Sofie Vissers Opvoeding 31 jul 2025, 19:31

Leestijd: 4 minuten

Opvoedvraag: ‘Mijn schoonouders willen iedere week langskomen, hoe kom ik hier onderuit?’

Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Het ouderschap gaat gepaard met zowel intense geluksmomenten als een hoop kopzorgen en dilemma’s. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van Famme en J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks voor Metro een opvoedvraag van ouders. Deze week gaat de vraag over schoonouders, die iedere week willen langskomen.

Deze week een vraag van Jantine (45): „Mijn schoonouders willen iedere week langskomen, hier kom ik hier onderuit?”

Opvoedvraag: ‘Mijn schoonouders willen iedere week langskomen, hoe kom ik hier onderuit?’

„Lieve Sofie,

Ik heb een lieve man (47) en twee schatten van dochters (9 en 11). Ook met mijn schoonouders heb ik een goede band. Zij passen niet op een vaste dag op, maar staan altijd voor ons klaar als wij oppas nodig hebben. Ook zijn zij er trouw op iedere verjaardag, bij belangrijke gelegenheden op school of op de sportclub. Onze dochters zijn gek op hun opa en oma. Toch stuit mij iets tegen de borst. Mijn schoonouders menen dat zij ieder weekend moeten langskomen. Weer of geen weer, een zieke of niet, iedere zaterdagochtend staan zij op de stoep. Dat is vaak maar een kort bezoekje en meestal ook gezellig, maar voor mij voelt het als een verplichting. In het weekend heb ik vaak genoeg te doen, zoals boodschappen doen, opruimen of heb ik gewoon even tijd nodig voor mezelf of ons gezin. Ik wil ze niet voor het hoofd stoten, want ze bedoelen het goed, maar ik wil af van die wekelijkse bezoekjes. Eens per maand is voor mij genoeg. Mijn man vindt het allemaal prima, eens per week of eens per maand. Als ik verandering wil, zal het dus vanuit mij moeten komen. Wat vind jij? Mezelf even wegcijferen die paar uurtjes op zaterdagochtend en ze gewoon laten komen? Of mijn grenzen aangeven en bespreekbaar maken met mijn schoonouders dat een bezoekje per maand genoeg is? Ik hoor graag je advies!

Liefs,

Jantine“

Het antwoord

„Lieve Jantine, wat een lastig en herkenbare situatie. En wat fijn dat je zo’n warme band hebt met je schoonouders en dat je dochters ook dol op hen zijn. Wat je beschrijft, horen wij vaker: het is balanceren tussen dankbaarheid, ruimte voor het eigen gezin en het aangeven van je grenzen.

Belangrijk signaal

In de opvoeding van kinderen speelt structuur een grote rol, maar ook flexibiliteit en het goed afstemmen van grenzen op elkaar zijn belangrijk. Dat geldt niet alleen binnen het gezin, maar ook in bredere familieverbanden. Wat jij ervaart, het gevoel van verplichting en het gebrek aan regie in het weekend, is een belangrijk signaal dat je je grenzen mag gaan bewaken. Niet omdat je ondankbaar bent, maar juist omdat je je balans bewaakt tussen familie en jouw autonomie. Als de bezoekjes van je schoonouders je het gevoel geven dat je geen ruimte hebt voor eigen keuzes in het weekend, is dat een teken dat het tijd is om je grenzen te bespreken.

Volwassen communicatie

Je geeft aan dat je schoonouders het goed bedoelen. Juist daarom is het belangrijk dat je dit gesprek aangaat op een manier die liefdevol én duidelijk is. Wetenschappelijk onderzoek van John Gottman, een vooraanstaand relatie-expert, laat zien dat de manier waarop je een gesprek begint, bepalend is voor hoe het gesprek zal verlopen. Een ‘zachte start’ werkt beter dan passieve agressie of frustratie laten oplopen.

Zeg bijvoorbeeld: ‘We waarderen het enorm hoe betrokken jullie zijn, en hoe dol de meiden op jullie zijn. Tegelijk merk ik dat de vaste bezoekjes op zaterdagochtend niet altijd samengaan met onze behoefte aan rust of tijd voor ons gezin. Zouden we kunnen kijken of we een manier vinden die voor iedereen goed voelt, bijvoorbeeld door één keer per maand echt uitgebreid samen iets te doen?’

Advies

Als je je steeds maar aanpast zonder je eigen behoeftes serieus te nemen, bouwt de frustratie zich op. Je kinderen voelen dat vaak feilloos aan. Bovendien ben je, juist als moeder, ook een rolmodel in hoe je met grenzen, balans en zelfzorg omgaat. Het is dus geen egoïsme om deze situatie bespreekbaar te maken, het is juist volwassen, verantwoordelijk én verbindend.

Ik denk dat het handig is om de volgende strappen te doorlopen:

• Overleg eerst met je man. Hij staat er neutraal in, dus hij kan ook een brugfunctie vervullen als jij dat fijn vindt. Misschien kunnen jullie samen bespreken hoe jullie het gesprek met je schoonouders gaan aanpakken.
• Begin het gesprek positief en verbindend. Benoem eerst wat je waardeert aan je schoonouders, voordat je je behoefte deelt.
• Stel een alternatief voor. Bijvoorbeeld: een vaste maandelijkse activiteit met de kleinkinderen, of een flexibeler bezoekritme.
• Houd het bij jezelf. ‘Ik merk dat ik behoefte heb aan…’ is krachtiger dan ‘jullie komen te vaak’.

Samengevat: kies niet tussen ‘wegcijferen’ of ‘keiharde afwijzing’, maar voor liefdevolle begrenzing. Daarmee geef je ook je kinderen een waardevolle les: hoe je met respect voor de ander ook goed voor jezelf kunt zorgen. Veel succes in dit proces, het gaat je vast lukken!”

Geschreven door Sofie Vissers

Sofie is hoofdredacteur van J/M Ouders en is met haar man net op adem gekomen van een paar intensieve tropenjaren. Met haar inmiddels schoolgaande kinderen, kent Sofie nu haar wegen op de basisschool en bso. Als tv-maker van human interest programma’s, heeft Sofie een voorliefde voor het maken van persoonlijke verhalen. Voor Metro beantwoordt ze wekelijks een Opvoedvraag van ouders en geeft ze tips over het ouderschap.

Reacties