Mirthe Diemel Opvoeding 13 mrt 2026bijgewerkt: 16 mrt 2026, 15:11

Leestijd: 3 minuten

Lea (36) in Opgebiecht: ‘Ik ontwijk een specifieke vader op het schoolplein’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Lea (36) ontwijkt een praatgrage vader op het schoolplein.

Lea: „Nou, de titel zegt het al: er is een vader op het schoolplein die ik een beetje probeer te ontwijken. Laat ik meteen eerlijk zijn: hij is oprecht hartstikke aardig. Vriendelijk, enthousiast en altijd in voor een praatje. Het probleem is alleen dat dat praatje nooit kort is.

Oogcontact

Zodra ik het schoolplein op loop, hoef ik maar één keer oogcontact met hem te maken en hij staat al naast me. En dan begint het. Over wat hij die ochtend op zijn boterham had. Over zijn knie, waar hij al weken last van heeft en waarvoor hij nu bij de fysio loopt. Over dat hij afgelopen weekend de heg van zijn schoonvader heeft gesnoeid, wat nog een heel gedoe was. En tussendoor natuurlijk ook schooldingen: of mijn zoontje het oudergesprek al heeft gehad, wat de juf zei, en of ik me al heb opgegeven om te helpen bij de paasbrunch. En voor ik het weet sta ik daar weer tien minuten naar te luisteren.

Kijk, ik ben echt de ongezelligste niet. Ik vind het schoolplein juist bést gezellig. Even een praatje maken met andere ouders terwijl de kinderen naar buiten komen, prima. Maar met hem voelt het altijd alsof ik in een soort gesprek word gezogen waar ik niet meer uit kom. Hij wil gewoon héél erg graag praten.

Geen klik

Daarbij komt dat hij niet echt mijn type is. Dat bedoel ik niet op een romantische manier, maar op een vriendschappelijke manier. Ik voel gewoon geen klik, hij is een beetje opdringerig in zijn enthousiasme.

Maar goed, dat rechtstreeks in zijn gezicht zeggen kan ik ook niet over mijn hart verkrijgen, dus inmiddels heb ik een paar strategieën ontwikkeld. Waar ik niet per se trots op ben, maar die wel effectief zijn. Als ik hem van een afstandje zie staan, probeer ik snel aan te pappen met een andere moeder. Gewoon: ‘Hé, hoe was je weekend?’ – en dan hoop ik dat ik met die moeder in een gesprek kan blijven hangen tot de kinderen naar buiten komen.

Extra geconcentreerd

Soms doe ik ook alsof ik heel druk ben. Dan kijk ik extra geconcentreerd op mijn telefoon, alsof ik midden in een belangrijk bericht zit. En één keer heb ik zelfs gedaan alsof ik in een call zat toen ik hem zag aankomen. Telefoon tegen mijn oor, beetje knikken. Heel professioneel. Althans, zo leek het.

Af en toe voel ik me er wel een beetje schuldig over. Want nogmaals: hij bedoelt het echt goed. Hij is gewoon sociaal en vriendelijk. Aan de andere kant is het schoolplein voor mij ook gewoon een praktisch moment: kind ophalen, kort kletsen en weer door.

Dus ja, aardig is het misschien niet, maar ik kan nu eenmaal niet met iederéén beste vrienden worden. Ook niet op het schoolplein.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

• Opgebiecht: ‘Ik woon sinds kort samen met een vriendin, maar heb nu al spijt’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het kerstdiner bij mijn schoonouders niet te eten’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het huis van onze vrienden vies’
• Opgebiecht: ‘Ik schaam me voor mijn interieur’

Reacties