overgang, maar ook voor ouders. Opeens zit je kind niet meer bij de kleuters, maar aan een tafeltje om te leren lezen en rekenen. Dan denk je: waar is mijn kleine meisje gebleven?

Gelukkig zie je zelf al in dat je dochter klaar lijkt te zijn voor groep 3, maar jij vindt het moeilijk. En dat mag natuurlijk. Het is inderdaad belangrijk om dit niet tot háár gevoelens te maken.

Houd het afscheid luchtig

Kinderen van 5 pikken namelijk veel op. Als jij iedere ochtend verdrietig afscheid neemt of vaak zegt dat je haar eigenlijk nog zo klein vindt voor groep 3, kan ze gaan denken: is er dan iets om me zorgen over te maken? Terwijl zij nu juist vol vertrouwen naar binnen huppelt. Probeer dat vertrouwen daarom te volgen. Houd het afscheid warm, maar luchtig: een knuffel, een kus, ‘veel plezier!’ en gaan. Bewaar je tranen en twijfels alleen liever voor een gesprek met je partner, een vriendin of een andere volwassene.

En misschien helpt het om anders naar groep 3 te kijken. Je dochter verliest haar kleutertijd niet van de ene op de andere dag. Ze blijft datzelfde 5-jarige meisje dat thuis wil spelen, knuffelen en gek wil doen. Geef daar na school vooral ruimte voor.

Dat zij zonder omkijken naar binnen huppelt, is een heel goed teken. Ze laat je eigenlijk zien: mam, ik kan dit. Probeer dat daarom ook te geloven!

Lees op J/M Ouders het verhaal van Meester Bart (42): ‘Waarom startgesprekken bepalend zijn voor de rest van het schooljaar’

Meer weten over kinderen en opvoeding? Deze artikelen zijn de afgelopen tijd goed gelezen:

• Opvoedkundigen hameren op het belang van emotionele intelligentie bij kinderen, iets dat soms vergeten wordt. Zo breng je kinderen die intelligentie bij.
• Ook als je kind al volwassen is, kan er nog weleens strijd tussen jullie ontstaan. Volgens een psycholoog zijn er drie tactieken die je het best kunt toepassen in zo’n situatie.
• Zijn je kinderen onbedoeld verwend? Deze uitspraken van jou als ouder kunnen daaraan bijgedragen hebben.
• Ouders doen regelmatig aan omkopen of dreigen. Denk maar aan: ‘Als je nu meekomt, krijg je thuis een snoepje’. Volgens een kinderarts kun je echter veel beter iets anders doen.

Geschreven door Sofie Vissers

Sofie is hoofdredacteur van J/M Ouders en is met haar man net op adem gekomen van een paar intensieve tropenjaren. Met haar inmiddels schoolgaande kinderen, kent Sofie nu haar wegen op de basisschool en bso. Als tv-maker van human interest programma’s, heeft Sofie een voorliefde voor het maken van persoonlijke verhalen. Voor Metro beantwoordt ze wekelijks een Opvoedvraag van ouders en geeft ze tips over het ouderschap.

Reacties