Maud
Maud Nachtboek van Maud 21 feb 2022

#239 ‘Zijn goddelijke, grote handen verdwijnen onder mijn shirt’

Het is officieel helemaal klaar tussen Maud en Tommy. Maud heeft het er moeilijk mee, ondanks dat ze ook opgelucht is. Na de break-up is ze direct naar haar moeder gegaan. Mauds moeder leek nog meer in shock dan zij. Het brengt Maud aan het twijfelen: wat nou als Tommy en zij echt bij elkaar horen?!

Toch weet ze dat haar gevoelens voor Gio ook niet zomaar zo heftig zijn. Hun break-up lijkt beter zo, al rommelt het nog wel. En Maud heeft ook nog iets anders aan haar hoofd: ze heeft dringend een nieuwe woning nodig! Gelukkig gaat haar broer twee weken naar het buitenland, waardoor ze in haar oude huisje kan zitten. En haar eerste date met Gio staat op de planning…

De spanning verdwijnt

Voor het eerst in tijden voel ik me écht happy als ik met Gio in een leuk restaurantje in De Pijp zit. Hij heeft me meegenomen naar QLIQUE; een bar en bistro. Een passend restaurantje, want ik voel wel een bepaalde click, ghehe. We hebben een fles wijn besteld en praten honderduit. Ik was bloednerveus voordat hij me kwam ophalen, maar eenmaal samen verdween de spanning als sneeuw voor de zon. We praten honderduit; over werk, over reizen, over onze doelen in het leven… Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo met iemand op één lijn zat en me zo fijn voelde bij iemand. Zelfs bij Tommy was het voor mijn gevoel minder heftig dan nu.

Als we het hoofdgerecht bijna op hebben, zijn we al toe aan onze tweede fles wijn. De rozigheid heeft plaatsgemaakt voor ordinair aangeschoten zijn. Hoe kan het ook anders: dit is de eerste keer in tijden dat we tot 01.00 uur in een restaurant mogen zitten. Als we het toetje ook op hebben besluiten we te verkassen naar een bar verderop, waar een grote groep mensen staand met een biertje of wijntje in de handen staat te dansen. De muziek staat hard aan. Ik draai mijn kont en begin tegen Gio aan te dansen als een volleerd twerkkoningin. Lachend danst hij met me mee. Hij blijkt ook nog eens een goed ritme te hebben! Dat belooft veel goeds voor deze festivalzomer. En je weet wat ze zeggen over mannen met een goed ritmegevoel…

Dansen, zoenen en sjansen…

Terwijl ik tegen Gio aan dans, besef ik dat we nog steeds niet met elkaar gezoend hebben. Het lijkt alsof hij mijn gedachten kan lezen, want hij duwt mijn kin omhoog en drukt zijn lippen op die van mij. Hoewel we allebei beschonken zijn, voel ik in mijn buik een rupsenparadijs uiteenspatten tot vlindertuin. Wat is dit toch een heerlijk gevoel! Innig staan we te kussen, waarna Gio zijn mond naar mijn oor afdaalt. „Maud, zullen we zo naar mijn huis?”, hijgt hij in mijn oor. Op mijn schouder prevelt een engeltje iets over niet direct met iemand mee naar huis om het bed in te duiken. Maar de muziek staat zo hard, dat ik het engeltje amper kan verstaan. Hij heeft zijn zin nog niet afgemaakt of ik sta al bijna klaar met mijn jas in mijn hand om te vertrekken.

We bestellen een taxi. Ik heb gezegd dat ik die betaal, maar als ik zie hoeveel hij kost verslik ik me bijna in mijn eigen tong. Je kunt wel merken dat ook de taxichauffeurs graag wat extra’s willen verdienen deze dagen zeg! Met in mijn achterhoofd het feit dat Gio voor het etentje en de vele drankjes heeft betaald – en het feit dat ik niet langer wil wachten om deze man de kleren van het lijf te scheuren – bestel ik hem toch maar en zitten we even later in de auto richting Amsterdam-West, waar Gio zijn eigen huisje heeft.

Verdomd mooi lichaam

Ongeveer een kwartiertje later loop ik de huiskamer van Gio in. Ik word gegroet door een zachtaardige, lieve kat die direct kopjes begint te geven tegen mijn been. Gio’s huis is klein, maar fijn. Hij heeft een woonkamertje, keukentje en een badkamer en met een trap klim je naar zolder toe. Het is duidelijk een mannenhuis: mijn handen beginnen direct te jeuken om hier binnenkort wellicht een keer een leuk kussentje neer te zetten of een vaas met bloemen, voor de sfeer. Maar voor nu heb ik belangrijkere dingen aan mijn hoofd: ik duw Gio lachend op de bank en klim bovenop hem. Wild beginnen we te zoenen en zijn goddelijke, grote warme handen verdwijnen onder mijn shirt. Terwijl we aan het zoenen zijn, trek ik zijn shirt uit. Wat heeft deze man toch een verdomd mooi lichaam!

Terwijl we heftig kussen, laat ik mijn hand naar beneden glijden. Ik heb nog helemaal niet gevoeld wat voor vlees ik in de kuip heb en ik verheug me nu al op het moment dat we zo naakt tegen elkaar aan liggen. Gio pakt mijn arm beet, bijt in mijn nek en duwt me van zich af. „Laten we naar boven gaan”, gromt hij. We klauteren de trap op en Gio begint boven op bed direct als een gulzige tijger te keer te gaan. Als ik niet beter zou weten, zou je denken dat we in het restaurant nog niks gegeten hadden! Na een tijdje vind ik het tijd worden om ook hem eens even flink te verwennen. Ik trek hem omhoog, duik zelf naar beneden, rits zijn gulp open en trek zijn broek naar beneden. Dan verstijf ik.

Wat ik zie is allesbehalve de op zijn minst forse banaan die ik had verwacht bij deze grote man. Het ding dat ik voor me zie heeft nog een redelijk normale dikte, maar is denk ik maximaal zo lang als mijn pink. Shit… Gio heeft een micropenis?!

Maud is een 23-jarige studente die houdt van feesten en reizen. Ze werkt sinds kort op de redactie van een tijdschrift en heeft een vriend, Tommy, waar ze mee samenwoont op de Zuidas. Wekelijks lees je haar avonturen in een nieuwe aflevering van Nachtboek van Maud.

#238 ‘Ik was vergeten hoe liefdesverdriet voelde’

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Wekelijks het beste van Metro in je mailbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang iedere donderdag om 16.00 uur een selectie van onze mooiste verhalen.

Reageer op artikel:
#239 ‘Zijn goddelijke, grote handen verdwijnen onder mijn shirt’
Sluiten