Kamiel Visser
Kamiel Visser Eten & drinken 13 okt 2026, 
Leestijd: 3 minuten

Stroopwafels voor 32 cent bij Jumbo en Dirk: achter deze opvallend lage prijs zit een slimme truc

Tien stroopwafels voor slechts 32 cent: bij onder meer Jumbo en Dirk is het inmiddels werkelijkheid. Supermarkten verlagen de prijzen om elkaar af te troeven, maar hopen vooral dat klanten daardoor méér boodschappen bij hen doen.

Een snelle verkenning op het internet laat zien dat stroopwafels in negen maanden niet zo goedkoop zijn geweest als nu. Al vanaf het begin van dit jaar dalen de prijzen van de typisch Nederlandse lekkernijen, blijkt uit cijfers van vergelijkingsplatform allesupers.nl. Waarom doen winkels dit eigenlijk?

In de video boven dit artikel zie je dat het soms ook de andere kant op kan gaan: in Amsterdam verkopen winkeliers en marktkramers stroopwafels voor 13 euro per stuk.

Waarom verkopen supermarkten stroopwafels voor 32 cent?

De prijsoorlog heeft een vrij simpele oorzaak: stroopwafels zijn namelijk een zogenoemd vechtproduct. Dat zijn spotgoedkope producten die supermarkten gebruiken om klanten te lokken. De producten hoeven geen geld op te leveren voor supermarkten. Integendeel: soms wordt er juist verlies gedraaid op de vechtproducten.

Het doel van een vechtproduct is om de klant te lokken naar de winkel. Als deze eenmaal in de winkel rondstruint, is het idee om hem of haar ook andere boodschappen te laten doen die wél winst opleveren. Denk bijvoorbeeld aan A-producten, impulsaankopen en gemaksproducten. Op deze manier wil een supermarkt dus het imago verkrijgen als goedkoop, terwijl dat onderaan de streep helemaal niet zo hoeft te zijn.

Ook bananen en melk worden als lokmiddel verkocht

Vechtproducten zijn geen nieuw fenomeen. Supermarkten gebruiken zulke producten al jaren om positieve aandacht te krijgen. Vaak gaat het dan bijvoorbeeld om bananen, houdbare melk, komkommers of jonge kaas, zegt het AD.

„De prijs van een kilo bananen daalt geregeld tot 99 cent, die van een liter halfvolle houdbare melk tot 49 of 69 cent. Komkommers worden in het hoogseizoen soms aangeboden voor 29 of 39 cent per stuk.”

Bovendien zijn we allemaal wel bekend met de goedkope acties waarmee supermarkten soms op de proppen komen, die uiteindelijk helemaal niet zo voordelig zijn. Kortom: er wordt nog best weleens een beroep gedaan op de consument.

Jumbo, Dirk en Aldi duiken mee in de stroopwafel-prijsoorlog

Als de ene supermarkt een product aanzienlijk in prijs verlaagt, is het voor een andere supermarkt moeilijk om daar niks mee te doen. Dat kun je eenvoudig zien aan de prijs van stroopwafels gedurende 2026. Ze begonnen dit jaar op zijn allergoedkoopst met een prijs van zo’n 80 cent, maar dat veranderde dus snel.

Een pak stroopwafels in de schappen van bijvoorbeeld de Dirk, Jumbo en DekaMarkt zakte recentelijk tot een bodemprijs van 3,2 cent per stroopwafel. Daarop handelden Albert Heijn en de Aldi snel. Bij die winkels liggen de koeken nu ook voor een vergelijkbare prijs in de winkel. Ook Lidl bleef niet achter en verkoopt een stroopwafel voor omgerekend 4,3 cent per stuk.

Waarom juist stroopwafels belangrijk zijn voor supermarktvergelijkingen

Dat uitgerekend stroopwafels spotgoedkoop worden aangeboden, lijkt geen toeval te zijn. De koeken worden door de Consumentenbond weleens gebruikt in hun periodieke testmandje, waarmee wordt gekeken naar welke supermarkten het meest voordelig zijn. Door de producten uit dat mandje goedkoop aan te bieden, kan de uitslag dus enigszins worden beïnvloed.

Overigens is het niet zo dat iedere supermarkt meedoet met de prijsoorlog. Het lijkt voornamelijk te gaan om grote ketens die veel filialen hebben door het land. Bij een particuliere winkel kan het zomaar zijn dat je bot vangt.

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Kamiel Visser
Geschreven door Kamiel Visser

Kamiel heeft Journalistiek gestudeerd en houdt zich voor Metro bezig met schrijven in de breedste zin van het woord: van flitsende nieuwsberichten tot diepgravende achtergrondverhalen. Een rode draad in zijn werk zijn digitale cultuur, sociaal-maatschappelijke ontwikkelingen, geschiedenis en minderheidsgroepen. Het liefst een combinatie van meerdere. Altijd met een vlotte pen, vaak met een serieuze toon, en waar het kan met een tikje humor.

Reacties