Sofie Vissers Opvoeding 19 mrt 2026bijgewerkt: 20 mrt 2026, 10:58

Leestijd: 3 minuten

Cindy (45): ‘Ik laat mijn 15-jarige zoon het salaris van zijn bijbaantje inleveren’

Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Het ouderschap gaat gepaard met zowel intense geluksmomenten als met een hoop kopzorgen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks voor Metro een opvoedvraag van ouders. Deze week het dilemma van Cindy (45): „Is het zielig dat ik mijn zoon (15) zijn bijverdiensten laat inleveren?”

Sofie schiet te hulp.

Opvoedvraag: ‘Is het zielig dat ik mijn zoon (15) zijn bijverdiensten laat inleveren?’

„Hey Sofie,

Ik ben een alleenstaande moeder met drie kinderen van 15, 13 en 9 jaar. Als deeltijdwerkende moeder heb ik het niet breed. Ik heb een sociale huurwoning en wij gaan jaarlijks eenmalig een midweek op vakantie naar een bungalowpark in eigen land. Mijn kinderen zijn gewend om op te groeien met weinig middelen. Ondanks dat hebben wij het gezellig samen. We weten de kleine dingen te waarderen, zoals met z’n allen een spelletje spelen of een fietstocht maken en vervolgens een ijsje eten.

Mijn oudste zoon heeft sindskort een bijbaan bij de lokale snackbar. Hij heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel en heeft aangeboden om een deel van zijn bijverdiensten bij te dragen aan ons huishouden. Ik ben hierop ingegaan, want ik kan het geld goed gebruiken voor de huishoudpot. Toch wringt het. Hij werkt keihard voor zijn centjes en ik gun hem een spaarpot om zijn eigen aankopen mee te doen. Ik denk dat een eigen spaarrekening goed is voor zijn ontwikkeling. Aan de andere kant geeft het hem een goed gevoel dat hij als oudste een bijdrage kan leveren aan het huishouden. Wat is wijsheid? Stoppen met zijn bijverdiensten innen of juist stimuleren dat hij deze verantwoordelijkheid met mij meedraagt?

Groetjes,

Cindy (45)“

Het antwoord

Beste Cindy,

Wat lief dat jouw zoon zich zo verantwoordelijk en betrokken voelt bij jullie gezin. Anderszijds is hij 15 en zijn autonomie aan het ontwikkelen. Voor jou is het een lastig dilemma; je wil je tiener beschermen en hem tegelijkertijd laten groeien.

Wat is belangrijk voor zijn ontwikkeling?

Zoals je zelf al zegt, hebben jongeren in deze fase autonomie nodig. Dat houdt in: zelf keuzes maken, ook met geld. Tegelijkertijd is verbondenheid belangrijk voor hem; dat hij zich onderdeel voelt van het gezin.

Maar als hij structureel financieel moet bijdragen, kan dat ook doorslaan naar te veel verantwoordelijkheden. Dat noemen we ook wel parentificatie: een kind dat te jong verantwoordelijkheid van de ouder overneemt.

Een middenweg die werkt

Je hoeft zijn betrokkenheid dus niet af te wijzen, die kun je juist waarderen en benoemen. Maar maak het passender bij zijn leeftijd.

Bijvoorbeeld:

• Spreek af dat hij een klein, symbolisch bedrag bijdraagt (denk aan iets vasts per maand), zodat hij het gevoel houdt dat hij helpt.
• Laat het grootste deel van zijn geld van hemzelf blijven: om te sparen of leuke dingen mee te doen, en zo te leren kiezen.
• Of maak zijn bijdrage concreet en tijdelijk, zoals meebetalen aan iets gezamenlijks (bijvoorbeeld dat jaarlijkse uitje).

Zo blijft hij zijn gevoel van trots houden, zonder dat hij de rol van mede-kostwinner krijgt.

Wat je hem óók meegeeft

Door hier samen over te praten, laat je zien dat geld bespreekbaar is en dat zorgen gedeeld mogen worden. Maar dat hij die zorgen niet hoeft te dragen. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: ‘Ik ben heel trots dat je dit aanbiedt, dat zegt veel over jou. Maar het is mijn taak om voor jou te zorgen. Je mag me helpen, maar je hoeft het niet over te nemen.’

Tot slot

Het antwoord zit dus niet in zwart-wit kiezen, maar in hem enerzijds laten bijdragen en er anderzijds voor waken dat jij de eindverantwoordelijkheid houdt.

Meer weten over kinderen en opvoeding? Deze artikelen zijn de afgelopen tijd goed gelezen:

• Opvoedkundigen hameren op het belang van emotionele intelligentie bij kinderen, iets dat soms vergeten wordt. Zo breng je kinderen die intelligentie bij.
• Ook als je kind al volwassen is, kan er nog weleens strijd tussen jullie ontstaan. Volgens een psycholoog zijn er drie tactieken die je het best kunt toepassen in zo’n situatie.
• Zijn je kinderen onbedoeld verwend? Deze uitspraken van jou als ouder kunnen daaraan bijgedragen hebben.
• Ouders doen regelmatig aan omkopen of dreigen. Denk maar aan: ‘Als je nu meekomt, krijg je thuis een snoepje’. Volgens een kinderarts kun je echter veel beter iets anders doen.

Reacties